And just like that, η επιτομή του hate watch

And just like that, η επιτομή του hate watch Facebook Twitter
Oι πρωταγωνίστριές μας είναι πλέον πενηνταπεντάρες και ζάπλουτες, συχνά με προβλήματα που φαίνονται αφύσικα, σαν να πρέπει να χωρέσουν όλοι οι κοινωνικοί προβληματισμοί σε μία σεζόν.
0


ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ είδα το 5ο επεισόδιο της τρίτης σεζόν «Αnd just like that». Πιθανόν να γράφω αυτό το κείμενο με την ελπίδα πως θα βρω κάποιον να το βλέπει επίσης, γιατί μέχρι τώρα δεν έχω βρει ούτε μισό άνθρωπο να την παρακολουθεί. Εικάζω πως τη σειρά, που αποτελεί μια άτυπη συνέχεια του «Sex and the city», τη βλέπουν κυρίως άνθρωποι σαν και μένα, θλιβεροί μεσήλικοι oπαδοί του «Sex and the city» που ξέρουν ότι είναι κάκιστη, αλλά επιμένουν. Koινό και κριτικοί μισούν αυτήν τη σειρά περίπου το ίδιο. «Ελάτε, ας ακολουθήσουμε το “Αnd just like that” στην άβυσσο όλοι μαζί», έγραψε πρόσφατα το «Vanity Fair».

Το «Sex and the city» ξεκίνησε ως στήλη που έγραφε η αρθρογράφος Candace Bushnell στην εφημερίδα «Νew York Observer» από το 1994 έως το 1996, περιγράφοντας τη δική της ζωή αλλά και αυτή των φίλων της ως single τριαντάρηδων στο Μανχάταν. Η στήλη κυκλοφόρησε ως βιβλίο και εκεί βασίστηκε εν μέρει η σειρά που ξεκίνησε το 1998, ή τουλάχιστον εκεί βασίστηκε το πρώτο της επεισόδιο.

Δεν μπορώ να σταματήσω να βλέπω και να μισώ και τη σειρά και τους χαρακτήρες σε ένα απολαυστικό hate watch. Τώρα, το μόνο που μου απομένει είναι να βρω κάποιον άλλον που το βλέπει για να το συζητήσουμε.

Οι τέσσερις ηρωίδες είναι ντυμένες στα μαύρα, μιλάνε στην οθόνη και λένε διάφορες δηλητηριώδεις ατάκες για τη ζωή στη Νέα Υόρκη και τη ζούγκλα της αναζήτησης ερωτικού συντρόφου. Τα επόμενα επεισόδια προφανώς δεν ήταν έτσι, αλλά εάν κάτι έκανε το «Sex and the city» μοναδικό, τουλάχιστον στις πρώτες σεζόν του, ήταν οι διάλογοι, που ήταν απολαυστικοί, και η απελευθερωμένη fun οπτική της γυναικείας σεξουαλικότητας. Δεν υπήρχαν μέχρι τότε σειρές στις οποίες οι γυναίκες μιλούσαν ανοιχτά για το σεξ και τις σχέσεις.

Επίσης, για να μην ξεχνιόμαστε, η σειρά ήταν ένας ενδυματολογικός παράδεισος. Χάρη σε αυτήν έγιναν διάσημα τα παπούτσια Manolo Blahnik, τα κολιέ με όνομα, οι μεγάλοι κρίκοι από κίτρινο χρυσό, τα υπερμεγέθη λουλούδια στα φορέματα. Ποιος μπορεί να ξεχάσει το Galliano φόρεμα-εφημερίδα της Κάρι έξω από το πάρτι αρραβώνων του Βig; Το look της καουμπόισσας στα Χάμπτονς και, φυσικά, το πιο ακραίο, όταν φόρεσε ένα παραδοσιακό βαυαρικό dirndl για να κάνει πικνίκ με τις φίλες της στο πάρκο;

Τέσσερα χρόνια μετά το τέλος της σειράς, το 2008, έκανα μια συνέντευξη με την ενδυματολόγο της σειράς, τη θρυλική Πατρίσια Φιλντ, μια τρομερή Ελληνοαμερικάνα κυρία με έντονα καροτί μαλλιά. Συναντηθήκαμε στο Alexander’s Bar της «Μεγάλης Βρετανίας». Ήταν, νομίζω, η πρώτη φορά που είδα κάποιον να πίνει ούζο με πάγο σε ψηλό ποτήρι ως μεσημεριανό απεριτίφ. 

