Πάτι Σμιθ: «Το καλύτερο που μπορεί να κάνει ένας καλλιτέχνης είναι να κρατά το όνομά του καθαρό»

Πάτι Σμιθ: «Το καλύτερο που μπορεί να κάνει ένας καλλιτέχνης είναι να κρατά το όνομά του καθαρό» Facebook Twitter
"Οι μόνοι μου εθισμοί ήταν πάντα και παραμένουν ο έρωτας κι ο καφές".
0

Ακριβώς σχεδόν με το τέλος του μήνα (και του έτους), στις 30 Δεκεμβρίου, η απόγονος των Μπιτ και «νονά του πανκ» θα κλείσει τα 72 και εξακολουθεί να μοιάζει αεικίνητη, δραστήρια και πρόθυμη για καινούρια πράγματα ή νέες αναγνώσεις σταθμών της καριέρας της στον γραπτό λόγο, στη μουσική, στην ερμηνεία.

Στο πλαίσιο αυτής της διαρκούς ανανέωσης στον τρόπο με τον οποίο επιμελείται την κληρονομιά και το θρύλο της, η Πάτι Σμιθ εμφανίστηκε πριν λίγο καιρό στο «off Broadway» Minetta Lane Theatre στο Γκρίνουιτς Βίλατζ της Νέας Υόρκης μαζί με τα παιδιά της Τζάκσον και Τζέσι (κιθάρα και πιάνο αντίστοιχα) σε μια παράσταση που περιλάμβανε απαγγελία ποιημάτων και αποσπασμάτων από τα δύο πολύ επιτυχημένα βιβλία απομνημονευμάτων της «Just Kids» και «M Train» καθώς και εννιά τραγούδια – κομβικούς σταθμούς μιας 45χρονης σχεδόν καριέρας.

Με αφορμή το audiobook που προέκυψε από την παράσταση, έδωσε πριν λίγες μέρες και μια συνέντευξη στο Rolling Stone όπου μίλησε – μεταξύ πολλών άλλων - με ειλικρίνεια και εθιστική θετική διάθεση περί μητρότητας, παλιάς Νέας Υόρκης, περί ζωής και θανάτου, περί έρωτος και καφέ.

Πάτι Σμιθ: «Το καλύτερο που μπορεί να κάνει ένας καλλιτέχνης είναι να κρατά το όνομά του καθαρό» Facebook Twitter
Πριν λίγο καιρό στο Minetta Lane Theatre στο Γκρίνουιτς Βίλατζ της Νέας Υόρκης σε μια παράσταση - αναδρομή μιας 45χρονης πορείας στη λογοτεχνία και τη μουσική.

Ποια είναι η καλύτερη συμβουλή που σου έχουν δώσει;

Όταν ήμουν πολύ νέα, το 1970 ή το 1971, μου είχαν προσφέρει κάποια στιγμή πολλά λεφτά, αρχικά για μια ταινία και μετά για ένα δίσκο, ήταν όμως το όραμα κάποιου άλλου για το πώς έπρεπε να παρουσιαστώ ως καλλιτέχνιδα. Ο πειρασμός βέβαια ήταν μεγάλος γιατί δεν είχα χρήματα, σ' ένα βιβλιοπωλείο εργαζόμουν περιστασιακά. Πέτυχα λοιπόν τον Γουίλιαμ Μπόροουζ και του ζήτησα τη συμβουλή του. Αυτό μου είπε θα γινόταν το παντοτινό προσωπικό μου «μάντρα»: «Το καλύτερο που μπορεί να κάνει ένας καλλιτέχνης είναι να κρατά το όνομά του καθαρό».

Τι είναι αυτό που σου λείπει πιο πολύ από τη Νέα Υόρκη των '70s;

Μου λείπει η οικονομική διάρθρωση. Και επίσης μου λείπει κάποια από την αρχιτεκτονική μας που χάθηκε. Και πιο πολύ μου λείπει η πίτσα! Η πίστα κόστιζε τότε 25 σεντς το κομμάτι και ήταν φτιαγμένη αποκλειστικά από φυσικά υλικά, όπου κι αν πήγαινες, και ήταν φανταστική πίτσα παντού. Τώρα, κάνει πέντε δολάρια το κομμάτι και μοιάζει εντελώς ψεύτικη στη γεύση. Το ξέρω ότι είναι μικρό πράγμα, αλλά πολύ ενδεικτικό για τόσα άλλα πράγματα.

