Camera_Obscura*

Camera_Obscura* Facebook Twitter
0

H ιστορία της νταντάς - ερασιτέχνιδας φωτογράφου Vivian Maier είναι εν πολλοίς γνωστή εδώ και μερικά χρόνια πια χάρη και στη καταλυτική δύναμη του διαδικτύου.

Από τη στιγμή που ο John Maloof ιδιοκτήτης του φωτογραφικού της corpus γύρω στο 2009 έφτιαξε ένα μπλογκ με τα αρνητικά που είχε αποκτήσει τυχαία σε δημοπρασία η ιδιοσυγκρασιακή περίπτωση της Maier συγκέντρωσε ενα διαρκώς διογκούμενο κύμα δημοσιότητας.

Με λίγα λόγια έγινε viral:-)

Σαφώς το life story της με τα μη αναμενόμενα κλισέ για μια φωτογράφο (η νταντά - φωτογράφος!)  η οποία ποτέ όσο ζούσε δεν άσκησε επίσημα το επάγγελμα αυτό αλλά τραβούσε μανιωδώς φωτογραφίες επαγγελματικού επιπέδου της καθημερινότητας στο Σικάγο όπου και έζησε υπήρξε η αφορμή. 

Μπορεί τα δικά της αυτοπορτρέτα να είναι άψογα φωτομετρημένα και καδραρισμένα αλλά έχουν μιαν εντελώς μοντέρνα ειρωνεία και αμεσότητα που δεν την βρίσκεις στις υπόλοιπες φωτογραφίες της. 

Απ' την άλλη η μυθιστορηματική σχεδόν διάσταση αυτού του κρυφού αρχείου που δεν είχε δημοσιευτεί πουθενά και που αν η τύχη δεν έφερνε τον Μαλούφ να το αποκτήσει σε εκείνη τη δημοπρασία ακόμα θα είχε παραμείνει άγνωστο έχω την αίσθηση πως δόμησε μια αρχική μυθολογία, ένα buzz γύρω από την περίπτωση της Maier και έκαναν την προσοχή μας ευκολότερο να στραφεί στις εξαιρετικές  street φωτογραφίες της.

Αυτό που δεν είναι πολύ γνωστό στο ευρύ κοινό είναι τα αυτοπορτρέτα της στα οποία επέδειξε μια ιδιαίτερη επιμονή και καλύπτουν ένα ευρύ μέρος του έργου της. Παρατηρώντας τα μπορούμε να εντοπίσουμε όλα αυτά τα στοιχεία που η εποχή μας με την τεχνολογική ανάπτυξη της ψηφιακής φωτογραφίας είτε με τις μικρές κόμπακτ μηχανές είτε με τα κινητά τηλέφωνα εισήγαγε ως οπτικό λεξιλόγιο for the masses.

Μπορεί τα δικά της αυτοπορτρέτα να είναι άψογα φωτομετρημένα και καδραρισμένα αλλά έχουν μιαν εντελώς μοντέρνα ειρωνεία και αμεσότητα που δεν την βρίσκεις στις υπόλοιπες φωτογραφίες της. Ίσως έχει να κάνει με το αναπόφευκτο ναρκισσιστικό παιχνίδισμα που έχει κάθε αυτοφωτογράφηση.

Δείτε τα αυτοπορτρέτα αυτής της "ερασιτέχνιδας" φωτογράφου. Η οποία ήξερε πολύ καλά πως να εξημερώνει την στιγμή:-)

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η επιστροφή των χαμένων έργων τέχνης της Αμμοχώστου

Εικαστικά / Η επιστροφή των χαμένων έργων τέχνης της Αμμοχώστου

Το τιτάνιο έργο της τελικής μεταφοράς από τα Κατεχόμενα και η επιστροφή 219 έργων τέχνης Ελληνοκυπρίων και Ελλήνων καλλιτεχνών είναι μέχρι σήμερα μια ιστορία με πολλά μυστικά, σκοτεινά σημεία και ερωτηματικά, που μοιάζει με αστυνομικό θρίλερ.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ O κύριος Bios και το Bios Effect

