Αυτή η φράση δεν θα ακουστεί για κανέναν μας από τα μεγάφωνα. Πρέπει μόνοι μας να τη διεκδικήσουμε.
Η παράσταση
Η Στέλλα έχει μπροστά της το πιο σημαντικό και δύσκολο ραντεβού της επαγγελματικής της ζωής. Είναι αργοπορημένη και προσπαθεί να φύγει από το σπίτι.
Μέχρι που την σταματά ο Γιώργος.
Για ακόμα μια φορά, η Στέλλα νιώθει παγιδευμένη. Από τη μία, η ανάγκη της να ξεφύγει. Να προχωρήσει. Να βάλει επιτέλους τον εαυτό της ως προτεραιότητα. Από την άλλη, όλα όσα την κρατούν δεμένη με το παρελθόν.
Ένα φαινομενικά απλό ραντεβού γίνεται η αφορμή για να ανοίξει ένας διάλογος ανάμεσα στο τότε και το τώρα. Ανάμεσα σε όσα ειπώθηκαν και σε όσα δεν ειπώθηκαν ποτέ.
Μέσα από αναμνήσεις που επιστρέφουν με κινηματογραφικό τρόπο, οι δύο ήρωες χάνονται στο υποσυνείδητό τους και έρχονται αντιμέτωποι με τις επιλογές, τους φόβους, τις προσδοκίες και τα απωθημένα τους.
Ο χρόνος λειτουργεί σαν μια βόμβα έτοιμη να εκραγεί.
Τι σημαίνει να είσαι ευτυχισμένος;
Το «Ραντεβού» είναι μια σύγχρονη νεοελληνική μαύρη κωμωδία για μια γενιά που μεγάλωσε μαθαίνοντας ότι πρέπει να κυνηγήσει τα όνειρά της, αλλά κάπου στην πορεία αναρωτήθηκε αν τελικά προλαβαίνει να τα πραγματοποιήσει.
Αφήνουμε τη ζωή να περνάει ή πολεμάμε για όσα θέλουμε;
Πόσο χρόνο έχουμε για να αλλάξουμε τη ζωή μας;
Πόσο εύκολο είναι να αφήσουμε πίσω μας όσα μας φοβίζουν;
Και τελικά, η ευτυχία είναι κάτι που μπορούμε πραγματικά να κατακτήσουμε ή ένα μάταιο κατασκεύασμα που μας έμαθαν να κυνηγάμε;
Από το «Ζω σε ένα κακογυρισμένο βαρετό ντοκιμαντέρ» μέχρι το «Δεν πιέζω τον εαυτό μου να είναι ευτυχισμένος. Τον πιέζω να μην φοβάται για να κάνω πράγματα που θα με κάνουν ευτυχισμένη», οι δύο ήρωες περιπλανιούνται σε μια εσωστρεφή και ψυχολογικά χαοτική καθημερινότητα.
Μια καθημερινότητα γεμάτη άγχος, κοινωνικές προσδοκίες, προσωπικές αποτυχίες, δημιουργικές αναζητήσεις, σχέσεις, φόβο και την αίσθηση ότι ο χρόνος περνάει πιο γρήγορα απ' όσο θα θέλαμε.
Μια ιστορία για όσα κυνηγάμε
Το «ΡΑΝΤΕΒΟΥ» κινείται ανάμεσα στο χιούμορ και τη συγκίνηση, στο ρεαλιστικό και το ονειρικό, στο παρόν και την ανάμνηση.
Με όχημα τη μαύρη κωμωδία, η παράσταση μιλά για τις ανθρώπινες σχέσεις, την ανάγκη για αλλαγή, την ενηλικίωση, την επαγγελματική και προσωπική ανασφάλεια, την αναζήτηση της ευτυχίας και τον φόβο απέναντι στο άγνωστο.
Για όλα εκείνα που θέλουμε να αλλάξουμε αλλά δυσκολευόμαστε να αφήσουμε πίσω.
Για τις αποφάσεις που αναβάλλουμε.
Για τα πράγματα που ονειρευόμαστε και δεν τολμάμε.
Για τη ζωή που περιμένουμε να ξεκινήσει.
Και για τη στιγμή που συνειδητοποιούμε ότι ίσως πρέπει να τη διεκδικήσουμε μόνοι μας.
Μια θεατρική παράσταση για μια γενιά που προσπαθεί να βρει τον δρόμο της μέσα σε έναν κόσμο που απαιτεί συνεχώς περισσότερα.
- Facebook
- Twitter
- E-mail
0