ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Γενικοτερα ο καθενας εχει τα γουστα του,ομως προσωπικα νιωθω πολυ αβολα οταν με φλερταρει καποιος που ειναι 40+ ενω ειμαι μονο 19 χρονων!

Σήμερα ήθελα να ανοίξει να με καταπιεί η ΓΗ πόσο άσχημα ένιωσα,πόσο ρεζίλι έγινα προσπάθησα να ξεπεράσω τον εαυτό μου και μετά απο αυτό έχω κλειστεί φούλ,θέλω να λιώσω μέσα στο δωμάτιο να μην με βλέπει κανείς. Θα με στιγματίσει αυτή η ημέρα για την υπόλοιπη ζωή μουτο ξέρω.Τελικά όταν έχεις προαίσθημα για κάτι απο την αρχήαυτό είναι.

Καλησπέρα σας! Εχω το προβλημα μου που ειναι το εξης ..ημουν απόλυτα ερωτευμενη με ενα παιδι ενα χρονο..περασαμε διαφορα μαζι αν και εκεινος με χωρισε λεγοντας μου οτι δεν θελει αλλο να ειμαστε μαζι γιατι θελει κατι μη μονιμο..Τέλος παντων , πονεσα εκλαψα και τωρα βρεθηκε στο δρομο μου ενας άνθρωπος που ειναι τουωεπιπεδου μου. Μορφωμενος αλλα με πολλα κομπλεξ και ανασφαλειες .η μαμα μου μου λεει Πώς ειμαι 29 και πλεον πρεπει να βρω εναν ανθρωπο να κανω οικογενεια αλλα Πώς φιλοι μου?με εναν που προβληματιζεται συνεχως με το παραμικρό?φοβαμαι Μηπως ομως τον αφησω και μεινω μονη μου...τι να κανω?? Να ειμαι όμως με καποιον που δεν μου αρεσει πολυ και δεν μου ταιριαζει?

Και τι κέρδισα τόσα χρόνια μοιρολογώντας πάνω απ τα προβλήματά μου; Μειωθηκαν,εξαφανιστηκαν; Το αντίθετο. Πήραν θάρρος και φώναξαν παρέα - τα προβλήματα των γύρω μου. Και φτάνει η μέρα που ακόμη και τα ίδια τα προβλήματα σκαλωνουν για το πώς θα τα βγάλεις πέρα μαζί τους. Μια τέτοια (ωραία!) μέρα τα φωνάζεις,τα βάζεις να κάτσουν και τα καλείς ένα-ένα. Το καθένα έχει κι από ένα κουτάκι στην προίκα του. Εκεί είναι η θέση του. Η θέση του προβλήματος που πρέπει να λυθεί το συντομότερο,η θέση του προβλήματος που μπορεί να περιμένει λίγο στην ουρά, η θέση του προβλήματος που ανήκει σε άλλον. -Τον σκέφτεσαι και σου λείπει; Ξέρεις τι; Εκείνος παίζει να μη θυμάται καν.-Η μάνα σου σε παίρνει κλαίγοντας γιατι κλασικά υπερβάλλει και αναρωτιέσαι πότε θα σου ρθει η καρδιακή προσβολη; Της λες να σε πάρει όταν θα χει ηρεμήσει. Εντελως! - Αγχώνεσαι που δε βρίσκεις δουλεια; Χτύπα οσες πόρτες μπορείς. Κάποια θ ανοίξει. Πρέπει να εμπεδωσω ότι ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΟΗΘΗΣΩ ΟΛΟΥΣ. Δεν μπορω να είμαι ψυχολόγος για τους πάντες. Είμαι άνθρωπος με συναισθήματα, νεύρα, ξεσπάσματα. Ένας άνθρωπος που για να βοηθήσει όλους τους υπόλοιπους αγνοεί χρονια τον εαυτό του. Τον καταστρέφει. Ξυπνα αύριο για ΕΣΕΝΑ. Εσένα έχεις και εσένα θα έχεις. Όλοι οι άλλοι καποια στιγμή αποχωρούν. Εσύ για εσένα!

Ειμαστε και εμεις οι κοντες που για να σας φιλησουμε κανουμε μυτες και γινομαστε γλυκουλες. Εμας να αγαπατε περισσοτερο ρε.♡ (και οι ψηλες γυναικαρες ειστε αλλα αμα δεν παινεψεις το σπιτι σου...)

