Οι 6 πιο camp γυναικείοι ευχαριστήριοι λόγοι στην ιστορία των Όσκαρ

Οι 6 πιο camp γυναικείοι ευχαριστήριοι λόγοι στην ιστορία των Όσκαρ Facebook Twitter
6

Παραδοσιακά όταν ένας καλλιτέχνης βραβεύεται με Όσκαρ, ο ευχαριστήριος λόγος είναι μακρόσυρτος και η συγκίνησή μεγάλη. Στην κατηγορία των ηθοποιών, μπορεί να γίνει λίγο μεγαλύτερη, αφού συνήθως εκείνη ακριβώς τη στιγμή το κασέ τους αρχίζει και εκτινάσσεται και πλέον στα τρέιλερ όλων των μελλοντικών τους ταινιών θα αναφέρονται ως «Academy Award Winners...». Οι βραβεύσεις όμως κάποιων ηθοποιών γένους θηλυκού έχουν μείνει αξέχαστες και τα βίντεο αυτά αποτελούν διαχρονική camp απόλαυση. Το αποτέλεσμα σε αυτές τις περιπτώσεις ήταν χασμουρητά και γέλια στο κοινό και ένα κατεστραμμένο μακιγιάζ στο πρόσωπό τους. Ιδού:

Λάιζα Μινέλι - Καμπαρέ (1973)

Εδώ ξεκινάμε με μια πνιχτή κραυγή και μετά ακολουθεί το κενό βλέμμα της Λάιζα που έχει χάσει τα λόγια της από την αμηχανία (και ίσως από το αλκοόλ) και απλά... ευχαριστεί.

 

Σάλι Φιλντ - Μια Θέση στην Καρδιά (1985)

Εκνευριστικά τσιριχτή χροιά και κούνημα κεφαλής που κάνει την ταιριαστά 80s περμανάντ να πάλλεται. «Δεν μπορώ να παραβλέψω το γεγονός ότι σας άρεσα, αυτή τη φορά σας άρεσα!».

 

Σερ - Κάτω απ' τη Λάμψη του Φεγγαριού (1988)

Σερ και camp είναι έννοιες συγκλίνουσες σε ό,τι κι αν κάνει. Πόσο μάλλον όταν κερδίζει Όσκαρ. Δεν έχει σημασία τόσο το τι είπε, όσο το τι φορούσε - εκείνο το αξέχαστο see-through.

 

Γκουίνεθ Πάλτροου - Ερωτευμένος Σέξπιρ (1999)

Ακατάσχετο κλάμα από τη στιγμή που το όνομά της ακούστηκε από τα χείλη του Τζακ Νίκολσον και μια ευχαριστήρια λίστα που περιελάμβανε όλο της το σόι και τους συνεργάτες.

 

Τζούλια Ρόμπερτς - Έριν Μπρόκοβιτς (2001)

Στην περίπτωση της Τζούλια, έχουμε απλά 4 περίπου λεπτά αερολογίας μόνο και μόνο για να απολαύσει όσο μπορεί περισσότερο αυτή τη στιγμή «μια και μπορεί να μην ξανασυμβεί», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει.

 

Χάλι Μπέρι - Ο Χορός των Τεράτων (2002)

Η στιγμή που η δεύτερη μαύρη ηθοποιός στην ιστορία του θεσμού κέρδισε Όσκαρ ερμηνείας συνοδεύτηκε από μια παρ' ολίγον καρδιακή προσβολή και από τα αναμενόμενα politically correct σχόλια.

 

6

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Xρήστος Φερεντίνος

Οι Αθηναίοι / Xρήστος Φερεντίνος: «Με ενοχλούν οι δικαστές του πληκτρολογίου»

Μεγάλωσε στα Εξάρχεια, σπούδασε Νομική, εργάστηκε ως ντετέκτιβ και ταμίας στον Ιππόδρομο, μέχρι να ανακαλύψει τη δημοσιογραφία και να βρει στην τηλεόραση το δεύτερο σπίτι του. Από το «Άκου να δεις» και το «Deal» μέχρι το «Studio 4», ο γνωστός παρουσιαστής αφηγείται στη LiFO μια ζωή γεμάτη επιτυχίες, αποτυχίες και εξηγεί γιατί δεν θέλει να μένει ποτέ στο ίδιο σημείο.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Αλέξης Αλεξίου: «Η ελληνική κοινωνία συνεχίζει να είναι βαθιά συντηρητική και σεξιστική»

Οθόνες / Αλέξης Αλεξίου: «Η ελληνική κοινωνία συνεχίζει να είναι βαθιά σεξιστική»

Η νέα νεο-νουάρ ταινία του σκηνοθέτη, η «Θάλασσα από γυαλί», αποκαλύπτει τη βία που κρύβεται πίσω από τις κλειστές πόρτες στα ειδυλλιακά τοπία της ελληνικής υπαίθρου. Μια βία που διαπερνά πολλές οικογένειες και πολλές γενιές.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
ΕΠΕΞ 59' με τον Θανάση Νεοφώτιστo/ Θανάσης Νεοφώτιστος: «Δεν απέσυρα την ταινία για να διαπραγματευτώ»

Οθόνες / Θανάσης Νεοφώτιστος: «Το Φεστιβάλ αρνήθηκε να τιμήσει μια ταινία που ξεχώρισε διεθνώς»

