Το μελαγχολικό Toy Story

Το μελαγχολικό Toy Story Facebook Twitter
13
Το μελαγχολικό Toy Story Facebook Twitter

Ο φωτογράφος Michael Wolf επιχειρεί με το έργο του The Real Toy Story μια ενδοσκόπηση στον πραγματικό κόσμο των παιχνιδιών. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν αναλογίζονται ότι τα παιχνίδια τους κατασκευάζονται από χιλιάδες Κινέζους εργάτες, εγκλωβισμένους σε αποπνικτικά εργασιακά περιβάλλοντα.

 

 Τώρα, με τις φωτογραφίες αυτές, ξέρουν.

Το μελαγχολικό Toy Story Facebook Twitter
Το μελαγχολικό Toy Story Facebook Twitter
Το μελαγχολικό Toy Story Facebook Twitter
Το μελαγχολικό Toy Story Facebook Twitter
Το μελαγχολικό Toy Story Facebook Twitter
Το μελαγχολικό Toy Story Facebook Twitter
Το μελαγχολικό Toy Story Facebook Twitter
Το μελαγχολικό Toy Story Facebook Twitter
Το μελαγχολικό Toy Story Facebook Twitter
Το μελαγχολικό Toy Story Facebook Twitter
Το μελαγχολικό Toy Story Facebook Twitter
Το μελαγχολικό Toy Story Facebook Twitter
Το μελαγχολικό Toy Story Facebook Twitter
Το μελαγχολικό Toy Story Facebook Twitter
Το μελαγχολικό Toy Story Facebook Twitter
Το μελαγχολικό Toy Story Facebook Twitter

[via]

Φωτογραφία
13

σχόλια

5 σχόλια
"αποπνικτικά εργασιακά περιβάλλοντα"!!!! Ρε τι άλλο θα ακούσουμε. Οι εργάτες σε ναυπηγεία ή εκτροφεία ή και γω δε ξέρω τι άλλο δηλ που ζουν; Και για όλα αυτά να φανταστώ φταίει η καπιταλιστική δύση. Αν τα κακομαθημένα παιδιά δεν είχαν την ανάγκη για παιχνίδια αυτοί οι άνθρωποι δεν θα αναγκαζόντουσαν να στοιβάζονται σε αυτά τα απάνθρωπα εργοστάσια και με τις εξειδικευμένες γνώσεις που έχουν θα δούλευαν σε ορυζώνες μέσα στη φύση αναπνέοντας καθαρό αέρα και ο πλούτος που θα παρήγαγαν θα κατέληγε στους ίδιους. Αχ αριστερή ιδεοληψία ζεις και βασιλεύεις...
Θα 'θελα πολύ να ήμουν μαζί σου, αλλά αν δεν υπήρχαν τα κακομαθημένα παιδιά (παντός είδους) να ζητάνε διαρκώς παιχνίδια (παντός είδους), δεν θα υπήρχε καπιταλισμός. Α, επίσης, ακριβώς επειδή υπάρχει καπιταλισμός έφυγαν από τους υπέροχους ορυζώνες τους με τον καθαρό αέρα (αυτό ελέγχεται ως ανακριβές -τα λασποτόπια δεν είναι ακριβώς ραχούλες στα Τζουμέρκα).Για δες που η κοινή λογική έχει εκπέσει σε "αριστερή ιδεοληψία"...
Ο κοσμος προτιμά να αγνοεί, αποφεύγοντας την επώδυνη διαδικασία της αφύπνισης και της συνειδητοποίησης. Ενίοτε πάλι επιλέγει την άρνηση, καθότι η δυναμική της ενοχής από τη συμμετοχή στην διαδικασια (αγορά) που διαιωνίζει την παραγωγή είναι ασφυκτική κι οδυνηρή. Σε αυτό το κυνήγι του φτηνού (και του κέρδους), εκποιείται ο πολιτισμός, οι ευαισθησίες κι η τιμωρία όσων καταλήγουν στην εκμετάλλευση. Είτε ακραιφνής καπιταλισμός, είτε ντεμέκ, υπαρκτός ή ό,τι άλλο σοσιαλισμός, είτε ανόθευτος κομμουνισμός, η ουσία παραμένει πως ο άνθρωπος ζει κι αναπνέει εις βάρος του συνανθρώπου του, αποδεικνύοντας πως δεν είναι κατάλληλος ούτε για ζούγκλα.
εγκλωβισμένους σε αποπνικτικά εργασιακά περιβάλλοντα ; Δεν προκύπτει κάτι τετοιο παντως από τις φωτογραφίες. Οκ δεν ειναι και η google αλλα όχι και αποπνικτικα...
Εεε, γκουχ γκουχ, συγγνώμη που επεμβαίνω κι εγώ, αλλά οι αναθυμιάσεις των συνθετικών υλικών (πιθανότατα τοξικές) δεν φωτογραφίζονται. Οπότε το "αποπνικτικός" γίνεται αμέσως πολύ-πολύ κυριολεκτικό.Α ρε, μας έχει κάψει το μυαλό ο πολιτισμός της εικόνας...
Αγαπητέ μεσιέ Καννίβαλε, υποθέτω ότι έχεις ψωνίσει κάτι κινέζικο, ας πούμε κάτι πλαστικό, όπως ένα αδιάβροχο που πήρα εγώ (από κανονικό μαγαζί, με ετικέτα ελληνικής βιοτεχνίας απ' έξω και μέσα το "made in China"). Έκανα το λάθος να το φορέσω χωρίς να το πλύνω, αφού το αέρισα ένα ολόκληρο πρωινό διότι μύριζε έντονα χημικά. Ζαλιζόμουν και αισθανόμουν δυσφορία (δεν υπερβάλλω). Αυτό ήταν το πιο ακραίο που μου έχει συμβεί -αλλά έχω κι άλλα ανάλογα με πλαστικά μικροαντικείμενα. Ε, πολλαπλασίασέ το στο εργοστάσιο παραγωγής και έχεις το αποτέλεσμα. Μην ξεχάσω: στη βιομηχανική Σαγκάη λ.χ. είναι πολύ σύνηθες η υγρασία να βρίσκεται στο 80-90%.Α, επίσης υπάρχουν και μερικά σχετικά δημοσιεύματα του διεθνούς Τύπου, όπου αναφέρεται ρητά η αποπνικτική ατμόσφαιρα. Δεν στηρίχτηκα εξαρχής σε αυτά γιατί δεν έχω κάποιο εύκαιρο να σε παραπέμψω.Εντάξει τώρα; Το μόνο που χρειάζεται είναι απλή λογική.