Κεν Λόουτς: Τo μελό στην υπηρεσία του πολιτικού σινεμά

Κεν Λόουτς: Τo μελό στην υπηρεσία του πολιτικού σινεμά Facebook Twitter
Η πορεία προδιαγράφηκε με κάποιον τρόπο από την καλή μας τηλεοπτική μαρτυρία και συνεχίσαμε να βρίσκουμε χρήματα για να γυρίζουμε ταινίες, με την προϋπόθεση, βέβαια, να μη γυρίζουμε σκουπίδια!
1

Ο Κεν Λόουτς μακαρίζει την τηλεόραση για την καριέρα του! Απίστευτο, βαρέως ειρωνικό, αλλά απολύτως αληθινό. «Στα μέσα της δεκαετίας του '60 το BBC είχε δώσει μικρό, αλλά ζωτικό χώρο σε νέους σεναριογράφους να μεταφέρουν τα plays τους, όπως τα λέγανε, στη μικρή οθόνη» εξηγεί. «Εγώ δεν γράφω, βέβαια, αλλά επωφελήθηκα σκηνοθετώντας έργα συγγραφέων, ειδικά για το κρατικό κανάλι. Ακούγεται αστείο, αλλά πάνω από μισό αιώνα πριν μπορούσαμε να κάνουμε καινούργια πράγματα και να βγούμε, μια φουρνιά δημιουργών, από έναν δίαυλο που δεν ήταν το σινεμά, έτσι ώστε να μεταπηδήσουμε σ' αυτό φυσιολογικά. Τσιμπήσαμε την ευκαιρία και λυπάμαι που οι κινηματογραφιστές που ακολούθησαν αμέσως μετά δεν είχαν τη συγκεκριμένη δυνατότητα. Χάθηκε! Αυτή η ανεκδοτολογική λεπτομέρεια απαντά στο ερώτημα για το αν έχουμε δυσχέρεια στην ανεύρεση πόρων. Η πορεία προδιαγράφηκε με κάποιον τρόπο από την καλή μας τηλεοπτική μαρτυρία και συνεχίσαμε να βρίσκουμε χρήματα για να γυρίζουμε ταινίες, με την προϋπόθεση, βέβαια, να μη γυρίζουμε σκουπίδια!»

Η συνέχεια είναι γνωστή. Από το Poor Cow μέχρι σήμερα, ο 83χρονος Βρετανός σκηνοθέτης των δύο Palme d'Or υπηρετεί με αξιοζήλευτη, σχεδόν ετήσια συνέπεια το δικό του ιδίωμα, ένα πολιτικοποιημένο μελόδραμα με ήρωες προλετάριους σε δυσχέρεια, ασκώντας δριμεία κριτική στον κρατικό αυταρχισμό και στον ασύδοτο καπιταλισμό. «Είναι θέμα επιλογής του καθενός» υποστηρίζει για το είδος κινηματογράφου που ένας σκηνοθέτης με κοινωνική συνείδηση καλείται να χρησιμοποιήσει. «Άλλοι φτιάχνουν μανιφέστα, κινηματογραφικές μπροσούρες ή ντοκιμαντέρ. Εμένα ανέκαθεν μου άρεσε το δράμα. Οι ιστορίες. Ο Σαίξπηρ πάνω απ' όλους. Αλλά και οι Ιταλοί νεορεαλιστές της δεκαετίας του '50 και μετά το '60. Το νέο κύμα του τσέχικου σινεμά...».

Άλλοι φτιάχνουν μανιφέστα, κινηματογραφικές μπροσούρες ή ντοκιμαντέρ. Εμένα ανέκαθεν μου άρεσε το δράμα. Οι ιστορίες. Ο Σαίξπηρ πάνω απ' όλους. Αλλά και οι Ιταλοί νεορεαλιστές της δεκαετίας του '50 και μετά το '60. Το νέο κύμα του τσέχικου σινεμά...

Στο Δυστυχώς, απουσιάζατε ένα ζευγάρι με δύο παιδιά νομίζει πως βρήκε τη χρυσή ευκαιρία να συντηρήσει το σπιτικό του με έναν νέο τύπο εργασίας, αλλά γρήγορα η ελπίδα δίνει τη θέση της στην αφόρητη πίεση και στο οικογενειακό αδιέξοδο. Ο πρωταγωνιστής γίνεται αυτοαπασχολούμενος συνεταίρος σε μια καθωσπρέπει εταιρεία παράδοσης δεμάτων και ο εποχούμενος ντελιβεράς ανακαλύπτει πως στο περιθώριο της καινοφανούς επιχειρηματικής λογικής τα δικαιώματά του δεν είναι περιορισμένα αλλά μηδενισμένα από τον ανταγωνισμό.


«Θέλαμε εδώ και χρόνια να κάνουμε μια ταινία, ο σεναριογράφος μου, ο Πολ Λάβερτι, κι εγώ με θέμα την κατάρρευση της ασφάλειας στην εργασία. Χάθηκε ο σωστός μισθός, ο ικανός να ταΐσει τα στόματα μιας οικογένειας. Πολύ δύσκολα πείσαμε κάποιους οδηγούς οχημάτων παράδοσης δεμάτων να μας μιλήσουν. Φοβούνταν. Όχι ακριβώς μη χάσουν τη δουλειά τους, όπως συνέβαινε παλιά, αλλά αυτό το "μυθικό συμβόλαιο", που υποτίθεται πως τους δίνει μερίδιο στα κέρδη, αλλά δεν τους καλύπτει σε περίπτωση που για οποιονδήποτε λόγο αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις της καθημερινή τους εργασία.