20 χρόνια LiFO / Από το Bios πέρασε όλη η πρωτοπορία της Αθήνας

Το Bios δεν υπήρξε απλώς ένας πολυχώρος στην Πειραιώς. Ήταν, και συνεχίζει να είναι, το σημείο όπου διαμορφώθηκαν νέες αισθητικές, γεννήθηκαν καλλιτεχνικές διαδρομές και άλλαξε ο τρόπος με τον οποίο η Αθήνα αντιλαμβάνεται τον σύγχρονο πολιτισμό.
M. HULOT
Η κουίρ καλλιτεχνική σκηνή δεν κατοικεί πια στο περιθώριο

20 ΧΡΟΝΙΑ LIFO / Η κουίρ καλλιτεχνική σκηνή δεν κατοικεί πια στο περιθώριο

Η ανάδειξη του κουίρ στοιχείου στον εικαστικό χώρο και η αλληλεπίδρασή του τόσο με τις σύγχρονες πολιτικοκοινωνικές εξελίξεις όσο και με την ιστορία, τη μνήμη και το βίωμα.
ΠΑΝΟΣ ΦΟΡΤΟΥΛΑΚΗΣ/ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ ΕΜΣΤ και Πινακοθήκη κλειστά για χρόνια

20 χρόνια LiFO / ΕΜΣΤ και Πινακοθήκη: Τόσα χρόνια κλειστά που κοντέψαμε να τα ξεχάσουμε

Η Εθνική Πινακοθήκη και το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης είναι σήμερα δύο από τα σημαντικότερα καταφύγια πολιτισμού της Αθήνας. Για να ανοίξουν όμως τις πόρτες τους στο κοινό, χρειάστηκε να περάσουν δεκαετίες σχεδίων, ανατροπών, ματαιώσεων και διαδοχικών εξαγγελιών.
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Θυμάσαι την Marina Abramović στο Μπενάκη; Ξεχνιούνται κάτι τέτοια;

20 χρόνια LiFO / Θυμάσαι την Abramović στο Μπενάκη; Ξεχνιούνται κάτι τέτοια;

Αυτό είναι ένα μόνο από τα πολλά εικαστικά events της πόλης όπου τα περασμένα 20 χρόνια είδε την πρώτη της Μπιενάλε, την σημαντική Documenta αλλά και μεγάλες αναδρομικές ελλήνων ζωγράφων. Διαλέξαμε 10 που αξιζει να τις θυμηθούμε ξανά.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Όποιος δεν έχει γάτα δεν μπορεί να συμμετέχει στη συζήτηση»

Studio Visit / Ηλίας Παπαηλιάκης: «Όποιος δεν έχει γάτα δεν μπορεί να συμμετέχει στη συζήτηση»

Ο Ηλίας Παπαηλιάκης ανοίγει το ατελιέ του στον Κολωνό και μιλά στη LiFO για τη ζωγραφική, τη μνήμη, το φως, τις γάτες, τον δημόσιο χώρο και όλα όσα κρύβονται πίσω από τις χαρακτηριστικές μονοκοντυλιές του.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Το «Κυνήγι» του The Krank: Μια παραλία γίνεται πεδίο σύγκρουσης για τις εξορύξεις στο Ιόνιο

Εικαστικά / Ο The Krank μετέτρεψε με την τέχνη του μια παραλία σε πεδίο σύγκρουσης

Στους Οθωνούς, απέναντι από το σημείο όπου σχεδιάζονται υπεράκτιες εξορύξεις, ο καλλιτέχνης δημιούργησε μια εφήμερη εγκατάσταση land art που φέρνει αντιμέτωπο τον προϊστορικό άνθρωπο με τη σύγχρονη βιομηχανία
M. HULOT
Τα έργα της Μαριλίας Κολυμπίρη θυμίζουν καθημερινότητά σου

Εικαστικά / Μαριλία Κολυμπίρη, τι άλλο μπορείς να φτιάξεις με τον πηλό σου;

Η δουλειά της εικαστικού κινείται μεταξύ ζωγραφικής και κεραμικής, εξερευνώντας τη σχέση μας με την καθημερινότητα, τη μνήμη και τα αντικείμενα που συνθέτουν τον προσωπικό μας κόσμο.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Εικαστικά / Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Γεννήθηκε σαν σήμερα μια από τις πιο αναγνωρίσιμες ζωγράφους όλων των εποχών. Με αφορμή την μεγάλη έκθεση στην Tate Modern ανατρέχουμε στη ζωή της που καθόρισε ολοκληρωτικά το έργο της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