O 18χρονος transgender Αrin Andrews αφηγείται όλη την πορεία της μετάβασής του
«Μία από τις φορές που θέλησα να αυτοκτονήσω ήταν όταν με απέβαλαν από το ιδιωτικό σχολείο στο οποίο πήγαινα. Τότε με απέβαλαν γιατί ακούστηκαν φήμες από κάποια παιδιά ότι μπορεί να ήμουν ομοφυλόφιλος».

 

O Arin Andrews προσδιορίζει τον εαυτό του με διαφορετικό φύλο από αυτό που του αποδόθηκε στην γέννησή του καθορίζοντας και αποφασίζοντας για την ταυτότητά του. Διηγείται στις «ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ» και τον Λάμπρο Αραπάκο, όλα όσα έζησε για να φτάσει σήμερα να είναι χαρούμενος. Μια ιστορία για τα «περίεργα παιδιά» που είπαν όχι σε ό,τι τους εγκλώβιζε. Συγκρούονται, αλλάζουν, ακολουθούν αυτό που τους ταιριάζει ενώ αναζητούν την αποδοχή -τους τη χρωστάμε. 

 

Είμαι 18 χρονών. Μεγάλωσα στο Broken Arrow, είναι μία πόλη έξω από την Τάλσα της Οκλαχόμα. Τώρα ζω στην πόλη Κλάρμορ της Οκλαχόμα, η όποια είναι η γενέτειρα της μαμάς μου και οι παππούδες μου ζουν ακόμη εδώ –τους επισκέπτομαι μια φορά την εβδομάδα. Εδώ σπουδάζω στο κολλέγιο ποινική δικαιοσύνη και ελπίζω μια μέρα να γίνω φύλακας άγριων θηραμάτων: Κάποιος που προστατεύει την άγρια φύση και το περιβάλλον σε εθνικά πάρκα.

 

Όταν έφτασα στην εφηβεία και το σώμα μου άρχισε να αλλάζει η ζωή όπως την ήξερα σταμάτησε και ξεκίνησε η βαριά μελαγχολία. Συνειδητοποίησα ότι το σώμα μου ήταν λάθος.


Σαν παιδί μεγάλωσα αγαπώντας το να βρίσκομαι στην ύπαιθρο και περνούσα πολύ χρόνο με τα ξαδέλφια μου και την οικογένειά μου στο σπίτι των παππούδων μου και στο σπίτι τους στη λίμνη. Είχα ευτυχισμένα παιδικά χρόνια κατά το μεγαλύτερο κομμάτι τους. Δεν μου άρεσε ιδιαιτέρως το σχολείο καθώς δεν μπορούσα να ταιριάξω κανονικά. Επίσης χόρευα όλη μου τη ζωή. Είχα φίλους από τα μαθήματα χορού και μου άρεσε να τους βλέπω κάθε βδομάδα.

 

Στο σχολείο ένιωθα διαφορετικά ως επί το πλείστον. Δεν καταλάβαινα πραγματικά τι συνέβαινε, απλώς ήξερα ότι δεν ταίριαζα με τα κορίτσια. Δεν μου άρεσε καθόλου να παίζω με κορίτσια. Θεωρούσα το παιχνίδι με τα αγόρια πολύ πιο διασκεδαστικό και ένιωθα πολύ πιο άνετα μαζί τους. Έβρισκα ενδιαφέρον να σκαρφαλώνω στα δέντρα, να κάνω κάμπινγκ, πεζοπορία και ιππασία και να ανεβαίνω σε μηχανές motocross. Σίγουρα δεν μου άρεσε να φοράω ρούχα για κορίτσια.

 

O 18χρονος transgender Αrin Andrews αφηγείται όλη την πορεία της μετάβασής του
Ο Arin στην πίστα motocross τον περασμένο Νοέμβριο. «Δεν μου άρεσε καθόλου να παίζω με κορίτσια. Θεωρούσα το παιχνίδι με τα αγόρια πολύ πιο διασκεδαστικό και ένιωθα πολύ πιο άνετα μαζί τους. Έβρισκα ενδιαφέρον να σκαρφαλώνω στα δέντρα, να κάνω κάμπινγκ, πεζοπορία και ιππασία και να ανεβαίνω σε μηχανές motocross».

