«H Gucci είναι τόσο πολλά πράγματα. Είναι θρασεία, παράτολμη, σέξι και διαχρονική την ίδια στιγμή. Και fun, fun, fun», δήλωσε σε δημοσιογράφο του «Business of Fashion» ο Ντέμνα Γκβασάλια λίγα λεπτά μετά το καυτό ντεμπούτο του στον ιστορικό ιταλικό οίκο, του οποίου οι πωλήσεις έχουν πέσει στο μισό μετά από την κορύφωση το 2022 επί Αλεσάντρο Μισέλ.
Πράγματι, η Gucci, που έχει περισσότερα από 100 χρόνια παρουσίας στην ιταλική μόδα, είναι πολλοί κόσμοι ταυτόχρονα. Ωστόσο, η ταυτότητά της παραμένει προσκολλημένη σε μια συγκεκριμένη αντίληψη της μόδας, που κινείται γύρω από δύο αρχέτυπα: τη femme fatale και τον himbo (μια σύνθετη λέξη από τις αγγλικές him και bimbo).
Αυτήν την ταυτότητα αποθέωσε ο Τομ Φορντ με την porn-chic αισθητική του στις αρχές των 2000s, αυτό το όραμα φαίνεται ότι θα εκφράσει και ο Γεωργιανός σχεδιαστής που η πρώτη του ολοκληρωμένη πρόταση για τον Gucci «φώναζε» σεξ.
Τα πιο αδύνατα πόδια, τα πιο εφαρμοστά κολάν, το πιο ξανθό μαλλί και οι πιο τσιτωμένοι δικέφαλοι, τα πιο τουρλωτά οπίσθια αγοριών, με βαθιά σχισίματα, επικίνδυνα χαμηλούς καβάλους στα στενά τζιν, μυτερά παπούτσια και παγιετέ βραδινά περπάτησαν ξεδιάντροπα (κάτω από την κινησιολογική διεύθυνση του μάγου-χορογράφου της πασαρέλας, Πατ Μπογκουσκλάβσκι), χωρίς να προδίδουν καμία δεύτερη, «σκεπτόμενη», ανάγνωση πέραν της επιθυμίας του καλλιτεχνικού διευθυντή να αφήσει πίσω τη σκοτεινιά των χρόνων του στον Balenciaga.
Αναρωτιέμαι ποιο κοινό θα αγοράσει αυτά τα ρούχα, για να ανακάμψει ο οίκος από την οικονομική του κατρακύλα – ίσως η Πάρις Χίλτον και η αδελφή της, Νίκι, που από την πρώτη σειρά έμοιαζαν ανησυχητικά με τα μοντέλα, ή η Ντέμι Μουρ...
«Δεν με ενδιαφέρει μια εγκεφαλική προσέγγιση, θέλω μια Gucci που να προκαλεί αίσθηση, ταραχή», επιβεβαίωσε ο ίδιος, εγκαινιάζοντας την επίδειξή του με μια μίνι λευκή φούστα σε ύφος Σάρον Στόουν στο «Βασικό Ένστικτο». Στάρλετ και bibmbos με μουτζουρωμένα κραγιόν και γουνάκια, μασώντας τσίχλες, μασκαρεύτηκαν σε εύπορες Μιλανέζες κυρίες και αναμείχθηκαν με αγόρια που φορούσαν μπλουζάκια τεντωμένα από τα παραφουσκωμένα τους μούσκουλα και εφαρμοστά παντελόνια που διέγραφαν την ανατομία τους.
Πού ήταν ο Ντέμνα που αγαπούσαμε μέσα σε όλο αυτό; Πού πήγε η έκσταση και ο ντόρος που γεννούσαν οι συλλογές του όλα αυτά τα χρόνια; Τον διακρίναμε αμυδρά στην απουσία της παρέλασης όλων των looks στο φινάλε, στα μοκασίνια που έμοιαζαν με sneakers και τα sneakers που έμοιαζαν με μοκασίνια, στη μουσική και το περπάτημα των μοντέλων, στις νάιλον cargo ζιπ κιλότ, κυρίως, όμως, στο χάρισμά του να δημιουργεί μια εικόνα που προκαλεί.
