ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Θελω να χαθω στο αρωμα σου,να μεινω στην αγκαλια σου,σαν φυλαχτο να με εχεις οπου πας...ορκιζομαι μου επιανες το χερι και χαμογελουσα αυτοματα...με αγγιζες και εφτανα στον 7ο ουρανο...θυμαμαι που κοροιδευα οσους περπατουσαν χερι χερι στο δρομο και αγκαλιαζοταν.τωρα ομως μπορω να τους καταλαβω...μου λειπεις...θελω να ξαναζησουμε τις ωραιες μας στιγμες...

Φοβερό για άλλη μια φορά. Το απόλαυσα με τέσσερα ανήλικα αλάνια στο σινεμά. Φάγαμε τα παγωτά μας και περάσαμε υπέροχα. Η καλύτερη παρέα είναι αυτή των παιδιών. Σε βλέπουν χρησιμοθηρικά το πολύ για να τους κεράσεις κανένα γλυκό. Από κει και πέρα η αγάπη τους είναι πέρα για πέρα αληθινή.

Ενώ χωρίζεις με κάποιον/-α επιλέγοντας να αφήσεις μια σχέση πίσω, πώς γυρνάς μετά απο καιρό κι αναρωτιέσαι "Εκανα λάθος?"Σβήνουν οι μνήμες απο οσα σας οδήγησαν στον χωρισμό? Γιατι για να χωρίσατε, κάποιος λογος θα υπήρχε.

Τοσες κοπελες , νεες γνωριμιες ,σεξ, σχεσεις. Καποιες τις χωρισα εγω, αλλες με χωρισαν... Παλι μονος. Στην αρχη ελεγα οτι δεν εχω βρει ακομη αυτην που ψαχνω. Πλεον πιστευω πως το προβλημα ειμαι εγω. Ισως ειναι γραφτο να μην βρω καποια , ισως ειναι γραφτο να μεινω μονος.

Πολύ μου αρέσει αυτή η ιστορία. Γιατί περνάει μηνύματα. Έστω με ακραίο τρόπο.Και χαίρομαι που ενόψει εκλογών θα δει ο κόσμος πόση φτώχεια μπορεί να υπάρξει στον κόσμο. Πώς βιώνεται η "ταξική" διαφορά ανάμεσα στους μεν και στους δε...Υπάρχει τόσος κόσμος που πεινάει που εμείς δεν μπορούμε να το φανταστούμε.Σας παρακαλώ να σκέφτεστε και το φτωχό, στην καθημερινότητά σας. Εσεις που έχετε άνεση να δίνετε. Να σκέφτεστε και το φτωχό, όταν ψηφίζετε.

Μου άρεσε πολύ αλλά πριν από 4 μήνες έμαθα αφού τον ρώτησα ότι έχει σχέση. Παρόλ' αυτά δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να βγούμε οι δυο μας αλλά εγώ το σταμάτησα. Ήθελε κάτι παραπάνω από μένα ή τον παρεξήγησα?Υ.Γ. αφού το έκοψα δεν ξαναμιλήσαμε

Ότι το αγόρι της είναι α-πα-ρα-δε-κτο?Είμαστε 28χρ. Δεν είμαστε κ μικρά κορίτσια. Αλλά όλο τον δικαιολογεί κ μετά βγαίνω απ τα ρούχα μου και μετά... Την απομακρύνω. Δεν το θέλω αυτο. Εκείνη κάθε μέρα κλαίει. Είναι σαν να βιωνω εκείνες τις ιστορίες που οι άντρες χτυπάνε τις γυναίκες τους κ εκείνες λένε "ε εγώ τον νευρίασα"... Απλά χωρίς το ξύλο

δεν κατάλαβα αμέσως ότι ήταν αυτή , και όταν πήγα να της μιλήσω για να της πω ότι μου αρέσει ήρθαν δυο άλλα παιδιά, μάλλον κάποιο ήταν το αγόρι της και τελικά δεν της μίλησα , τώρα δεν ξέρω πότε θα την ξαναδώ και αν θα είναι μόνη της για να της μιλήσω

... να κάνω παιδάκι και νομιζω πως μετέδωσα άγχος στο σύζυγό μου. Πέρασε κανείς κάτι παρόμοιο; Ρε γμτ είναι τόσο αγχωτικό από ένα σημείο και μετά. Και δε φτάνει η έντονη δική σου ανάγκη, έχεις και τον κάθε άσχετο να σε ρώτα "άντε, τι κάνετε;;;"Μην τα ρωτάτε ρε παιδιά αυτά, εν έτει 2019.

Τελικά πόσο δύσκολο είναι να είσαι ευτυχισμένος... κάποτε είχα μια σχέση κ δεν είχα εργασία κ κουτσα στραβά κάτι έκανα.. τώρα που έχω την εργασία μου δεν έχω εναν δικο μου ανθρωπο να μοιραστώ την τρέλα μου.. περνω άδεια κ ώρες ώρες ανυπομονώ να γυρίσω στην δουλειά γιατί δεν ευχαριστιεμαι την άδεια μου οχι δεν είμαι πλεονέκτης απλά χωρίς έναν δικό σου άνθρωπο είναι δύσκολη ακόμα κ η άδεια ... τελικά η ευτυχία είναι δύσκολη υπόθεση..