ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Έντεκα ταινίες που θα έβαζα σε κάποιο φεστιβάλ κινημτογραφικό αν ήμουν καλλιτεχνικός υπεύθυνος (όνειρό μου είναι να διοργανώσω ένα κινηματογραφικό φεστιβάλ αλλά με τις ταινίες που θα έβαζα μάλλον θα έφευγαν οι θεατές παρόλο που οι ταινίες που θα πρόβαλλα θα ήταν υπέροχες-υποκειμενική κρίση)1. '' I will walk like a crazy horse'' του Φερνάντο Αραμπάλ. Η απόλυτη κατεδάφιση του ''πολιτισμένου'' μας κόσμου. Και όχι μόνο αυτό. Η σημειολογία της ταινίας σε κάθε πλάνο είναι απίστευτη. Αριστούργημα.2. '' Investigation of a citizen above suspicion'' του Έλιο Πέτρι.Η καλύτερη απεικόνιση της εξουσίας σε ταινία.3. ''Persona'' του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν.Κομψοτέχνημα. Έχω γράψει δέκα σελίδες με σκέψεις μου γι' αυτή την ταινία. Δεν είναι ταινία. Είιναι το σινεμά το ίδιο.4. '' Do the right thing'' του Σπάικ Λι.Πιο επίκαιρο από ποτέ. Τριάντα χρόνια μετά και τσακίζει κόκκαλα σκηνοθετικά όσο και με το θέμα που πραγματεύεται.5. '' If.. '' του Λίντσεϊ Άντερσον.Τόσο οργισμένο, τόσο πικρό, τόσο υπέροχο. Μάλλον δεν θα παιχτεί ποτέ σε κανένα φεστιβάλ.6. ''ο βασιλιάς'' του Νίκου Γραμματικού.Ελληνική ταινία. Πραγματική ελληνική ταινία. Αφόρητα ρεαλιστική. Βαγγέλης Μουρίκης λατρεμένος.7. '' leviathan'' του Αντρέι Ζβιάνγκιντσεφ.Μια σκληρή απεικόνιση του σύγχρονου κόσμου. Αν και μιλάει για τη Ρωσία, πιστεύω ότι είναι μια παγκόσμια απεικόνιση των δυσλειτουργιών των σύγχρονων κοινωνιών και των απλών ανθρώπων που συντρίβονται στα γρανάζια της εξουσίας.8. 'Μέσα από τις φλόγες'' του Ντενί Βιλνέβ.Υπόδειγμα σεναρίου, υπόδειγμα σκηνοθεσίας. Καλλιτεχνικό επίτευγμα. Αρτιότητα από το πρώτο έως το τελευταίο λεπτό.9. '' Dancer in the dark'' του Λαρς Φον Τρίερ.Γιατί λένε ότι είναι ''μιούζικαλ''. Ή μάλλον γιατί είναι όπως θα έπρεπε να είναι τα μιούζικαλ.10. ''ο ένοικος'' του Ρόμαν Πολάνσκι.Για το εναρκτήριο πλάνο. Για την τέλεια σκηνοθεσία. Για την πτώση που κάποιες φορές χρειάζεται λίγη προσπάθεια παραπάνω για να επιτευχθεί.11. ''η διπλή ζωή της Βερόνικα''Γιατί η Ιρέν Ζακόμπ είναι λατρεμένη. Για τη σκηνή με το κουκλοθέατρο. Για τα χρώματα και τις σκιές με τις οποίες ''παίζει'' ο Κισλόφσκι με τόσο υπέροχο τρόπο. Για την τρυφερότητα της ερωτικής σκηνής. Για το πάντα συγκινητικό φινάλε. Για τη θεία μουσική.Τελικά έντεκα ταινίες δεν είναι αρκετές. Αν υποθέσεις πως στις σημειώσεις μου έχω γύρω στις πεντακόσιες αγαπημένες. Μπα, τίποτα δεν είναι. Ευχαριστώ για την ανάγνωση.Αν θέλετε προσθέστε και δικές σας αγαπημένες.