Η κατάσταση χειροτερεύει εξαιτίας του ανταγωνισμού. Από τη στιγμή που κάποια εταιρεία μειώσει το κόστος, και κυρίως το κόστος εργασίας, οι άλλες μοιραία θα ακολουθήσουν το φτηνότερο μοντέλο για να επιβιώσουν. Συνεπώς, το τίμημα καλείται να πληρώσει η νέα κάστα των αυτοαπασχολούμενων εργατών. Γίνονται υπεύθυνοι για ζημιές των φορτηγών, αν πρέπει να λείψουν για προσωπικούς λόγους ή για πρόβλημα υγείας οφείλουν να βρουν αντικαταστάτη, δεν δικαιούνται αργίες ή ρεπό. Δυστυχώς, αυτό είναι το μοντέλο εργασίας που επιζητεί η ελεύθερη αγορά».

 

Το «Δυστυχώς, απουσιάζατε» κυκλοφορεί στις ελληνικές αίθουσες στις 7/11.

 

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO

Οθόνες
1

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Μπορείς να δεις τα πάντα»: Η ταινία της χρονιάς είναι ντοκιμαντέρ (και δεν μοιάζει με κανένα!)

Οθόνες / «Μπορείς να δεις τα πάντα»: Η ταινία της χρονιάς είναι ντοκιμαντέρ (και δεν μοιάζει με κανένα!)

Με τη συνδρομή του Λανς Οπενχάιμ, ο Νέιθαν Φίλντερ μάς παραδίδει ένα εγκεφαλικό θρίλερ, με εξαιρετικά υψηλό συναισθηματικό IQ, που εξερευνά τα όρια ανάμεσα στην πραγματικότητα και την κατασκευή της και οδεύει ολοταχώς προς τα Όσκαρ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
 Τinto Brass (1933-2026). Ο αχαλίνωτος ερωτογράφος του «Καλιγούλα»

Οθόνες / Τinto Brass (1933-2026): Ο αχαλίνωτος ερωτογράφος του «Καλιγούλα»

Ο αμφιλεγόμενος Ιταλός δημιουργός που παραλίγο να σκηνοθετήσει το «Κουρδιστό Πορτοκάλι» ώθησε, εν μέρει ερήμην του, τον κινηματογραφικό ερωτισμό σε οργιαστικά άκρα με τον διαβόητο «Καλιγούλα».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ο Ηλίας Γιαννακάκης και ο Γιάννης Οικονομίδης μιλάνε για την ταινία «Μάχη»

Οθόνες / «Ρε συ, Ηλία, πας να τα βάλεις με τα ιερά και τα όσια;»

Στη νέα ταινία του Ηλία Γιαννακάκη ένας αξιωματικός του ελληνικού στρατού γίνεται γυναίκα. Ο σκηνοθέτης συζητά με τον Γιάννη Οικονομίδη, ο οποίος συμμετέχει ως ηθοποιός, πώς τού γεννήθηκε η παράτολμη ιδέα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Πιο λαμπερό από ποτέ! 10 + 1 επιλογές από το 67ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Οθόνες / Πιο λαμπερό από ποτέ! 10 + 1 επιλογές από το 67ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

Ο βραβευμένος στις Κάννες «Μινώταυρος», η «Άγνωστη γυναίκα» της Μάι ελ-Τούκι, ελληνικές ταινίες που ξεχώρισαν διεθνώς, τιμητικά βραβεία στους Νίκο Γραμματικό και Σταύρο Ξαρχάκο: Το φετινό Φεστιβάλ λάμπει με μεγάλα ονόματα και απρόσμενες προβολές.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Πάτρικ Στιούαρτ (1940-2026): Ένας υπερήρωας με βρετανική φινέτσα

Απώλειες / Πάτρικ Στιούαρτ (1940-2026): Ένας υπερήρωας με βρετανική φινέτσα

Ο Sir Patrick δεν ήταν μόνο ο διακεκριμένος ερμηνευτής των σαιξπηρικών ρόλων, αλλά διέθετε αυτοσαρκαστικό χιούμορ, ως βέρος Βρετανός. Από τον καθηγητή στο X-Men μέχρι τον κυβερνήτη του Star Trek, απέδειξε πως η παιδεία και η αβίαστη ευγένεια είναι οι πραγματικές υπερδυνάμεις.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Ευθύμης Kosemund-Σανίδης: «Για να φτάσει η ταινία στο κοινό χρειάζεται ένα πλαίσιο που μόνο η πολιτεία μπορεί να δώσει»

Οθόνες / Ευθύμης Kosemund-Σανίδης: «Η Ελλάδα αντιμετωπίζεται ως μαγαζί. Το ίδιο και ο κινηματογράφος»

Ο Ελληνογερμανός σκηνοθέτης της βραβευμένης ταινίας «Ένας ολόκληρος άνθρωπος σχεδόν», που συμμετέχει στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, μιλά για έναν κόσμο όπου κυριαρχεί το χρήμα και την προσπάθειά του να δημιουργήσει έναν χώρο και χρόνο όπου μπορεί να γεννηθεί η αγάπη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ

σχόλια

1 σχόλια