ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Σε θυμαται ξανα ενας ανθρωπος που σε πληγωσε οσο κανενας... Σε κοροιδεψε.. Σε απογοητευσε.. Σε εξαπατησε... Δειχνεις τον θυμο σου η απλα αδιαφορεις;;; ειναι κακο αυτο που θα πω αλλα θελω να τον εκδικηθω για ολα τοσο χαλια που μου φερθηκε!!!

Δυστυχώς για μένα η οικογένεια μου αποτελείται από 3 γυναίκες, εμένα, τη μαμά μου και τη μικρότερη αδερφή μου. Όπως ακούω συχνά, ορφανές και μόνες.. Κουράστηκα να μας πατάνε όλοι.. Δεν είμαστε ούτε αμόρφωτες, ούτε χαζές, ΑΛΛΑ δεν έχουμε οικονομική άνεση και υποστήριξη από κανένα αρσενικό στον περίγυρο. Έχω κουραστεί να παλεύω για το δίκιο μου σε αυτό τον φαλλοκρατικό κόσμο..Αν ζούσε ο πατέρας μου δεν θα μας συμπεριφερόταν κανένας έτσι! Έχω βαρεθεί να ακούω " ο τροχός γυρίζει" , "θα το βρουν από αλλού", "εντάξει και τι να κάνεις?", "3 γυναίκες μόνες είστε"... Ε όχι ρε φίλε, δεν πάει άλλο!Δεν θα πληρώσω εγώ 400 ευρώ ζημιά ενώ φταίει ο γιος σου, ο ανήλικος, χωρίς δίπλωμα που με τρελή ταχύτητα έπεσε πάνω μου! Αλλά ξέχασα, είμαστε επαρχία, εσύ είσαι μπάτσος και η μάνα μου καθαρίστρια.ΕΛΛΑΔΑ 2020

Έχω πίστη. Κάνε ένα θαύμα για τη ζωή μου που είναι άδεια.

Ο μικρός με είπε μπαμπά! ΤρελενομαίιιιΠόσο πάει το πρόστιμο για καπνογόνο από ταράτσα;Παρακλώ να μας απαντήσει κάποιος υπεύθυνος.

Είχα πολύ πολύ καιρό να διαβάσω τη στήλη. Περνώντας λοιπόν μια βόλτα και διαβάζοντας αρκετές δεκάδες εξομολογήσεων τις τελευταίες ημέρες, διαπιστώνω πως οι καταθέσεις ψυχής εδώ, εξακολουθούν να αφορούν τις ίδιες ανησυχίες, απορίες, ανασφάλειες, τους ίδιους προβληματισμούς, τα ίδια θέλω, όπως και κάποια χρόνια πριν.Και τώρα αναρωτιέμαι αν αυτό είναι καλό, κακό ή τίποτε από τα δύο..

Είναι ψηλός, με σκούρα καστανά μαλλιά, κατάλευκο δέρμα και πράσινα μάτια. Έχει το σωματότυπο που θέλω να έχει ένας άντρας. Είναι σπουδαγμένος, έξυπνος και αστείος. Όμως μένει Θεσσαλονίκη και εγώ Αθήνα.

