ΑΡΗΣ ΔΗΜΟΚΙΔΗΣ

Η Άθεη

Η Άθεη Facebook Twitter
13
13

ΑΡΗΣ ΔΗΜΟΚΙΔΗΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η επιστροφή των χαμένων έργων τέχνης της Αμμοχώστου

Εικαστικά / Η επιστροφή των χαμένων έργων τέχνης της Αμμοχώστου

Το τιτάνιο έργο της τελικής μεταφοράς από τα Κατεχόμενα και η επιστροφή 219 έργων τέχνης Ελληνοκυπρίων και Ελλήνων καλλιτεχνών είναι μέχρι σήμερα μια ιστορία με πολλά μυστικά, σκοτεινά σημεία και ερωτηματικά, που μοιάζει με αστυνομικό θρίλερ.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ O κύριος Bios και το Bios Effect

20 χρόνια LiFO / Από το Bios πέρασε όλη η πρωτοπορία της Αθήνας

Το Bios δεν υπήρξε απλώς ένας πολυχώρος στην Πειραιώς. Ήταν, και συνεχίζει να είναι, το σημείο όπου διαμορφώθηκαν νέες αισθητικές, γεννήθηκαν καλλιτεχνικές διαδρομές και άλλαξε ο τρόπος με τον οποίο η Αθήνα αντιλαμβάνεται τον σύγχρονο πολιτισμό.
M. HULOT
Η κουίρ καλλιτεχνική σκηνή δεν κατοικεί πια στο περιθώριο

20 ΧΡΟΝΙΑ LIFO / Η κουίρ καλλιτεχνική σκηνή δεν κατοικεί πια στο περιθώριο

Η ανάδειξη του κουίρ στοιχείου στον εικαστικό χώρο και η αλληλεπίδρασή του τόσο με τις σύγχρονες πολιτικοκοινωνικές εξελίξεις όσο και με την ιστορία, τη μνήμη και το βίωμα.
ΠΑΝΟΣ ΦΟΡΤΟΥΛΑΚΗΣ/ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΠΕΞ ΕΜΣΤ και Πινακοθήκη κλειστά για χρόνια

20 χρόνια LiFO / ΕΜΣΤ και Πινακοθήκη: Τόσα χρόνια κλειστά που κοντέψαμε να τα ξεχάσουμε

Η Εθνική Πινακοθήκη και το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης είναι σήμερα δύο από τα σημαντικότερα καταφύγια πολιτισμού της Αθήνας. Για να ανοίξουν όμως τις πόρτες τους στο κοινό, χρειάστηκε να περάσουν δεκαετίες σχεδίων, ανατροπών, ματαιώσεων και διαδοχικών εξαγγελιών.
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Θυμάσαι την Marina Abramović στο Μπενάκη; Ξεχνιούνται κάτι τέτοια;

20 χρόνια LiFO / Θυμάσαι την Abramović στο Μπενάκη; Ξεχνιούνται κάτι τέτοια;

Αυτό είναι ένα μόνο από τα πολλά εικαστικά events της πόλης όπου τα περασμένα 20 χρόνια είδε την πρώτη της Μπιενάλε, την σημαντική Documenta αλλά και μεγάλες αναδρομικές ελλήνων ζωγράφων. Διαλέξαμε 10 που αξιζει να τις θυμηθούμε ξανά.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Όποιος δεν έχει γάτα δεν μπορεί να συμμετέχει στη συζήτηση»

Studio Visit / Ηλίας Παπαηλιάκης: «Όποιος δεν έχει γάτα δεν μπορεί να συμμετέχει στη συζήτηση»

Ο Ηλίας Παπαηλιάκης ανοίγει το ατελιέ του στον Κολωνό και μιλά στη LiFO για τη ζωγραφική, τη μνήμη, το φως, τις γάτες, τον δημόσιο χώρο και όλα όσα κρύβονται πίσω από τις χαρακτηριστικές μονοκοντυλιές του.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Το «Κυνήγι» του The Krank: Μια παραλία γίνεται πεδίο σύγκρουσης για τις εξορύξεις στο Ιόνιο

Εικαστικά / Ο The Krank μετέτρεψε με την τέχνη του μια παραλία σε πεδίο σύγκρουσης

Στους Οθωνούς, απέναντι από το σημείο όπου σχεδιάζονται υπεράκτιες εξορύξεις, ο καλλιτέχνης δημιούργησε μια εφήμερη εγκατάσταση land art που φέρνει αντιμέτωπο τον προϊστορικό άνθρωπο με τη σύγχρονη βιομηχανία
M. HULOT
Τα έργα της Μαριλίας Κολυμπίρη θυμίζουν καθημερινότητά σου

