Οι 6 πιο camp γυναικείοι ευχαριστήριοι λόγοι στην ιστορία των Όσκαρ

Οι 6 πιο camp γυναικείοι ευχαριστήριοι λόγοι στην ιστορία των Όσκαρ Facebook Twitter
6

Παραδοσιακά όταν ένας καλλιτέχνης βραβεύεται με Όσκαρ, ο ευχαριστήριος λόγος είναι μακρόσυρτος και η συγκίνησή μεγάλη. Στην κατηγορία των ηθοποιών, μπορεί να γίνει λίγο μεγαλύτερη, αφού συνήθως εκείνη ακριβώς τη στιγμή το κασέ τους αρχίζει και εκτινάσσεται και πλέον στα τρέιλερ όλων των μελλοντικών τους ταινιών θα αναφέρονται ως «Academy Award Winners...». Οι βραβεύσεις όμως κάποιων ηθοποιών γένους θηλυκού έχουν μείνει αξέχαστες και τα βίντεο αυτά αποτελούν διαχρονική camp απόλαυση. Το αποτέλεσμα σε αυτές τις περιπτώσεις ήταν χασμουρητά και γέλια στο κοινό και ένα κατεστραμμένο μακιγιάζ στο πρόσωπό τους. Ιδού:

Λάιζα Μινέλι - Καμπαρέ (1973)

Εδώ ξεκινάμε με μια πνιχτή κραυγή και μετά ακολουθεί το κενό βλέμμα της Λάιζα που έχει χάσει τα λόγια της από την αμηχανία (και ίσως από το αλκοόλ) και απλά... ευχαριστεί.

 

Σάλι Φιλντ - Μια Θέση στην Καρδιά (1985)

Εκνευριστικά τσιριχτή χροιά και κούνημα κεφαλής που κάνει την ταιριαστά 80s περμανάντ να πάλλεται. «Δεν μπορώ να παραβλέψω το γεγονός ότι σας άρεσα, αυτή τη φορά σας άρεσα!».

 

Σερ - Κάτω απ' τη Λάμψη του Φεγγαριού (1988)

Σερ και camp είναι έννοιες συγκλίνουσες σε ό,τι κι αν κάνει. Πόσο μάλλον όταν κερδίζει Όσκαρ. Δεν έχει σημασία τόσο το τι είπε, όσο το τι φορούσε - εκείνο το αξέχαστο see-through.

 

Γκουίνεθ Πάλτροου - Ερωτευμένος Σέξπιρ (1999)

Ακατάσχετο κλάμα από τη στιγμή που το όνομά της ακούστηκε από τα χείλη του Τζακ Νίκολσον και μια ευχαριστήρια λίστα που περιελάμβανε όλο της το σόι και τους συνεργάτες.

 

Τζούλια Ρόμπερτς - Έριν Μπρόκοβιτς (2001)

Στην περίπτωση της Τζούλια, έχουμε απλά 4 περίπου λεπτά αερολογίας μόνο και μόνο για να απολαύσει όσο μπορεί περισσότερο αυτή τη στιγμή «μια και μπορεί να μην ξανασυμβεί», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει.

 

Χάλι Μπέρι - Ο Χορός των Τεράτων (2002)

Η στιγμή που η δεύτερη μαύρη ηθοποιός στην ιστορία του θεσμού κέρδισε Όσκαρ ερμηνείας συνοδεύτηκε από μια παρ' ολίγον καρδιακή προσβολή και από τα αναμενόμενα politically correct σχόλια.

 

6

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Frederick Wiseman (1930-2026 : O σιωπηλός συλλέκτης της κοινωνικής εμπειρίας

Οθόνες / Frederick Wiseman (1930-2026) : O σιωπηλός συλλέκτης της κοινωνικής εμπειρίας

Ήρεμος κριτής των θεσμών και ευαίσθητος παρατηρητής συνηθισμένων ανθρώπων, ο Φρέντερικ Γουάϊζμαν παρέδωσε ένα εντυπωσιακό αρχείο θεμάτων με έμφαση σε οικονομικές και πολιτικές συνισταμένες, ξεκινώντας από το χρονικό ενός φρικαλέου ιδρύματος και ολοκληρώνοντας το έργο του με ένα gourmand εστιατόριο!
THE LIFO TEAM
76η BERLINALE: Οι γυναίκες στην Berlinale και η αδόκιμη πολιτική υπεκφυγή του Βιμ Βέντερς

76η Berlinale / Οι γυναίκες στην Berlinale και η αδόκιμη πολιτική υπεκφυγή του Βιμ Βέντερς

Οι αντιδράσεις για την απουσία δέσμευσης του 76oυ Φεστιβάλ Βερολίνου όσον αφορά τον πόλεμο στη Γάζα επισκίασαν τη γυναικεία παρουσία, ιδίως την αξιοπρόσεκτη ερμηνεία της Σάντρα Χιούλερ στην ταινία «Rose».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ Robert Duvall

Απώλειες / Ρόμπερτ Ντιβάλ (1931-2026): Η σιωπηλή δύναμη του αμερικανικού σινεμά

O Ρόμπερτ Ντιβάλ ανέδειξε τα χαρακτηριστικά και τις αντιφάσεις της «λευκής» αμερικανικής ψυχής και πήρε Όσκαρ Α' ρόλου, παίζοντας έναν ρημαγμένο μουσικό της κάντρι σε μία από τις πολλές ιδιοφυείς και εξαιρετικά σύνθετες ερμηνείες του.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Ανεμοδαρμένα Ύψη»: Πώς καταστρέφεται ένα ρομάντζο 150 χρόνων;