Η πρώτη ταινία-άτυπο σίκουελ που βγήκε στις οθόνες το 2008 ήταν κατώτερη των περιστάσεων, όχι όμως τόσο κατώτερη όσο η δεύτερη ταινία που βγήκε δύο χρόνια μετά και ήταν πραγματικά ντροπιαστική. Oι τέσσερις φίλες ταξιδεύουν στο Άμπου Ντάμπι σε ένα από τα πιο σαχλά σενάρια που έχουν γραφτεί ποτέ, το οποίο μάλιστα βρίθει από ρατσιστικά στερεότυπα. Έχουν περάσει δεκατέσσερα χρόνια, αλλά είναι σίγουρα ό,τι χειρότερο έβγαλε ποτέ το συγκεκριμένο franchise. Και κάπως έτσι φτάσαμε στη σειρά που ξεκίνησε το 2021 και βρίσκεται πλέον στην τρίτη σεζόν της. Κανείς δεν ξέρει γιατί χρειαζόμαστε μια σειρά με τους ήρωες του «Sex and the city».

And just like that, η επιτομή του hate watch Facebook Twitter
Στο «And just like that» η Κάρι μοιάζει πιο αυτοαναφορική από ποτέ.

Oι πρωταγωνίστριές μας είναι πλέον πενηνταπεντάρες και ζάπλουτες, συχνά με προβλήματα που φαίνονται αφύσικα, σαν να πρέπει να χωρέσουν όλοι οι κοινωνικοί προβληματισμοί σε μία σεζόν: η Μιράντα χωρίζει, ανακαλύπτει ότι είναι λεσβία και τα φτιάχνει με μία από τις χειρότερες stand-up κωμικούς όλων των εποχών, η μία κόρη της Σάρλοτ είναι non-binary, ενώ η άλλη βρίσκεται σε polyamorous relationship κ.λ.π., κ.λ.π. Oι διάλογοι είναι μέτριοι, η πλοκή μπάζει από παντού.

Οι χαρακτήρες δεν είναι καν συμπαθητικοί: η Κάρι μοιάζει πιο αυτοαναφορική από ποτέ, η Μιράντα πάσχει από ξαφνική έλλειψη αυτοπεποίθησης, οι νέοι χαρακτήρες που έχουν προστεθεί για να αντισταθμίσουν την έλλειψη της Σαμάνθα είναι σχεδόν αδιάφοροι. Παρ’ όλα αυτά, δεν μπορώ να σταματήσω να βλέπω και να μισώ και τη σειρά και τους χαρακτήρες σε ένα απολαυστικό hate watch. Τώρα, το μόνο που μου απομένει είναι να βρω κάποιον άλλον που το βλέπει για να το συζητήσουμε.

And Just Like That Season 3 Trailer

Οπτική Γωνία
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Μην είστε τοξικοί!»: Πώς οι πολιτικοί εργαλειοποιούν τη θετική ψυχολογία

Ιλεκτρίσιτυ / «Μην είστε τοξικοί!»: Πώς οι πολιτικοί εργαλειοποιούν τη θετική ψυχολογία

Ο πολιτικός λόγος περί τοξικότητας λειτουργεί αποπροσανατολιστικά, μετατοπίζοντας τη συζήτηση απ’ τα κοινωνικά προβλήματα στη συναισθηματική υγεία όσων τα καταγγέλλουν.
ΧΑΡΗΣ ΚΑΛΑΪΤΖΙΔΗΣ
Ουκρανία: Σκάνδαλα, διεφθαρμένες ελίτ κι ένας δύσκολος χειμώνας

