• Μένω στην Αγίου Μελετίου, μια γειτονιά της Κυψέλης. Αν και ιδιαιτέρως πυκνοκατοικημένη, την αγαπώ πολύ. Χαίρομαι γιατί εδώ έζησαν και ζουν πολλοί σημαντικοί άνθρωποι των τεχνών και των γραμμάτων. Είναι γεμάτη θέατρα, πλατείες και πανέμορφα κτίρια.

 

  • Το θέατρο της Αγίου Μελετίου, στην περίφημη στοά Μπρόντγουεϊ, είναι από τα ιστορικά θέατρα των Αθηνών, ξεκίνησε να λειτουργεί το 1970 και πρώτη του παράσταση ήταν η Γλυκιά Ίρμα, με πρωταγωνιστές την Έλλη Λαμπέτη και τον Ντίνο Ηλιόπουλο.

 

  • Στην πολυκατοικία μου μένουν ηλικιωμένοι κύριοι και κυρίες που έχουν τη στόφα του παλιού Αθηναίου, είναι πάντα περιποιημένοι. Οι κύριοι με τα κοστούμια τους, οι κυρίες με τα ταγέρ, βγαίνουν για περίπατο κάθε μέρα. Κάθε Πέμπτη όλο και κάποιον θα συναντήσω στη λαϊκή αγορά και θα με συμβουλεύσει ποια ντομάτα να αγοράσω. Μετά θα ανέβουμε μαζί τον δρόμο για το σπίτι και θα ακούσω ιστορίες για τη γειτονιά, οι οποίες δεν τελειώνουν ποτέ.

 

 

  • Έχω ακούσει από παλιούς ότι έχουν δει τον Σινάτρα να μπαίνει στο ακόμα μαγικό μπαρ στην Πατησίων, Au Revoir, μετά τη συναυλία του στο Ηρώδειο.

 

  • Δυστυχώς, δεν πρόλαβα τα δισκοπωλεία της Δροσοπούλου αλλά και της πλατείας Αμερικής. Υπάρχει, βεβαίως, ακόμα το αγαπημένο δισκοπωλείο, στη Σύρου 32, το Sonic Boom,το οποίο έχει δίσκους βινυλίου, CDs αλλά και μια μεγάλη γκάμα από μεταχειρισμένα σε άψογη κατάσταση.

 

  • Υπάρχουν υπέροχα νεοκλασικά κτίρια από την εποχή του Μεσοπολέμου αλλά και πιο σύγχρονα, τα οποία, ακόμα κι αν έχω χιλιοπερπατήσει τη γειτονιά μου, δεν έχω καταφέρει να μετρήσω. Θα ήθελα να τα δω να ξαναζωντανεύουν ως εστίες πολιτισμού ή και κάτι άλλο.

 

 

 

 

  • Η Αγίου Μελετίου είναι ένας υπέροχος δρόμος ακόμα, παρά τη σχετική παρακμή της εμπορικής πιάτσας. Αξίζει τον κόπο να τον πιάσεις, είτε από πάνω, από την Πατησίων, μέχρι κάτω, ως την πλατεία Αττικής, ή ακόμα και πιο κάτω. Θα βρεις κάθετους πεζόδρομους με μικρά καφέ και καφενεία, το μικρό αγαπημένο ανθοπωλείο κάτω από την Πατησίων αλλά και στο νούμερο 60 περίπου της Αγίου Μελετίου ένα εργαστήρι ζαχαροπλαστικής. Μοσχοβολάνε τόσο τα φύλλα και τα κανταΐφια, που δεν αντιστέκομαι κάθε φορά και μπαίνω μέσα. Λίγο πριν από από τη Λιοσίων στρίψτε (δεξιά αν την κατεβαίνετε, αριστερά αν την ανεβαίνετε) στη Μιχαήλ Βόδα, έναν από τους πιο όμορφους δρόμους της Αθήνας.

 

  •  Το ψωμί και τα κουλούρια Θεσσαλονίκης τα αγοράζω από το Βυζάντιο, στην Αγίου Μελετίου, λαχανικά και φρούτα από τη λαϊκή, που γίνεται κάθε Πέμπτη, Τήνου και Σποράδων. Πρωινός καφές στη Φωκίωνος, στην πλευρά που έχει ήλιο, στο καφέ του Φοίβου, για μεζεδάκια καταπληκτικά λίγο πιο πάνω, στο Πάμε τσίπουρο - Πάμε Καφενείο. Το καινούργιο καφέ δίπλα στον Φοίβο με τα χρωματιστά τραπεζάκια αλλά και τα λαχταριστά ντόνατς έχει γίνει αγαπημένο στέκι.

 

  •  Νομίζω ότι ιδανικό σάουντρακ για τη γειτονιά μου θα ήταν η «Φαίδρα» ή το «Δρόμοι Παλιοί» του Θεοδωράκη