ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Εγώ και ο κολλητός μου είμαστε λύκοι . Ετσι μπορούμε και επιβιώνουμε ανάμεσα στις γυναίκες. Ψεκάστε σκουπίστε τελιώσατε. Αλλιως δεν βγαινει. Ετσι αλητικα κ αδέσποτα . Ζουμε την ζωή μας δεν μας νιάζουν τα κλάματα και ειμαστε μολις 22.

ειμαι 30 ετων και οι συνθηκες ζωης μου διαφερουν πολυ απο των αλλων συνομηλικων μου.εχω εναν πατερα ο οποιος ενω δεν με εχει βοηθησει ποτε ζηταει συνεχως χρηματα.αποτελεσμα αυτου ηταν ολα αυτα τα χρονια να δουλευω σε χαμαλοδουλειες να μην εχω κανει τις σπουδες που θα επρεπε και θα μπορουσα και ενω εχω βγαλει πολυ περισσοτερα χρηματα απο αλλους στην ηλικια μου να ειμαι μονιμως απενταρος.μεσα σε ολα μου τα προβληματα ειναι και οι σχεσεις μου με το αλλο φυλο.περα απο 2 συντομες σχεσεις δεν εχω κανει κατι αλλο.εμφανισιακα ειμαι πολυ πανω απο το μεσο ορο,το καταλαβαινω απο τα γυναικεια βλεμματα γυρω μου και μου τοχουν πει αρκετες φορες.εδω και πολυ καιρο λοιπον ατομα του περιβαλλοντος μου:συγγενεις,γνωστοι κτλ.με περιπαιζουν και πετανε προσβλητικα υπονοουμενα για αυτο το γεγονος.εγω επιμενω να τους λεω οτι αιτια για τη μη επιτυχια μου στο αλλο φυλο ειναι η κατασταση που ζω οπου δε μιλαμε απλα για φτωχεια αλλα για νταβατζηλικι.για να τελειωνω δε μπορω να το χωνεψω οτι ερχονται ατομα που οι γονεις τους τους ταχουν δωσει ολα και τους εχουν κανει μαγκες και με ξεφτιλιζουν ενω ξερουν οτι ολα αυτα τα χρονια ζω χειροτερα κι απο πακιστανος χωρις μαλιστα να φταιω

Εκεί φτάσαμε μετά από τόσα χρόνια ρε γαμώτο; Να σε βλέπω στο δρόμο και να μην ξέρω αν θες να σου μιλήσω, οπότε να κάνω πως δε σε είδα; Κρίμα

Κάθισε δίπλα μου ένας νεαρός. Το πόδι του ακούμπαγε το δικό μου και ξαφνικά ένιωσα τοσο όμορφα που ήθελα να παγώσει ο χρόνος στη στιγμή :(

Είναι αφύσικο -περίεργο ένας άνθρωπος 19 χρονών να μην νιώθει ακόμα την ανάγκη να συσχετιστεί ερωτικά με κάποιον;

Η ζωή μου έχει πλημμυρίσει με τη σκέψη σου. Και η αμφιβολία. Γιατί συνειδητοποιώ, πως κατά βάθος είμαστε ίδιοι. Εκεί εντοπίζεται το μεγαλύτερο πρόβλημα. Θα μπορούσα ν' αλλάξω. Έχω αρχίζει ν' αλλάζω, ούτως ή άλλως. Κάθε βράδυ πριν κοιμηθώ λέω τ' όνομά σου και σκέφτομαι ότι λες κι εσύ το δικό μου. Έτσι δημιουργώ τη σύνδεσή μας.

Αφου κανεις δεν με κοιταζει.Κανες δεν με αγγιζει.Μιλαω στους αλλους και δεν με ακουνε.Κανεις πια δεν κοιταζει τα ματια μου. Ειμαι μονος και πεθαινω απο μοναξια.Οπως ειχε πει και ο Σβαιτσερ: "Ειμαστε τοσο σφιγμενοι ο ενας πανω στον αλλο κι ομως πεθαινουμε απο μοναξια".Μ.Ξ

Να λοιπον και η στιγμη που καταλαβαινεις οτι φιλια αναμεσα στα 2 φυλα δεν θα υπαρξει ποτε μα ποτε.Καποια στιγμη ο ενας θα νιωσει κατι, ειτε για μικρο ειτε για μεγαλο χρονικο διαστημα.Ετσι και εγω, νιωθω κατι για τον κολλητο μου που γνωριζομαστε εδω και 7 χρονια.Βεβαια, διχως να εχω κανει ποτε σχεση με αλλα ατομα μου φαινεται οτι εκεινος ειναι ο πιο ρομαντικος, γλυκος, αστειος και τρυφερος απο τους αλλους.Φυσικα εκεινος κολλαει τελευταια στην κολλητη μου και εκεινη δεν ενοχλειται, φαινεται ομως να το απολαμβανει χωρις να λεει κατι.Της εχω πει οτι μου αρεσει αλλα εκεινη λεει οτι δεν τρεχει κατι μεταξυ τους και οτι υπερβαλλω...Εγω παντως ανησυχω και η καχυποψια μου εχει βαρεσει κοκκινο!Τι να κανω; Εχω δοκιμασει να απομακρυνθω απο τον κολλητο μου αλλα δεν βγαινει απο το μυαλο μου.Συγγνωμη για το μεγαλο κειμενο, καθε συμβουλη και σχολιασμος αποδεκτο.

την πεζότητα, την ανιαρότητα, το ξενέρωμα, την κενότητα, το άδειασμα, τη βλακεία, την κουτοπονηριά και τη λιγοστοσύνη των ανθρώπων, την κυνικότητα, την εξάρτηση, τους φόβους για το μέλλον, το άγχος, τις έγνοιες, τις πίκρες, τους ανταγωνισμούς των ανθρώπων, τις ζήλιες τους, με λίγα λόγια, τη ζωή την ίδια!

την πεζότητα, την ανιαρότητα, το ξενέρωμα, την κενότητα, το άδειασμα, τη βλακεία, την κουτοπονηριά και τη λιγοστοσύνη των ανθρώπων, την κυνικότητα, την εξάρτηση, τους φόβους για το μέλλον, το άγχος, τις έγνοιες, τις πίκρες, τους ανταγωνισμούς των ανθρώπων, τις ζήλιες τους, με λίγα λόγια, τη ζωή την ίδια!