________________
1.


Αγαπητή μας Α,μπα, κατά κόσμο Λένα,
Είμαι ενεργά σεξουαλική εδώ και 10 χρόνια. Οι σεξουαλικοί μου σύντροφοι ήταν είτε σύντροφοι και στη ζωή, είτε fuck buddies, είτε one night stands. Έχω καταφέρει να έχω οργασμό μόνο με τους άντρες με τους οποίους ήμουν σε σχέση και αυτό γιατί θεωρώ πως ένιωθα πιο οικεία και μπορούσα να ζητήσω από τον άλλον να κάνει κάποια πράγματα με υπομονή.
Δεν το θεωρούσα πρόβλημα το να μην τελειώνω με όλους και γι'αυτό δε είχα αναζητήσει ποτέ λύση online, σε forums, είτε απλά διαβάζοντας έρευνες κ how to.
Παρόλα αυτά, οποιοδήποτε θέμα προέκυπτε με τους εκάστοτε ερωτικούς συντρόφους μου, είτε αυτό λέγεται στυτική δυσλειτουργία, είτε πρόωρη εκσπερμάτιση, ή ό,τι άλλο, έσπευδα όχι μόνο να το γκουγκλάρω και να μάθω περισσότερα, αλλά και να διαβάσω τη σχέση που μπορεί να έχει αυτό με ψυχολογικούς παράγοντες.
Αναρωτιέμαι λοιπόν: πώς είναι δυνατόν να ασχολούμαι τόσο εκτενώς με θέματα που αφορούν την ανδρική σεξουαλικότητα και πιο συγκεκριμένα άνδρες οι οποίοι δεν ήταν καν σχέσεις μου, και όχι με τη γυναικεία και εν προκειμένω με το δικό μου προσωπικό πρόβλημα.
Επίσης: Τι λέει αυτό για μένα, που θεωρώ ότι είμαι απελευθερωμένη επειδή ευχαριστιέμαι (ναι, γίνεται να το ευχαριστιέσαι κ χωρίς οργασμό) το σεξ χωρίς συναισθηματικό δέσιμο μεν, αλλά από την άλλη δίνω τόσο μεγάλη σημασία στην ικανοποίηση του παρτενέρ μου, παραγκωνίζοντας τη δική μου.
Όλα αυτά έχουν να κάνουν με το κοινωνικό φύλο και τις σεξουαλικές ελευθερίες;- κύριος καβούρης

 

Δεν θεωρούσες πρόβλημα να τελειώνεις με όλους επειδή ΔΕΝ είναι πρόβλημα. Ο οργασμός δεν είναι υποχρεωτική παράμετρος για κάθε επαφή, ούτε είναι καθοριστικός για να θεωρηθεί επιτυχημένο ή αποτυχημένο το σεξ. Αν δεν μπορούσες ποτέ θα ήταν αλλιώς, αλλά αυτό που περιγράφεις δεν είναι ιδιαίτερο και δεν χρειάζεται περαιτέρω ανάλυση. Είσαι πιο ήρεμη και πιο σίγουρη με τους άντρες που έχεις σχέση, πολύ λογικό. Από την άλλη, η στυτική δυσλειτουργία, όπως μαρτυράει το «δυς», είναι ένα πρόβλημα (αν όντως είναι δυσλειτουργία και όχι ένα περιστασιακό συμβάν, ούτε οι άντρες είναι πιστόνια που λειτουργούν 100% με το πάτημα του κουμπιού). Οπότε δεν ξέρω τι συγκρίνεις: ένα πρόβλημα με ένα μη-πρόβλημα;

 

Στο σημερινό ‘Α, μπα’: είμαι ωραία και το ξέρω

 

________________
2.


Αγαπητή Α,μπα
Έχεις πει ότι υπάρχουν 1000 λόγοι για να κάνει κανείς παιδί και άλλοι τόσοι για να μην κάνει. Μπορείς να πεις 5 καλούς, κατά τη γνώμη σου, λόγους για να κάνει παιδί κάποιος; Η άποψή σου μετράει πολύ για μένα, αλήθεια.


