Μονόλογος μιας παντρεμένης Αθηναίας που απατά

Μονόλογος μιας παντρεμένης Αθηναίας που απατά Facebook Twitter
Eικονογράφηση: Κώστας Στανέλλος/ LIFO
305

 

Είμαι ερωτευμένη, πετάω στα σύννεφα, βρίσκομαι σε άλλον πλανήτη απ' αυτόν τού άντρα μου και της μικρής, υπάρχω χωρίς να υπάρχω στην ζωή τους. Ξύπνησε μέσα μου όλος ο πόθος, αυτός ο κοιμισμένος πόθος των παντρεμένων που έχεις ξεχάσει ότι υπάρχει. Που τα βρίσκεις ολα τέλεια πανω του, ακομα και τις ατέλειες του. Ζω την καθημερινότητα μέχρι να χτυπήσει το τηλέφωνο, να βρω μια δικαιολογία να την κοπανήσω. Είναι ο παλιός αγαπημένος μου απ' το σχολείο, έρχεται να πάμε για τρέξιμο, κλεινόμαστε στο αμάξι μου και βγάζουμε τα μάτια μας.

 

Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα το έκανα ξανά στην ζωή μου σε αυτοκίνητο και πόσο μάλλον τού άντρα μου με άλλον άντρα, αλλά δεν με νοιάζει τίποτα πια. Μόνο αυτος μετράει. Πότε θα ξεκλέψω χρόνο να τον δω, ούτε κουβέντα να κοιμηθούμε μαζί, οπότε ποτέ δεν χορταίνω, όλο περιμένω και περιμένω.

 

Νοιώθω όμορφα, νοιώθω θηλυκό, παύω να ΄μαι μάνα και σύζυγος, είμαι εγώ, η Κατερίνα γυμνή, με τον έρωτα μου. Και λιώνω. Και περιμένω να πάω τη μικρή στα γαλλικά, για να του πω να έρθει ως την γωνία, να παρκάρει και πάλι τα ίδια. Μια φορά πήγαμε σ' ένα ξενοδοχείο αλλά φοβήθηκα μην μας δουν, φοβήθηκα που τον είδα σε δωμάτιο, ούτε ξέρω, και δεν ξαναπήγαμε. Με τρελαίνει, τα έχω χάσει τελείως. Η μπάλα στην κερκίδα.

Νοιώθω όμορφα, νοιώθω θηλυκό, παύω να ΄μαι μάνα και σύζυγος, είμαι εγώ, η Κατερίνα γυμνή, με τον έρωτα μου. Και λιώνω. Και περιμένω να πάω τη μικρή στα γαλλικά, για να του πω να έρθει ως την γωνία, να παρκάρει και πάλι τα ίδια. Μια φορά πήγαμε σ' ένα ξενοδοχείο αλλά φοβήθηκα μην μας δουν, φοβήθηκα που τον είδα σε δωμάτιο, ούτε ξέρω, και δεν ξαναπήγαμε. Με τρελαίνει, τα έχω χάσει τελείως. Η μπάλα στην κερκίδα.

 

Ξέρω οτι δεν δίνει δεκάρα κι ότι απλά τον βολεύω, αλλά ούτε αυτό με σταματά. Τον έχω τόση ανάγκη στην ανιαρή ζωή μου, είναι το οξυγόνο μου, το αεράκι στα μαλλιά μου. Τρώω με τους δικούς μου και τον σκέφτομαι. Κρύβομαι και ψάχνω το κινητό μου, όπως ο σκύλος περιμένει το κόκκαλο. Η μέρα μου χαλάει ή φτιάχνει, ανάλογα με το αν θα μπορέσουμε να βρεθούμε. Νοιώθω ζωντανή. Και ξανά νέα.