Μετά την πρεμιέρα της στο Λονδίνο και λίγο πριν από τη συμμετοχή της σε δύο ακόμη διεθνή φεστιβάλ, ο σκηνοθέτης εξηγεί στη LiFO γιατί απέσυρε από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης την ταινία του «Το αγόρι με τα γαλάζια μάτια», που χρειάστηκε δέκα χρόνια για να ολοκληρώσει.
M. HULOT
Γιατί ο Κιούμπρικ, τώρα;

Οθόνες / Γιατί ο Κιούμπρικ, τώρα;

Με αφορμή το αφιέρωμα στον σπουδαίο σκηνοθέτη στο σινεμά Αθήναιον, ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος (ο οποίος θα προλογίσει την ταινία Barry Lyndon) καταγράφει τους λόγους που ο Κιούμπρικ παραμένει μέχρι τις μέρες μας πιο επίκαιρος παρά ποτέ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
CHECK Ο Γιουβάλ Άμπραχαμ και η Ρέιτσελ Σορ μιλούν για τις «παράπλευρες απώλειες»

Οθόνες / Οι σκηνοθέτες του «NΑΖΑ» μιλούν στη LiFO: «Κανένα έγκλημα δεν μπορεί να δικαιολογήσει ένα άλλο»

Οι σκηνοθέτες του πολυσυζητημένου ντοκιμαντέρ «NΑΖΑ», Γιουβάλ Αμπραχάμ και Ρέιτσελ Σορ, μιλούν στη LiFO για την ταινία-σοκ που εξόργισε τον Νετανιάχου και τους έκανε ανεπιθύμητους στην ίδια τους τη χώρα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Aπό την άκρη της πόλης»: Είδαμε ξανά την εμβληματική ταινία

Οθόνες / «Aπό την άκρη της πόλης»: Μια ταινία που ανακάλυψαν ξανά οι 30άρηδες

Βρεθήκαμε στην ειδική προβολή της εμβληματικής ταινίας του Κωνσταντίνου Γιάνναρη του 1998, που σύστησε ένα νέο queer σινεμά και έδειξε μια Αθήνα που δεν υπάρχει πια. Σήμερα, τη βλέπει με έκπληξη μια γενιά που μόλις είχε γεννηθεί τότε.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Οι Βοσκοί»: Μια σπάνια στιγμή για το ελληνικό σινεμά / «Οι Βοσκοί»: Το αριστούργημα του Νίκου Παπατάκη που για χρόνια αγνοούσαμε / «Οι Βοσκοί»: Η ταινία που έφτυσε στα μούτρα τα ιερά και τα όσια

Οθόνες / «Οι Βοσκοί»: Το αριστούργημα που αγνοούσαμε για χρόνια

Η ανατρεπτική ταινία του Νίκου Παπατάκη σε τρεις προβολές σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη: Ένας σπουδαίος Έλληνας σκηνοθέτης, μια πλειάδα λαμπρών ηθοποιών και μια ταινία που ξεγύμνωσε την ελληνική κοινωνία και, περισσότερο από μισό αιώνα μετά, παραμένει επίκαιρη.
ΕΙΡΗΝΗ ΓΙΑΝΝΑΚΗ
Βενσάν Κασέλ: «Όταν δεν επιθυμείς, βαριέσαι, ή πεθαίνεις»

Οθόνες / Βενσάν Κασέλ: «Όταν δεν επιθυμείς, βαριέσαι ή πεθαίνεις»

Ο Γάλλος ηθοποιός και πρωταγωνιστής της «Θυσίας» βρέθηκε στην Αθήνα για την πρεμιέρα της νέας ταινίας του Ρομέν Γαβρά, που γυρίστηκε στα λατομεία του Βώλακα στη Δράμα. Μιλά στη LiFO για τον ρόλο του, τη συνεργασία με τον Ελληνογάλλο σκηνοθέτη και τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τη ζωή και την τέχνη του.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Φλόγα ή «φλόμπα» το «Digger»;

Ένα podcast του Θοδωρή Κουτσoγιαννόπουλου / Φλόγα ή «φλόμπα» το «Digger»;

Με αφορμή το «Digger» που διχάζει κοινό και κριτικούς, ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος συζητά με τον κριτικό και σκηνοθέτη Γιάννη Δαββέτα για τις αντιδράσεις που προκάλεσε η ταινία, όσα λέει το καταγγελτικό σινεμά για την εποχή μας και το πόσο μοιάζουν τελικά ο Κρουζ με τον Ινιάριτου (Περιέχει spoilers).
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

4 σχόλια
Η Minnelli ρε παιδιά τι το τόσο camp έκανε; Σιγά, τα έχασε λιγάκι, οι μισοί τα χάνουν εκείνη την ώρα.Όσο για τη Berry OK το τερμάτισε λίγο με το κλάμα αλλά και πάλι η πιο camp βράβευση στην οποία έχει εμφανισθεί είναι όταν παρέδιδε εκείνη το βραβείο: Ο Adrien Brody ήταν γενικότερα συγκινητικός και μεστός στο λόγο του και αξιαγάπητος στον ενθουσιασμό του, αλλά ξεκίνησε με ένα γλωσσόφιλο που άφησε ιστορία, άφησε την τύπισσα να παραπατάει και είναι από τις πιο αστείες οσκαρικές στιγμές που θυμάμαι γενικότερα (κάτω από τον Benigni, φυσικά...).