Σπουδαία ρούχα, όμως, δεν είδαμε στην Primavera του. Αντιθέτως, τα looks έμοιαζαν φτηνιάρικα, με τη συλλογή να αποτελεί συνέχεια (χωρίς εξέλιξη) της La Familia που μας παρουσίασε πριν από έξι μήνες ως πρόγευση του οράματος που έχει για τη νέα εποχή της Gucci: απλά στην κατασκευή τους ρούχα, από νάιλον, λίκρα και ζέρσεϊ, φορέματα σαν δεύτερο δέρμα από παγιετέ υφάσματα, κομμάτια χωρίς ραφή που εφαρμόζουν στο σώμα, με αίσθηση λαστέξ κι όχι πραγματικών ρούχων. Το tailoring και τα κομψά πανωφόρια, η κλασική ραχοκοκαλιά του brand Gucci, απουσίαζαν.
Ο ίδιος έχει δηλώσει πως πρόθεσή του είναι να καθαρίσει το στίγμα της Gucci, ορίζοντας τις νέες βασικές της αρχές, ευθυγραμμίζοντάς τη με το zeitgeist, κάτι που γνωρίζει καλά να κάνει. Ο Ντέμνα το αποκάλεσε «Gucci-ness», εννοώντας την ιδέα του brand ως «εντύπωση» και πολιτιστικό φαινόμενο.
«Επί 10 χρόνια, προσπαθούσα να εντυπωσιάσω, τους άλλους και τον εαυτό μου. Στην Gucci, είχα την ξαφνική παρόρμηση να δημιουργήσω ένα συναισθηματικό τοπίο – μια μόδα που να προκαλεί αίσθηση. Που τη λατρεύεις ή τη μισείς», δήλωσε ο σχεδιαστής, και επιστράτευσε για το πολυαναμενόμενο σόου του celebrities και iconic μοντέλα από διαφορετικές γενιές, από τους ράπερ Fakemink και Nettspend ως την Άλεξ Κονσάνι, την Ανόκ Γιάι και τη Μαριακάρλα Μποσκόνο ή την Αμέλια Γκρέι Χάμλιν, τη Βίβιαν Τζένα Γουίλσον και την Έμιλι Ραταϊκόφσκι, σε ένα ταξίδι πίσω στα 2000s, με υπερτονισμένη ηδονιστική πόζα.
Αναρωτιέμαι ποιο κοινό θα αγοράσει αυτά τα ρούχα, για να ανακάμψει ο οίκος από την οικονομική του κατρακύλα – ίσως η Πάρις Χίλτον και η αδελφή της, Νίκι, που από την πρώτη σειρά έμοιαζαν ανησυχητικά με τα μοντέλα ή η Ντέμι Μουρ, σκιά του εαυτού της, που εμφανίστηκε με δερμάτινο σύνολο από κολλητό παντελόνι και μπουφάν.
Μέχρι να διαφανεί το νέο κοινό του οίκου Gucci, ας αναγνωρίσουμε στον Ντέμνα ότι με αυτήν τη συλλογή αφουγκράστηκε μια ενέργεια που μας είχε λείψει: τα glam κορίτσια με το ύφος φιλενάδας μαφιόζου και τα αγόρια-αντικείμενα από τα χρόνια του Τομ Φορντ σηματοδοτούν το κάλεσμα σε ένα πάρτι χωρίς αναστολές. Και ποια άλλη πιο ταιριαστή από την Κέιτ Μος, την ιέρεια αυτού του πάρτι, για να κλείσει την επίδειξη με τον ασταθή της βηματισμό, κυριολεκτικά μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, λαμπερή κυρία στο ανφάς, sex-idol από τη πλευρά της γυμνής της πλάτης, όπου διακρινόταν το διαβόητο G-string της εποχής του Τομ Φορντ.