 

Η μικρή μου ζήτησε να κάνω λιγότερη γυμναστική γιατί όλο με χάνει λέει στο γυμναστήριο. Μόνο αυτή μου έλειπε τώρα με την γκρίνια της, εγώ θέλω να πετάξω, να εκσφενδονιστώ απ' αυτό το σπίτι πού με τόση μανία διακόσμησα, θέλω για λίγο να χαθεί ο άντρας μου, να μ' αφήσει ήσυχη να το ζήσω και μετά να γυρίσει, να έχω την δική μου προσωπική παρένθεση ευτυχίας. Κι ας είναι στο αυτοκίνητο- κι ας είναι στο πάρκο- κι ας είναι οπουδήποτε, φτάνει να 'μαι μαζί του.

 

χι ότι θέλω να χωρίσω, αυτό δεν το συζητάω καν. Τον αγαπάω τον άντρα μου, τόσα έχουμε περάσει μαζί, με ξέρει, τον ξέρω, αγαπιόμαστε, αλλά ο γάμος γίνεται αναπόφευκτα ανιαρός και το σεξ ανύπαρκτο. Ο έρωτας δεν χωράει σε λογική.  Δεν θέλω να μάθει κάτι, δεν θέλω να πληγωθεί, δεν θέλω να χαλάσω το σπίτι μου, αλλά να που γυρνάω σαν σκύλα σε οίστρο γύρω από ένα κινητό. Χτες πήγε να το πάρει η μικρή να παίξει και τα έχασα, της το βούτηξα από τα χέρια, και με κοίταξε με τα παιδικά της ματάκια άναυδη. Τι έπαθα; Τι να πω ότι έπαθα, τι; Η μαμά θέλει να υπάρχει και ως γυναίκα παιδί μου, δεν είναι μόνο η μαμά και η γυναίκα του μπαμπά, είμαι κορίτσι σαν κι εσένα που μόνο άμα μεγαλώσεις και γίνεις μαμά και σε χάσεις, θα με καταλάβεις; Αλλά δεν μπορούσα να της τα πω κι απλά της ζήτησα συγγνώμη για την άσχημη χειρονομία μου.

 

Να, να ΄το, μήνυμα! Είναι απ' έξω. Πλύθηκα  στα γρήγορα, είπα καληνύχτα και την άφησα στην τηλεόραση, λέγοντας ότι πάω για τρέξιμο, κλαμένη, για να προλάβω να τον δω, να νιώσω ξανά  γυναίκα, πριν γυρίσει ο άντρας μου και πέσουμε ξανά στον συζυγικό ύπνο.  

305

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Όχι άλλο κάρβουνο: Αφήστε το αναρχικό άστρο να λάμπει στην πλατεία Εξαρχείων και καλές γιορτές

Δ. Πολιτάκης / Όχι άλλο κάρβουνο: Αφήστε το αναρχικό άστρο να λάμπει στην πλατεία Εξαρχείων και καλές γιορτές

Μπορεί να έχει άμεση ανάγκη κάποιου είδους ανάπλασης η Πλατεία Εξαρχείων, το τελευταίο που χρειάζεται όμως είναι ένα μίζερο χριστουγεννιάτικο δέντρο με το ζόρι.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Δεκαετία του 2010: Δέκα χρόνια που στην Ελλάδα ισοδυναμούν με αιώνες

Β. Βαμβακάς / Δεκαετία του 2010: Δέκα χρόνια που στην Ελλάδα ισοδυναμούν με αιώνες

Οποιοσδήποτε απολογισμός της είναι καταδικασμένος στη μερικότητα, αφού έχουν συμβεί άπειρα γεγονότα που στιγμάτισαν τις ζωές όλων μας ‒ δύσκολο να μπουν σε μια αντικειμενική σειρά.
ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΒΑΜΒΑΚΑ
Τα χρόνια των μετακινήσεων και η κουβέντα για το brain drain που δεν μου αρέσει καθόλου

Β. Στεργίου / Τα χρόνια των μετακινήσεων και η κουβέντα για το brain drain που δεν μου αρέσει καθόλου