Για ένα τέτοιο θέμα, πολύ κακώς αν μετράει. Υπάρχουν χίλιοι λόγοι, αλλά δεν είναι όλοι οι λόγοι σημαντικοί για όλους. Υπάρχουν, εσύ με ποιους ταυτίζεσαι; Αν χρειάζεται να σε πείσει άλλος για να κάνεις παιδί, καλύτερα να μην κάνεις. Δεν κάνεις κάποια χάρη στην ανθρωπότητα. Δική σου υπόθεση είναι.


Στο σημερινό ‘Α, μπα’: είμαι ωραία και το ξέρω

 

________________
3.


Α,μπα
Όταν είσαι ωραία και δεν το λες στους άλλους, λένε οτι ψαρεύεις κομπλιμέντα, ότι προσπαθείς να το παίξεις χαμηλών τόνων κλπ. Όταν είσαι ωραία και το λες, σε λένε ψωνάρα. Εγώ πάντα εστιάζω στο ότι είμαι έξυπνη, έχω γνώσεις, μου αρέσει να διαβάζω κλπ και δεν με θεωρώ και καμιά κουκλάρα, αλλά πάντα θα βρεθεί κάποιος να πει κάτι για μένα που να αφορα την εμφάνιση και δεν ξέρω πως να αντιδράσω. Ελπίζω να μην παρεξηγηθώ μέσω του γραπτού λόγου και θεωρηθώ όντως ψώνιο γιατί δεν ειμαι.. απλά όντως το έχω απορία, πως αντιδράς σε τέτοιες περιπτώσεις? και πως θα γίνει να μην σε νοιάζει καθόλου τι θα πουν για σένα όπως και να έχει?

 

Ποιες περιπτώσεις; Τι λες; Γιατί τόσο μπέρδεμα; Αν σου κάνουν κάποιο κομπλιμέντο για την εμφάνιση σου, πες 'ευχαριστώ' και κοίτα να το εννοείς. Δεν χρειάζεται να το μειώσεις, ούτε να δικαιολογηθείς, ούτε να σχολιάσεις το σχόλιο. Πού είναι η δυσκολία;


Ο Όσκαρ Γουάιλντ είχε πει ότι 'η ομορφιά είναι ανώτερη από την εξυπνάδα γιατί είναι αυταπόδεικτη'. Είτε είσαι ωραία είτε δεν είσαι, δεν χρειάζεται να σχολιάζεις την εμφάνισή σου. Ούτε θετικά, ούτε αρνητικά. Αν δεν λες τίποτα για το θέμα, δεν θα σου πουν ότι το παίζεις χαμηλών τόνων, κάνεις λάθος. Αυτό το πιστεύεις επειδή σε απασχολεί υπερβολικά πολύ το θέμα και θέλεις να σε αναγνωρίζουν ως ωραία χωρίς να χρειάζεται να το επισημαίνεις. Θα σου πουν ότι ψαρεύεις κομπλιμέντα μόνο αν τα ψαρεύεις. Ψαρεύεις αν λες 'αχ χάλια είμαι σήμερα'. Αν πεις 'αχ ζέστη κάνει σήμερα' δεν θα σου απαντήσουν 'μα τι λες, αφού είσαι πολύ όμορφη'. Βλέπεις τη διαφορά;


Δε γίνεται να μη σε νοιάζει καθόλου τι θα πουν για σένα. Γίνεται όμως να μη σε νοιάζει τόσο πολύ ώστε να μην χάνεις τα λόγια σου. 


Στο σημερινό ‘Α, μπα’: είμαι ωραία και το ξέρω

 

