ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Όσοι χρησιμοποιούνε αυτές τις λέξεις ποιες ηλικίες εννοούνε; Συζητούσαμε και είπανε ότι μεγαλοκοπέλα λέγεσαι αν είσαι ανύπαντρη από τα 30 και μετά αλλά δεν διευκρινίστηκε σε ποια ηλικία λέγεται μια γυναίκα γεροντοκόρη. Έχω ακούσει να λένε για εργένηδες 45 χρονών γεροντοπαλίκαρα ενώ είναι χωρισμένοι αλλά δεν έχουν παιδιά. Το λένε και για γυναίκες αν υπήρξαν παντρεμένες αλλά δεν έχουν παιδιά, ή μόνο για τις ελεύθερες; Δεν λέω ότι είναι σωστό απλά αναρωτιέμαι πως το συνηθίζει ο κόσμος, αν ξέρει κάποιος ας πει στα σχόλια.

Την γνώρισα στο άκυρο που λέμε και από τότε δεν μπορώ να νιώσω με άλλη όσα νιώθω για εκείνη.Ο λόγος που χωρίσαμε είναι μεγάλος για να τον εξηγήσω όμως ποτέ δεν την απάτησα αν πάει εκεί το μυαλό σας.Ότι και να κάνω με άλλη κοπέλα, από τότε που χωρίσαμε, όσο εμφανίσιμη η δυναμική και να είναι στα ερωτικά, αυτό που ένιωθα με εκείνη δεν μπορώ να το νιώσω με καμία άλλη.Κάθε φορά που έρχεται η ώρα να καταλήξω στο κρεβάτι με άλλη το σταματάω. Δεν μου βγαίνει. Για την ακρίβεια δεν νιώθω απολύτως τίποτα πέρα από τις ορμές τις στιγμής. Δεν θέλω να πληγώσω άλλες κοπέλες επειδή η καρδιά μου είναι αλλού. Κάνω προσπάθειες να προχωρήσω αλλά δεν τα καταφέρνω. Πως καλύπτετε ένα τέτοιο κενό;

Είμαι 17 χρόνων σε λίγο καιρό θα γίνω 18 πλέον . Αυτή ή χρονιά ήταν ή χρονιά και είναι που θα δώσω πανελλήνιες. Πάντα από μικρή είχα ανχος με το διάβασμα.Μεσα σε αυτή την χρονιά έχασα τον εαυτό μου (ναι ίσως φανώ σε πολλούς υπερβολική όμως αυτό που νιώθω θα πω)..Έχασα τον εαυτό μου.. Πλέον δεν θα χαρώ με κάτι τόσο εύκολα και δεν θα έχω την τρέλα που πάντα είχα..μέσα στην χρονια με θυμάμαι να καταρρεω σε λιγμους και κλάματα νιωθωντας χαμένη και μόνη (Οι γονείς μου πάντα ήταν δίπλα μου εννοείται), πολλές φορές ήθελα να τιμωρω τον εαυτό μου όταν δεν διάβαζα κάτι ας πούμε πχ "δεν θα φάω τίποτα μέχρι το τέλος της μέρας"..εχω περάσει αμέτρητες ώρες πάνω από το θρανίο μου κλαίγοντας ασταμάτητα για τα μαθήματα.. προσπαθούσα μα όταν δεν το έκανα εγώ με μισούσα και ένιωθα και νιώθω άχρηστη..πλέον μένει ένας μήνας και αν με ρώτουσαν πριν πάρω αυτή την απόφαση θα έλεγα όχι.. γιατί; Γιατί νιώθω απαίσια που έβαλα τον εαυτό μου σε όλο αυτό και την υγεία μου..εγω είμαι ένα χαρούμενο άτομο αλλά μέσα στη χρονιά αυτή έπεσα δύο φορές σε κατάθλιψη και ενιωθα και νιώθω μόνη ..πλέον είμαι αναίσθητη και ενώ σκέφτομαι ποσο διάβασμα έχω δεν κάνω τίποτα και θέλω μόνο να είμαι ξαπλωμένη ..πλέον δεν κλαίω και ούτε νιώθω ανχος ενώ ξέρω ότι έχω πολύ..η σκέψη μου τώρα δεν είναι σε μία σειρά και γιαυτό ίσως δεν εκφράζονται σωστά αυτά που θέλω να πω και ούτε με την σωστή σειρά...πιο παλιά μέσα στην χρονια ήθελα αμέτρητες φορές όταν καθόμουν και εκλαιγα να πάρω κάτι να αρχίζω να γράφω μα στην τελικη δεν το έκανα ποτέ..δεν θα ηθελα να υπάρχουν κάπου αυτά που ένιωθα τότε και το μίσος που είχα για τον εαυτό μου ...τώρα έτυχε να βρω αυτή την σελίδα και ξαφνικά χωρίς να το πάρω χαμπαρι άρχισα να γράφω ..τώρα όμως είμαι ήρεμη και ξαπλωμένη..

