• Η γειτονιά μου είναι η περιβόητη Κερατέα. Δηλαδή, μένω αρκετά έξω από την πόλη. Στο σημείο, μάλιστα, που κατοικώ υπάρχουν ελάχιστα σπίτια, αλλά αρκετές ελιές, γάτες, σκύλοι, αμπέλια και λαγοί... Καμιά φορά, μπορεί να δεις και καμιά αλεπού ή χελώνα.

 

  • Μετακόμισα από τον Βύρωνα όταν ήμουν δέκα χρόνων και μετά τις σπουδές, παρότι, λόγω δουλειάς, πρέπει να βρίσκομαι συχνά στην Αθήνα, επέλεξα να μείνω εδώ, γιατί πιστεύω ότι η ποιότητα ζωής είναι πολύ καλύτερη. Ήταν μια συνειδητή επιλογή, για τη οποία δεν έχω μετανιώσει στο ελάχιστο.

 

  • Αυτό που μου αρέσει πολύ στη γειτονιά μου είναι ότι οι συνθήκες ζωής παραμένουν ανθρώπινες. Γνωρίζεσαι με τους γείτονές σου, λέτε «καλημέρα» και οι ρυθμοί είναι andante και όχι presto και αγχωμένοι. Παρ' όλα αυτά, δεν είσαι και τόσο μακριά από την πόλη, σε μισή ώρα το πολύ μπορείς να «κατέβεις» στην Αθήνα.

 

  • Ένα από τα μεγαλύτερα θετικά της γειτονιάς είναι φυσικά η μικρή απόσταση από τη θάλασσα και αυτό σίγουρα το ζηλεύουν πολλοί «Αθηναίοι» φίλοι μου. Σχεδόν καθημερινά το καλοκαίρι παίρνω το ποδήλατό μου και πηγαίνω για κολύμπι στις πιο κοντινές μου παραλίες: Δασκαλιό, Κακή Θάλασσα και Βγέθι. Τη διαδρομή αυτή μου αρέσει να την κάνω όλο τον χρόνο και ίσως τον χειμώνα να την απολαμβάνω ακόμα περισσότερο. Έχει μια αγριάδα και μελαγχολία το τοπίο τον χειμώνα που με γοητεύει.

Κακή Θάλασσα
Κακή Θάλασσα

  • Θεωρούμαι τυχερός γιατί σε μια περιοχή σαν την Κερατέα υπάρχουν πολλά τοπικά προϊόντα, όπως π.χ. κρασί, κρέας και μέλι, τα οποία είναι πολύ καλά σε ποιότητα και τα βρίσκεις και σε πολύ καλές τιμές. Μπορώ να πω ότι είμαστε σχετικά αυτάρκεις. 

 

  • Δύσκολο να το πιστέψεις, αλλά στην Κερατέα υπάρχουν αρκετά νεοκλασικά κτίρια. Το Α' Δημοτικό και το Κτίριο Δροσόπουλου είναι δύο από τα καλύτερα παραδείγματα ανάλογης αρχιτεκτονικής. Μου αρέσουν, επίσης, και κάποια πολύ όμορφα ξωκλήσια που έχουμε στην περιοχή, όπως η Παναγία Γκαρικά και ο Άγιος Θανάσης.

 

  • Κάθε χρόνο την περίοδο του τρύγου κυριαρχεί στην ατμόσφαιρα η καταπληκτική –για μένα, τουλάχιστον– μυρωδιά του μούστου, που μου θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια, όταν το πάτημα των σταφυλιών ήταν μία συλλογική εκδήλωση που τη μοιράζονταν πολλές οικογένειες μαζί.

 

  • Η γνωστή ιστορία του Δεκέμβρη του 2010, όταν επί τέσσερις μήνες μεγάλες δυνάμεις ΜΑΤ έκαναν κατάληψη στους δρόμους και τα χωράφια των κατοίκων για να επιβάλουν τη δημιουργία ΧΥΤΑ στον αρχαιολογικό χώρο του Οβριόκαστρου, μας έφερε στο επίκεντρο της επικαιρότητας, με άσχημο όμως τρόπο. Σίγουρα δεν το θέλαμε και δεν το επιλέξαμε. Είναι, πάντως, φοβερό να νιώθεις όμηρος μέσα στην ίδια σου την πόλη, μέσα στην ίδια σου τη χώρα, κάτι που σήμερα βιώνουν όλοι οι Έλληνες σε καθημερινή βάση. Με άλλη μορφή, αλλά όχι λιγότερο οδυνηρή.

 

  • Από εκεί προήλθε προφανώς και ένα σύνθημα σε τοίχο της γειτονιάς: ΚΕΡΑΤΕΑ - ΚΕΡΑΤΑΔΕΣ: 1-0.