No.1

Το φάντασμα του Ροντέο

Το φάντασμα του Ροντέο Facebook Twitter
9

Aπό τον Δημήτρη Καραΐσκο


Εμφανίστηκε πριν λίγο καιρό στην παραλία του Καλαμακίου, κοντά στο σημείο που κάποτε στεκόταν (από τα μέσα της δεκαετίας του '70 ώς το 1987) το "Ροντέο". Δεν έχει ούτε το μέγεθος ούτε την ποικιλία του θρυλικού παλιού λούνα-παρκ, αλλά, κυρίως λόγω των παλιών εγκαταστάσεων του, καταφέρνει να σε πηγαίνει με έναν παρακμιακό, νοσταλγικό τρόπο, πίσω στη δεκαετία του '80.

Οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν χθες, βράδυ Δευτέρας 11 Μαρτίου. Τα φώτα ήταν αναμμένα, τα παιχνίδια κι οι (αποκλειστικά Ιταλόφωνοι) χειριστές των μηχανημάτων ήταν σε stand-by, αλλά δεν κυκλοφορούσε ψυχή. 

 

 















































Φωτογραφία
9

No.1

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η Μέριλιν, η Μπιορκ και η Λάιζα, μέσα από τον φακό του Ντάγκλας Κέρκλαντ

Φωτογραφία / Η Μέριλιν, η Μπιορκ και η Λάιζα, μέσα από τον φακό του Ντάγκλας Κέρκλαντ

Μια έκθεση αφιερωμένη στη διαχρονική κληρονομιά ενός σπουδαίου φωτογράφου, που μέσα από τον φακό του αποτύπωσε εικόνες οι οποίες μιλούν για την αγάπη, τη σύνδεση και τη συντροφικότητα.
THE LIFO TEAM
Η μέρα που ο Bowie επισκέφτηκε μια ψυχιατρική κλινική και η εμπειρία άλλαξε τη ζωή του

Φωτογραφία / Η μέρα που ο Bowie επισκέφτηκε μια ψυχιατρική κλινική και η εμπειρία άλλαξε τη ζωή του

Για πρώτη φορά εκτίθενται οι φωτογραφίες από τη «συντριπτική» επίσκεψή του το 1994 σε μια ψυχιατρική δομή της Αυστρίας και η συνάντησή του με τους καλλιτέχνες-τρόφιμους του ιδρύματος.
THE LIFO TEAM
«The Face»: το περιοδικό που σημάδεψε την αισθητική μιας ολόκληρης γενιάς

Φωτογραφία / «The Face»: Το περιοδικό που σου έλεγε πώς να ζεις

Το θρυλικό έντυπο που σημάδεψε την αισθητική μιας ολόκληρης γενιάς, καταγράφοντας όλες τις υποκουλτούρες της δεκαετίας του ’80 και του ’90 με εξαιρετικά κείμενα και πρωτοποριακές φωτογραφίες, είναι ακόμα επιδραστικό.
M. HULOT
Bill Georgoussis: «Από τα περιοδικά δεν ζεις πια, έχουν γίνει πολυτέλεια»

Οι Αθηναίοι / Bill Georgoussis: «Από τα περιοδικά δεν ζεις πια, έχουν γίνει πολυτέλεια»

Κάνοντας σκέιτ, φωτογράφιζε cool και ενδιαφέροντες ανθρώπους. Όταν κατάλαβε ότι έτσι πιάνει το ένα κλάσμα του δευτερολέπτου και μετατρέπει το στιγμιότυπο σε έργο τέχνης, αποφάσισε να ασχοληθεί με τη φωτογραφία. Ο Bill Georgoussis αφηγείται τη ζωή του στη LiFO.
M. HULOT
Στη Θεσσαλονίκη θα περάσεις τέλεια, όποιο κι αν είναι το vibe σου

Εικαστικά / Στη Θεσσαλονίκη θα περάσεις τέλεια, όποιο κι αν είναι το vibe σου

Από την έκθεση με τις φωτογραφίες της Φρίντα Κάλο μέχρι τις άπειρες συναυλίες: Αυτά τα 22 events αξίζουν την προσοχή σας στην αγαπημένη πόλη της Θεσσαλονίκης.
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ, ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ & ΧΡΗΣΤΟ ΠΑΡΙΔΗ
Enri Canaj: «Η φωτογραφία με έκανε καλύτερο άνθρωπο»

