ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Αν κάποιος στην αρχή της σχέσης σας σου είχε κρύψει ότι ηταν μαζί με αλλην και την χωρίζει μετά από 4 μήνες αφού τα έιχε και μαζί σου... Αλλα τώρα στο αποδεικνύει συνέχως ότι σε αγαπαει πολύ και δν έχει ξαναδειξει παρόμοια συμπεριφορά ... Μπορείς να τον εμπιστοστευτεις;

Θελω ρε γαμωτο αλλα αυτος μαλλον οχι κριμα

Εξομολογουμαι οτι μισω το στρατό... η μαλλον λαθος τη θητεία...

Λοιπόν είμαι κοντούλα και ακούω συνέχεια σχόλια υποτιμητικά για το ύψος μου. Ακόμα και οι φιλες μου κάτι θα βρουν για να μου την πουν και καλά ως αστείο και να τονίσουν ότι είναι πιο ψηλές από εμενα.. Κουράστηκα και με ρίχνει όλο αυτό ψυχολογικά κάθε φορά που γίνεται προσπαθώ να το παίξω άνετη και ότι δεν είμαι κομπλεξικη αλλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί το ύψος κάποιου σημαίνει ότι ειναι κατώτερος ή ανώτερος από κάποιον άλλον. Έχω πολλές κατακτήσεις αλλά παρόλα αυτά όταν γίνεται κάποιο τέτοιο σχόλιο με ρίχνει και μετά το σκέφτομαι συνεχώς και πολλά από αυτά τα σχόλια είναι συνεχή και άσχημα ώρες ώρες σκέφτομαι μήπως εγώ το παρακάνω στο κεφάλι μου και να το πάρω πιο ελαφρά αλλά νιώθω πάντα ότι γίνονται με στόχο την υποτίμηση μου το ξέρω ότι είμαι κοντή και εγώ πολλές φορές αυτοσαρκαζομαι ίσως και για να το αποτιναξω όλο αυτό αλλά κάποια λόγια δεν είναι για αστείο αλλά με υποβιβαζουν και πιο πολύ με πειράζει όταν γίνεται από φίλες μου πχ έτυχε πρόσφατα να είμαστε σε μια παρέα και ακούω δίπλα τη φίλη μου να σχολιάζει για κοντές και ντύσιμο και ήταν σα να φωτογράφιζε εμένα και να τόνιζε ότι εκείνη ως ψηλή είναι μακράν καλύτερη αλλά το είπε με άσχημο τρόπο και η άλλη φίλη μου γύρισε και της είπε να σταματήσει ουσιαστικά γιατί έχει δίπλα της μια κοντή αλλά ήταν τόσο άσχημο αυτό ή να κοροϊδεύει με κάποιον άλλον που μου είπε ψηλωσες και να γελάει μαζί του.. Θέλω να πιστεύω ότι δεν είμαι κομπλεξικη εννοείται πως με πειράζει το ύψος μου και θα ήθελα να ήμουν ψηλότερη αλλά αυτό που νιώθω όταν γίνονται σχόλια δεν είναι υπερβολή δεν γίνονται ως αστεία αλλά με υποτιμούν σαν άνθρωπο και σαν εμφάνιση και συνεχώς μου ρίχνουν την αυτοπεποίθηση

Κάναμε έκπληξη στη φίλη μου και ο καθένας έκανε κόπο για να μαγειρέψει κάτι καλό, ενώ εκείνη την επόμενη μέρα στη γιορτή που διοργάνωσε η ίδια είχε μόνο κάτι πίτες. Ούτε κάν τούρτα. Έτσι επέλεξε να μας «τιμήσει» απο τσιγκουνιά. Σημειωτέον δεν αντιμετωπίζει οικονομικό πρόβλημα. Ειλικρινά η τσιγκουνιά της έχει γίνει τοξική για μένα.

ειχα ρεπο χθες και παω να μπω στο λαπτοπ του αγοριου μου για να ψαξω κατι τραγουδια στο ίντερνετ για την κιθαρα.. μπαινω στο ιντερνετ και βγαινει το φβ του.. ξεχασε να το κανει λογκ αουτ.. και τι να δω μιλαει με την ξαδερφη του?! με την ταχα ξαδερφη του αυτη αρχισε τα γλυκολογα αγαπη μου ματια μου ζωη μου μου ελειψες τοσο καιρο σε σκεφτομσι συνέχεια.. αυτος συνεχίζει θα ερθω να σε βρω το καλοκαιρι τωρα δουκευω δδν μππρω να σου μιλησει μετσ μολις σχολασω εγω τσ βλεπω ολα αυτα.. και στην σρχη πριν καλα καλα μιλησουν του στελνει ξεκολλες φωτογραφιες με βαθυ ντεκολτε και ρα βυζια απεξω.. 4-5 φωτογραφιες εγω τα ειδα ολα αυτα και εγινα τουρκος.. μπηκα μεσα στην συζητηση απο το δικο του προφιλ. αυτη λεει σε σκεφτομαι τοσα χρονια και κατι τετοια και λεω εγω σαν τι; αυτος την κανει κληση κατι λενε λογικα οτι ειμαι εγω στο φβ του και μετα ξεκοψε απο τις γλυκες και τον ελεγε ξα να της πεις οτι η ζηλια σκοτωνει τον ερωτα και μαλακιες.. μαλωσαμε φυσικα και μου λεει οτι ειναι ξαδερφη του και οτι αγτη παντα ετσι μιλουσε ενω εχει να την δει δεκα χρονια.. κανω εγω λάθος; η αυτος με κοροιδευει; ειναι δυνατον να μιλανε ετσι ξαδερφια; και να στελνει η αλλη ημιγυμνες φωτογραφίες;

