ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Βρηκα δουλεια σημερα για προωθηση προιοντων στον δρομο, σε μαγαζια σουπερ μαρκετ κτλ. Το θεμα μου ειναι οτι εχω κοινωνικη φοβια και εχω ενα θεμα με τις κοινωνικες συναναστροφες όμως διάλεξα επιτηδες να κανω αυτη τη δουλεια για να ερθω αντιμετωπη με τον φοβο μου. Θα ηθελα να μου δώσετε συμβουλές όσοι έχετε δουλέψει σε κάτι παρόμοιo η αντιμετωπίζεται παρόμοια φοβία :)

σχεδόν καθημερινά διαβάζω εξομολογήσεις που έχουν ως θέμα τη βίαιη συμπεριφορά των γονιών προς τα παιδιά.Συνήθως μιλάνε για τον πατέρα αλλά αφού η μητέρα σιωπάει είναι τπ ίδιο.Με προβλημάτισε το πρώτο ποστ, το δεύτερο αλλά αυτό δεν σταματάει.Ειδικά μετά το σημερινό ποστ που υπήρχε απάντηση παιδιού που έφαγε ΞΥΛΟ αλλά δικαιολογεί τους γονείς.Η βία δεν είναι τρόπος επίλυσης διαφορών.Είναι τρόπος επιβολής μιας άποψης επειδή ο άλλος είναι ανίκανος να σε πείσει να κάνεις κάτι με λόγια.Έχει τύχει να περπατάω στο δρόμο μεσημεριάτικα και μια ηλίθια να ουρλιάζει στο παιδί της γιατί αυτό ήθελε πιπίλα.Την πιπίλα που αυτή του είχε προσφέρει κάποτε έτσι;Ούρλιαξα όσο πιο δυνατά μπορούσα πως αν ξαναάκουγα τη φωνή θα καλούσα επιτόπου αστυνομία και χαμόγελο του παιδιού.Δεν είναι φυσιολογικό να σας χτυπάει κανείς πόσο μάλλον ο γονίος σας.Δεν είναι φυσιολογικό να σας ασκεί λεκτική και ψυχολογική βία κανείς, είναι εξίσου επικίνδυνη με τη σωματική.Αντιδράστε όταν βλέπετε βίαιες συμπεριφορές ακόμη και σε αγνώστους.

Δεν μπορώ να βγάλω τον πρώην από το μυαλό μου κι ας κάνω τόσα πράγματα καθημερινά, το μυαλό μου είναι συνεχώς εκεί... Και η μαλακία είναι ότι ο τύπος εξαφανίστηκε και εγώ τον σκέφτομαι ακόμα και ίσως κατά βάθος να τον θέλω ακόμα.

Δε λέω ότι διορθώνει καταστάσεις, αλλά σίγουρα βοηθάει στην αντιμετώπισή τους. Χαρίστε ένα χαμόγελο σε κάποιον και αμέσως θα νιώσετε καλύτερα! Όποιος κι αν είναι αυτός , ό,τι κι αν κάνετε, απλά χαρίστε το! Αξίζει τον κόπο!!!Trust me!!! : )Για πάμε να βλέπω χαμόγελα ; )