 

Θυμάμαι που ήμουν το κορίτσι που μοίραζε λουλούδια στο γάμο της θείας μου και δεν καταλάβαινα γιατί δεν φορούσα κοστούμι, όπως τα αγόρια. Έπαιξα τόσο σκληρά εκείνο το βράδυ με το φόρεμά μου, μάλιστα το έσκισα όπως κυλούσα από έναν λόφο με τα άλλα αγόρια.


Όταν έφτασα στην εφηβεία και το σώμα μου άρχισε να αλλάζει η ζωή όπως την ήξερα σταμάτησε και ξεκίνησε η βαριά μελαγχολία. Συνειδητοποίησα ότι το σώμα μου ήταν λάθος. Αισθανόμουν συντετριμμένος με τις αλλαγές σ' αυτό και ένιωθα μεγάλη θλίψη ενώ άρχισα να γίνομαι όλο και πιο μαζεμένος. Δεν ήθελα να έχω στήθος και σε καμία περίπτωση περίοδο. Έκρυβα το στήθος μου όσο μπορούσα, φορώντας αθλητικό σουτιέν και κατόπιν τυλίγοντας έναν ειδικό επίδεσμο, που προορίζεται για διεμφυλικούς (transgender) ανθρώπους, οι οποίοι θέλουν να καλύψουν το στήθος τους. Ήξερα ότι η ζωή μου ήταν πολύ μπερδεμένη και δεν είχα ιδέα πώς να τη φτιάξω. Πίστευα ότι θα ήμουν δυστυχισμένος για μια ζωή. Βυθιζόμουν στο σκοτάδι και δεν έβλεπα τρόπο διαφυγής τότε.

 

O 18χρονος transgender Αrin Andrews αφηγείται όλη την πορεία της μετάβασής του
Ο Αrin με τη μαμά μου και τον αδερφό του Wesley στην αποφοίτησή του

 

Βίωσες σχολικό εκφοβισμό;

Ο τρόπος με τον οποίο βίωσα τον εκφοβισμό ήταν με την αδιαφορία των παιδιών. Εάν έρχονταν νέα παιδιά στο σχολείο, οι υπόλοιποι τους έλεγαν να μην με κάνουν φίλο γιατί με θεωρούσαν παράξενο και εκκεντρικό. Εάν προσπαθούσαν να γίνουν φίλοι μου, οι άλλοι τους απέτρεπαν. Είχα μόνο μερικούς φίλους στο σχολείο αλλά αν έκανα π.χ. μία ερώτηση σε κάποιους απλώς έστρεφαν την πλάτη και έφευγαν σα να μην υπήρχα. Αισθανόμουν ότι δεν άξιζα τίποτα. Μάλιστα μία φορά με έσπρωξαν μέσα σ' ένα ντουλάπι και μου έπεσαν όλα μου τα βιβλία επειδή είχα μόλις κουρευτεί. Το σχολείο μου ήταν ιδιωτικό, χριστιανικό και ιδιαίτερα αυστηρό και τα παιδιά ήταν σκληρά μαζί μου και έβρισκαν τρόπους να με αποκλείουν. Κατ' αυτόν τον τρόπο οι σκέψεις μου για τους χριστιανούς ήταν οι χειρότερες εφόσον υποτίθεται ότι οι χριστιανοί πρέπει να αγαπούν τον πλησίον και να είναι καλοσυνάτοι και αυτά τα παιδιά απείχαν πολύ από αυτό.

