11 περιπτώσεις για να επέμβει η Αστυνομία του Θεάτρου!
Αν υπήρχε αστυνομία θεάτρου, πώς θα αντιμετώπιζε το θέμα της Μιμής Ντενίση;

 

Προφανώς και δεν υποστηρίζω την έμμεση έκκληση της Χρυσούλας Διαβάτη για την σύλληψη του Σάκη Ρουβά (παρ' ό,τι μετά είπε ότι δεν αναφερόταν σε αυτόν, και το είπε ξανά και ξανά με τρόπο μάλλον εκνευριστικό σε κάθε κανάλι και ραδιόφωνο που της ζήτησε συνέντευξη, ακόμα και σε μερικά ανύπαρκτα!)

 

"Άστε τις αστυνομίες και κοιτάτε να κάνετε καλά τη δουλειά σας. Έτσι θα αντιμετωπίσετε τους αλεξιπτωτιστές στον επαγγελματικό σας χώρο", έγραψε πολύ εύστοχα ο Χρήστος Γραμματίδης. 

 

Αν όμως φτιαχνόταν αυτή η Αστυνομία και άρχιζε τις συλλήψεις;

Ποιους θα μπαλγάρωνε πρώτα;

 

Να μερικές εικασίες μου, πείτε κι εσείς :)

 

 

****

 

 

 

1) ΜΑΡΚΟΣ ΣΕΦΕΡΛΗΣ 

 

Μια αστυνομία θεάτρου θα πήγαινε να τον συλλάβει κάθε βράδυ σε κάθε θέατρο που εμφανιζόταν. Μάρτυρας υπεράσπισης θα κατέθετε ο Κώστας Γεωργουσόπουλος φυσικά. 

 

 11 περιπτώσεις για να επέμβει η Αστυνομία του Θεάτρου!

 

Η φωτογραφία, μαζί με το σχόλιο του Θανάση Χειμωνά στο Facebook "Έτοιμη να επέμβει η αστυνομία θεάτρου", ενέπνευσε το παρόν ποστ.  

 

 

 

2) ΜΙΜΗ ΝΤΕΝΙΣΗ - ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ

 

 

 

 

3) ΒΙΚΥ ΚΟΥΛΙΑΝΟΥ 

 

 11 περιπτώσεις για να επέμβει η Αστυνομία του Θεάτρου!

 

Σε ένα απ' τα συναρπαστικά μου ταξίδια στην Αθήνα, στα μέσα της δεκαετίας του '90, βρέθηκα με παρέα μεγαλυτερων μου σε μια, θερινή νομίζω, επιθεώρηση. Για πρώτη φορά η Βίκυ Κουλιανού ανέβαινε στο σανίδι, και όλοι είχαμε την απορία πώς θα ήταν. 

Δεν περιγράφεται. Λυπάμαι. Θυμάμαι πως έκανε δύο μονόλογους, ο ένας λιγότερο αστείος απ' τον άλλον, και δεν είμαι σίγουρος αν έφταιγε μόνο αυτή. Ο ένας μονόλογος που θυμάμαι πάντως (έπαιζε την φανατική οπαδό του Παναθηναϊκού) ήταν το πιο σαχλό πράγμα που γράφτηκε/ερμηνεύτηκε ποτέ. 

 

*BREAKING NEWS απ' το tlife: Την επιστροφή της στο θεατρικό σανίδι έκανε μετά από 7 χρόνια η Βίκυ Κουλιανού το βράδυ της Δευτέρας, στον πολυχώρο Yolo στο Γκάζι. Το πρώην μοντέλο και νυν ηθοποιός, πρωταγωνιστεί στην παράσταση "Το πιλάφι των Χερουβείμ", σε σκηνοθεσία Ρέινας Εσκενάζυ.

 

 

4) ΧΑΡΗΣ ΡΩΜΑΣ

 

Δεν τον έχω δει στο θέατρο, πάντως στο φόρουμ MyPhone που έψαξα (στο thread ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΘΟΠΟΙΟΙ) πολλοί τον είχαν στη λίστα για την αστυνομία θεάτρου. 