Είμαι δευτεροετής φοιτήτρια. Από τότε που ξεκίνησα τη σχολή μου, δύο ερωτήματα με βασανίζουν: γιατί η μέρα έχει μόνο 24 ώρες? Και γιατί, ενώ έχεις διάθεση να ασχοληθεις με τόσες δραστηριοτητες να μην έχεις το χρόνο όπως και το χρήμα να το κάνεις? Και είναι τόσα αυτά που μου αρέσουν να κάνω... Αν εβγαζα δικά μου χρηματα, δε θα με απασχολούσε τόσο... Αλλά, πιστεύω ότι αν το κάνω αυτό, αναπόφευκτα θα παραμέλησω τη σχολή μου και καθόλου δεν το θέλω αυτό.... Εσείς που ειστε\εχετε υπάρξει φοιτητές... Έχετε νιώσει πολλές φορές ότι ο κόσμος δε σας χωράει? Ότι ο χρόνος δεν είναι αρκετός για να καλύψει τις ανάγκες σας?

Να κάνει ότι θέλει αλλά να μη λέει βλακείες σε μένα. Είμαστε Γερμανία και οι δυο γεννημένοι εδώ, έχουμε τα ελληνικά διαβατήρια και αυτό δημιουργεί προβλήματα αν έχεις υποθέσεις στην Ελλάδα. Μας έχουν κλείσει και μερικά τμήματα στο προξενείο που είναι πιο κοντά σε εμάς και τώρα πρέπει να πηγαίνουμε μακριά ολόκληρο ταξίδι. Εγώ είχα μπλέξει τον τελευταίο καιρό με κληρονομικά και άλλες ιστορίες και μου βγήκε η παναγία να τρέχω στο άλλο προξενείο. Ταλαιπωρήθηκα να κανονίζω να αλλάζω βάρδιες στη δουλειά να κάνω τόσο δρόμο πολλές φορές και πλήρωσα πολλά καύσιμα και ο κολλητός μου τα ξέρει όλα αυτά. Τώρα που του έτυχε μια δουλειά και έπρεπε να πάει κι αυτός μια και μοναδική φορά, λέει θα ζητήσει την γερμανική υπηκοότητα για να μην ταλαιπωρείται στο μέλλον. Όλοι τραβιόμαστε αν ήταν έτσι δεν θα είχε μείνει κανένας από εμάς με ελληνικό διαβατήριο ειδικά εμείς που γεννηθήκαμε εδώ και είναι εύκολο. Δεν σέβεται τίποτε δεν το περίμενα από αυτόν. Τι είναι η υπηκοότητα για να την αλλάξεις ρε φίλε. Πες αύριο κάτι γίνεται, λογαριάζεσαι για Γερμανός. Δηλαδή αν γίνει κάτι στην Ελλάδα που δεν το εύχεται κανείς, αυτός δεν θα κατέβει; Πριν λίγους μήνες μας ήρθαν ειδοποιήσεις όσοι έχουμε πάει φαντάροι. Απογοητεύτηκα πάρα πολύ είμαι της γνώμης δεν θα έπρεπε κανένα κράτος να δίνει υπηκοότητες δεν θα μας βγει σε καλό έτσι κι αλλιώς.

Πως μπορει να ερχονται στη ζωη μου μονο λαθος ατομα ; Δε το καταλαβαινω. Σε ολους τους τομεις εχω προβληματικα ατομα γυρω μου. Θα ειναι στη σχολη που ολοι ειναι εγωιστες και βαθμοθηρες και δεν βοηθαει ο ενας τον αλλον και δεν κανουν εργασιες μαζι. Θα ναι στα ερωτικα που θα μου φερεται απαισια, ή τελικα μετα απο καιρο σχεσης θα αποφασισει οτι δε με θελει. Θα ειναι η οικογενεια που οι γονεις δε ξερουν καν πως να ειναι γονεις. Θα ειναι τα αδελφια που ποτε δε πηγαμε για ενα καφε μαζι να μιλησουμε και ειμαστε ολοι ξενοι. Θα ειναι οι συγγενεις που αν σε πετυχουν καπου εξω θα σου πουν ενα μονοτονο "γεια" και σαφεστατα δε θα σε καλεσουν στα τραπεζια γιατι εισαι το παιδι των χωρισμενων. Θα ειναι οι καθηγητες στη σχολη που για καποιο δικο τους λογο κοβουν καθε χρονο και περισσοτερους. Θα ειναι οι γειτονες που γεμισαν τις βεραντες με ξυλινους φρακτες για να μη σε βλεπουν. Θα ειναι στην εκκλησια που ολοι σε κοιτανε σαν τη κορη του διαβολου. Θα ειναι οπουδηποτε. Γιατι; Γιατι παντα και παντου εχω γυρω μου τους λαθος ανθρωπους; Γιατι;