________________
4.


Καλησπέρα!! Α μπα μου να σε ρωτησω κ γω κατι... Ειμαι με καποιον εδω κ ενα χρονο, με τον οποιο νιωθω πανευτυχης. Περναμε τελεια, τα γουστα μας σε βιβλια, ταινιες, χομπι μουσικη ταιριαζουν κλπ. Ομως με αφορμη τις γιορτες που μολις περασαν εχω παρατηρησει το εξης: ο,τι δωρα μου εχει κανει κατα καιρους, σε χριστουγεννα, γενεθλια κλπ δεν μου αρεσουν ιδιαιτερα. Στην πλειοψηφια τους τα δωρα του ειναι σε εντονο ροζ (ενω ξερει οτι δεν μου αρεσει καθολου σαν χρωμα) η ειναι του τυπου αρκουδακια με καρδουλες. Μου δινει την εντυπωση οτι δεν σκεφτεται τοσο τι θα αρεσε σε μενα, αλλα το τι αρεσει γενικως στα κοριτσια, κ για να ειμαι ειλικρινης αυτα τα προιοντα δεν μου αρεσαν ποτε γιατι τα θεωρουσα λιγο κακογουστα κ κιτς. Στην αρχη δεν του ειπα τιποτα γιατι σκεφτηκα οτι καθως θα γνωριζομαστε περισσοτερο θα δει οτι προτιμω αλλα πραγματα... Γενικα θεωρω οτι ειναι αγενες οταν καποιος σου κανει ενα δωρο να του πεις οτι δεν σου αρεσε... Ομως μετα απο δυο αρκουδακια κ 4 φουξια δωρα δεν ξερω πως να του το πω ευγενικα για να μην πληγωθει! τι λες α μπα;

 

Μην του λες τι δεν σου αρέσει (ειδικά αφού σου το χαρίσει), πες του τι σου αρέσει. Δείξε, πες, σχολίασε, εξήγησε γιατί σου αρέσουν αυτά που σου αρέσουν, πες 'αχ να το είχα αυτό τι ωραία που θα ήταν'. Δώσε του την ευκαιρία να σε καταλάβει. Τώρα πώς γίνεται να λες ότι ταιριάζουν όλα σας τα γούστα σε βιβλία, ταινίες και μουσική, και να θεωρεί ότι σου αρέσουν τα γούνινα αρκουδάκια, δεν ξέρω.

 

Στο σημερινό ‘Α, μπα’: είμαι ωραία και το ξέρω

 

________________
5.


Αμπα καλησπέρα!! Είμαι στην ιατρική κ κοντεύω να τελειώσω τη σχολή... Πριν από λίγο καιρό φιλιξένησα μια φίλη μου, η οποία έχει τελειώσει τη σχολή της αλλά ήρθε για λίγες μέρες να μας δει. Πήγαμε λοιπόν για καφέ στο σπίτι μιας κοπέλας που εγώ δεν συμπαθώ ιδιαίτερα, αλλά πήγα για να μην χαλάσω την παρέα. Ε και πάνω στη συζήτηση, μου αναφέρει ότι η ίδια δεν πιστεύει στα εμβόλια (παρόλο που είναι βιολόγος!). Συγκεκριμένα μίλησε για το εμβόλιο του HPV για τον τράχηλο της μήτρας και το τριπλό εμβόλιο για την ιλαρά, την ερυθρά και την παρωτίτιδα, το οποίο προκαλεί αυτισμό σύμφωνα με κάτι μελέτες. Δεν μπόρεσα να συγκρατηθώ σκεφτόμενη ότι θα είναι ντροπή για μένα ως μελλοντική γιατρός να μην πω τίποτα σε τέτοιες δηλώσεις, ειδικά όταν αυτός που τα υποστηρίζει είναι βιολόγος!! Αγανάκτησα. Μα αυτό είναι τώρα αποτέλεσμα αμορφωσιάς ή και βλακείας μαζί;;- doctor wanna be

 

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς γιατρός για να αγανακτήσει. Το απολυτήριο Λυκείου θα έπρεπε να αρκεί. Δεν είναι πρόσφατη ανακάλυψη τα εμβόλια, τα αποτελέσματα είναι καταγεγραμμένα και πιστοποιημένα προ πολλού. Ούτε χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός επιστήμονας για να καταλάβει τον μηχανισμό λειτουργίας. Το μεγάλο χτύπημα είναι ότι το τμήμα Βιολογίας έχει στους κόλπους του τέτοια στουρνάρια. Αυτό ούτε εγώ το καταλαβαίνω. Προτιμάει να πιστεύει σε μια απίθανη θεώρηση που έχει ξεκινήσει από μια ηλίθια που η δουλειά της ήταν να είναι μοντέλο, αντί να προσπαθήσει να καταλάβει τι γράφουν τα βιβλία που της δίνουν, ωραία, αλλά πρέπει να της δώσουμε και πτυχίο τώρα;

 

Στο σημερινό ‘Α, μπα’: είμαι ωραία και το ξέρω

 