 

Θέλησα να αυτοκτονήσω αρκετές φορές και το σκεφτόμουν ιδιαιτέρως τον πρώτο χρόνο που συνειδητοποίησα ότι ήμουν παγιδευμένος και πριν το μοιραστώ με την μητέρα μου. Μία από τις φορές που θέλησα να αυτοκτονήσω ήταν όταν με απέβαλαν από το ιδιωτικό σχολείο στο οποίο πήγαινα. Τότε με απέβαλαν γιατί ακούστηκαν φήμες από κάποια παιδιά ότι μπορεί να ήμουν ομοφυλόφιλος. Έτσι εκείνη τη νύχτα πήρα ένα μεγάλο μαχαίρι στο δωμάτιό μου και έμεινα ξύπνιος όλη νύχτα, σκεπτόμενος να αυτοκτονήσω. Ένιωθα ότι ολόκληρη η κοινωνία δεν θα με αποδεχόταν και ότι η ζωή μου δεν είχε καμία αξία.

 

O 18χρονος transgender Αrin Andrews αφηγείται όλη την πορεία της μετάβασής του
Ο Arin πριν από τη μετάβασή του σε παράσταση χορού με τις ξαδέλφες του, Amanda και Cheyenne.


Η μαμά μου στην αρχή δυσκολευόταν με τη σκέψη ότι ήμουν ομοφυλόφιλος. Προσπαθούσε να αποδεχθεί διάφορα σχετικά με εμένα και δυσκολευόταν και μόνο στη σκέψη ότι ήμουν ομοφυλόφιλος. Όταν έμαθε ότι προσπάθησα να αυτοκτονήσω, τότε άλλαξε αισθήματα και συνειδητοποίησε ότι δεν ήθελε ποτέ να με χάσει εξαιτίας της σεξουαλικής μου προτίμησης και αργότερου λόγω του φύλου μου. Έγινε η μεγαλύτερη υποστηρίκτριά μου επειδή δεν ήθελε να χάσει το παιδί της. Αυτό σήμαινε τα πάντα για μένα. Χρειαζόμουν την υποστήριξή της για να αντιληφθώ ότι η ζωή μου άξιζε κάτι και ότι ήταν εκεί για να με βοηθήσει να αλλάξω τα πράγματα ώστε να αισθανθώ ότι αξίζει να ζω.


Στην ηλικία των 15 ετών είχα πάρει την απόφαση ότι μια μέρα θα έφτιαχνα το σώμα μου στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό. Συζήτησα για την εγχείρηση με τη μητέρα μου ενώ είχα και συμβουλευτική υποστήριξη από ειδικό, ο οποίος μου έλεγε ότι έπρεπε να ζω ως αγόρι τα χρόνια πριν μπω στη διαδικασία της επέμβασης.

 

Δεν έχω κάνει επέμβαση προσθετική πέους. Δεν θέλω αυτή τη στιγμή οποιεσδήποτε άλλες χειρουργικές επεμβάσεις και φοβάμαι πως αν έκανα αυτή τη χειρουργική επέμβαση, το πέος δε θα λειτουργούσε σωστά ανατομικά.

 

Πέρυσι που ήμουν 17 χρονών, έκανα επέμβαση αφαίρεσης στήθους, η οποία διήρκησε περίπου 3 ώρες και κόστισε 6.000 δολάρια. Είχα μικρό στήθος οπότε έκαναν μία μικρή τομή γύρω από τις θηλές μου και αφαίρεσαν τον ιστό του μαστού μέσα από αυτή την τομή. Επίσης έκαναν λιποαναρρόφηση μέσω μιας μικροσκοπικής τομής στη μασχάλη μου για τη διαμόρφωση του στήθος μου και αυτό ήταν όλο. Φορούσα επίδεσμο για να καλύψω το στήθος μου για μία εβδομάδα μετά την επέμβαση. Πήγα στο γιατρό μία εβδομάδα μετά την επέμβαση και ήταν η πρώτη φορά που είδα το στήθος μου χωρίς τον επίδεσμο και τις γάζες. Δεν μπορούσα να σταματήσω να χαμογελάω. Μπορούσα επιτέλους να βγάζω τη μπλούζα μου όπως τα άλλα αγόρια όταν πήγαινα στη λίμνη ή για κολύμπι.