 

 

Κάποιος έγραφε μάλιστα: "Με το Ρώμα είναι κάτι σαν one-night stand - Ξέρεις οτι δεν έχει νόημα, κάθε φορά είναι ίδια και όμως το κάνεις!"

 

 

 

5) ΜΙΜΗ ΝΤΕΝΙΣΗ - ΑΝΝΑ ΚΑΡΕΝΙΝΑ

 

Εδώ παίζει μετά βίας καλύτερα απ' το τρένο. 

 

 

 

6) Big Barboutsala

 

Θα μπορούσα να βάλω οποιαδήποτε τέτοια δευτεροκλασάτη επιθεώρηση, διαλέγω στην τύχη το Big Barboutsala

 

Επιθεώρηση σε κείμενα που έγραψαν οι Λάκης Μιχαηλίδης, Βύρων Μακρίδης, Κώστας Τσόκαλης και Ντίνος Σπυρόπουλος, που ανέβηκε στο Δελφινάριο, το καλοκαίρι του 2002

Πρωταγωνιστούν: Έλντα Πανοπούλου, Τόνυ Άντονυ, Γιάννης Καπετάνιος, Νένα Χρονοπούλου, Σάββας Τασίου, Ντίνος Σπυρόπουλος

 

 

Σκηνοθεσία: Stefano Sartini

 

 

 

7) Η ΠΩΛΙΝΑ ΓΚΙΩΝΑΚΗ ως AMY WINEHOUSE

 

 

Σχολιάστηκε τόσο, που τώρα θέλω να το δω. 

 

 

 

8) ΣΤΑΘΗΣ ΨΑΛΤΗΣ

 

 

Η αστυνομία ήταν στο standby κάθε φορά που ο Ψάλτης έκανε την γιαγιά, αλλά όταν έκανε την Πετρούλα ο κόμπος έφτασε στο χτένι. 

 

 

 

9) ΜΙΜΗ ΝΤΕΝΙΣΗ - ΕΓΩ Η ΛΑΣΚΑΡΙΝΑ (best of)

 

Μια απολαυστική συρραφή μικρών σκηνών.  

 

 

 

10) Μία από τις εξευτελιστικότερες παραστάσεις που παίχθηκαν ποτέ στην Επίδαυρο

 

Τουλάχιστον σύμφωνα με τον κριτικό θεάτρου της Καθημερινής Σπύρο Παγιατάκη, που είδε την παράσταση του Χατζάκη - και ακόμα να συνέλθει!

 

 11 περιπτώσεις για να επέμβει η Αστυνομία του Θεάτρου!

 

Απόσπασμα απ' την Πολύ Κακή Κριτική του για την Ειρήνη του Αριστοφάνη απ' το ΚΘΒΕ:

 

H τωρινή χυδαιότητα, όπου ξεχειλίζει ο λαϊκισμός και το ευτελές γούστο μιας πρόχειρης ελληνικής κινηματογραφικής δεκαετίας, τότε που οι «αδελφές» ξεκατινιάζονταν με χοντροκοπιές για να προκαλέσουν χαχανητά, δεν είναι επιθυμητή πια ούτε από την κακομεγαλωμένη επιθεώρηση.

Δεν θα λερώσω τώρα τον Αριστοφάνη με οποιαδήποτε προσπάθεια ανάλυσης. Τι ψάξιμο να επιχειρήσεις σε μια ανάξια οιουδήποτε σοβαρού λόγου παράσταση, μ' ένα έργο το οποίο δεν είναι απλώς αντιπολεμικό αλλά έχει πολλά υποδόρια υπονοούμενα για θεούς κι ανθρώπους.

 

 

 

11) MIMH NTENΙΣΗ - ΑΝΝΑ ΚΑΡΕΝΙΝΑ (Φινάλε)

 

Ποιος καλύτερος τρόπος για φινάλε;

 

 

 

Η στιγμή που το τρένο, τελικά, έπαιξε καλύτερα απ' την Ντενίση.