Πέθανε ο Χρόνης Μίσσιος

Πέθανε ο Χρόνης Μίσσιος Facebook Twitter
6

Σε ηλικία 82 ετών πέθανε ο γνωστός συγγραφέας Χρόνης Μίσσιος, το πρωί σε ιδιωτικό θεραπευτήριο της Αθήνας.

Γεννήθηκε στην Καβάλα το 1930, από γονείς καπνεργάτες. Τα πρώτα χρόνια της ζωής του τα έζησε στα Ποταμούδια, μια γειτονιά γεμάτη πρόσφυγες, καπνεργάτες από τη Θάσο και παράνομους κομμουνιστές, κυνηγημένους από τη δικτατορία του Μεταξά.


Εκείνη την περίοδο, η οικογένειά του έφυγε για τη Θεσσαλονίκη. Εκεί, ο Χρόνης Μίσσιος δούλεψε σαν μικροπωλητής, με κασελάκι, στο λιμάνι και αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο στη δεύτερη τάξη του δημοτικού.



Από τα Γιαννιτσά, όπου τον στέλνει ο Ερυθρός Σταυρός μαζί με άλλα παιδιά για να γλιτώσουν από την πείνα της Κατοχής, περνάει στους αντάρτες.

Με την απελευθέρωση επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη και οργανώνεται στον Δημοκρατικό Στρατό Πόλεων.


Το 1947 συλλαμβάνεται, βασανίζεται και καταδικάζεται σε θάνατο.


Έζησε εννιά μήνες περιμένοντας κάθε πρωί να τον εκτελέσουν και γλίτωσε τον θάνατο χάρη σ’ ένα τυχαίο γεγονός.


Έκτοτε, μέχρι και τον Αύγουστο του 1973 (με ένα... διάλειμμα από το 1962 έως το 1967), όταν δόθηκε η αμνηστία του Παπαδόπουλου, περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του σε φυλακές και εξορίες, ως πολιτικός κρατούμενος. Τον έστειλαν στο Μακρονήσι, στον Άι- Στράτη, στις φυλακές Αβέρωφ, στην Κέρκυρα, στον Κορυδαλλό.

Εκεί μαθαίνει ανάγνωση και γραφή.

Το 1985 γράφει το πρώτο του βιβλίο. «Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς» είναι ο τίτλος του και από τους πρώτους μήνες της κυκλοφορίας του, τον καθιερώνει. Τρία χρόνια μετά, έρχεται η δεύτερη συγγραφική του προσπάθεια το «Χαμογέλα ρε, τι σου ζητάνε;».


Ακολούθησαν:
Τα κεραμίδια στάζουν (1991)
Το κλειδί είναι κάτω από το γεράνι (1996)
Ντομάτα με γεύση μπανάνας (2001)
Ο Χρόνης Μίσσιος διαβάζει Χρόνη Μίσσιο (2009)

6

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Γιατί τα λατομεία γίνονται το νέο trend στον πολιτισμό

Ρεπορτάζ / Γιατί τα λατομεία γίνονται το νέο trend στον πολιτισμό

Από τα γυρίσματα της ταινίας του Ρομέν Γαβρά στον Βώλακα έως τις συναυλίες και τα μεγάλα events στα Λατομεία Διονύσου, η αξιοποίησή τους ως τόπων πολιτισμού κερδίζει έδαφος διεθνώς. Τι ισχύει στο εξωτερικό; Ποιο είναι το θεσμικό κενό στην Ελλάδα και ποιες αλλαγές εξετάζονται; 
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
FALL PREVIEW

Fall Preview 2026 / Σινεμά, θέατρο, μουσική, εικαστικά, βιβλίο: Τα καλύτερα που έρχονται

Η τέχνη πάντα θα μας σώζει τελικά. Πριν τις λεπτομερείς καταγραφές κάθε τομέα, ας διαβάσουμε τους 28 λόγους που θα μας στήσουν στις ουρές για εισιτήρια και στα βιβλιοπωλεία για δύο σπουδαία βιβλία. 
THE LIFO TEAM
Λίγη από τη λάμψη της Κάλλας έρχεται στην Αθήνα

