Οι 6 πιο camp γυναικείοι ευχαριστήριοι λόγοι στην ιστορία των Όσκαρ

Οι 6 πιο camp γυναικείοι ευχαριστήριοι λόγοι στην ιστορία των Όσκαρ Facebook Twitter
6

Παραδοσιακά όταν ένας καλλιτέχνης βραβεύεται με Όσκαρ, ο ευχαριστήριος λόγος είναι μακρόσυρτος και η συγκίνησή μεγάλη. Στην κατηγορία των ηθοποιών, μπορεί να γίνει λίγο μεγαλύτερη, αφού συνήθως εκείνη ακριβώς τη στιγμή το κασέ τους αρχίζει και εκτινάσσεται και πλέον στα τρέιλερ όλων των μελλοντικών τους ταινιών θα αναφέρονται ως «Academy Award Winners...». Οι βραβεύσεις όμως κάποιων ηθοποιών γένους θηλυκού έχουν μείνει αξέχαστες και τα βίντεο αυτά αποτελούν διαχρονική camp απόλαυση. Το αποτέλεσμα σε αυτές τις περιπτώσεις ήταν χασμουρητά και γέλια στο κοινό και ένα κατεστραμμένο μακιγιάζ στο πρόσωπό τους. Ιδού:

Λάιζα Μινέλι - Καμπαρέ (1973)

Εδώ ξεκινάμε με μια πνιχτή κραυγή και μετά ακολουθεί το κενό βλέμμα της Λάιζα που έχει χάσει τα λόγια της από την αμηχανία (και ίσως από το αλκοόλ) και απλά... ευχαριστεί.

 

Σάλι Φιλντ - Μια Θέση στην Καρδιά (1985)

Εκνευριστικά τσιριχτή χροιά και κούνημα κεφαλής που κάνει την ταιριαστά 80s περμανάντ να πάλλεται. «Δεν μπορώ να παραβλέψω το γεγονός ότι σας άρεσα, αυτή τη φορά σας άρεσα!».

 

Σερ - Κάτω απ' τη Λάμψη του Φεγγαριού (1988)

Σερ και camp είναι έννοιες συγκλίνουσες σε ό,τι κι αν κάνει. Πόσο μάλλον όταν κερδίζει Όσκαρ. Δεν έχει σημασία τόσο το τι είπε, όσο το τι φορούσε - εκείνο το αξέχαστο see-through.

 

Γκουίνεθ Πάλτροου - Ερωτευμένος Σέξπιρ (1999)

Ακατάσχετο κλάμα από τη στιγμή που το όνομά της ακούστηκε από τα χείλη του Τζακ Νίκολσον και μια ευχαριστήρια λίστα που περιελάμβανε όλο της το σόι και τους συνεργάτες.

 

Τζούλια Ρόμπερτς - Έριν Μπρόκοβιτς (2001)

Στην περίπτωση της Τζούλια, έχουμε απλά 4 περίπου λεπτά αερολογίας μόνο και μόνο για να απολαύσει όσο μπορεί περισσότερο αυτή τη στιγμή «μια και μπορεί να μην ξανασυμβεί», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει.

 

Χάλι Μπέρι - Ο Χορός των Τεράτων (2002)

Η στιγμή που η δεύτερη μαύρη ηθοποιός στην ιστορία του θεσμού κέρδισε Όσκαρ ερμηνείας συνοδεύτηκε από μια παρ' ολίγον καρδιακή προσβολή και από τα αναμενόμενα politically correct σχόλια.

 

6

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ντιν Ταβουλάρης (1932-2026): Ο «Νονός» της σύγχρονης σκηνογραφίας

Απώλειες / Ντιν Ταβουλάρης (1932-2026): Ο «Νονός» της σύγχρονης σκηνογραφίας

Ήταν ένας από τους ελάχιστους ελληνικής καταγωγής που βραβεύτηκε με Όσκαρ. Αληθινός αρχιτέκτονας του νέου αμερικανικού σινεμά, αγαπημένος συνεργάτης του Κόπολα, conceptual καλλιτέχνης του production design ισορροπούσε πάντα ιδιοφυώς μεταξύ Τέχνης και τεχνικής.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Michael»: Είδαμε την ταινία για τη ζωή του Michael Jackson

Οθόνες / «Michael»: Είδαμε την ταινία για τη ζωή του Michael Jackson

Με αφορμή την παγκόσμια πρεμιέρα της βιογραφίας του στο Βερολίνο, είδαμε πρώτοι πώς ο σούπερ σταρ βρήκε το κουράγιο να δραπετεύσει από τον πατέρα του και θυμηθήκαμε τη συναυλία που σύστησε τη σκηνική του ιδιοφυΐα σε όλον τον πλανήτη.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Μεγάλα Λάθη»: Μια σειρά που ξεκινάει άσχημα, αλλά μετά το βρίσκει

Οθόνες / «Μεγάλα Λάθη»: Μια σειρά που ξεκινάει άσχημα, αλλά μετά το βρίσκει

Το νέο σίριαλ του Netflix είναι φασαριόζικο, προβλέψιμο και κάπως κουραστικό. Αν όμως αντέξεις τα πρώτα επεισόδια, ανταμείβει την υπομονή σου με χιούμορ, ανατροπές και έναν Νταν Λέβι που ξέρει πώς να μετατρέπει την οικογενειακή δυσλειτουργία σε απολαυστικό χάος.
M. HULOT
ΝΑΤΑΛΙ ΜΠΑΪ, Η ΧΑΜΟΓΕΛΑΣΤΗ ΚΥΡΙΑ ΤΟΥ ΓΑΛΛΙΚΟΥ ΣΙΝΕΜΑ (1949-2026)