Φωτογραφία / Ένρι Τσανάι: «Η φωτογραφία με έκανε καλύτερο άνθρωπο»

Mια έκθεση με αντιπροσωπευτικά δείγματα της δουλειάς του πάνω στο προσφυγικό, μια εμπειρία που του είναι αρκετά οικεία όντας παιδί μεταναστών, είναι η αφορμή για μια ενδιαφέρουσα συζήτηση με τον διακεκριμένο φωτογράφο.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτρέπεται να θαυμάζουμε σήμερα τη Λένι Ρίφενσταλ;

Ιδέες / Επιτρέπεται να θαυμάζουμε σήμερα τη Λένι Ρίφενσταλ;

Με αφορμή το νέο ντοκιμαντέρ για μια από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες του 20ού αιώνα, ξαναθυμόμαστε τι είχαν απαντήσει στη LiFO οι Πέπη Ρηγοπούλου, Θωμάς Μοσχόπουλος, Δημήτρης Στεφανάκης, Θάνος Παπακωνσταντίνου, Πάνος Κούτρας και Θεόφιλος Τραμπούλης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ

σχόλια

7 σχόλια
Τι να θυμηθεις απο το Rodeo , τα πρωτα καρτ , το τρενακι του τρομου , ενα με καθισματα που εκανε κυκλους πολυ γρηγορα και πηγαινες σε οριζοντια θεση απο τη πολλυ φυγοκεντρο νομιζω εντελβαις το ελεγαν ,το περιπτερο που ειχε μασκες και τρικ,τον πυραυλο που εκανες ταξιδι στο διαστημα.Το φαινομενο που κανει τα παλια λουνα παρκ να μην εχουν πολυ κοσμο δεν λεγεται μιζερια η φτωχια αλλα allou fan park,σαββατοκυριακα με καλο καιρο εχει κοσμο ειδικα τα καλοκαιρια γινεται χαμος σχεδον καθε μερα.
Υπέροχες εικόνες, συγχαρητήρια!Δεν ξέρω ποια είναι η σχέση των Αθηναίων με το κόνσεπτ του λούνα παρκ, αλλά στην περιφέρεια (σ.σ. επαρχία) έχει ιδιαίτερη πέραση ακόμα.Ειδικά όταν το κόνσεπτ συνδυάζεται με νησί/πανηγύρι/σουβλάκια/συγκρουόμενα και φυσικά λαχταριστούς λουκουμάδες με μέλι!
Ήταν η πρώτη φορά που μπήκα σε roller coaster, τραινάκι το λέγαμε, 17 χρονών. Όντως ο ορισμός της θλίψης είναι το άδειο λούνα πάρκ. Το ίδιο συμβαίνει και με τα αηδονάκια στο Μαρούσι, πήγαινα τις κόρες μου την δεκαετία του 90, και τώρα που περνάνε καμια φορά απο κεί και το βλέπουν άδειο στενοχωριούντε. Πώς καταντήσαμε έτσι ρε γαμώτο, κάτι πρέπει να κάνουμε συλλογικά, για να δημιουργήσουμε προοπτική, να αντιδράσουμε στην διάλυση του κοινωνικού ιστού. Άρη, εκτός απο τις επισημάνσεις των γεγονότων, μήπως θα ήταν καλό να βάλλεις και μια στήλη, για κατάθεση ιδεών για συλλογική αντίδραση, ή κάτι άλλο; Έξυπνοι είστε, νέοι είστε, κατι θα σκεφτείτε, μαζί με τις σκέψεις και άλλων ανθρώπων, κάτι καλό θα βγεί.
...Ε? Συλλογικές κινήσεις, συλλογικές αντιδράσεις, διάλυση κοινωνικού ιστού, όλα αυτά μέσα σε δυό γραμμές και με θέμα ένα έρημο λούνα πάρκ!? Ούτε το ΠΑΜΕ σε πορεία δεν θα έβγαζε τέτοια ανακοίνωση.