Culture / Λίγη από τη λάμψη της Κάλλας έρχεται στην Αθήνα

Το κοστούμια που δημιούργησε ο Ιταλός ενδυματολόγος Mάσιμο Καντίνι Παρίνι για να ντύσει την Αντζελίνα Τζολί ως Μαρία Κάλλας στην ταινία του Πάμπλο Λαραΐν σε μια αποκαλυπτική έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Η μαμά δεν είναι πια εδώ / ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Η Mαμά Δεν Είναι Πια Εδώ / ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Τρία σώματα, τρεις μηχανές εικόνας, τρεις στιγμές πριν από την οριστική παράδοση. Ο Connor Storrie στο πέρασμα από το δωμάτιο του ξενοδοχείου στο Met Gala, ο Clavicular στο κέντρο μιας Gen Z φαντασίωσης αρρενωπότητας που μετατρέπει την ομορφιά σε αλγόριθμο, και ο Pasolini στις φωτογραφίες του Dino Pedriali, όπου το γυμνό σώμα κοιτάζεται πια με τη γνώση του μετά. Μια σκοτεινή ΟΑΣΗ για την επιθυμία, τη φήμη, το αρχείο και το βλέμμα που δεν ξέρει πάντα πότε να σταματήσει.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
*Από πού είσαι πραγματικά; / ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

ΟΑΣΗ / Από πού είσαι πραγματικά; / ένα πολυπόστ του Πάνου Μιχαήλ

Τι κοινό μπορεί να έχουν η Κάιλι Μινόγκ που χορεύει εξαντλημένη μετά το Met Gala, η Κέιτ Μπλάνσετ και μια τίγρη μέσα σ’ ένα σούπερ μάρκετ, ο Jonathan Anderson με τα πουκάμισα που έπνιξαν τόσα αγόρια, η Donatella Versace με τακούνια και η Jan Morris που ταξίδεψε παντού για να φτάσει στην καλοσύνη;
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
12 φωτογραφίες σαν μικρές Μεγάλες Εβδομάδες της δημόσιας ζωής

ΟΑΣΗ / 12 φωτογραφίες σαν μικρές Μεγάλες Εβδομάδες της δημόσιας ζωής

Από την Christine Keeler και τη Monica Lewinsky μέχρι τη Lee Miller, τον George Michael και τη Janet Jackson, αυτές οι εικόνες δεν έμειναν επειδή ήταν «σκανδαλώδεις», αλλά επειδή συμπύκνωσαν ολόκληρες εποχές: εξουσία, έκθεση, επιθυμία, ντροπή και τη βία του δημόσιου βλέμματος.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ
Η Αντιγόνη δεν γερνάει ποτέ γιατί ο κόσμος δεν σταμάτησε ποτέ να της μοιάζει

Πολιτισμός / Η Αντιγόνη δεν γερνάει ποτέ γιατί ο κόσμος δεν σταμάτησε ποτέ να της μοιάζει

Με αφορμή τέσσερις νέες σκηνικές εκδοχές της μόνο στη Νέα Υόρκη μέσα στο 2026, η Αντιγόνη επιστρέφει ξανά στο τώρα ως το έργο που ξέρει καλύτερα από κάθε άλλο τι συμβαίνει όταν η εξουσία χάνει το όριό της και ο κόσμος βγαίνει από τη θέση του.
ΠΑΝΟΣ ΜΙΧΑΗΛ

σχόλια

5 σχόλια
Σα να μην γεννήθηκαν ποτέ,σα να 'ταν ένα ψέμαάνθρωποι που δώσαν την χαρά,που 'φτασε και σε μένα.Άγιοι που δεν θα γιορταστούνγιατί δεν θα τους βρουνημέρα που ταιριάζει.Άμυαλοι που πέσαν στην φωτιάγια να 'χει τ' όνειροφωλιά για να κουρνιάζει.
Α ρε Σαλονικιέ... Και όλο λέγαμε να έρθουμε να σε βρούμε κι όλο το αφήναμε...Μ' έβαλες στην παρέα σου κι ήπιαμε ένα ποτηράκι μαζί, μέσα από τα βιβλία σου. Και έζησα και ένιωσα μέσα από την κουβέντα που κάναμε, μέσα από τις λέξεις σου.Απόψε θα ψάξω να καθήσω σε κανένα ταβερνάκι με χωμάτινο πάτωμα και να στάξω, όπως έλεγες, ζούλα λίγο κρασί καταγής για σένα.
Δυστυχώς κάποτε τελειώνει ο δρόμος.Θυμαμαι να διαβαζω το Χαμογελα ρε, τι σου ζητανε, και να ανατριχιαζω.Καλό ταξίδι λοιπόν, σε ένα άνθρωπο που ποτέ δεν εξαργύρωσε τη ζωή και τον πόνο του.