Αντί να βλέπουμε τη χώρα σαν άδεια πισίνα όπου πρέπει να γυρίσουν τα ξενιτεμένα της μυαλά για να γεμίσει, ας αλλάξουμε τα κολλημένα μυαλά σ' αυτόν εδώ και σε άλλους τόπους.
ΤΗΣ ΒΙΒΙΑΝ ΣΤΕΡΓΙΟΥ

σχόλια

20 σχόλια
Αν είσαι σε σχέση που σε καλύπτει δεν πας αλλού. Δεν πα να είναι ο αλλού ο ωραιότερος γκόμενος του κόσμου - δεν πας γιατί εκτιμάς και σέβεσαι αυτό που έχεις, το σπάνιο τελικά, σχέση που σε καλύπτει και δεν το ρισκάρεις για τίποτα στον κόσμο.Δεν είδα πολλούς να εξετάζουν το ενδεχόμενο ο σύζυγος της κυρίας να της έχει ρίξει ένα κέρατο μέχρι το θεό πρώτος. Μια παραμελημένη γυναίκα στον γάμο της που ψάχνει αλλού την επιβεβαίωση που όφειλε να της παρέχει ο σύζυγός της. Θλιβερή ιστορία, δυστυχισμένοι άνθρωποι που πνίγονται και ψάχνουν παράθυρο να πάρουν αέρα...
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου (απο την αντρική σκοπιά). Για το ενδεχόμενο αντρικό κέρατο που λές, δεν αναφέρει κάτι, που αν το είχε αντιληφθεί, σίγουρα θα το έλεγε μια και θα της έδινε πολύ δυνατό άλοθι, και σίγουρα τα σχόλια θα ήταν περισσότερο συγκαταβατικά.
Παιδιά το ξέρετε ότι όλα τα σχόλια κάνουν ένα άριστο θεατρικό έργο??με πρωταγωνίστρια την Κατερίνα.στην μέση της σκηνής.Καθισμένη σε μια καρέκλα μέσα σε μια γυάλινη προθήκη.το έργο ξεκινάει με την αφήγηση της.ακούγεται η φωνή της.γύρω της όλοι εμείς.άλλοι καθισμένοι άλλοι όρθιοι.όλοι εμείς.οι κριτές της Κατερίνας. και αυτό το τελευταίο ''οι κριτές της της Κατερίνας'' δεν θα ήταν ασχημο για τίτλο του έργου.τι λέτε?ωραία ιδέα δεν είναι?
Εντάξει το κείμενο είναι γραμμένο και με στοιχεία υπερβολής για να προκαλέσει συζήτηση. Εγώ δεν θα έκανα κάτι που θα ήξερα ότι θα πληγώσει τη γυναίκα μου. Ως εκ τούτου δεν την έχω απατήσει και ούτε πρόκειται να το κάνω. Δεν είναι θέμα δέσμευσης ή ηθικολογίας ούτε ακριβώς θέμα αγάπης, είναι θέμα σεβασμού του/της συντρόφου και αυτό για μένα είναι αδιαπραγμάτευτο. Πώς θα γίνει ρε παιδιά, τα δικά μου δικά μου και τα δικά σου δικά μου;
τι απαραδεκτος κοσμος υπαρχει...ελεος δηλαδη που σκεφτομαστε συνεχεια μονο τον ευατο μας!ξυπνηστε λιγο μωρε!κανετε παιδια και τα παρατα τε απο δω κι εκει για να ζησετε το "ονειρο" σας επειδη δεν κανετε σεξ?ε λυστε το με τον αντρας σας.το παιδι σας τι φταει?και επειτα ο αντρας σας τι φταει?και μετα βριζουμε αυτους και τους λεμε μαλακες κλπ. μωρε ειναι και κατι γυναικες...του σκινιου και το παλουκιου!ακου τη θελει το παιδι κι αυτη απαυτωνετε στο αμαξι!οταν κανουμε οικογενεια-ασχετως γαμου γιατι ο γαμος δεν ειναι τιποτα- ξερουμε τι γινεται.δεν ζουμε στο χωριο αποκομενοι απτο κοσμο.(ειμαι σιγουρη οτι θα πεσει Η αρνητικη ψηφος αλλα τι να κανουμε,δεν ειμαστε ολοι ιδιοι και δεν εχουμε νιωσει ολοι τον ιδιο πονο για να ξερουμε πως ειναι η αλλη πλευρα)