-Και θες κάποιον να σου κάνει καθημερινά αγκαλιές και φιλιά;;-Και κάνεις σαν μικρό κοριτσάκι-Και ακόμη σπουδάζεις;; (Μεταπτυχιακό).Κτλ κτλΜαντέψτε τη συνέχεια... Είπα να κάνω υπομονή, γιατί ήθελα να πιστέψω πως κάπου στο βάθος θα υπήρχε ένα ίχνος καλοσύνης.. Κουράστηκα να σκάω και να ελπίζω, εγώ δεν έχω κόμπλεξ ηλικίας, ούτε θέλω κάποιον να μου δημιουργήσει. Στο καλό καλέ μου. Θα βρω αυτόν που μου ταιριάζει.

Συμβαινει κατι με καποιον,μαλωνετε,εκεινος φταιει περισσοτερο,σου στελνει, δεν απαντας τιποτα.Περνουν 2 εβδομαδες διχως επικοινωνια.Εχει επελθει τελος?Θα ηθελα αυτο το >να ειπωθει κανονικα,λεκτικα δηλαδη,και οχι τυπου εξαφανιζομαστε παρολο που το προκαλεσε εκεινος.Ειμαι ομως στο διλημμα,να στειλω ενα απλο μηνυμα ή να επιδιωξω συναντηση?

Δεν θέλω να κάνω παιδιά. Με τον άντρα μου παντρεύτηκαμε το 2010. Είχαμε και οι δύο αρκετά καλές δουλειές και έξτρα εισοδήματα από ακίνητα. Οχτώ χρόνια μετά, έχουμε χάσει και οι δύο τις δουλειές μας,έχουν μείνει χωρίς ενοικιαστή τα δύο από τα τρία ακίνητα.Εγω στον κλάδο μου δεν βρήκα ξανά και έτσι έπιασα ως πωλήτρια σε πολυκατάστημα με τον βασικό. Ο άντρας μου βρήκε δουλειά αλλά με λίγα χρήματα στον κλάδο του. Λόγω κι άλλων υποχρεώσεων έχουμε πολλά έξοδα (γονείς σε μεγάλη ηλικία) .Εγώ στα 34 πλέον δεν θέλω να κάνω παιδιά, δεν εχω να προσφέρω. Θα τους λείπουν και τα βασικά. Ο άντρας μου θέλει παιδί εδώ και τώρα. Του εξηγώ ότι δεν θέλω και όλους τους προβληματισμούς μου αλλά λέει ότι όλα καλά θα πάνε. Δεν θέλω να κάνω παιδί και να του στέρησω τα βασικά. Μια ξένη γλώσσα η μια δραστηριότητα. Δεν θέλουν μόνο αγάπη τα παιδιά. Δεν με καταλαβαίνει και πλέον τσακωνόμαστε διαρκώς. Αντισσυληπτικα δεν μπορώ να πάρω εξαιτίας μιας πάθησης στις φλέβες που έχω. Ε κάθε φορά προσπαθεί να με αφήσει έγκυο. Και δεν νομίζω ότι το κάνει γιατί λαχταρά ένα μωράκι Αλλά γιατί πρέπει.Αυτό με στεναχωρεί περισσότερο από όλα.