Νιωθω θυμο.Πολύ θυμο.Δεν την θελω αυτη την κατασταση.Με ποναει.Με κανει και ολη μερα χανω το μυαλο μου.Ειπες θα τα πληρωσω.Το πληρώνω ηδη.Θα πληρωσω τα λαθη μου.Ξερω πότε κανω λαθος κ πότε πρεπει να εχω το θαρρος να το παραδεχτω.Μα αυτο που θα πληρώσω ακριβοτερα απο ολα ειναι η δειλια η δικη μου μα και ο φοβος μου για σενα.Ο φοβος πως θα θες να αλλαξεις και εμενα.Και να με κανεις οπως με θες,στα μετρα σου.Ομως εγω δεν μπαινω στα συγκεκριμενα καλουπια.Ο χαρακτηρας μου δεν θα το επετρεπε ποτέ.Και αυτο ηταν παντα,χωρις να μας εχω δωσει καμια ευκαιρια,ο φοβος μου για σενα.Οσο μεγαλο ηταν το παθος μου για σενα,τοσος ηταν και ο φοβος μου για σενα.Και ναι.. αφου υπερτερει, θα τον πληρωσω.Μου εχεις γινει τοσο απαραιτητη..Και αυτο θα το πληρωσω.Και το οτι αφησα ελευθερο εναν αλλο μεγαλο φοβο μου,να δειξω αυτα που νιωθω,και αυτο θα το πληρωσω.Θα κανω τα αδυνατα δυνατα να μην ξαναμαθω ποτέ και τιποτε. Θα με θωρακισω ξανα και θα με ξανακανω οτι ημουν παλια.μια πανοπλια που δεν περνουσε τιποτα.(εκτος απο εκεινο εκει το ξημερωμα που το βελος περασε).

Το είδα σε κάποια προηγούμενη εξομολόγηση.Δεν είμαι σίγουρη αν ο άνδρας της ζωής σου ειναι αυτός με τον οποίο καταλήγεις. Συνειδητοποιημένη πλέον κι έτοιμη να ανοίξω σπιτικό με τον άνδρα που αγαπώ και ταιριάζω, πιστεύοντας ότι μπορούμε να χτίσουμε μαζί κάτι καλό, έχω πλάι μου τον άνδρα που ΘΕΛΩ για τη ζωή μου.Ο άνδρας της ζωής μου,όμως, είναι το πιο δυνατό καρδιοχτύπι στα πρώτα βήματά μου, στις πρώτες δυσκολίες και χαρές μου, που αν δεν τον γνώριζα θα ήμουν άλλος άνθρωπος τώρα. Αυτός που θυμαμαι με χαμόγελο κι αγάπη, κι ας ξέρω ότι μαζί οι δυο μας με την εκρηκτικότητα και την ανωριμότητά μας, οχι σπίτι, ούτε Καστράκι στην άμμο δε θα φτιάχναμε. Τι σημαίνει τελικά "ο άνδρας της ζωής μου"?

Παιδιά είμαι 19 χρονών και δεν έχω κάνει ποτέ σχέση ούτε έχω φιλήσει με κάποιον.Θεωρούμε όμορφη κοπέλα αλλά οι περισσότεροι με προσεγγίζουν φιλικά, δεν ξέρω τι κάνω λάθος χελπ

Η εξομολόγηση μου δεν είχε καμία σχέση με όσους σχολιάζουν εδώ στη LIFO, μα καμία. Κ δεν αναφερόταν στις εξομολογησεις που γίνονται εδώ. Ήταν για προσωπικό μου ζήτημα. Το έθεσα όμως γενικά γιατί αυτή την συμπεριφορά που βίωσα εγώ σήμερα, την βλέπω κατά κόρον να συμβαίνει, κ θα εξηγήσω.Έχω να αντιμετωπίσω μια ζόρικη κατάσταση. Μιλουσα λοιπόν με τον γνωστό μου κ του έλεγα τι μου συμβαίνει κ τι κινήσεις κάνω εκ μέρους μου για βγω πετυχημένα από την όλη ιστορία. Ενώ λοιπόν με άκουγε χωρίς να με άκουγε, ήταν ήδη προδιατεθειμενος να μου πει τις δικές του λύσεις. Κι ακόμα κι αν είχε αγαθά κίνητρα, ο όλος τρόπος που μου μίλησε με έκανε να αισθάνομαι χειρότερα. Με μείωσε έμμεσα, με έκανε να νιώσω πως η δική μου τακτική είναι άκυρη κ πως αν θέλω να δω αποτελέσματα να κάνω αυτά που λέει αυτός.Ε, όχι ρε φίλε. Ακόμα κ την τέλεια γνώση να έχεις, άκου πρώτα, ΑΚΟΥ = ΝΙΩΣΕ - ΚΑΤΑΝΟΗΣΕ κ στη συνέχεια, ΑΝ σου ζητηθεί με ευγένεια πρότεινε τις δικές σου τις απόψεις. Αρκετές φορές δεν έχουν ανάγκη από λύσεις όταν είμαστε χάλια αλλά από συμπαράσταση.Μόνο να μου έλεγα, εγώ Γιώργο σε καταλαβαίνω κ πιστεύω σε σένα ότι θα τα καταφέρεις μου έφτανε.

Θέλω να τους οικτιρεύω εγώ.