Αυτό που θα πω είναι λίγο διαφορετικό από την ιστορία αλλά έχει σχέση με την απιστία.Παλιά οι περισσότεροι απιστούσαν όταν βάλτωνε η σχέση τους.Σήμερα βλέπεις παντρεμένους άντρες να απατούν με καμια νεαρή κοπέλα από το γραφείο τους παρ'ολο που η σεξουαλική ζωή και γενικά η ζωή με τη γυναίκα είναι μια χαρά.Το ίδιο και οι παντρεμένες γυναίκες που απατούν με κάνα πρώην τους ο οποίος τους γράφει ωραία πράγματα στο facebook παρ'ολο που το sex με τον σύζυγο τους είναι καλό.Εντάξει δεν προσβάλλω όλους τους παντρεμένους(έτσι όπως βλέπω την κοινωνία η περισσότερη απιστία πέφτει στα 20-30 πριν τον γάμο.)
Εγώ λοιπόν την βρίσκω πολύ τυχερή την Κατερίνα!Εχει την οικογένειά της και τον άντρα της πού την έχει στα πούπούλα, έχει και το γκόμενο πού την γουστάρει και π@@εται μαζί του μιά χαρά και ξεπήζει!Εδώ άλλες δεν έχουν καν γκόμενο έστω και γιά ένα βράδυ, όχι και σύζυγο και εραστή!Το μόνο πού πρέπει να την ενδιαφέρει είναι να μην την πιάσει ο σύζυγος και να βρεί μιά άκρη να μην παραμελεί το παιδί.Κατά τα άλλα, πού καλώς πράττει από την στιγμή πού με το σύζυγο δεν την βρίσκει στο σεξουαλικό.Και οι πουριτανισμοί εδώ μέσα μού κάνουν για 'νάταν η ζήλεια ψώρα' εμένα...Οι περισσότεροι άντρες πολύ θα ήθελαν μιά παντρεμένη πού να την γουστάρουν και να την έχουν όποτε θέλουνε!Οσο για τις ανύπαντρες μόνες γυναίκες, αυτό πού έχει η Κατςρίνα μάλλον είναι άπιαστο όνειρο όταν δεν βρίσκουν άντρα έστω και για μιά ξεπέτα, όχι για σχέση!Μιλάω βέβαια για ηλικίες από 35 χρονών και πέρα.
Αν ήσουν παντρεμένη και το απόγευμα που διάβαζες τα παιδιά σου ο σύζυγος σου πήγαινε γυμναστήριο(και έκανε ότι έκανε και η κυρία Κατερίνα)δεν θα σου άρεσε όταν το μάθενες,Οι περισσότεροι άντρες εδώ μέσα δεν το παίζουμε ηθικοί απλά το κείμενο δεν μας αρέσει.Εάν το πρόσωπο του κειμένου αντί για Κατερίνα ήταν Γιώργος θα είχε γεμίσει με σχόλια γυναικών που θα τα έχωναν στα γουρούνια τους άντρες.Πίστεψε με Letisia δε θα ήθελες να ήσουν στη θέση του άντρα της.
Το οτι δεν δίνει δεκάρα γι΄αυτήν ο εραστής της όπως λέει, που σημαίνει οτι την έχει μόνο για τον π@@τσο, εσένα σου δείχνει δυνατό έρωτα; Εμένα ατελείωτη ξευτίλα, να πήγαινε με κάνα καινούργιο πάει καλά, αλλα με τον πρώην; ήμαρτον που λέει κι ο Γεωργίου.