Λοιπόν... Η ιστορία είναι μεγάλη οπότε θα προχωρήσω με περιληπτικες διαδικασίες ?. Έχω μια σχέση από το 2014... Έχουμε τα πάνω και τα κάτω μας, έχουν υπάρξει μικροχωρισμοι (2-3) μα διαρκούν μονάχα λίγες ημέρες. Το θέμα μας είναι η απόσταση κυρίως. Εγώ τώρα σπουδάζω κι αυτός δουλεύει στο εξωτερικό για τη χειμερινή σεζόν. Επιστρέφει το Πάσχα, μα μετα πρέπει να επιστρέψω εγώ για σπουδές κι εκείνος για την καλοκαιρινή σεζόν (σε ένα νησί δίπλα από το δικό μου). Πριν δύο μέρες υπήρξε ένας τσακωμός. Δεν μου απαντούσε στα μηνύματα κι όταν τον ρώτησα γιατί η απάντηση ήταν "αφού δεν μου αρέσουν αυτά που λες". Προφανώς εάν ήμασταν μαζί δε θα μπορούσε να αποφύγει τις απαντήσεις μα δεν είναι αυτό το θέμα. Από εκεί , πήγαμε στο ότι ήθελε να σκεφτεί κάποια πράγματα διότι συχνά πράγματα που με πληγώνουν κ δεν ξέρει γιατί κλπ (δική του πρωτοβουλία). Εγώ δεν ήξερα πώς να το διαχειριστώ κ τον ρώτησα αν δλδ ήθελε χρόνο κ αυτός είπε όχι εννοείτε μη λες βλακείες απλά θέλω να σκεφτώ κάποια πράγματα. Την επόμενη ημέρα, τον πήρα κάποια στιγμή τηλέφωνο ώστε να μιλήσουμε. Εκείνος άρχισε να μου λέει πως απλά σκέφτεται πως ίσως να μην ταιριάζουμε κ τόσο κ επειδή είμαστε σε απόσταση διαρκώς δε γίνεται να το δούμε (αφού υπάρχει η επιθυμία ώστε να ξανά βρεθούμε) κλπ. Πώς θα είμαστε σε απόσταση ξανά κ τέτοια. Πώς στην ουσία αν μείνουμε κάποιο χρονικό διάστημα μαζί μπορεί να μην είναι το ίδιο κλπ και πως όταν έρθει θα δει κάποια πράγματα ( πώς θα είμαστε μαζί κ ίσως να συζητηθεί περαιτέρω). Να τονίσω πως στην απόσταση οφειλόταν πάλι η δουλειά του, κ στρατός ταυτόχρονα με δικές μου πανελλήνιες κ τώρα οι σπουδές. Στην ουσία προσπάθησα να τον καθησυχάσω, να δώσω λύσεις.. δεν πήγε κ άσχημα.. δλδ του εξήγησα πως όπως αυτός θεωρεί πως δε θα είμαστε καλά από κοντά, εγώ θεωρώ πως τότε θα είμαστε στα καλύτερα μας και άλλα τέτοια. Η συζήτηση έκλεισε μια χαρα. Το θέμα είναι πως αυτές τις μέρες παρατηρώ λίγο διαφορετική συμπεριφορά στον τρόπο ομιλίας και σε κάτι άλλα πράγματα. Εντάξει, όπως είναι φυσιολογικό υπάρχουν κάποιες βιντεοκλήσεις κ φωτογραφίες με πονηρό περιεχόμενο. Ε, ζήτησα δύο φορές να μου δείξει κάτι (τέλος πααααντων ?) τη μια δεν έγινε τίποτα ενώ τη δεύτερη μου πέταξε το "ντρέπομαι" 0.0 ενώ αυτό δεν έχει ξανά συμβεί. Δεν ξέρω τι φάση.. λείπει από τον Δεκέμβριο μόνο..και έρχεται Απρίλιο..μέχρι τότε πώς να το διαχειριστω όλο αυτό?? Εννοώ πως αν το αφήσω κι εγώ, τελείωσε. Οπότε τι?

Νιωθω οτι δεν εχω καθολου γνώσεις. Το κλειστό περιβάλλον του χωριού πάντα αποτελούσε μια δικαιολογία για την συνεχόμενη απραξία μου. Σε λίγο καιρό που θα μείνω σε πολη, θα ήθελα να εξερευνήσω τα άδυτα της γνώσης.Καλα ας αρχίσω από τα βασικά πρώτα.

Παιδιά τον τελευταίο καιρό έχω ξεκινήσει σε μια δουλειά. Εκεί γνωρισα μια κοπελα που από την αρχη μου κίνησε το ενδιαφέρον. (Είμαι κοπέλα κι εγώ). Αν και στην αρχή δεν έδωσα και πολυ σημασία, όσο περνουσαν οι μέρες λίγο με γοήτευε. Εν πάση περιπτώσει, καποια στιγμη άρχισα λίγο να φλερταρω να δω μήπως και , η αλήθεια είναι ότι νομίζω ότι ανταποκρίνεται αλλα δε μπορω να καταλάβω σίγουρα. Τις προαλλες εκεί που καθόμασταν, μου χάιδευε το χέρι, πολλες φορες που περνάει από κοντά μου με αγγίζει, ενω αν της δωσω κάνα γαρύφαλλο (δουλεύουμε μπουζουκια) , το κρατάει. Και δε νομιζω να μην έχει καταλάβει ότι της την πέφτω. Γενικα δεν απομακρύνεται. Αυτην τη βδομαδα θα παραιτηθώ επειδή βρήκα αλλού δουλειά. Τι να κανω ; Να της το πω μήπως και οντως ενδιαφέρεται ή απλα να το αφήσω και να χαθεί έτσι χωρίς να μαθω ;;

Φέτος για πρώτη φορα δεν ζήτησα τιποτα να μου φέρει ο καινούργιος χρόνος με κάποιο τρόπο απο εκείνη τη στιγμή νιώθω τοσο γεμάτη Και σίγουρη γεμάτη αυτοπεποίθηση και μια φωνή απο μεσα μου μου λεει πως ολα θα γίνουν και ολα θα πανε καλα! Πως θα ειμαι καλύτερος άνθρωπος πως θα αγαπώ και θα το δείχνω λιγο περισσοτερο πως θα με αγαπάνε Επισης! Πως θα ερωτευτώ και θα κοιταω τα μάτια του και θα χάνομαι!! Πως θα Καταφέρω πραγματα!!Ε ναι λοιπον αν και καπως αργα θα ζητήσω ο καινούργιος χρόνος το μόνο δώρο που θελω να μου κανει ειναι να γινω αυτος ο άνθρωπος και να συνέχισε να νιώθω αυτα τα συναισθήματα χωρίς πλέον να «πέφτω»!!!