Νέος Άγνωστος Κόσμος / Ουκρανία: Σκάνδαλα, διεφθαρμένες ελίτ κι ένας δύσκολος χειμώνας

Ενώ το μέτωπο με τη Ρωσία είναι ακόμα ανοιχτό, η χώρα αποδυναμώνεται από απάτες, σπατάλες και τη γενικότερη κακοδιαχείριση μιας αποδυναμωμένης κεντρικής εξουσίας.
ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
Όχι άλλοι πολιτικοί που χαριεντίζονται στο Instagram. Γίνεται;

Οπτική Γωνία / Όχι άλλοι πολιτικοί που χαριεντίζονται στο Instagram. Γίνεται;

Πέρα από θέσεις και υποσχέσεις, τις προτιμήσεις των ψηφοφόρων διαμορφώνουν και στοιχεία που αφορούν τη συμπεριφορά βουλευτών και υπουργών, όπως η εγκράτεια και η εντιμότητα. Oι πολιτικοί, όμως, μοιάζουν να τα αγνοούν.
ΑΓΓΕΛΟΣ ΑΛ. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
Βιβλίο και ανάγνωση: Πώς θα αντισταθούμε στις ψηφιακές και AI Σειρήνες; / Βιβλίο στον καιρό της AI: Λιγότερη γκρίνια, περισσότερη δράση

Οπτική Γωνία / Θα λέμε στο ΑΙ να διαβάσει για εμάς τον «Ηλίθιο» του Ντοστογιέφσκι;

Φεστιβάλ Βιβλίου στο Πεδίον του Άρεως, αδαείς μαθητές, ψηφιακές σειρήνες, το Book Club της Ντούα Λίπα, η Αδιάβα-σ-τη Αθήνα και ώρα για δράση. Πώς θα γίνει πιο ελκυστική η ανάγνωση;
ΕΙΡΗΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΗ
Η Αθήνα βρομάει και ο Χάρης Δούκας ψάχνει την επόμενη καρέκλα

Εν Ψυχρώ / Η Αθήνα βρομάει και ο Χάρης Δούκας ψάχνει την επόμενη καρέκλα

Αρκεί μια βόλτα στους δρόμους της πρωτεύουσας για να καταλάβεις τι δεν πάει καλά. Η πόλη έχει εγκαταλειφθεί, την ώρα που ο δήμαρχός της δείχνει να ασχολείται περισσότερο με την επόμενη μέρα του ΠΑΣΟΚ.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
ΛΟΑΤΚΙ+ ψήφος και ακροδεξιά

Οπτική Γωνία / Το μεγάλο (ακροδεξιό) παράδοξο της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας

Το γεγονός ότι υπάρχουν και ΛΟΑΤΚΙ+ άνθρωποι που ψηφίζουν AfD, ένα ακροδεξιό κόμμα με ανοικτά λεσβία συν-πρόεδρο, προβληματίζει, δεν είναι όμως ένα φαινόμενο εντελώς αντιφατικό, ούτε μόνο γερμανικό.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Μπορεί σε μια δεκαετία να καταστραφεί ο κόσμος;

Λοξή Ματιά / Μπορεί η AI να καταστρέψει την ανθρωπότητα σε μια δεκαετία;

Ο Τζέικομπ Κόξον, πρώην στέλεχος της OpenAi και της Anthropic, δήλωσε ότι οι αδιαφανείς προετοιμασίες για την «Υπερνοημοσύνη» δημιουργούν συνθήκες πραγματικού υπαρξιακού κινδύνου για την ανθρωπότητα.
ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ
Θάνατος Μαζωνάκη: Το θολό τοπίο των «αντιγηραντικών θεραπειών»

Ρεπορτάζ / Θάνατος Μαζωνάκη: Το θολό τοπίο των «αντιγηραντικών θεραπειών»

Η υπόθεση Μαζωνάκη φέρνει στο προσκήνιο τα κενά εποπτείας και το αχαρτογράφητο πεδίο του stem-cell tourism. Η πρόεδρος και η αν. πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Γονιδιακής Θεραπείας και Αναγεννητικής Ιατρικής εξηγούν.
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