... που το αφεντικό μου είναι μ_λ_κ_ς. Μη το κάνεις αυτό του λέω, δεν είναι καλό για τους πελάτες, εκεί αυτός. Όταν κανονίζω τα πράγματα μόνη μου όλα πάνε καλά. Με το που εμφανίζεται αυτός με κάποια νέα ιδέα του, εξαφανίζεται ο κόσμος. Θα μείνω πάλι χωρίς δουλειά και θα φταίει ο π_π_ρ_ς. Κοίτα σε τι άτομα πάνε τα λεφτά.

βρε κοριτσια αποφασιστε τελικα τι θελετε...τραβιεμαι αρκετο καιρο με μια τυπισσα με μηνυματα η οποια μου εχει προτεινει η ιδια να βγουμε.Οποτε εγω το κανονιζω,οργανωνω και οταν ερχετε η στιγμη να το φιξαρουμε ειναι ολο δικαιολογιες...τελικα θες? δεν θες? πες κατι τελοσπαντων ξεκαθαρα,οπως ξεκαυαρος ειμαι και εγω... μην μας τραβολογατε ουτε παιδακια ειμαστε να παιζουμε... Αυτα

φορες πρεπει δυστυχως να ερχομαστε αντιμετωποι με την αληθεια. σημερα μιλησα με τη κολλητη μου, η οποια αντιμετωπιζει αρκετα ψυχολογικα προβληματα. μου ειπε καποια πραγματα τα οποια, ειδε για τον εαυτο της χρονια μετα απο εμας. ειχε ενα ιστορικο ασταθων σχεσεων. καταλαβε μετα απο χρονια θεραπειων οτι κατεστρεφε η ιδια τις σχεσεις της. ενω ολα πηγαιναν καλα και με αξιολογους ανθρωπους αρχιζε να τους απωθει. δεν ηθελε να ειναι καλα,δεν ηθελε καποιος να την αγαπησει γιατι δεν αγαπουσε η ιδια τον εαυτο της. οταν η σχεση πηγαινε καλα ενιωθε εγκλωβισμενη και την σαμποταριζε. εριχνε μετα το φταιξιμο στους αλλους και εκει ειναι που τρελαθηκα. μου ειπε οτι το εκανε ασυνειδητα, πληγωσε τοσους ανθρωπους ως μηχανισμο αμυνας, ωστε να μην νιωθει ενοχες. ομως οι ενοχες βγηκαν στην επιφανεια και ζει μια κολαση.ειχε φερθει ασχημα και με παρομοιο τροπο και σε μενα αλλα δεν εφτασε εως εκεινο το βαθμο γιατι ειμαι φιλη της και οχι σχεση της. δεν ξερω αν θα καταφερει να αλλαξει. δεν ξερω καν αν θα επιχειρησει να πιασει αυτους τους ανθρωπους,οι οποιοι πολλοι ειναι φιλοι μου να τους εξηγησει γιατι τους συμπεριφερθηκε ετσι. και νιωθω και γε σε περιεργη θεση. γιατι ειχα παρει μεσα μου το μερος της και οχι το δικο της(βασιζομενη στις ψευδης κατηγοριες της) και οχι το δικο τους. δεν ξερω τι να κανω και παρα το γεγονος οτι ειναι η κολλητη μου αυτο με εκανε να αμφισβητω πολλα πραγματα στη σχεση μας.

οτι αυτη η εξομολογηση ειναι περιεργη. ακομα και εγω το καταλαβαινω.αλλα θα με βοηθουσαν αφανταστα οι συμβουλες σας.λοιπον. με τον πρωην μου εχουμε κοψει οποιαδηποτε επαφη με δικια του πρωτοβουλια . κατα τη διαρκεια,στο τελος και μετα το χωρισμο μου φερθηκε με παρα πολυ ασχημο τροπο και εγω τον δικαιολογουσα και ακομα τον δικαιολογω υποβιβαζοντας παντα εμενα την ιδια. προσπαθω απεγνωσμενα να τον κρατησω στο βαθρο που τον εχω βαλει ενω ολοι οι αλλοι μου λενε οτι ειμαι παραλογη.για καποιο διαστημα νομιζα οτι εκανα προοδο διοτι τα εβαλα κατω και ειδα οτι μου εχει κανει απαραδεκτα πραγματα που αλλοι δεν θα σηκωναν. ομως σημερα ειχα συνεδρια με τον ψυχολογο μου και συνηδειτοποιησα οτι δεν με ενδιαφερουν καθολου τα αρνητικα που μου εχει κανει. τον εχω συγχωρεσει για ολα πανευκολα και δεν με νοιαζουν καν.εγω βλεπω μονο τα καλα. αρα ακομα τον εχω στο βαθρο.πως μπορω να πισμωσω λιγο και να πω αρκετα; ουσιαστικα αφορμες μου εχει δωσει βαρβατες αλλα ειναι σαν να μην μπορω να θυμωσω μαζι του.