________________
6.


Αγαπητή α μπα το γεγονός ότι η στήλη σου είναι ανώνυμη μου δίνει την ελευθερία να εκφραστώ πιο εύκολα διοτι, αυτά που θα ειπωθούν είναι ομολογουμένως κάπως περίεργα.. Παρεμπιπτόντως συγχαρητήρια για την στήλη σου και για τον τρόπο που τοποθετείσαι σε όλες τις ερωτήσεις. Λοιπόν η ιστορία μ για να μην μακρυγορώ έχει ως εξής: Η φίλη μου για ενάμισι χρόνο ήταν σε σχέση με έναν τύπο τον οποίο τυπο είχα γνωρίσει εγώ πριν από την σχέση τους σε ένα μπαρ. Μεταξύ μας είχαν γίνει πολλά και τελικά καταλήξαμε στο κρεβάτι. Όταν μου τον σύστησε λοιπόν η φίλη μου τα παιξα ! νόμιζα ότι μου έκαναν πλακα ! Ο ίδιος μόλις με είδε σάστισε ! εγώ αποφασισα να κόψω επαφες διακριτικά για κάποιο διάστημα γιατί δεν ήθελα να χαλάσω τη φιλία μας. Το θέμα είναι ότι ακόμα και σήμερα δεν της εχω πει κάτι εγώ αλλά ουτε και αυτος ! Και... μακάρι να ήταν αυτό το πρόβλημα .... μια μέρα είχαμε βγει οι δυο μας(έγώ και αυτός) για να συζητήσουμε για το θέμα αλλα τελικά τα πράγματα πήραν άλλη τροπή .Απο τα πειράγματα στα φιλιά και από τα φιλιά στο σεξ... το θέμα είναι ότι δεν σταματήσαμε στην μια φορα αυτό συνέχισε να γίνεται για 3 μήνες το ότι το κρατούσαμε μυστικό ήταν αυτό που μας έκανε να το θελουμε ακομα πιο πολύ.. μετα εκεινος δεν ένιωθε καλα και μ ειπε να το σταματήσουμε. Όμως εγώ δεν μπορούσα να το βγάλω από το μυαλό μ και πηγα σπιτι του (και έγινε παλι ότι έγινε...) τον σκέφτομαι συνέχεια δεν μπορώ να τον βγάλω από το μυαλό μ και αυτος δηλαδή από ότι μου έχει πει και δν με νοιαζει που είναι παράλληλα με τη φίλη μ γιατι ξέρω ότι εμένα θελει.... τι να κάνω α μπα μ? best sex ever-χωρίς όνομα

 

Το μόνο που αποδεικνύεται από το ότι σου φάνηκε τόσο εξωφρενικό που μια φίλη σου τα έφτιαξε με κάποιον που είχες κάνει κάποτε κάτι, είναι ότι έχεις πολύ περιορισμένες εμπειρίες από τη ζωή. Θα σου έλεγα τι να κάνεις, αλλά το οικοδόμημα της σκέψης σου καταλήγει στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα που χρειάζεται λύση. Λες ότι δεν σε νοιάζει που είναι παράλληλα με τη φίλη σου, αφού ξέρεις ότι εσένα θέλει. Οπότε τι εννοείς 'τι να κάνω α μπα μ;' Να συνεχίσεις να τον κάνεις Θεό και να συνεχίσεις να συγκλονίζεσαι πατόκορφα με την ιδέα ότι κάποιος απατάει τη φίλη σου με σένα. Το γιατί σε τρελαίνει τόσο πολύ αυτό το γεγονός θα είχε κάποιο μικρό ενδιαφέρον, αν δεν ήταν κατά κάποιο τρόπο, αρκετά προφανές: μέχρι εκεί φτάνει για σένα ο ανταγωνισμός. Αυτά είναι τα κριτήρια σου για να νιώσεις καλά με τον εαυτό σου. Σου αρκεί να συμμετέχεις σε σεξουαλικό δράμα Γ' κατηγορίας για να νιώσεις ξεχωριστή. Σου φαίνεται συγκλονιστικό που σε διάλεξαν ως αναπληρωματική, γιατί σε έχουν διαβεβαιώσει ότι 'εσένα προτιμούν', άλλο που δεν φαίνεται. Θα έγραφα κι άλλα, αλλά προβλέπω ότι θα τα διαβάσεις στα σχόλια.