Δεν έχω κάνει επέμβαση προσθετική πέους. Δεν θέλω αυτή τη στιγμή οποιεσδήποτε άλλες χειρουργικές επεμβάσεις και φοβάμαι πως αν έκανα αυτή τη χειρουργική επέμβαση, το πέος δε θα λειτουργούσε σωστά ανατομικά. Η χειρουργική αυτή επέμβαση συνίσταται στη λήψη δέρματος και ιστών από τον πήχη του χεριού για να δημιουργηθεί ένα πέος, δε με ενδιαφέρει καθόλου. Ο καθένας είναι ξεχωριστός και για κάθε άτομο αυτή η απόφαση είναι προσωπική.

 

O 18χρονος transgender Αrin Andrews αφηγείται όλη την πορεία της μετάβασής του
Ο Arin με τον τωρινό του σύντροφο Austin

 

Όταν βλέπεις φωτογραφίες από την παιδική σου ηλικία, τι σκέφτεσαι;
Δεν με ενοχλεί να βλέπω παιδικές μου φωτογραφίες. Αυτή ήταν η παιδική μου ηλικία και δεν ήταν ανυπόφορη, ήταν απλώς διαφορετική. Έχω όμορφες αναμνήσεις και είναι κομμάτι του εαυτού μου. Είναι κομμάτι της ιστορίας μου και γι' αυτό είμαι όπως είμαι σήμερα. Πλέον αισθάνομαι πολύ άνετα με όλα. Δεν μου αρέσει ιδιαίτερα το παλιό μου όνομα ή να το χρησιμοποιεί ο κόσμος αλλά εκτός αυτού όλα είναι καλά. Γενικότερα, έχω παρατηρήσει ότι όταν ο κόσμος μαθαίνει ότι έκανα τη μετάβασή μου, χαίρονται πολύ για μένα και τους αρέσω καλύτερα ως Αρίν παρά ως Έμεραλντ. Λένε ότι είμαι πιο αισιόδοξος και χαρούμενος. Το βλέπουν στα μάτια μου και στο χαμόγελό μου.


Διάβασα ότι στην κλινική που έκανες την επέμβαση, ήταν ένα αγόρι που έκανε διόρθωση φύλου ώστε να γίνει κορίτσι. Γνωριστήκατε, ερωτευτήκατε και δημιουργήσατε σχέση. Είστε ακόμη μαζί;
Το κορίτσι αυτό λέγεται Κέιτι, η οποία είναι επίσης διεμφυλική. Έγινε από άνδρας γυναίκα. Τα είχαμε για περίπου 2 χρόνια κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια της μετάβασής μου, πλέον δεν τα έχουμε.

 

Φοβάσαι ότι μπορεί ν' αλλάξεις άποψη για την απόφαση που έχεις πάρει;
Αυτό δεν συμβαίνει ποτέ. Νομίζω σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία περίπου το 99,8% των ανθρώπων που είναι διεμφυλικοί δεν αλλάζουν ποτέ. Δεν αποτελεί επιλογή και αυτό είναι κάτι που συχνά δεν γίνεται κατανοητό. Γεννήθηκα έτσι. Δεν είναι μία επιλογή αυτή που έκανα. Η μόνη απόφαση που πήρα ήταν να διορθώσω την εμφάνισή μου για να ταιριάζει με το μέσα μου. Δεν ήθελα στήθος σαν μια γυναίκα επειδή δεν είμαι μια γυναίκα.

