Χρόνια στα νοσοκομεία έχουν δει τα μάτια και έχουν περάσει από πάνω μου πολλά. Αν νομίζεις ότι το τσιγάρο σκοτώνει είσαι πολύ γελασμένος ότι θα τη σκαπουλάρεις τόσο εύκολα. Πρώτα ταπεινώνει, μετά εξευτελίζει και στο τέλος σε στέλνει, αν είσαι τυχερός, μία και έξω. Συνήθως θα σε βασανίσει τόσο πολύ όσο δεν θα τολμούσες να φανταστείς ούτε στο χειρότερο εχθρό σου. Θα σε ρίξει στο ίδιο νεκροκρέβατο που το ερωτεύτηκες εκείνο το Σαββατόβραδο μόνος, κοιτώντας το ταβάνι, με τις ομιχλώδεις σκέψεις που σε δηλητηρίασε σαν τελειωμένος έρωτας, αντί να πάρεις τα πόδια σου να βγεις έξω να παντρευτείς την ίδια τη ζωή απλά περπατώντας δίπλα της. Δεν κάπνισα ποτέ για τον ίδιο λόγο που οδηγώ πάντα ασφαλισμένο αυτοκίνητο. Η ασφάλεια και η πρόληψη είναι κάτι που αγοράζεις για να μην το χρειαστείς ποτέ. Όταν έρθει η ώρα που η ριμάδα η βελόνα της χημειοθεραπείας θα μπει στα σωθικά σου προτιμότερο είναι να ξερνάς τα άντερα σου παρά τον ίδιο το μελλοντικό σου θάνατο. Δεν χρειάζεται να καταλάβεις παραπάνω όπως δεν χρειάζεται να καταλάβω τη δήθεν φάση που σου προσφέρει η απατηλή ύπαρξη του καπνού σου. Στάχτη να γίνουν μόνο αυτά που σου ξεπουλάνε τη ζωή τζούρα τζούρα .Καλή σου μέρα από κάποιον που οι ουλές στο σώμα του είναι περισσότερες από όσα Ολυμπιακά μετάλλια έχει κρεμάσει ποτέ κανείς στο στήθος του.