 

Στο σημερινό ‘Α, μπα’: είμαι ωραία και το ξέρω

 

________________
7.

 

ίσως δεν θα έπρεπε αλλά.. θα δώσω συνέχεια στο θέμα της συγχώρεσης. αναφέρομαι στην απάντηση της ερώτησης 7

Έχω την ακόλουθη ιστορία: ένας πρώτος μου ξάδερφος, ο Θ, αυτοκτόνησε όταν ήταν 24 χρονών. Τότε εγώ ήμουν 21. Οι γονείς μου έριξαν το βάρος στον Θ λέγοντας ότι ήταν πολύ εγωιστής, ανεύθυνος και πως δεν σκέφτηκε καθόλου τη μάνα του. Εγωιστές και εγωπαθείς οι ίδιοι, τί άλλο θα έλεγαν?!

Εγώ τον αγαπούσα τον Θ, δεν πίστεψα ότι το έκανε από εγωισμό. Αλλά επειδή δεν μπόρεσε να βρει την άκρη. Ανθρώπινο δεν είναι να μην μπορείς να βρεις την άκρη? Μέσα μου όμως έμεινε κάτι σαν 'οκ ήταν καλομαθημένος' λόγω των γονιών μου και επειδή η θεία δεν έχει μιλήσει ποτέ για το γιατί. Μέχρι πρόσφατα δεν ήξερα γιατί υπέφερε τόσο πολύ ώστε να δώσει τέλος στην ζωή του.

Τελευταία έμαθα διάφορα πράγματα που δεν τα ήξερα, όπως ότι η μάνα του τον χτυπούσε πολύ, τον είχε αναγκάσει να περάσει ασοεε ενώ ο Θ ήθελε πάρα πολύ να πάει στην γυμναστική ακαδημία (έκανε πολλά χρόνια γυμναστική και ερασιτεχνικό αθλητισμό). Οι καυγάδες ήταν ομηρικοί, δεν τον άφησε να κάνει αυτό που ήθελε. Έμαθα και άλλα πολλά. Τέλος πάντων...
Κατά παραγγελία της μαμάς του και θείας μου στον τάφο του επάνω έγραψαν 'απόφοιτος ασοεε'. Με λίγα λόγια ούτε στον θάνατό του δεν σεβάστηκε την επιθυμία του. Ούτε στον θάνατό του δεν παραδέχτηκε ότι τον έβλαψε πολύ.
Επειδή η θεία μου είναι αδερφή της μάνας μου μπορώ να καταλάβω πολλά πράγματα για το πώς μεγάλωσε ο Θ. Το ότι μεγάλωσε δύσκολα μου είναι πολύ οικείο και καταλαβαίνω πώς ακριβώς. Εν ολίγοις η θεία μου σαν μάνα του τον έβλαψε τραγικά. Τον έβλαψε για τα καλά.

Το αποτέλεσμα ποιό είναι? Ο Θ χάθηκε. Ο Θ κατηγορήθηκε γι'αυτό που έκανε. Η θεία μου ζει. Όλοι την συμμερίζονται και την λυπούνται που έχασε το παιδί της.

Κανείς ποτέ δεν της καταλόγισε ευθύνες, αντίθετα! Ο Θ χάθηκε και χάθηκε αδικημένος ακόμα και στον θάνατό του.
Λοιπόν εγώ προσωπικά δεν θα συγχωρήσω την θεία μου. Όχι. Δεν θα την συγχωρήσω. Ακόμα και τώρα σκέφτομαι ότι και στον θάνατό του τον 'κανιβάλισε'. Και έτσι όπως την βλέπω καθισμένη θέλω να της ρίξω μπουνιά στην πλάτη. 'Ετσι απαθής που κάθεται ναι αυτό θέλω να κάνω κατά βάθος.

