Καταλαβαίνω ότι για κάποιες μπορεί να είναι φλέγον ζήτημα το αν τους δείχνει ερωτικό ή φιλικό ενδιαφέρον ένας παντρεμένος ή ένας δεσμευμένος γενικότερα.Από τη δική μου σκοπιά, αυτήν της απατημένης και ταπεινωμένης κοπέλας ενός από τους παραπάνω, θα πω το εξής.Αν είναι παντρεμένος και το ξέρεις λες όχι ευχαριστώ.Αν είναι σε σχέση και το βλέπεις ή το πιστεύεις ότι σε φλερτάρει απομακρύνεσαι.Ξέρεις γιατί;Γιατί έχεις αξιοπρέπεια και σεβασμό πρώτα απ'όλα για τον εαυτό σου και μετά για το τρίτο άτομο εις βάρος του οποίου θέλεις να ζήσεις μια ερωτική ιστορία.Σκέψου μόνο πώς θα έβλεπες τα πράγματα αν ήσουν εσύ στη θέση του.Ναι, παντού υπάρχουν οι εξαιρέσεις. Υπήρξαν ζευγάρια που στήθηκαν μέσα από παράνομες καταστάσεις που μετά έγιναν "νόμιμες". Ας χωρίσει λοιπόν ο καλός σου αν τόσο σε θέλει και αν όντως έχει αποφασίσει να αλλάξει τη ζωή του και ας έρθει μετά να σε βρει. Ας ζήσει η σύντροφός του το τέλος που αξίζει στη σχέση της πριν να αποφασίσεις εσύ να της γκρεμίσεις ....όχι τη ζωή, όχι τη σχέση......Την πίστη στην Αγάπη. Αν εσύ θέλεις να ερωτευτείς κάνοντας άλλους ανθρώπους δυστυχισμένους είναι δικαίωμά σου να το επιχειρήσεις. Έχε γνώση όμως του τι κάνεις και μην προσπαθείς να βρεις ελαφρυντικό στην τσογλανιά σου. Και προκαλώ να βρεθεί μια φορά ένα διαφορετικό επιχείρημα υπεράσπισης από το "Το φταίξιμο είναι αυτού που της την πέφτει ενώ έχει σχέση - είναι παντρεμένος". Αν δεν καταλαβαίνετε τι το στραβό κρύβει πίσω του αυτό το επιχείρημα, μάλλον είστε από αυτούς που την κάνανε την μαλαγανιά τους και ψάχνουν άφεση.