Μπράβο στην Ζωή Κωνσταντοπούλου που νοιάζεται για τους ανθρώπους που διαδηλώνουν και που θέλει να τους βάλει όλους μέσα στη Βουλή, αλλά το σημερινό νομίζω ότι ξεφεύγει όχι μόνο απ' τη δικαιοδοσία της αλλά και απ' την ανθρώπινη λογική. Υπάρχουν χιλιάδες λόγοι για να κράξουμε την αστυνομία - δεν χρειάζεται να επινοούμε και επιπλέον. 

 

Πήγε λοιπόν και άρχισε να επιπλήττει έναν αστυνομικό διευθυντή που τήρησε τους πάγιους κανόνες, προσπαθώντας να τον πείσει ότι οι διαδηλωτές πήγαιναν στη Βουλή, της οποίας το αφεντικό είναι η ίδια. Άρα έπρεπε να τους αφήσει. 

 

 

Έλα όμως που οι διαδηλωτές, όπως της επανέλαβαν οι ίδιοι, ΔΕΝ πήγαιναν στη Βουλή αλλά προς ένα Υπουργείο, αρα η επιμονή της να ζητά τα ρέστα απ' την αστυνομία "που δεν τους άφησε να έρθουν στη Βουλή" ήταν άκυρη.

 

Όταν το κατάλαβε (;), η κα Κωνσταντοπούλου άρχισε να επιπλήττει την αστυνομία που δεν άφησε την πορεία να περάσει μπροστά (!) από τη Βουλή, λες και της ανήκει και ο δρόμος μπροστά απ' το κτίριο! 

 

Και τέλος, αφού φεύγοντας είπε ότι θα ζητήσει επίσημες εξηγήσεις, πίεσε σχεδόν τους διαδηλωτές να πάνε στη Βουλή να παραδώσουν το ψήφισμα. Μόνο που, όπως της ξαναείπαν, αυτοί δεν ενδιαφέρονταν να πάνε στη Βουλή, ούτε καν είχαν ψήφισμα να δώσουν. 

 

Είναι γκάφα εξαιτίας παρεξήγησης. Δείχνει όμως το βαθμό στον οποίο η κυρία Κωνσταντοπούλου είναι έτοιμη να παρεξηγήσει, και να κατακεραυνώσει όποιον βρεθεί στο δρόμο της, θεωρώντας ότι πάντα εκπροσωπεί το Δίκαιο και το Σωστό. 

 

Κάνει διάφορα καλά, δεν τα αγνοώ αυτά, αλλά δεν μπορώ να παραμερίσω το ότι εδώ και 3 μήνες φέρεται και σαν Εισαγγελέας, και σαν Δικαστής, και σαν Βουλευτής, και πλέον και σαν Αστυνομικός Διευθυντής - θεωρώντας πως η εξουσία της εκτείνεται σε κάθε θεσμό του Κράτους. 

 

Αν σε λίγες μέρες την δούμε να το παίζει και Αρχιεπίσκοπος, θα ξέρουμε ότι ήρθε η ώρα να την κάνουμε.