Οι 6 πιο camp γυναικείοι ευχαριστήριοι λόγοι στην ιστορία των Όσκαρ

Οι 6 πιο camp γυναικείοι ευχαριστήριοι λόγοι στην ιστορία των Όσκαρ Facebook Twitter
6

Παραδοσιακά όταν ένας καλλιτέχνης βραβεύεται με Όσκαρ, ο ευχαριστήριος λόγος είναι μακρόσυρτος και η συγκίνησή μεγάλη. Στην κατηγορία των ηθοποιών, μπορεί να γίνει λίγο μεγαλύτερη, αφού συνήθως εκείνη ακριβώς τη στιγμή το κασέ τους αρχίζει και εκτινάσσεται και πλέον στα τρέιλερ όλων των μελλοντικών τους ταινιών θα αναφέρονται ως «Academy Award Winners...». Οι βραβεύσεις όμως κάποιων ηθοποιών γένους θηλυκού έχουν μείνει αξέχαστες και τα βίντεο αυτά αποτελούν διαχρονική camp απόλαυση. Το αποτέλεσμα σε αυτές τις περιπτώσεις ήταν χασμουρητά και γέλια στο κοινό και ένα κατεστραμμένο μακιγιάζ στο πρόσωπό τους. Ιδού:

Λάιζα Μινέλι - Καμπαρέ (1973)

Εδώ ξεκινάμε με μια πνιχτή κραυγή και μετά ακολουθεί το κενό βλέμμα της Λάιζα που έχει χάσει τα λόγια της από την αμηχανία (και ίσως από το αλκοόλ) και απλά... ευχαριστεί.

 

Σάλι Φιλντ - Μια Θέση στην Καρδιά (1985)

Εκνευριστικά τσιριχτή χροιά και κούνημα κεφαλής που κάνει την ταιριαστά 80s περμανάντ να πάλλεται. «Δεν μπορώ να παραβλέψω το γεγονός ότι σας άρεσα, αυτή τη φορά σας άρεσα!».

 

Σερ - Κάτω απ' τη Λάμψη του Φεγγαριού (1988)

Σερ και camp είναι έννοιες συγκλίνουσες σε ό,τι κι αν κάνει. Πόσο μάλλον όταν κερδίζει Όσκαρ. Δεν έχει σημασία τόσο το τι είπε, όσο το τι φορούσε - εκείνο το αξέχαστο see-through.

 

Γκουίνεθ Πάλτροου - Ερωτευμένος Σέξπιρ (1999)

Ακατάσχετο κλάμα από τη στιγμή που το όνομά της ακούστηκε από τα χείλη του Τζακ Νίκολσον και μια ευχαριστήρια λίστα που περιελάμβανε όλο της το σόι και τους συνεργάτες.

 

Τζούλια Ρόμπερτς - Έριν Μπρόκοβιτς (2001)

Στην περίπτωση της Τζούλια, έχουμε απλά 4 περίπου λεπτά αερολογίας μόνο και μόνο για να απολαύσει όσο μπορεί περισσότερο αυτή τη στιγμή «μια και μπορεί να μην ξανασυμβεί», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει.

 

Χάλι Μπέρι - Ο Χορός των Τεράτων (2002)

Η στιγμή που η δεύτερη μαύρη ηθοποιός στην ιστορία του θεσμού κέρδισε Όσκαρ ερμηνείας συνοδεύτηκε από μια παρ' ολίγον καρδιακή προσβολή και από τα αναμενόμενα politically correct σχόλια.

 

6

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Μπήκαμε πρώτοι στο Cinobo Όπερα & Bar 2046

Οθόνες / Οι πρώτες εικόνες από το Cinobo Όπερα & Bar 2046

Η ομάδα του Cinobo, που ανέλαβε το Cinobo Όπερα, με τις τρεις πλέον κινηματογραφικές αίθουσες, δημιούργησε το πρώτο μπαρ της πόλης «κρυμμένο» μέσα σε ένα σινεμά. Το «Bar 2046» ανοίγει τις πόρτες του στις 17 Σεπτεμβρίου.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Ο μεγάλος νικητής του Φεστιβάλ Δράμας μιλάει στη LiFO

Οθόνες / Ο μεγάλος νικητής του Φεστιβάλ Δράμας μιλάει στη LiFO

Ο Νίκος Τσογγίδης, πρωταγωνιστής και σεναριογράφος της ταινίας «Wheel to live», η οποία τιμήθηκε με τον Χρυσό Διόνυσο και άλλα τρία σημαντικά βραβεία, μιλάει για την εμπειρία του ως ατόμου με αναπηρία.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Θέμις Μπαζάκα: «Το “Fatherland” είναι από τις καλύτερες ταινίες που έχω δει»

The Review / Θέμις Μπαζάκα: «Το “Fatherland” είναι από τις καλύτερες ταινίες που έχω δει»

Η Βένα Γεωργακοπούλου συζητά με τη Θέμιδα Μπαζάκα για την ταινία «Πατρίδα» του Πάβελ Παβλικόφσκι, που απέσπασε το βραβείο σκηνοθεσίας στις Κάννες, συγκεντρώνοντας διθυραμβικές κριτικές, ενώ έχει κερδίσει (ήδη) και το ελληνικό κοινό.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Bunker: Χαβιέρ Μπαρδέμ και Πενέλοπε Κρουζ μαγνητίζουν

Φεστιβάλ Βενετίας 2026 / «Bunker»: Χαβιέρ Μπαρδέμ και Πενέλοπε Κρουζ μαγνητίζουν

Ο Φλοριάν Ζελέρ εμπνεύστηκε τη νέα του ταινία από τα «Μάτια ερμητικά κλειστά», ένα από τα φιλμ που θαυμάζει. Το σενάριό του, όμως, διακρίνεται από προφανείς ιδέες και σχηματικότητα στην ανάπτυξη.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
PRIMETIME

Φεστιβάλ Βενετίας 2026 / Primetime: Αρπακτικά και παιδόφιλοι στον βωμό της τηλεθέασης

Ένας δημοσιογράφος κυνηγά «αρπακτικά» μπροστά στις κάμερες και μετατρέπει τη δικαιοσύνη σε τηλεοπτικό θέαμα. Ο Λανς Οπενχάιμ και ο Ρόμπερτ Πάτινσον εξερευνούν την επικίνδυνη γοητεία της τηλεθέασης.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

4 σχόλια
Η Minnelli ρε παιδιά τι το τόσο camp έκανε; Σιγά, τα έχασε λιγάκι, οι μισοί τα χάνουν εκείνη την ώρα.Όσο για τη Berry OK το τερμάτισε λίγο με το κλάμα αλλά και πάλι η πιο camp βράβευση στην οποία έχει εμφανισθεί είναι όταν παρέδιδε εκείνη το βραβείο: Ο Adrien Brody ήταν γενικότερα συγκινητικός και μεστός στο λόγο του και αξιαγάπητος στον ενθουσιασμό του, αλλά ξεκίνησε με ένα γλωσσόφιλο που άφησε ιστορία, άφησε την τύπισσα να παραπατάει και είναι από τις πιο αστείες οσκαρικές στιγμές που θυμάμαι γενικότερα (κάτω από τον Benigni, φυσικά...).