Ξέρετε γιατί η κυρία δεν θέλει να χωρίσει τον άντρα της.Επειδή αυτός δουλεύει και αυτός την συντηρεί.(αν χωρίσουν διατροφή θα πάρει μόνο η κόρη και η κυρία δεν θα έχει ούτε να φάει)Δε πιστεύω να νομίζει κανείς ότι σε 2-3 μήνες που θα χωρίσει ο εραστής θα την παντρευτεί ή με την ιστορία της που θα μαθευτεί θα βρεθεί άλλο πλούσιο κορόιδο να της δίνει τα λεφτά του.Η μόνη ασχολία της κυρίας πρέπει να είναι το γυμναστήριο(αυτό δείχνει ότι είναι κυρία των βορείων προαστίων).Υπάρχει ένα είδος σχέσης που κρατάει άνετα για 50 χρόνια-το να συναντιέσαι με τον εραστή σου μόνο για sex(ούτε υποχρεώσεις,ούτε παιδιά,ούτε δραστηριότητες μαζί)γι αυτό φαίνεται τέλειο.Συγγνώμη αλλά για μένα μαγκιά είναι να κρατάς μία ολοκληρωμένη σχέση για πολλά χρόνια.Δυστυχώς η κυρία έχει δημοσιεύσει πολλές λεπτομέρειες και μπορεί γνωστοί της να την καταλάβουν.Πριν από 20 χρόνια όλο ακούγαμε ιστορίες όπου οι άντρες απατούν περισσότερο.Σήμερα απ ότι φαίνεται η γυναίκες έχουν πάρει τα πρωτεία.(το λέω επειδή τόσα χρόνια κατηγορούσαν τους άντρες-γουρούνια)
Ναί ρε trelakias, γιαυτό δεν θέλει να χωρίσει αφού μπορεί και τα έχει και τα δύο, και βόλεμα και εραστή!Και πολύ καλά κάνει, όπως κάνουν και οι περισσότεροι παντρεμένοι άντρες πού θέλουν και την οικογένεια και το βόλεμα αλλά και την ερωμένη!
To κοινό της Lifo το θεωρώ σε μεγάλο ποσοστό ανεβασμένο σε σχέση με άλλα websites, συχνά με εύστοχα σχόλια. Και γι'αυτόν τον λόγο με έχει συνεπάρει η ροή σχολιασμού σε αυτό το άρθρο (που οπωσδήποτε ήταν και η επιθυμητή αντίδραση εκ μέρους της συγγραφέος).Χωρίς να επικροτώ την επιλογή της "Κατερίνας ετών 38" θα συνιστούσα σε όλους τους αναγνώστες αν δεν το έχουν ήδη κάνει (ιδιαίτερα στους άντρες) να διαβάσουν προσεκτικά δύο κλασσικά έργα: την Μαντάμ Μποβαρύ και την Άννα Καρένινα. Όχι ότι η "Κατερίνα ετών 38" ταλανίζεται από τόσα υπαρξιακά, αλλά βρε αδερφέ, είναι εξαιρετικά διδακτικά έργα για την ψυχοσύνθεση της γυναίκας. Και, κοίτα να δείς, τα έγραψαν και τα δύο άντρες. Μακάρι όλοι οι άντρες να έβλεπαν τόσο βαθιά στην γυναικεία ψυχή.