Πώς επηρέασε η μητρότητα τη δουλειά σου;

Όταν είσαι νεαρή καλλιτέχνιδα, κατά κάποιον τρόπο νοιώθεις ότι είσαι το κέντρο του σύμπαντος. Όχι απαραίτητα υπεροπτική ή φαντασμένη, αλλά σίγουρα εγωκεντρική. Είναι κι αυτό κομμάτι της ύβρεως του να είσαι καλλιτέχνης. Μόλις όμως αποκτήσεις οικογένεια, διαπιστώνεις ότι δεν είσαι πια το κέντρο του σύμπαντος. Αυτό ήταν ένα μεγάλο μάθημα για μένα. Ευτυχώς, γρήγορα κατάλαβα ότι μπορώ να εξακολουθήσω να κάνω τη δουλειά μου με τους δικούς μου όρους – απλά έπρεπε να λειτουργώ πιο πειθαρχημένα.

Πώς είναι να συνεργάζεσαι και να εμφανίζεσαι στη σκηνή με τα παιδιά σου;

Μ' αρέσει πολύ – οικογένεια είμαστε. Έχουμε τις προσωπικές επαγγελματικές μας υποχρεώσεις, αλλά είμαι ακόμα η μαμά τους, είναι τα παιδιά μου, κάποιες φορές έχει πλάκα, άλλες φορές σου προσφέρει ζεστασιά, παρηγοριά. Λατρεύω επίσης να δουλεύω μαζί τους επειδή και τα δύο έχουν στοιχεία του πατέρα τους [του αείμνηστου κιθαρίστα των MC5, Fred "Sonic" Smith] ως μουσικοί. Είναι σα να τον ενσαρκώνουν και να τον μεγεθύνουν συγχρόνως. Τόσο οι τόνοι της κιθάρας του γιου μου όσο και ο τρόπος που συνθέτει στο πιάνο η κόρη μου, μου θυμίζουν τόσο έντονα τον πατέρα τους που είναι σα να νοιώθω την παρουσία του ανάμεσά μας όταν παίζουμε μαζί.

Πάτι Σμιθ: «Το καλύτερο που μπορεί να κάνει ένας καλλιτέχνης είναι να κρατά το όνομά του καθαρό» Facebook Twitter
Με τα παιδιά της Τζέσι και Τζάκσον που συχνά εμφανίζεται μαζί επί σκηνής

Πόσο σε φοβίζει ο θάνατος;

Δε με φοβίζει μάλλον. Αυτό που εννοώ είναι ότι θα ήθελα να ζήσω όσο πιο πολύ γίνεται γιατί έχω πολύ δουλειά να κάνω ακόμη. Έχω τόσες πολλές ιδέες... Θέλω να δω τα παιδιά μου να μεγαλώνουν κι άλλο και να κάνουν πράγματα. Ελπίζω λοιπόν ότι αν φροντίσω τον εαυτό μου, έχω ακόμα καιρό. Ποτέ δεν είχα θέμα εξάλλου με κακές και επιβλαβείς συνήθειες. Οι μόνοι μου εθισμοί ήταν και παραμένουν ο έρωτας κι ο καφές. Οπότε μη με φοβάστε ακόμα.

Με στοιχεία από το Rolling Stone

Συνεντεύξεις
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Μαρία Στρατηγάκη: «Ο όρος γυναικοκτονία πρέπει να εξεταστεί υπερκομματικά»

Κοινωνική Πολιτική / Μαρία Στρατηγάκη: «Ο όρος γυναικοκτονία πρέπει να εξεταστεί υπερκομματικά»

Η αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου μιλά στη LIFO για την αναβάθμιση των Σπουδών Φύλου στο ελληνικό πανεπιστήμιο και απαντά στα φλέγοντα έμφυλα ζητήματα των καιρών.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ
Άννα Φραγκουδάκη: «Έλληνες γινόμαστε, δεν γεννιόμαστε»

Βιβλίο / Άννα Φραγκουδάκη: «Έλληνες γινόμαστε, δεν γεννιόμαστε»

Η ομότιμη καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών και συγγραφέας μιλά, με αφορμή το νέο της βιβλίο, για τον «ορατό και αόρατο ρατσισμό», τους βολικούς εθνικούς μύθους αλλά και τον «ακροδεξιό ανδρισμό από ατσάλι».
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Ουρανία Κάππου: Μια ξεχωριστή δασκάλα στην άκρη του Αιγαίου

Θέματα / Ουρανία Κάππου: Μια ξεχωριστή δασκάλα στην άκρη του Αιγαίου

Η βραβευμένη από την Ακαδημία Αθηνών εκπαιδευτικός μιλά για την εμπειρία της ως δασκάλα στο δημοτικό σχολείο της Θύμαινας, και περιγράφει τις δυσκολίες και τις πολύτιμες στιγμές της ζωής στην παραμεθόριο.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Μια δικαίωση που άργησε αλλά που ήταν και παραμένει μονόδρομος για τον Μανώλη Κυπραίο