Εικαστικά / Μαριλία Κολυμπίρη, τι άλλο μπορείς να φτιάξεις με τον πηλό σου;

Η δουλειά της εικαστικού κινείται μεταξύ ζωγραφικής και κεραμικής, εξερευνώντας τη σχέση μας με την καθημερινότητα, τη μνήμη και τα αντικείμενα που συνθέτουν τον προσωπικό μας κόσμο.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Εικαστικά / Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Γεννήθηκε σαν σήμερα μια από τις πιο αναγνωρίσιμες ζωγράφους όλων των εποχών. Με αφορμή την μεγάλη έκθεση στην Tate Modern ανατρέχουμε στη ζωή της που καθόρισε ολοκληρωτικά το έργο της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ

σχόλια

5 σχόλια
Ειναι δικαίωμά τους να πιστεύουν στις νεράϊδες όπως ειναι δικαίωμά μας να τους λέμε οτι δεν υπάρχουν νεράϊδες και πιστεύουν σε μαλακίες. Αλλά όταν κυνηγάνε και σκοτώνουν αυτούς που δεν πιστεύουν στις νεράϊδες. Οταν υποχρεωνουν τα παιδάκια να μαθαινουν για τις νεράϊδες από τον παιδκό σταθμό, όταν κρίνουν το πως ζει και ποιον ερωτεύεται κάοιος σύμφωνα με τα δικά τους νεραϊδοκριτήρια ΚΑΙ ΜΟΝΟ τοτε ναι λυπάμαι αλλα τα παραμυθια επιρρεάζουν τη ζωή αυτων που δεν πιστεύουν στις νεράϊδες και ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ κάνουν να τους επιτιθενται.
Μμμμμ ναι, μονο που πιστεύουν στον εαυτό τους και όχι στον ουράνιο μπαμπακα που θα ασχοληθεί με τα χαμένα κλειδιά τους και θα αφησει να πεθαινουν παιδάκια στην Συρία.
Ξερω ενα εκ γενετης τυφλό, ένα θύμα της θαλιδομίδης, μία γυναίκα με σύνδρομο turner, ενα παιδί με ανεκεφαλία. Ξέρω έναν άστεγο, έναν άνεργο, ένα κοριτσακι με λευχαιμία, ένα μωρό με όγκο στον εγκεφαλο, μια μάνα δολοφονημενου. Ξερω ενα παιδί στρατιώτη, μια εννιαχρονη παντρεμενη με εναν πενηντάχρονο, ενα κακοποιημένο κοριτσάκι, ενα αγορι που εκπορνευεται για να μην πεθάνει από την πείνα. Πολύ επιλεκτικά αγαπαει ο θεός σας. Βάζω στοιχημα οτι η άθεη που ξέρεις είναι δυτική υγιής μενει σε καλό σπίτι έχει φαγητο-περίθαλψη και φοράει ωραια ρούχα. Ετσι αγαπάω κι εγώ. Προτιμώ και εγω να μην εχω την αγαπη του θεού, καλύτερα να με αγαπάει ο Χαρι Πότερ, αλλωστε και θεος και χαρι ποττερ παραμυθια είναι τουλάχιστον ας με αγαπάει κάποιος που ΜΠΟΡΕΙ να αγαπήσει εστω και στο βιβλίο.
Δεν νομιζω οτι το σχολιο σου ειναι σχετικο.. Το αν πιστευει καποιος η οχι ειναι δικο του θεμα.. Δεν ειναι το που ριχνεις το φταιξιμο αλλα ειναι ασχημο να ευχαριστεις για τα καλα τον Θεο, ενω για τα κακα να εθελοτυφλεις... Αν καποιος ευθυνεται για τα καλα τοτε καποιος φταιει και για τα κακα.. Thing about it! ;)
Δεν υπάρχει όμως. αυτό γνωρίζουμε ως αλήθεια εως τώρα. Και εσυ φίλε μου έχεις αγαπήσει και αγαπάς πολύ περισσότερο κόσμο απ ότι ο Θεός, και φυσικά έχεις κάνει περισσότερα καλά σε αυτόν τον πλανήτη απ όσα έχει κάνει αυτός, και αποδεδειγμένα! Οπότε προτιμώ να πιστέψω σε εσένα και στην αγάπη σου για τον κόσμο γιατί εσύ φέρεις καταλληλότερα κριτήρια ώστε να το κάνω! :) Συνέχισε έτσι!