Μου αρέσει πού και πού να κάνω μια βόλτα από το Forget me Not, το μαγαζί στη Πλάκα με τα σύγχρονα και καθόλου κιτς ελληνικά σουβενίρ. Όχι γιατί νιώθω τουρίστρια στην ίδια μου τη πόλη, αλλά κυρίως διότι με ένα πέρασμα από 'κει καταφέρνω να παίρνω μια συνολική ιδέα για το τι παίζει στο ελληνικό ντιζάιν αντικειμένων, αξεσουάρ και ρούχων. Την τελευταία φορά, λοιπόν, το μάτι μου έπεσε (και μετά κόλλησε) πάνω σε ένα ζευγάρι κολάν με πολεοδομικούς χάρτες, που κάτι μου θύμιζε.
Ε, φυσικά και κάτι μου θύμιζε. Τους ίδιους χάρτες, ή περίπου τους ίδιους, τους είχα δει πάνω σε κάτι τσάντες, αυτές της Κατερίνας Ρότσου. Πριν από ένα χρόνο περίπου είχε κυκλοφορήσει μια σειρά με τσάντες, τύπου tote bags, που απεικόνιζαν γεωγραφικά τμήματα της χώρας ή πολεοδομικά σχέδια ελληνικών πόλεων και που αποτελούν πλέον σήμα κατατεθέν της Thegreekbag, της φίρμας που δημιούργησε η Κατερίνα και που σύντομα επεκτάθηκε σε thegreektie, thegreekscarf και thegreektights. Αντικείμενα- αξεσουάρ που έχουν σαν θέμα την εικόνα της Ελλάδας.
H ίδια δεν είχε καμία σχέση με το ντιζάιν και τον σχεδιασμό αξεσουάρ και ρούχων. Ή τουλάχιστον έτσι νόμιζε. Ήταν μια επαναπατρισθείσα γεννημένη στη Γερμανία, που στην Ελλάδα βρέθηκε ξανά για σπουδές. Μετά, εργάστηκε για πολλά χρόνια ως εκπαιδευτικός, μέχρι που κάτι ένιωσε να της λείπει και είπε να ακολουθήσει έναν καινούριο δρόμο στη ζωή της πέφτοντας πάνω σε ένα χάρτη.
«Την ευκαιρία αυτή μου την έδωσε ο σχολικός χάρτης που συνάντησα κάποια στιγμή στο σχολείο της κόρης μου και με συγκίνησε. Σκέφτηκα να βρω έναν τρόπο να μεταφέρω αυτό το κομμάτι από την σχολική αίθουσα στον δρόμο, να το μετατρέψω σ' ένα αντικείμενο χρηστικό. Με την νέα του μορφή θα μπορούσε πια να προσεγγίσει πιο εύκολα τον κόσμο και να μιλήσει και σε άλλους. Έτσι γεννήθηκε το Thegreekbag. Ο χάρτης έχει την ικανότητα να πει στον καθένα αυτό που θέλει να ακούσει για τον τόπο. Συστήνεται σε όσους δεν τον ξέρουν. Περιγράφει και διαγράφει την πορεία όσων επιλέγουν να τον ταξιδέψουν. Θυμίζει τα μέρη που ζήσαμε και ζούμε, αγαπήσαμε και αγαπούμε. Αποχαιρετά όσους φεύγουν. Για μένα η ενασχόληση μου με τον χάρτη ήταν τελικά ο τρόπος που βρήκα ασχοληθώ με την ίδια χώρα. Η ανάγκη μου να καλλιεργήσω ένα κομμάτι της», θα μου εξηγήσει η Κατερίνα σε συνάντηση που είχαμε λίγες μέρες αργότερα.