Συνέντευξη / Μια δικαίωση που άργησε για τον Μανώλη Κυπραίο

Ο δημοσιογράφος που έχασε την ακοή του από χειροβομβίδα κρότου-λάμψης των ΜΑΤ το 2011 στο Σύνταγμα, και ζει πλέον με αναπηρική σύνταξη, κέρδισε την έφεση που άσκησε το ελληνικό Δημόσιο κατά της πρωτόδικης απόφασης που τον δικαίωνε.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Πίτερ Τάτσελ

Lgbtqi+ / Πίτερ Τάτσελ: «Ήρθε καιρός να αμφισβητήσουμε τα έμφυλα στερεότυπα»

Λίγο καιρό μετά την εντυπωσιακή διαμαρτυρία του στην Ντόχα, πρωτεύουσα του μουντιαλικού Κατάρ, ο περιώνυμος ακτιβιστής μιλά στη LiFO γι’ αυτήν τη συνωμοτική επιχείρηση-αστραπή, για την προσωπική του πορεία και για την εξέλιξη του ΛΟΑΤΚΙ+ κινήματος.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ

Συνεντεύξεις / «Πόθεν έσχες; Το σύστημα είναι τρύπιο!»

Η Δέσποινα Χαραλαμπίδου μιλά στη LiFO για την εμπειρία της ως πρoέδρου της Επιτροπής Ελέγχου Περιουσιακών Δηλώσεων της Βουλής το καλοκαίρι του 2015 και για τις πιέσεις που δέχτηκε τότε, αλλά δεν ενέδωσε.
ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ
Νίκη Λυμπεράκη: Πάντα έχω στον νου μου ότι με ακούει μια γυναίκα που κακοποιείται

Συνεντεύξεις / Νίκη Λυμπεράκη: «Πάντα έχω στον νου μου ότι με ακούει μια γυναίκα που κακοποιείται»

Η δημοσιογράφος μιλά στη Χριστίνα Γαλανοπούλου για την προβληματική δημοσιογραφική γλώσσα, όταν αυτή περιγράφει έμφυλα εγκλήματα, για όσα μπορούν να αλλάξουν και για την εκπομπή της «Μεγάλη Εικόνα».
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ
Κώστας Χατζής

Οι Αθηναίοι / Κώστας Χατζής: «Ο Χατζιδάκις ήταν ο πιο λεβέντης απ' όλους»

Πάντα προσηνής και ακμαιότατος στα 86 του, ο αγαπητός καλλιτέχνης μάς αφηγήθηκε τις στιγμές που σημάδεψαν την πολυκύμαντη ζωή του και την περιπετειώδη πορεία του στην ελληνική μουσική σκηνή.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Αρτούρο Ροντρίγκεζ: «Ελπίδα αλλά και δοκιμασία για τη Βραζιλία και την Αριστερά η εκλογή Λούλα»

Διεθνή / Οι ελπίδες και οι φόβοι από την εκλογή Λούλα

Ο Αρτούρο Ροντρίγκεζ, ένας ελληνόφωνος Ισπανός ακαδημαϊκός που διδάσκει σε Πανεπιστήμιο της Βραζιλίας, σχολιάζει τα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών, την κατάσταση στη χώρα και τους δύο υποψήφιους που διεκδίκησαν την προεδρία της τρίτης μεγαλύτερης δημοκρατίας του κόσμου.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Στέλλα Κάσδαγλη: Το μοίρασμα των υποχρεώσεων μέσα στην οικογένεια ξεκινά από νωρίς - ampa

Συνεντεύξεις / Στέλλα Κάσδαγλη: Το μοίρασμα των υποχρεώσεων μέσα στην οικογένεια ξεκινά από νωρίς

Η συγγραφέας και συνιδρύτρια του μη κερδοσκοπικού οργανισμού Women On Top μιλά για το φαινόμενο της "2ης βάρδιας" και προσεγγίζει λύσεις που βοηθούν τις γυναίκες
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ
ΠΕΜΠΤΗ Ντέιμον Γκάλγκουτ: «Το βιβλίο μου ήταν ένα είδος εξορκισμού και ψυχοθεραπείας για μένα»

Βιβλίο / Ντέιμον Γκάλγκουτ: «Η λευκή Νότια Αφρική δεν φαντάζεται ποτέ τη ζωή των μαύρων συμπολιτών της»

Ο Νοτιοαφρικανός νικητής του περσινού βραβείου Booker επισκέφθηκε την Αθήνα και μίλησε στη LiFO για τις αντιφάσεις της χώρας του και για τα βιώματα που τον εμπνέουν και ξεπηδούν στο πλούσιο συγγραφικό του έργο.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