Είχαμε πάει για την αλλαγή του χρόνου με την σύζυγο μου και τα δύο μας παιδιά 2 ετών και 4 ετών στους γονείς μου στο χωριό. Όταν φτάσαμε στο χωριό, διαπίστωσε ότι ξέχασε να αγοράσει είδη καπνού (ανταλλακτικό vape) και πήγε στο διπλανό χωριό για να τα πάρει. Τα παιδιά όμως είχαν ήδη δει τη γιαγιάκα τους και δεν ήθελαν να πάνε μαζί τους. Άργησε να έρθει επειδή δεν είχε τη συγκεκριμένη γεύση που έψαχνε στο διπλανό χωριό και πήγε στην κωμόπολη, περίπου μισή ώρα δρόμο. Όταν γύρισε τα παιδάκια μας βρίσκονταν στην διπλανή αυλή μιας κυρίας, φίλης της μητέρας μου μαζί με τα δικά της εγγόνια και έπαιζαν και έτρωγαν ζεστό ψωμί με μέλι που μόλις είχε βγάλει από το φούρνο, μαζί με δίπλες (είναι το παραδοσιακό γλυκό του τόπου αυτού). Όταν βγήκε έξω από το αμάξι η σύζυγος και μας είδε άρχισε να βρίζει και να φωνάζει ποιος τα έφτιαξε αυτά που τρώνε τα παιδιά και γιατί τα αφήνω να τρώνε "σκουπίδια" όπως χαρακτηριστικά είπε. Η κυρία της είπε ότι είναι καθαρή και ότι γνωρίζεται χρόνια με τη μητέρα μου και ότι και εγώ την ξέρω από παιδί και την παρακάλεσε να ηρεμήσει και να έρθει να φάει και αυτή δίπλα. Εγώ επιβεβαίωσα ότι την ξέρω και της είπα ότι δεν δικαιολογείται αυτή η στάση της. Η σύζυγος μας έβρισε όλους και σηκώθηκε και έφυγε. Έκτοτε έχει επικοινωνήσει δυο τρεις φορές για να δει τι κάνουν τα παιδιά και είπε ότι θα τα πούμε στην Αθήνα αναλυτικά. Σκέφτομαι πραγματικά να χωρίσω από το άτομο αυτό.