ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Επειδή είμαι λίγο άπειρη σε αυτά τα θέματα... Όταν σε κερνάει ένας μπάρμαν σφηνάκια και ποτό (και σε κοιτάει κιόλας)... Και κερνάει μόνο εσένα και την κολλητή σου σε ένα μαγαζί γεμάτο με πολλές κοπέλες που θα μπορούσε να κεράσει επίσης. Σημαίνει κάτι ή απλά να κάνει τη δουλειά του;

Μενω στο εξωτερικό με το αγορι μου. Η δουλεια μου ειναι πολυ πρωινή και οταν γυρνάω σπιτι ειναι συνήθως 3 το μεσημέρι. Ο φιλος μου δουλευει μεχρι τις 5 το απογευμα και μετα παει στο συνεργειο που εχει με τον φιλο του και δουλευει εκει. Ακομα και να μην εχουν δουλεια βρίσκουν κατι να κανουν παντα. Ειμαι πολλες ωρες στο σπιτι, συνηθως διαβαζω για την σχολή ή βγαινω που και που με μια φιλη μ ελληνίδα αλλα η φιλη μου θα γυρισει να μεινει Ελλαδα. Το προβλημα μου ειναι οτι νιωθω πολυ μονη μου δεν εχω αλλες παρεες εδω που και που παω γυμναστηριο και καθε μερα η ζωη μου κυλάει καπως ετσι περιμένοντας τον φιλο μου ποτε θα γυρισει απο την δουλεια να φαμε μαζι, ή ποτε θα εχει ρεπό να κανουμε κατι μαζι, σπανια δηλαδη. Θελω να ασχοληθώ με κατι να περασει η ωρα αλλα εχω ξεμείνει απο ιδεες. Εχω μιλησει μαζι του οτι θα μου αρεσε να περνούσαμε περισσοτερο χρονο μαζι αλλα καταλαβαινω οτι η δουλεια προηγείται και οτι το κανει για εμας. Ειμαστε και οι δυο 23. Με τι θα μπορουσα να ασχοληθώ ; Εχετε να μου προτινετε τιποτα;

Πείτε μου γιατί δεν χωρίζω ενώ νιώθω ότι δεν είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για μένα; Βρίζει , μιλάει υποτιμητικά, φλερταρει άλλες μπροστά μου και μετά όλα τα αρνειται και μου λέει να μην είμαι χαζουλα και ότι με αγαπάει! Λέει θα μου δώσει μια να πάω από εκεί που ηρθα και θα με χαστουκισει αλλά δεν το κάνει! Εγώ ψαχνομαι με άλλους αλλά ενώ δεν είμαι ούτε αρραβωνιασμένη ούτε παντρεμενη μενω μαζί του.. γιατί; Φοβάμαι ; Συνήθεια; Τι;;;; πώς θα απαλλαγω;

Μιλούσα όλο το καλοκαίρι με κάποια με την οποία είχαμε βγει 3-4 φορές αλλά προς το καλοκαίρι έκοψε κάθε επαφή.. σε εσχάτη προσπάθεια επικοινωνίας της έστειλα ένα δώρο με μια κάρτα στην οποία έγραφα πόσο μου αρέσει σαν κοπέλα, κάτι σαν ερωτική εξομόλογηση... έλαβα μια απάντηση ότι με ευχαριστεί πολύ και ότι με εκτιμάει πολύ σαν άνθρωπο... κοινώς έφαγα χυλόπιτα. Έκτοτε κόπηκε κάθε επικοινωνία.. πρόσφατα της εστειλα για να της ευχηθώ «χρόνια πολλά» και με πήρε τηλέφωνο... τις προάλλες βρεθήκαμε σε κοινή παρέα και έδειξε ιδιαίτερα ανοιχτή και πρόθυμη για συζήτηση... φάνηκε χαρούμενη που με ξαναείδε.. μου έστειλε μάλιστα και μήνυμα μετά τη συνάντησή μας ότι χάρηκε που με είδε... υπάρχει περίπτωση να με θέλει..; Και αν ναι, γιατί με τέτοια καθυστέρηση; Ή μήπως απλά παρεξηγώ την ευγένειά της; ( αυτή 26, εγώ 23...)...