 

O 18χρονος transgender Αrin Andrews αφηγείται όλη την πορεία της μετάβασής του
Ο Arin σκαρφαλώνει στη κορυφή του βουνού Bear's Peak στο Colorado. «Η ορειβασία είναι πολύ διασκεδαστική επειδή γίνεται στην ύπαιθρο αλλά κυρίως επειδή είναι μία πολύ πνευματική εμπειρία για εμένα. Αισθάνομαι κοντά στο Θεό και ολοκληρώνομαι πνευματικά όταν κάνω υπαίθριες δραστηριότητες. Το να φτάνω σε οποιαδήποτε κορυφή με ικανοποιεί πολύ. Πρόκειται για μία σωματική και πνευματική πρόκληση γι’ αυτό όταν φτάνω στην κορυφή γίνομαι πιο δυνατός από κάθε άποψη».


Σ' αρέσει να δημιουργείς ερωτικές σχέσεις με άνδρες ή γυναίκες;
Προτιμώ να κάνω σχέσεις με άντρες. Αρχικά σκεφτόμουν ότι μου αρέσουν τα κορίτσια, αλλά μετά τη μετάβαση μου, η σεξουαλικότητά μου άλλαξε επίσης. Με ελκύουν οι άνδρες.

 

Απολαμβάνεις το σεξ;
Αυτή η απάντηση είναι προσωπική και δεν θα ήθελα ν' απαντήσω.


Έχεις γράψει ένα βιβλίο. Τι διαπραγματεύεται;
Το βιβλίο μου με τίτλο «Some Assembly Required» μου επέτρεψε να συνδεθώ με άλλους ανθρώπους που μπορεί να θεωρούνταν «περίεργα παιδιά». Ελπίζω με το βιβλίο αυτό να εμπνεύσω ανθρώπους για να απλώσουν τα χέρια και να γίνουν φίλοι με τα «περίεργα παιδιά». Το βιβλίο μου απευθύνεται επίσης σε οικογένειες και φίλους και κόσμο γενικά, οι οποίοι δεν γνωρίζουν κάποιο διεμφυλικό άτομο. Θέλω να αποκαλύψω τα μυστικά κάποιου, ο οποίος αισθάνεται ότι δεν ταιριάζει με τον κόσμο. Ελπίζω όποιος το διαβάσει να πάρει κάτι από αυτό και να γίνει καλύτερος άνθρωπος. Όλοι αξίζουν να αισθάνονται ότι τους αγαπούν και τους αποδέχονται με τις διαφορές τους. Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν να γιορτάζουν τη διαφορετικότητα και να αποδέχονται ο ένας τον άλλον.


Είδα ότι στη σελίδα σου στο facebook ότι εργάζεσαι ως μοντέλο...
Έχω κάνει λίγο μόντελινγκ και ναι μου αρέσει τρελά αυτή η δουλειά. Έχω κάνει μόνο φωτογραφήσεις για περιοδικά και βιτρίνες καταστημάτων και διαφημιστικά αλλά αγαπώ αυτή τη δουλειά και πληρώνομαι γι' αυτή. Θα το ξανάκανα εάν παρουσιαστούν ευκαιρίες.

 

Σήμερα αισθάνομαι ότι η ζωή μου είναι υπέροχη και είμαι πολύ ευγνώμων και χαρούμενος για το πώς ζω! Η οικογένειά μου και οι φίλοι μου με έχουν αποδεχτεί όπως και οι υπόλοιποι. Εάν κάποιοι δεν με αποδέχονται δεν υπάρχει πρόβλημα αφού έχω οικογένεια και φίλους και μόνο αυτό μετράει. Αισθάνομαι σίγουρος για το τι είμαι και δεν νιώθω σύγχυση στο πώς νιώθω. Δεν διαφέρω από κάποιο άτομο γένους θηλυκού που ξέρει ότι είναι κορίτσι, ή από κάποιον που γεννήθηκε αγόρι και νιώθει ότι είναι όντως αγόρι. Το φύλο καθορίζεται στο μυαλό μας, κι έτσι ξέρω ότι είμαι γένους αρσενικού.

 

 

Φωτογραφίες από το αρχείο του Arin

 

Ακολουθήστε το LiFO.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

 

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, στο LiFO.gr