Λοιπόν πρώτα από ολα εχω να πω πως δεν μου λειπει κατι απο τη ζωη μου. Εχω μια οικογένεια που με αγαπαει πολυ και εγω το ιδιο. Φυσικα δεν ημαστε καθολου καλα οικονομικα αλλα τα απαραιτητα που πρεπει να εχει ενας ανθρωπος ευτυχως θεε μου τα εχω. Επισης μια παρεα που για πρωτη φορα εδω και καιρο ειμαστε καλυτερα απο ποτε. Στο "γκομενικο" θεμα χεστηκα να πω την αληθεια. Παλια εκανα λιγες βλακειες και πλεον απλα δεν ασχολουμαι πιστευω πως δεν ειναι αυτο το νοημα σε αυτη την ηλικια (ειμαι 15) και υπαρχουν πολυ πιο σημαντικα πραγματα απο τα αγορια και τα δραματα. Αλλα τους τελευταιους 3-4 μηνες νιωθω απαισια. Πως η ζωη μου δεν εχει νοημα. Δεν μπορώ να εξηγησω πως νιωθω. Μονο αν καποιος με ακουγε να τα λεω απο κοντα θα το καταλαβαινε. Η οικογενεια μου εχει καταλαβει πως κατι δεν παει αλλα νομιζουν οτι μαλωσα με τα κοριτισια ή κατι τετοιο. Δεν το χω πει σε κανενα και δεν προκειται γτ μετα θα με πριζουν. Πραγματικα δεν τα εξηγω καθολου καλα. Σας λεω μονο οτι μου παει καλα αλλα δεν ειναι ετσι τα πραγματα. Μεσα στα χριστουγεννα ημουν χαλια πραγματικα χαλια και αυτο το σαιτ εδω με βοηθησε πολυ. Τελοσπαντων θα τα εξηγησω με λιγα λογια. Η μαμα μου επειδη δεν δουλευει με πιεζει και με πριζει πολυ δεν βλεπω σχεδον καθολου την αδελφη μου πλεον επειδη λειπει καθε μερα ο μπαμπας μου ειναι μπαμπας δεν θα καταλαβει κατι. Νιωθω τα κοριτσια απομακρα καποιες φορες φυσικα ειναι κολλητες μου και τις αγαπαω αλλα δεν θα μπορεσω ποτε να τις δω σαν οικογενεια..η αληθεια ειναι οτι ο καθενας νοιαζεται μονο για τον εαυτο του..και αυτο οτι οι φιλοι ειναι οικογενεια ειναι μαλακιες. Νιωθω πως δεν εχω χαρακτηρα νιωθω πως ειμαι μονη οταν ειμαι με αλλους νιωθω οτι συμπεριφερομαι πολυ ηλιθια ενω δεν τους δειχνω καν τον χαρακτηρα μου. Δεν ειμαι και απο τα αγαπημενα ατομα καποιων ανθρωπων επειδη νταξει οσο να ναι ειμαι πολυ επιθετικη αρκετα και πολυ οξυθυμη. Νιωθω πως κανεις δεν με ξερει πραγματικα. Νιωθω πως απλα η ζωη μου ειναι ανουσια και δεν θα κανω κατι ιδιαιτερο απλα θα καταντησω σαν τους γονεις μου. Ειμαι καλη μαθητρια αλλα δεν εχω την ιδια ορεξη οσο παλια και νιωθω οτι δεν ειμαι τοσο καλη. δυσκολευομαι να μιλησω και μπερδευω τις λεξεις μου επειδη αγχωνομαι και θελω να κλαψω που δεν μπορω να εμπλουτισω το λεξιλογιο μου και και και και. Εχω ονειρα αλλα δεν θα τα πραγματοποιησω και . Και εχω πολλα αλλα μικροπραγματα να πω που αρχισα να καταλαβαινω και νιωθω. Δεν νομιζω οτι μπορει κανεις να το καταλαβει αυτο που νιωθω. Και δεν νομιζω πολλα 15χρονα να σκεφτονται ετσι. Τωρα παμε στο θεμα της καταθλιψης. Μαζι με ολα που σας εχω πει εως τωρα αλλα και πολλα αλλα που δεν μου βγαινουν ή που δεν θελω να πω και ηξερα περιπου τι ειναι η καταθλιψη ενιωσα σμρ πως επρεπε να ψαξω. Ε λοιπον ειδα τα συμπτωματα και τα εχω ολα εκτος απο ενα και αρχισα να κλαιω γτ πιστευα πως ηταν τυχαια αλλα ειναι οντως καταθλιψη. Ημουν ετοιμη να παω στη μαμα μου αλλα τελευταια στιγμη το μετανιωσα... θα ηθελα πολυ να με βοηθησετε με τη γνωμη σας.. σας παρακαλω πολυ μην με προσπερασετε..

Μου μιλάει τόσο άσχημα πλεον.....Μόλις μου είπε ότι Είμαι ένα σίχαμα.....Αυτός που έλεγε πως μ αγαπούσε......Ίσως και να είμαι τελικά............

Θα ήθελα απλά να μιλήσω σε κάποιον για το πρόβλημα που με βασανίζει και να μου δώσει μία συμβουλή να μου πεί μία γνώμη...Δεν μπορώ να μιλήσω σε κάποιον δικό μου...όποιος ή όποια θέλει και έχει την διάθεση παρακαλώ πολύ ας μου δώσει κάποιο email να επικοινωνήσουμε.. ευχαριστώ πολύ!

Σημερα βιαζομουν να παω καπου και μες την βιασυνη μου περναω εναν μονοδρομο χωρις να κοιταξω... Περριτο να σας πω πως παραλιγο να με πατησει αμαξι... Ενοιωσα πολυ ασχημα... Τι σκατα... Και ο οδηγος , τυπικα πραγματα , λιγο βρυσιδι μονο... Μονο εμενα μου συμβαινουν αυτα? Βασικα αφου δεν με πατησε παλι καλα να λεω :p...

Έκανα σκουιρτινγκ αλλά δεν ήταν έτσι όπως το περιγράφουν! Δεν τελείωσα δηλαδή, δεν ήταν όπως στον οργασμό! Ωραία ήταν και τον έκανα και λουτσα αλλά τίποτα το ιδιαίτερο!

Γεια σου λιφοπαρεακι! Θα ηθελα μια δυο γμωμες για ενα θεματακι, κυριως απ τα κορίτσια. Μου αρεσει η γειτόνισσα μου και προχθες το πηρα αποφαση να κανω κίνηση και ετσι σημερα.το πρωι της αφησα ενα τριαντάφυλλο με ενα σημείωμα. Πιστευω κατάλαβε ποιος ειμαι. Το θέμα ειναι οτι απ οτι καταλαβα ειναι μεγαλύτερη και ανεξάρτητη ενω εγω.ειμαι ενας μικροτερος και φοιτητής...anyway. Όσες φορές ειδοθηκαμε πριν την προτοβουλια μου ειχαμε αρκετα καλη οπτική επαφη θα ελεγα..αλλα ισως να ειναι και ιδέα μου. Τωρα τι κανω ρε κοριτσια?? Δεν εχω ιδεα. Περιμένω? Παω να της μιλήσω? Μια βοήθεια..