Δεν έφυγα αλλά ρε παιδιά μετά από αυτές τις γιορτές κ το εργασιακό κάψιμο το σκέφτομαι πολύ σοβαρά κάνεις άλλος?δεν με πειράζει να δουλεύω πολλές ώρες κ εδώ τα τελευταία 4 χρόνια έτσι δούλευα απλά δεν βγάζει κάπου όλο αυτό άι θινκ

Αλλά το μόνο που νιώθω για αυτόν πλέον είναι ότι... Τον λυπάμαι... Πόσο κρίμα να τον λέω αυτό για έναν άνθρωπο που κάποτε θαύμαζα έτσι; Του έδωσα αμέτρητες ευκαιρίες... Πιο πολλές απ' τον καθένα... Το ξέρει άραγε; Νομίζω πως ναι...Πλέον ξέρω κι εγώ γιατί το έκανα...Διότι, τον επέλεξα ανάμεσα σε τόσους.. δεν μπορεί να έπεσα τόσο έξω έτσι; My bad... Πλέον ήξερα ότι μου τελείωσε, αλλά ήταν σαν να μην ήθελα να παραδεχτω ούτε αυτό... Γιατί δε νιώθω ούτε θυμό πλέον, και ήταν ωραία όταν ένιωθα...κάτι...Λάθος, νιώθω οίκτο... Γιατί βλέπω μια κατάντια όταν τον κοιτάζω... Ντρέπομαι να το παραδεχτώ δυνατά...Για αυτό το αφήνω εδώ...

Ξερω οτι ο τιτλος ειναι για γέλια. Δεν υπαρχει δεν με αφήνει. Ειμαι μορφωμένη, δυναμικη με δικη μου επθχειρηση. 20 χρονια γαμος απο έρωτα. Τα πρωτα 10 ευτυχισμενα. Σιγα σιγα παρουσιαστηκαν προβλήματα. Τελος τα 3 τελευταια χρόνια καταθλιπτικος, υστερικος χωρίς να ανταποκρόνεται σε θεραπεια. Εγω εχω αντιμετωπίσει καρκινο και παλευω ανάμεσα στην όλη κατασταση να κρατησω τη δουλεια μου. Αυτος πια δεν δουλευει. Αλλα έχει εισοδημα. Δεν μπορω αλλο να ζω μαζι του. Θελω να τον φροντίζω αλλα μεχρι εκει. Χρειαζομαι μια αγαλιά, μια υποστήριξη. Μέσα απο την ασθενειά του έχει βγάλει φρικτο ατομισμο και εγωισμο. Υπουλη και συμφεροντολογικη συμπεριφορα. Ολο του ζηταω να χωρίσουμε και ολο μου λεει να κάνω υπομονη γιατι δοκιμαζει ενα καινουργιο φσρμακο. Περναμε γενικα άσχημα, χωρις αγάπη με καυγαδες.

κατι τον τελευταίο καιρό... Είμαι 19 και δεν έχω σχεδόν καθόλου εμπειρία με τα αγόρια, ούτε καν φίλους αγόρια δεν έχω για κάποιον λόγο νιώθω ότι δεν έχω ενδιαφέρον σαν άνθρωπος κ δεν με θέλουν για παρέα.. Όσον αφορά τώρα τα πιο ερωτικά παλιά το έριχνα σε παράγοντες όπως τα λίγα παραπάνω κιλά, ο πολύ κλειστός χαρακτήρας μου που δεν αφήνω να με γνωρίσει κάποιος Όμως τον τελευταίο καιρό έχουν δείξει αρκετά άτομα το ενδιαφέρον τους και μάλιστα ο ένας από αυτούς επιμένει πολύ. Κι ενώ ούτε εμένα μου περνάει αδιάφορος και χωρίς να ξέρω το γιατί δεν θέλω να βγω καν έξω μαζί του.. υπάρχει δλδ μια σύγκρουση από τη μια θέλω κι από την άλλη όχι. Και πιστεύω ότι κ στο μέλλον θα γίνεται το ίδιο πράγμα .. κάτι με φοβιζει, νιώθω ότι δεν είναι αυτά για μένα.. Δεν ξέρω αλλά με στεναχωρεί γιατί πάντα κάτι θα με κρατάει πίσω, πάντα κάτι θα βρίσκω κ δεν θα τολμώ να κάνω πράγματα..Θα ήθελα να ακούσω τη γνώμη σας

Καταρχην καλη χρονια σε ολους και χρονια πολλα στους εορταζοντες !!Ζηλευω την νεολαια εννοω κατω των 18 κι ας με πειτε τρελο εγω τωρα ειμαι 27 και αρραβωνιασμενος και εχω αρχισει υποχεωσεις για θεματα γαμου και ψιλονοσταλγω τα χρονια που απλα πηγαινα σχολειο και δεν ειχα υποχρεωσεις (πληρωμη λογαριασμων,δουλεια,τρεξιμο κτλπ) αλλα καθε ηλικια εχει τα συν και τα πλην της ...

Είσαι μόνος, όλα σκτ. Είσαι με γυναίκα, προβλήματα. Είσαι παντρεμένος, τσακωμοί. Είσαι χωρισμένος, όλα μαύρα. Το πιο δύσκολο πράγμα τελικά είναι η συμβίωση/συνύπαρξη ενός άντρα και μίας γυναίκας.