ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Σε ενα μηνα φευγω ,παω σε αλλη πολη. Ημουν 3 χρόνια σε αυτη την πολη. Αρχικα ειχα αναπτύξει πολυ καλες φιλίες...με πρόσωπα που δεν το πίστευα. Τωρα ,ενα μηνα πριν φυγω, νιώθω κενή. Χάθηκαν ολα και έμειναν αναμνήσεις,δυστυχώς. Αλλα τι να τις κανω τις αναμνήσεις; Να τις θυμάμαι και να κλαιω;; Καλύτερα να μην ειχα τιποτα. Ενα πραγμα μου έμεινε,μακαρι να κρατήσει για πάντα. Ευχαριστώ.

Όσοι ομοιοπαθείς δώστε τα φώτα σας. Πέρυσι έδωσα πρώτη φορά πανελλήνιες καο με πολύ λίγο και μέτριο διάβασμα λόγω κόπωσης και πίεσης αλλά μακ κενών που είχα έβγαλαν 10.000 μορια. Τον Φλεβάρη είχα σταματήσει το φροντιστήριο γιατί ο καθηγητής μου ενοιωθα οτι δεν με καταλάβαινε και με πίεζε σε υπερβολικό βαθμό και έτσι έδωσα πανελλήνιες μόνος μου με το παραπάνω αποτέλεσμα. Φέτος πήρα την απόφαση σήμερα να του ζητησω να ξανά αρχίσουμε μαθήματα και δέχτηκε, σε λιγες μέρες θα τον συναντησω για πρώτη φορά μετά απο έναν χρονο. Τέλος πάντων. Θέλω να σας ρωτησω εαν πιστεύεται πως έχω αρκετό χρονο ακόμα ώστε να καλύψω τα κενά μου και να γράψω αυτα τα 13.000 μορια που χρειάζομαι με εντατικό διάβασμα μιας και τώρα χωρίς το9ωρο πρόγραμμα που είχα λόγω σχολείου έχω πολύ περισσότερο χρονο απο πριν. Θα σας παρακαλούσα να απαντησετε όσοι έχετε ζήσει η δει παρόμοιες καταστάσεις... Σας ευχαριστώ και συγνώμη για το μεγάλο κείμενο. (Αγόρι 18 Θεωρητική).

"Μια λαθος ευτυχια που δε συγχρονιστηκε σωστα με την πραγματικοτητα που ζουσαμε.Αυτο θα εισαι.Ενα ερωτευμενο αρωμα που δεν καταφερε να βγαλει απο πανω μου ουτε η πιο σημαντικη μου.Θα μεγαλωσουμε ομως μεχρι τοτε και τα χρονια θα περασουν και θα τα βλεπουμε ολα πιο καθαρα.Εγω θα εχω τη δικη μου οικογενεια και δε θα την ψαχνω σε σενα.Κι εσυ θα ολοκληρωνεις το παραθυμι σου οπως πρεπει...Χωρις λυκους,μονοκερους,κοκκινα μαγικα τριανταφυλλα και παραξενα,πολυχρωμα γλειφιτζουρια.Χωρις μουσικες και ποιηματα στο δρομο.Χωρις επιπλοκες γενικοτερα...Και δε θα'μαστε τοτε τιποτα παραπανω απο δυο αφελεις που καταφεραν να πληγωσουν ανεπανορθωτα ο ενας τον αλλον επιτρεποντας στην καρδια τους να εμπλακει συναισθηματικα με κατι πανω απ'τις δυναμεις τους.Θα ειμαστε αλλιως τοτε ομως.Μην ανησυχεις..Θα'μαστε οπως πρεπει,καθολα σωστοι,ασφαλεις κι >.Ακινδυνοι για ολους..."ΥΓ. Θα σου χωρισω καποτε αυτο το βιβλιο αφου αλλοι καταφεραν να αποτυπωσουν αυτα που εκρυβα και εγω μεσα μου εχοντας ομως πρωτα σημειωσει τις μερες που απλα σε θυμιζουν ακομα.