Γνώρισα τη πρώτη μου αγάπη λίγο πριν τα 30. Κράτησε κάποια χρόνια και χωρίσαμε άσχημα, πληγώνοντας ο ένας τον άλλον. Δεν υπάρχει προοπτική επανασύνδεσης. Κανείς δεν γνωρίζει τίποτα για τον άλλον σχεδόν ένα χρόνο. Γίνανε πολλά και πήραν διαστάσεις που ανακατεύτηκαν και άλλοι ( όχι γονείς ) που τα έκαναν χειρότερα. Η ουσία είναι όμως πως η διάλυση προήρθε από εκείνον και παρέσυρε και μένα. Ήθελε χωρισμό και δεν με στήριξε σε μια δύσκολη φάση της ζωής μου. Με ξάφνιασε η απότομη αλλαγή που δεν το περίμενα.Με πόνεσε και με κομμάτιασε. Τώρα σχεδόν στα 35 μου πλέον χρόνια, νιώθω μόνη και κουρασμένη όσο ποτέ πριν. Αναρωτιέμαι πως θα τον ξεπεράσω και ας είμαι πληγωμένη και θυμωμένη μαζί του. Με πλήγωσε, με τσάκισε και ανταπέδωσα το ίδιο από πόνο και παράπονο. Δεν έχω κακία και μίσος. Έχω ένα μεγάλο γιατί. Γιατί το έκανες σε μας και φέρθηκα έτσι και γω; Τώρα μπορεί να ήταν όλα διαφορετικά αλλά δεν αλλάζει πλέον τίποτα. Νιώθω πως τα χρόνια μου περνούν και τα νιάτα. Θέλω μελλοντικά να γνωρίσω κάποιον άλλον άνθρωπο που θα με κάνει να μη πονώ πια εκείνον. Έχω πολλά να δώσω αλλά όχι τώρα. Αναρωτιέμαι όμως αν κάποιος άλλος άντρας θα με κάνει να μη μου λείπει ο πρώην. Τον αγάπησα πολύ σαν άνθρωπο επίσης. Σκέφτομαι ότι πρέπει να έρθει κάτι πολύ δυνατό για να μη με νοιάζει πλέον. Η έλλειψη παρέας δεν ευνοεί και ας εργάζομαι περιστασιακά. Δεν βλέπω φως μα και αν υπήρχε, ζω ακόμα στο σκοτάδι. Δεν έχω θέμα εμφάνισης, όσο πρόβλημα εσωστρέφειας και κλείσιμο εαυτού από μικρό παιδί. Έτσι μεγάλωσα και έχω συνηθίσει. Επίσης δεν νιώθω άνετα με κάποιον άλλον άνδρα, νιώθω να ντρέπομαι. Δεν είχα ποτέ κάποιον άλλον παρά μόνο εκείνον που είχα συνηθίσει. Δεν εκδηλώνομαι εύκολα, νιώθω όμορφη αλλά κουμπωμένη και απωθητική.

Ειμαι τόσο θλιμμένη..Μου λείπει απίστευτα..Κρατιέμαι να μην στείλω. Ειλικρινά 7 μήνες δεν έχει βγει στιγμή από το μυαλό μου. Δεν απολαμβάνω τίποτα πλέον. Έλεγε ότι με θελει, ότι ειμσι ξεχωριστή..και ξαφνικά χωρίς πολλά πολλά έφυγε κύριος. Απλά στεναχωριέμαι.

Το καλοκαίρι που μας πέρασε γνώρισα ένα αγόρι , μουσικό και απόφοιτο ΤΕΙ. Περάσαμε ονειρικά . Βουτιές στα αλμυρά νερά , ο ήλιος ν καίει τα κορμιά μας και όνειρα για το μέλλον μιας κοινής προσωπικής και επαγγελματικής μας πορείας άρχισαν να γεμίζουν το ερωτικο σκηνικό μεταξύ μας.Φθινόπωρο πια στην Αθήνα και ο ρεαλισμός και η καθημερινότητα μου χτυπάνε την πόρτα . Είναι πανέμορφος , φαντάζει σαν την ελληνική εκδοχή ενός χολιγουντιανού σταρ στα μάτια μου. Το γεγονός όμως πως τον ευχαριστεί να παίζει μπουζούκι σε κουτούκια και εγώ με τις φίλες μου πρέπει να τον ακολουθούμε σε αυτό έχει αρχίσει να με ενοχλεί. Επιπλέον , με πιέζει να συστήσουμε μια κατασκευαστική ο.ε. ώστε εκμεταλλευόμενος την ιδιότητα μου ως απόφοιτος Πολυτεχνείου να αναλάβει τα ηνία της . Συχνά αυτή η διαφορά βαθμίδας ανώτατης εκπαίδευσης μας νιώθω ότι τον κάνει να νιώθει κατώτερος. Πονάω όταν ξεσπάει πάνω μου .Ο εθισμός του σε ψυχοδραστικες ουσίες είναι ένα ακόμα ανησυχητικό σημάδι. Το σεξ όμως είναι το καλύτερο π έκανα ποτέ.Στιγμές νιώθω ότι προσεγγίζω την απόλυτη ευτυχία .Τι να κάνω;Είμαι μπερδεμένη..