Μόδα & Στυλ / «Ανεμοδαρμένα Ύψη»: Πώς καταστρέφεται ένα ρομάντζο 180 χρόνων;

Χωρίς ψυχή, παρά την καυτή χημεία μεταξύ Μάργκο Ρόμπι και Τζέικομπ Ελόρντι, το μυθιστόρημα της Έμιλι Μπροντέ διαβάζεται σαν ένα σύγχρονο μελόδραμα με άπειρα κοστούμια και σουρεαλιστικά σκηνικά.
ΣΤΕΛΛΑ ΛΙΖΑΡΔΗ
«Uchronia»: Τα ΦΥΤΑ πάνε στο Φεστιβάλ του Βερολίνου με μια κουήρ ταινία για τον Rimbaud

Οθόνες / ΦΥΤΑ: «Ήρθε η ώρα να επεκτείνουμε το hate-base μας»

Ο Φιλ και ο Φοίβος, το conceptual duo που αποτελεί τα θρυλικά ΦΥΤΑ, μιλούν στη LifO για τη νέα τους ταινία. Το «Uchronia» είναι εμπνευσμένο από το το βιβλίο του Rimbaud «Μια εποχή στην κόλαση», και είναι η μόνη ελληνική ταινία που συμμετέχει φέτος στο φεστιβάλ του Βερολίνου.
M. HULOT
«Αν θέλεις να ρίξεις πυρηνική βόμβα στη ζωή σου, δοκίμασε κρακ»: Η επιστροφή της Κόρτνεϊ Λαβ

Οθόνες / «Αν θέλεις να ρίξεις πυρηνική βόμβα στη ζωή σου, δοκίμασε κρακ»: Η επιστροφή της Κόρτνεϊ Λαβ

Το ντοκιμαντέρ για την πολυτάραχη διαδρομή της «βασίλισσας του grunge» προβλήθηκε στο Φεστιβάλ του Sundance, προκαλώντας αίσθηση, ωστόσο η ίδια δεν παρευρέθηκε στην πρεμιέρα, για αδιευκρίνιστους λόγους.
THE LIFO TEAM
«Άμνετ»: Από το βιβλίο-φαινόμενο στην οσκαρική ταινία της Κλόε Ζάο

The Review / «Άμνετ»: Από το βιβλίο-φαινόμενο στην οσκαρική ταινία της Κλόε Ζάο

Ανάμεσα στα μεγαθήρια «Μια μάχη μετά την άλλη» και «Sinners», το «Άμνετ» της Κλόε Ζάο, μια τολμηρή, φανταστική ιστορία για το πώς ο Σαίξπηρ έγραψε τον «Άμλετ», διεκδικεί 8 Όσκαρ. Η ταινία παίζεται στις ελληνικές αίθουσες, ενώ στα βιβλιοπωλεία κυκλοφορεί και το ομώνυμο μυθιστόρημα της Μάγκι Ο’Φάρελ, στο οποίο η Ζάο χρωστάει πολλά. Η Βένα Γεωργακοπούλου συζητά με τον Ορέστη Ανδρεαδάκη, διευθυντή του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, για την ταινία και το βιβλίο.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Οι 16 οσκαρικές υποψηφιότητες του «Sinners» δεν είναι έκπληξη!

Pulp Fiction / Οι 16 οσκαρικές υποψηφιότητες του «Sinners» δεν είναι έκπληξη!

Δέκα μήνες μετά την έξοδό του στις αίθουσες, το «Sinners» του Ράιαν Κούγκλερ μετατρέπει ένα τολμηρό μουσικό horror σε κινηματογραφικό γεγονός που διεκδικεί την κορυφή και επιστρέφει στο προσκήνιο ως το απόλυτο φαινόμενο της φετινής οσκαρικής σεζόν.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Winter PREVIEW LIFO ΤΑΙΝΙΕΣ

Οθόνες / Η χρονιά ξεκινά με πολύ καλό σινεμά

Από τον Σαίξπηρ και τη χαμένη του οικογένεια μέχρι rave τραγωδίες στην έρημο, πολιτικά θρίλερ στη σκιά δικτατοριών, απρόσμενα ρομάντσα και γοτθικούς εφιάλτες, η σεζόν είναι γεμάτη με βραβευμένες ταινίες, που βάζουν πλώρη για τα Όσκαρ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

σχόλια

4 σχόλια
Η Minnelli ρε παιδιά τι το τόσο camp έκανε; Σιγά, τα έχασε λιγάκι, οι μισοί τα χάνουν εκείνη την ώρα.Όσο για τη Berry OK το τερμάτισε λίγο με το κλάμα αλλά και πάλι η πιο camp βράβευση στην οποία έχει εμφανισθεί είναι όταν παρέδιδε εκείνη το βραβείο: Ο Adrien Brody ήταν γενικότερα συγκινητικός και μεστός στο λόγο του και αξιαγάπητος στον ενθουσιασμό του, αλλά ξεκίνησε με ένα γλωσσόφιλο που άφησε ιστορία, άφησε την τύπισσα να παραπατάει και είναι από τις πιο αστείες οσκαρικές στιγμές που θυμάμαι γενικότερα (κάτω από τον Benigni, φυσικά...).