Τέλος θέλω να πω ότι δεν πιστεύω, είμαι άθεη. Αλλά θα ήθελα μία απάντηση σε ένα ερώτημα που έχω. Είχα διαβάσει, δεν θυμάμαι πού, ότι στον χριστιανισμό μερικές αμαρτίες τις συγχωρεί μόνο ο Θεός και πως είναι αμαρτία να τις συγχωρέσει ο άνθρωπος. Δηλ είναι τόσο μεγάλες αμαρτίες που μόνο ο Θεός μπορεί να συγχωρέσει, ο άνθρωπος δεν έχει αυτό το δικαίωμα. Θέλω να ξέρω αν είναι αλήθεια. Γιατί αν είναι τότε συμφωνώ με τον χριστιανικό Θεό. Αν και άθεη αυτό είναι το μόνο σημείο στο οποίο ακούμπησα για λίγο πάνω στον χριστιανισμό.

Αν πάντως ισχύει τότε η συγχώρεση όχι δεν είναι για τους δυνατούς. Η συγχώρεση ναι δεν πρέπει να δίνεται σε όλους.

 

Για την τελευταία παράγραφο σχετικά με τον χριστιανισμό δεν ξέρω ποια είναι η απάντηση. Δεν το ξέρω καλά το καταστατικό, ξέρω όμως ότι το δόγμα αφήνει πολλά περιθώρια για ερμηνείες, οπότε αυτό που θυμάσαι κατά πάσα πιθανότητα για κάποιους χριστιανούς θα ισχύει και για άλλους όχι.


Η αυτοκτονία είναι ένα πολύπλοκο και σοβαρό φαινόμενο, αλλά σίγουρα δεν είναι πράξη εγωισμού, ούτε αδυναμία, ούτε μέσο χειραγώγησης. Έτσι μας έχουν μάθει, να αντιμετωπίζουμε την αυτοκτονία ως ταμπού, με περιφρόνηση και αποστροφή. Η ιστορία που περιγράφεις είναι πάρα πολύ τραγική. Πάρα πολύ. Ο ξάδερφος σου μεγάλωσε σε ένα πολύ δυσλειτουργικό περιβάλλον που εξακολουθεί να είναι δυσλειτουργικό (πώς θα μπορούσε να αλλάξει αυτό άλλωστε) και η μητέρα του είναι υπεύθυνη για πάρα πολλά, όπως και το ευρύτερο του περιβάλλον, όπως δυστυχώς φαίνεται. Όμως – δεν θέλω να δικαιολογήσω κανέναν – δεν αυτοκτονούν όλοι όσοι μεγαλώνουν σε δυσλειτουργικό περιβάλλον. Είναι μεγάλο το τραύμα της απώλειας ενός νέου ανθρώπου και τώρα ψάχνεις το γιατί. Θέλεις να βρεις έναν φταίχτη για να εξηγηθεί το ανεξήγητο και να αποδώσεις την ευθύνη. Δεν φταίει ένας μόνο άνθρωπος για την αυτοκτονία ενός άλλου. Δεν ξέρεις την ιστορία από μέσα. Στην ουσία μαθαίνεις κουτσομπολιά. Δεν λέω ότι η θεία σου δεν αξίζει περιφρόνηση ή τα αρνητικά σου συναισθήματα, ούτε προτείνω να προσπαθήσεις να τα αλλάξεις.


Στις άλλες περιπτώσεις που μιλούσαμε για συγχώρεση η εξιστόρηση γινόταν από την πλευρά του αδικημένου. Αν ο ξάδερφος σου ζούσε, τότε για να προχωρήσει στη ζωή του, δεν θα έπρεπε να περιμένει να βάλει μυαλό η μάνα του, αλλά να δεχτεί ότι είναι αυτή που είναι και να κοιτάξει να χαράξει ένα δικό του μονοπάτι, αρχικά μακριά από αυτή. Τώρα μιλάς για το πώς αισθάνεσαι για μια ιστορία που δεν είναι δική σου. Σε έχει επηρεάσει και είσαι ένα μέλος της ομάδας, αλλά η πορεία της ζωής σου δεν εξαρτάται από την εξέλιξη της σχέσης σου με τη θεία σου. Δεν είναι δική σου δουλειά να τη συγχωρήσεις, έτσι κι αλλιώς. Μπορείς να ζήσεις μισώντας τη, αυτό το συναίσθημα δεν θα καθορίσει τη δική σου πορεία. Μπορείς να συνεχίσεις τη ζωή σου, και θα την συνεχίσεις, ενώ παράλληλα θα απεχθάνεσαι τη θεία σου.

 

Στο σημερινό ‘Α, μπα’: είμαι ωραία και το ξέρω