Σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό New Yorker, γίνεται λόγος για το τεράστιο πρόβλημα με τη λαθρομετανάστευση που αντιμετωπίζει η Ελλάδα – πρόβλημα που έχει λάβει διαστάσεις μίας «δεύτερης κρίσης», πέρα δηλαδή της σοβαρής οικονομικής κρίσης.
«Τουλάχιστον 8 από τους 10 παράνομους μετανάστες που εισέρχονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μπαίνουν μέσω της Ελλάδας.
Υπαίτιος του προβλήματος είναι η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς ο σχεδιασμός για την αντιμετώπιση του ζητήματος είναι «τόσο λανθασμένος όσο και αυτός του Ευρώ», αναφέρει χαρακτηριστικά το δημοσίευμα.
Το σχέδιο ονομάζεται ΔΟΥΒΛΙΝΟ ΙΙ και ορίζει ότι όσοι ζητούν άσυλο στην ΕΕ μπορούν να το κάνουν μόνο στη χώρα εισόδου τους.
Αποτέλεσμα αυτού του σχεδίου ήταν χώρες όπως η Γερμανία ή η Γαλλία, οι οποίες είναι ελκυστικοί προορισμοί για παράνομους μετανάστες, να αναθέτουν ένα τεράστιο κόστος διαχείρισης του προβλήματος στην Ελληνική κυβέρνηση, που ακόμα και σε περιόδους ευμάρειας ήταν αδύνατο να το διαχειριστεί.
Αποτέλεσμα αυτής της κρίσης ήταν η άνοδος της Χρυσής Αυγής, κάτι που οδήγησε την ελληνική κυβέρνηση στη λήψη δραστικών μέτρων κατά της λαθρομετανάστευσης, με ελέγχους σε διάφορα μέρη της χώρας και συγκέντρωση των παράνομων μεταναστών σε κέντρα κράτησης. «Φυσικά, τα κέντρα αυτά είναι αξιοπρεπή», αναφέρει το New Yorker, «αλλά ακόμα κι έτσι η σκηνή θυμίζει κάτι από τη δεκαετία του 1930».
Θεωρεί πάντως ο αρθρογράφος Steve Coll, ότι τα προβλήματα της Ελλάδας θα συνεχίσουν να συσσωρεύονται όσο η Ευρώπη βάζει την οικονομική ασφάλεια πάνω από την ανθρώπινη, όσο αγνοούνται μειονότητες όπως οι λαθρομετανάστες από την Αφρική ή την Ασία και όσο συνεχίζεται η ηθικολογία για τις αδυναμίες του Ελληνικού κράτους.