Η Καρένινα ήταν ειλικρινής και πολύ γρήγορα ξεκαθάρισε τη θέση της, σε μια εποχή μάλιστα που κάτι τέτοιο είχε απείρως βαρύτερες επιπτώσεις απ' ό,τι σήμερα.Όσο για την Μποβαρύ, που το έκανε κυνηγώντας μια χίμαιρα, με μυαλά φουσκωμένα από αισθηματικά βιβλιαράκια της εποχής, ο ίδιος ο συγγραφέας την κατανοεί αλλά όχι, καθόλου δεν την δικαιολογεί. Ο αφελής, δοτικός Σαρλ είναι το πρόσωπο που σκιαγραφείται με τη μεγαλύτερη συμπάθεια από τον συγγραφέα.Αχ εμείς η γυναίκες, αν απατήσουμε βαυκαλιζόμαστε ότι το κάνουμε λόγω υπερβολικής ευαισθησίας και ιδιαίτερης ψυχοσύνθεσης... Ενώ οι άνδρες απλώς παραδίδονται στα κτηνώδη ένστικτά τους, πτωχές ψυχές...
Σωστά αυτά και συμφωνώ σε γενικές γραμμές, αλλά σάμπως και οι περισσότερες γυναίκες δεν απατούν γιατί άλλα νομίζουν κι είναι ονειροπαρμένες; (Οχι ότι κι άντρες πάνε πίσω, κι εκείνοι ονειροπαρμένοι μπορούν να είναι). O Mποντλέρ το εξηγεί υπέροχα, εξ'ου κι η λέξη βρήκε το λήμμα της και στα γαλλικά λεξικά: bovarisme.Όσο για την Καρένινα, εγκατέλειψε το παιδί της για χάρη του εραστή όταν ετέθη το ερώτημα (Τι λέμε εδώ; Σταύρωσον αυτήν;) Μπα, δεν νομίζω ότι το θέμα είναι γιατί απατά κανείς, κάθε άνθρωπος (άντρας ή γυναίκα) για δικούς τους λόγους το κάνει ή επιλέγει να ΜΗΝ το κάνει. Εμένα αυτό που με έχει συνεπάρει είναι πως η μάνα έχει τεράστιο ειδικό βάρος στην συζήτηση. Το κείμενο είναι σοφά γραμμένο για να ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων. 200 σχόλια and counting. Ι rest my case.
βλέπω μαζεύτηκαν πολλοί ηθικοί εδω... μη μου πει κανείς οτι και σχεση που έχει-είχε δεν εχει αλλαξοκοιτάξει !! όλοι θα την κάναν αν δεν υπήρχε ο φοβος του να μην μαθευτεί.. ( αυτο με το παιδί θα το αφήσω ασχολίαστο ... )
Ο χρυσος κανονας επιβεβαιωνεται για μια ακομη φορα.Το σωμα δεν κανει διακρισεις,το ιδιο και η φυση.Ειναι τοσο εντονη η αναγκη για σεξ που η αγαπητη Κατερινα ρισκαρει να διαλυσει την οικογενεια της.Ξερω,πως οι ''συντροφισσες'' της Κατερινας θα επιτεθουν και θα πουν ''δεν ειναι η αναγκη της για σεξ που την ωθει σε αυτο''....Ισως εχετε δικιο,ενδεχομενως να ειναι το μνημονιο και η προσαρτηση της Κριμαιας στη Ρωσια.Εγω,παρ ολα αυτα,τη θαυμαζω απο τη μια γιατι εχει πραγματικα κοτσια να το παραδεχτει στον εαυτο της καθως και να το μοιραστει μαζι μας και δεν λεει δικαιολογιες-π@π@ριες.Αν καταφερει να βρει τη δυναμη να το πει και στον συζηγο της,που για μενα ειναι επιβεβλημενο,υπαρχει και η περιπτωση να τη συγχωρεσει.Ακομα και αν ΔΕΝ τη συγχωρεσει,το βαρος που θα φυγει απο μεσα της θα γινει το δαιμονιο του Σωκρατη για την υπολοιπη ζωη της.Που σημαινει οτι τερμα πια οι αμαρτιες!Συμπερασμα:Kατερινουλα,χαλιναγωγησε το παθος σου για σεξ,δειξε παθος σε αλλα πραγματα σε αυτη τη ζωη.
