Το φάντασμα του Ροντέο

Τι να θυμηθεις απο το Rodeo , τα πρωτα καρτ , το τρενακι του τρομου , ενα με καθισματα που εκανε κυκλους πολυ γρηγορα και πηγαινες σε οριζοντια θεση απο τη πολλυ φυγοκεντρο νομιζω εντελβαις το ελεγαν ,το περιπτερο που ειχε μασκες και τρικ,τον πυραυλο που εκανες ταξιδι στο διαστημα.Το φαινομενο που κανει τα παλια λουνα παρκ να μην εχουν πολυ κοσμο δεν λεγεται μιζερια η φτωχια αλλα allou fan park,σαββατοκυριακα με καλο καιρο εχει κοσμο ειδικα τα καλοκαιρια γινεται χαμος σχεδον καθε μερα.

melagxoliko alla k syginitiko...a3exastes anemeles stigmes.proswpika twra pou to 3erw mia volta 8a thn kanw!

Υπέροχες εικόνες, συγχαρητήρια!Δεν ξέρω ποια είναι η σχέση των Αθηναίων με το κόνσεπτ του λούνα παρκ, αλλά στην περιφέρεια (σ.σ. επαρχία) έχει ιδιαίτερη πέραση ακόμα.Ειδικά όταν το κόνσεπτ συνδυάζεται με νησί/πανηγύρι/σουβλάκια/συγκρουόμενα και φυσικά λαχταριστούς λουκουμάδες με μέλι!

Ήταν η πρώτη φορά που μπήκα σε roller coaster, τραινάκι το λέγαμε, 17 χρονών. Όντως ο ορισμός της θλίψης είναι το άδειο λούνα πάρκ. Το ίδιο συμβαίνει και με τα αηδονάκια στο Μαρούσι, πήγαινα τις κόρες μου την δεκαετία του 90, και τώρα που περνάνε καμια φορά απο κεί και το βλέπουν άδειο στενοχωριούντε. Πώς καταντήσαμε έτσι ρε γαμώτο, κάτι πρέπει να κάνουμε συλλογικά, για να δημιουργήσουμε προοπτική, να αντιδράσουμε στην διάλυση του κοινωνικού ιστού. Άρη, εκτός απο τις επισημάνσεις των γεγονότων, μήπως θα ήταν καλό να βάλλεις και μια στήλη, για κατάθεση ιδεών για συλλογική αντίδραση, ή κάτι άλλο; Έξυπνοι είστε, νέοι είστε, κατι θα σκεφτείτε, μαζί με τις σκέψεις και άλλων ανθρώπων, κάτι καλό θα βγεί.

Όντως πολύ ωραίες φώτο...Αλλά τι κρίμα που είναι άδειο...Μελαγχολώ...........

Αδεια Λουνα Πάρκ: Ο ορισμός της θλίψης

Πολύ ωραίες!