Οθόνες / Ναταλί Μπάι: Η χαμογελαστή κυρία του γαλλικού σινεμά (1948-2026)

Έξυπνη, ενστικτώδης και αστεία, κυριάρχησε τη δεκαετία του '80 στο γαλλικό σινεμά, μετρώντας συνεργασίες με τους Τριφό, Γκοντάρ, Ταβερνιέ αλλά και 4 Σεζάρ, χωρίς ποτέ να χάσει την κοριτσίστικη καρδιά που τη διέκρινε από την αρχή της καριέρας της.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Η ζωή του Ρουκέλι, του Ρομά θρύλου της πυγμαχίας, γίνεται ταινία

Οθόνες / Ένας Έλληνας Ρομά ενσαρκώνει τον θρύλο της πυγμαχίας Ρουκέλι

Η ιστορία του Γιόχαν Ρουκέλι Τρόλμαν, που έχασε τον τίτλο του πρωταθλητή στη Γερμανία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου λόγω της καταγωγής του, βασανίστηκε και θανατώθηκε από τους ναζί, γίνεται διεθνής παραγωγή με ηθοποιούς Ρομά.
M. HULOT
Ταινίες τρόμου: Τι έρχεται και τι πραγματικά αξίζει;

Pulp Fiction / Ταινίες τρόμου: Τι έρχεται και τι πραγματικά αξίζει;

Με αφορμή το «Backrooms», ο Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος και ο Μάκης Παπασημακόπουλος αναλύουν τις πιο αναμενόμενες ταινίες τρόμου των επόμενων εβδομάδων, ξεχωρίζοντας εκείνες που έχουν κάτι νέο να πουν από άλλες που απλώς επαναλαμβάνουν γνωστές συνταγές.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ «Το να νιώθεις αποδεκτός όταν είσαι διαφορετικός δεν είναι δεδομένο»

Στέφανος Τσιβόπουλος / «Το να νιώθεις αποδεκτός όταν είσαι διαφορετικός δεν είναι δεδομένο»

Στην πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, ο εικαστικός Στέφανος Τσιβόπουλος θίγει το πόσο δύσκολο είναι να κτίσεις μια νέα εστία και ταυτότητα όντας ξένος σε έναν τόπο μεγάλων ανισοτήτων.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Γιατί οι Έλληνες δεν αγαπούν τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας;

Οθόνες / Γιατί οι Έλληνες δεν αγαπούν τις ταινίες επιστημονικής φαντασίας;

Το ελληνικό κοινό, πέρα από μια μικρή σχετικά κοινότητα ορκισμένων φαν, ποτέ δεν τιμούσε ιδιαίτερα το είδος στις αίθουσες, σίγουρα όχι όπως το αμερικανικό. Ο Δημήτρης Κολιοδήμος και ο Αβραάμ Κάουα εξηγούν τους λόγους της περιορισμένης προσέλευσης.  
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
O Χριστός του Παζολίνι, μαρξιστής, σκακιστής και ακτιβιστής

Οθόνες / O Χριστός του Παζολίνι, μαρξιστής, σκακιστής και ακτιβιστής

Η ιστορία του ισπανού ερασιτέχνη ηθοποιού Ενρίκε Ιραζόκουι που στα 20 του ο Πιερ Πάολο Παζολίνι του εμπιστεύθηκε τον ρόλο του Θεανθρώπου, παρά το ότι βρισκόταν μακριά από τα ξανθογάλανα πρότυπα του δυτικού κινηματογράφου
ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΠΟΣΚΟΪ́ΤΗΣ
Και ξαφνικά, δυο ταινίες για τον… Πούτιν

The Review / Και ξαφνικά, δυο ταινίες για τον… Πούτιν

Η Βένα Γεωργακοπούλου και η Κατερίνα Οικονομάκου συζητούν για δύο ταινίες με τον Πούτιν στο επίκεντρο: συμφωνούν για την πρώτη, διαφωνούν για τη δεύτερη. Το μόνο βέβαιο; Η Ρωσία παραμένει μια τεράστια φυλακή που θα συνεχίσει να δίνει έμπνευση για περισσότερες ιστορίες.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Εύη Καλογηροπούλου: «Ξενίζει όταν μια γυναίκα κάνει ταινίες δράσης»

Οθόνες / Εύη Καλογηροπούλου: «Ξενίζει όταν μια γυναίκα κάνει ταινίες δράσης»

Στην «Gorgonà» της Εύης Καλογηροπούλου δύο γυναίκες επαναστατούν και αγωνίζονται για την ελευθερία και την ταυτότητά τους, μετατρέποντας εαυτόν σε σύμβολα αντίστασης και μεταμόρφωσης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ

σχόλια

4 σχόλια
Η Minnelli ρε παιδιά τι το τόσο camp έκανε; Σιγά, τα έχασε λιγάκι, οι μισοί τα χάνουν εκείνη την ώρα.Όσο για τη Berry OK το τερμάτισε λίγο με το κλάμα αλλά και πάλι η πιο camp βράβευση στην οποία έχει εμφανισθεί είναι όταν παρέδιδε εκείνη το βραβείο: Ο Adrien Brody ήταν γενικότερα συγκινητικός και μεστός στο λόγο του και αξιαγάπητος στον ενθουσιασμό του, αλλά ξεκίνησε με ένα γλωσσόφιλο που άφησε ιστορία, άφησε την τύπισσα να παραπατάει και είναι από τις πιο αστείες οσκαρικές στιγμές που θυμάμαι γενικότερα (κάτω από τον Benigni, φυσικά...).