Ειχα κανει μια εξομολογηση χθες σχετικα με το οτι δεν ειχα παρεες να πηγαινω σε εκδηλωσεις κτλ. Θα τολμησω αυριο να κανω την αρχη πηγαινοντας μονος μου!

ένα μπολ κεφτεδάκια με κέτσαπ και μου έρχεται να σκάσω. Καμία γυναίκα δεν μαγειρεύει σαν τη μάνα μου γεγονός που με βάζει σε δεύτερες σκέψεις για έναν μελλοντικό γάμο.

Περυσι ημουν στο κρεβατι ενος νοσοκομειου. Φετος ειμαι στο κρεβατι του δωματιου μου. Οσο κλισε και εαν διαβαζεται η υγεια ειναι το νουμερο 1, αν δεν την εχεις ολα τα αλλα δεν εχουν νοημα, το ξερω. Και ομως οι πραξεις μου δειχνουν το αντιθετο. Πως ζεις την καθε στιγμη βρε παιδια; Γιατι ειναι τοσο δυσκολο και μας νικαει αυτη η καθημερινοτητα με τα χαζα της θεματα; Λετε να φταιει η Ελλαδα;

Απο τον Φεβρουαριο μεχρι και σημερα, δεν εχω δουλεια. Απο τους χειροτερους μηνες που εχω περασει. Τις προαλλες περπατησα 1 ωρα και πραγματικα κουραστηκα! Λογικο εφοσον δεν κινουμαι καθολου το τελευταιο καιρο, ειναι πολυ κουραστικη η απραξια κ το γραφω σοβαρα. Ολα ειναι μαυρα γυρω μου, ευτυχως που υπαρχουν οι γονεις μου! 24χρ.

Γιατί πάντα γύριζα σε σένα? Μακάρι να ήσουν η Ιθάκη μου! Δεν ήμουν εγω για σένα όμως.

Όταν χάνεις τον "άνθρωπο σου" ενώ ακόμη ο έρωτας δεν έχει σβήσει... Όσος καιρός και να περάσει το μυαλό δε θέλει να ξεχάσει. Βλέπεις σαν ταινία τις αναμνήσεις χωρίς την επιλογή του pause και η καρδιά υπολειτουργει με όποιον πάει να την ξαναγγιξει. Όπως και να χει πρέπει να είστε υπερήφανοι που νιωσατε κάτι τόσο δυνατό.. Είναι ελάχιστοι αυτοί που μπορούν να ξεχωρίσουν τα αληθινά συναισθηματα... Πόσο μάλλον να τα νιωσουν.

Ποτε δεν με αγγιξε ο πολιτισμος της Ινδιας. Λογω σχολης υποχρεωθηκα να διαβασω περι αυτου. Δεν μπορω να καταλαβω ουτε την θρησκεια τους ουτε την κουζινα τους ουτε την κοινωνια στην οποια ζουν. Νιωθω ευγνωμων που δεν ζω εκει. Ενα πραγμα ομως καταλαβαινω και με αγγιζει 1000% 《Ολα ειναι μια ψευδαισθηση》Εσεις ειστε καλα;