Θέλω να πω πάρα πολλά σε ένα άτομο το οποίο μου έχει πει ότι είναι ερωτευμένο μαζί μου αλλά Εγώ δεν το εκτιμώ...παρολαυτα νιώθω ένα από αυτά τα συναισθήματα που λένε πως είναι ανεξήγητα,που δεν μπορείς να τα πιστέψεις μέχρι να τα ζήσεις...νιώθω πως αυτό το άτομο καποιοες φορές το θεωρώ ηλίθιο και με εκνευρίζει άπειρα και άλλες φορές βρίσκω τον εαυτό μου να σκέφτομαι να του μιλάω για ώρες για το τι πιστεύω πως θα μπορούσε να αλλάξει πάνω του για να αξιοποιήσει τις τρομερές δυνατότητες που έχει...Γιατί τις έχει...Δεν θέλω να το παίξω έξυπνος απλά η αλήθεια μου είναι ότι θέλω να πω σε αυτό το άτομο ΟΛΑΑΑ τα στραβά του όσο άσχημα και αν τον κάνω να νιώσει αλλά θέλω να του τα πω για να τον βοηθήσω όσο μπορώ να βελτιωθεί...μακάρι να υπήρχε κάποιος να το κάνει αυτό και σε μένα...μπορεί να μην εκτιμώ τις πράξεις αυτού του ατόμου αλλά στο βάθος διακρίνω κάτι χρυσό,κάτι ξεχωριστό και αληθινό...φοβαμαι μονο αν εμπλακω χωρις να θελω στην προσωπικότητα του αλλου και κατά βάθος το κάνω αυτό για να μετατρέψω αυτό το άτομο έτσι όπως θα το ήθελα Εγώ...Αλλά σκάω γιατί δεν μπορώ να κρατάω το στόμα μου κλειστό...ΘΈΛΩ ΝΑ ΠΩ ΤΗΝ ΑΛΉΘΕΙΑ ΜΟΥ

Εδώ και πολύ καιρό έχω σχέση με ένα πάρα πολύ καλό παιδί,τον αγαπάω απίστευτα πάρα πολύ κι εκείνος το ίδιο.Πραγματικά πιστεύω ότι θα φτάσουμε μέχρι και σε γαμο.Με έχει σαν βασίλισσα,με προσέχει και με νοιάζεται σε υπερθετικο βαθμό,δεν έχω κανένα παραπονο..το μόνο προβλήμα είναι ότι ζηλεύει πολύ ενώ δεν του έχω δωσει κανένα δικαίωμα να ζηλεύει τόσο,ξέρει ότι δεν θα γυρίσω ποτέ να κοιτάξω άλλον.Οταν είμαι έξω χωρίς εκεινον δεν με αφήνει σε ησυχία με ενοχλεί μέσω μηνυμάτων η τηλεφωνηματων καθ' όλη την ώρα.Ειδικα εάν στην παρέα υπάρχουν αγόρια διαολιζεται,σε σημείο που πλέον φοβάμαι να του πω ότι είμαι με κάποιο αγόρι στην παρέα. Και γενικά οπότε βγαινω έξω χωρίς αυτόν πάντα μου χαλάει την έξοδο μου με καθε τρόπο.Τι μπορώ να κανω για να σταματήσει όλο αυτό;έχουμε μια υπέροχη σχέση αλλά η ζήλια την χαλάει.

Είπα στην κοπέλα μου να πάμε Αγίους Τόπους το Πάσχα και άρχισε να γελάει. "Αυγά σου καθαριζουνε;", ρώτησα. Μου είπε ότι ζω σε άλλον αιώνα και σηκώθηκε κι έφυγε. Δυστυχώς εκεί φτάσαμε.

Μου άρεσε πολύ εμφανισιακά αλλά τελικά ήταν κάτι το αδιάφορο ξενέρωσα λίγο.

που είχες γράψει αυτή την εξομολόγηση https://www.lifo.gr/confessions/view/333342 , ένα χρόνο πρίν , να ξέρεις μου είχες κάνει το πιο όμορφο δώρο γενεθλιών. Την ελπίδα και τη συγκίνηση. Εύχομαι να είσαι καλά όπου κι αν είσαι και αν δεν βρήκες αυτό που ήθελες, σύντομα να βρεθεί στην πόρτα σου....

αχ πόσο όμορφη παρέα σήμερα στο Μπέλ Ρέυ :)

Σημερα μιλαγα με μια κοπελα οπου ειμαστε σε φιλικο επιπεδο αλλα δεν μας λες φιλους. Απολαμβανει ο ενας την παρεα του αλλου και υπαρχει κοινος σεβασμος αλλα γενικα η οποιαδηποτε σχεση φιλικη η' ερωτικη θα θεωρουταν ταμπου απο τον κοινωνικο μας περιγυρο για αρκετους λογους. Ξαφνικα μου προτινει να βγουμε την Πεμπτη (μονοι μας) για γλυκο. Εγω εκεινη τη μερα σκεφτηκα οτι θα ειμαι ηδη κεντρο οποτε δεχομαι. Περναει αρκετη ωρα και συνειδητοποιω οτι την πεμπτη ειναι του Αγιου Βαλεντινου. Πιστευετε οτι εγινε τυχαια ολο αυτο η' η τυπισσα εκανε κινηση;