Σε αυτές τις περιπτώσεις υποθέτοντας ότι ο άλλος δεν έχει ιδέα, όταν το μάθει το τραύμα συγκρίνεται μόνο με θάνατο πολύ στενού συγγενή ή βιασμό. Όλα όσα κάνει είναι παντελώς ασύμβατα με τη δήλωση ότι αγαπά τον άντρα της. Και το παιδί της δε θα την καταλάβει, απλώς θα κληρονομήσει 1002 ψυχολογικά.
υπάρχουν πολλά παιδιά από χωρισμένους γονείς ή από γονείς που ποτέ δεν τα πήγαιναν καλά, αλλά την παλεύουνε νομίζω..με συζήτηση και λογική όλα λύνονται.δεν γεμίζει 1002 ψυχολογικά ένα παδί αν χωρίσουν οι γονείς του.
Το παράλογο ειναι το εξης: αν το κείμενο ήταν δακρύβρεχτο με μια ιστορία αρρώστιας, ανέχειας ή κάτι τέλος πάντων δυσβάσταχτο και έγραφε η Κατερίνα "είμαι τόσο δυστυχισμένη με όλα αυτά που αντιμετωπίζω που δεν αντέχω απο πάνω και τη γκρίνια της μικρής" θα ήταν για πολλούς απο σας δικαιολογημενη αντίδραση, κάτι φυσικό κ ανθρωπινό. Ακριβώς την ίδια πρόταση όμως όταν τη λεει πετώντας στα σύννεφα απο ευτυχία είναι κατάπτυστο και κατακριτέο. Γιατί είναι μια καριόλα(!) λυσσάρα που κοιτάει τη καύλα της με τον γκόμενο. H θειά μου η Παγώνα εκτος απ όλα οσα είπατε θα τη στόλιζε και με τα ξετσίπωτη/ εξώλης και προώλης/ παλιοθήλυκο
Ναι βασικά είναι η διαφορά ανάμεσα στο "έχω δουλέψει 12 ώρες και με περιμένουν άλλες δώδεκα αύριο, έχω 5 ώρες για να κοιμηθώ, αχ γιατί να κλαίει το παιδί τώρα" και στο "ε μα τώρα που έκατασα να παίξω μια μπιρίμπα κλαίει το σκασμένο; σκάσε ρε!"
ακριβως αυτο λεω. Η μανα δικαιούται να αγανακτεί με το βλαστάρι της μόνο εαν ειναι πτώμα απ τις δουλειές και τις αγγαρείες. ειναι ανήκουστο να δυσανασχετεί αν την κοψει απο διασκέδαση, μονο αν την κοψει απ το σιδέρωμα πρεπει να διαμαρτυρηθει. ναι μπιριμπα προς τι η ειρωνεία? αν αυτό την ευχαριστεί γιατι οχι, θα ήταν πιο πρέπον αν ήθελε να διαβάσει ενα βιβλίο φυσικά. θα γίνουμε κριτές και για τη διάθεση του όποιου ελάχιστου ελεύθερου χρόνου? παραξεφυγαμε απ το θεμα, μ ολα αυτα παντως κατάλαβα γιατι οι φιλες μου με παιδιά νιώθουν τοσες ενοχές οταν θελήσουν να τα αποχωριστούν για λιγο κάνοντας κατι για τον εαυτό τους. τις θεωρούσα παράλογες αλλά τελικά οι τύψεις που τους φορτώνουν ειναι πολλες.
Οι φίλες σου καλά κάνουν να θέλουν να κάνουν κάτι για τον εαυτό τους. Τα παιδιά δεν πρέπει να γίνονται τύραννοι που σου στερούν κάθε ίχνος προσωπικού χρόνου, και γι'αυτό πρέπει να τους θέτεις όρια, να τους εξηγείς (καθώς τα παιδιά είναι εγωκεντρικά πλάσματα από τη φύση τους) γιατί είναι ανάγκη να κάνεις κάποια πράγματα, πέρα από το να ασχολείσαι μαζί τους. Αρκεί να μπορείς έστω και απλοποιημένα να τα εξηγήσεις. Η κυρία τι θα έχει άραγε να πει στη μικρή; Κι από την άλλη είναι κυρίος ο τόνος της, ο τόσο απαξιωτικός τρόπος που θέτει, που θα μας έκανε να τη δικαιολογούσαμε μόνο εάν η κατάστασή της ηταν τραγική.
Κολλημένη με τον πρώηνΣεξ στο αυτοκίνητο το άντρα τηςΞέρει ότι ο πρώην απλά την χρησιμοποιεί Γυρνάει σαν σκύλα σε οίστρο γύρω από το κινητό της (γαμώ τις παρομοιώσεις) Όλη τελευταία παράγραφος.Μετά από αυτά θα ήθελα να πω ότι είναι ηλίθια, αλλά μετά από ώριμη σκέψη τριών δευτερολέπτων, αποφάσισα ότι είναι http://youtu.be/_Qn9CyECbHY
Φαντάζομαι θα καταλαβαίνει η εν λόγω κυρία ότι ο πρώην της τη βρίσκει θελκτική και πηγαίνει συνέχεια μαζί της ακριβώς επειδή είναι παντρεμένη. Αν χώριζε και του λεγε έλα αγάπη μου χώρισα, τώρα μπορείς να τρως στη μάπα όλη τη μέρα, θα τον έβλεπες τον εν λόγω πρώην να την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια.
Το οτι καποιοι ανθρωποι δεν επρεπε να γινουν γονεις ειναι ολοκαθαρο πιστευω. Βιαζεσαι να εκπληρωσεις τα κοινωνικα πρωτυπα, και ξυπνας μια μερα μισωντας τη ζωη σου...
'Οχι ότι θέλω να χωρίσω, αυτό δεν το συζητάω καν. Τον αγαπάω τον άντρα μου, τόσα έχουμε περάσει μαζί, με ξέρει, τον ξέρω, αγαπιόμαστε, αλλά ο γάμος γίνεται αναπόφευκτα ανιαρός και το σεξ ανύπαρκτο. Ο έρωτας δεν χωράει σε λογική. Δεν θέλω να μάθει κάτι, δεν θέλω να πληγωθεί, δεν θέλω να χαλάσω το σπίτι μου, αλλά να που γυρνάω σαν σκύλα σε οίστρο γύρω από ένα κινητό. το πρωτο που σκεφτηκα ειναι αηδια για αυτα τα λογια. τη θεωρησα απλο καλοπερασακια που δεν εχει μαθει να εχει και την πιτα ολοκληρη και το σκυλο χορτατο και ποτε δεν κοπιασε για κατι. οτι επιπλεον ξεστομιζει οτι αγαπαει τον ανδρα της με τοση ανεση που αυτοματα η λεξη χανει το πραγματικο νοημα της και τη σημασια της. μετα καθησα και σκεφτηκα οτι εξω απο τον χορο πολλα τραγουδια λεμε. θεωρητικα δεν ξερω σε 10-15-20 χρονια σε τι κατασταση θα ειμαι και πως θα περναω. απλα με βαση το χαρακτηρα μου φανταζομαι οτι δεν θα επαιζα κρυφτουλι και δεν θα επαιζα τοσο ευκολα με τον κοσμο.μακαρι να βρεις το δρομο σου και οτι σε κανει ευτυχισμενη ή εστω να εισαι ενταξει με τον εαυτο σου με τα οσα κανεις
ρε γαμωτο. κερατωσε, κανε τη δουλεια σου σε αμαξια, ξενοδοχεια, παγκακια,πεζοδρομια αλλα το παιδι γιατι το κανεις? γιατι να τυραννας έτσι ενα παιδακι? γιατι να εισαι τοσο ανευθυνη και επειδη ζεις δευτερη εφηβεια να στερειται αυτο τη μαμα του?