Μικρό αφιέρωμα στην Bjork

Τρεις απρόσμενες "συναντήσεις", μια αγάπη για την TED και ένα παιδικό τραγούδι

Βαγγέλης Μακρής 5.11.2013 | 00:23

5.11.2013 | 00:23

Μας έχουν πρήξει με την «Εποχή της Εικόνας», αυτή την χαζή δικαιολογία όπου ο καθένας καλύπτει την μετριότητα του μέσα στη σημερινή ποπ. Και τότε η εποχή της εικόνας ήταν και σήμερα η εποχή της εικόνας είναι.
Το ποστ θα μπορούσε να ήταν γεμάτο με μερικές από τις εκατοντάδες εμφανίσεις της Bjork μέσα στο χρόνο. Αυτό έχεις την εντύπωση ότι μένει; Η εικόνα; Το καλλιτεχνικό έργο μένει. Το ενδιαφέρον στην περίπτωση της Bjork είναι ότι παραμένει ανήσυχη για την δουλειά της πρώτα και μετά για την εικόνα της. Πειραματίζομαι δεν σημαίνει αλλάζω μόνο την εικόνα μου βάζοντας δυο αστακούς και πέντε χοιρινές μπριζόλες πάνω μου. Πειραματίζομαι σημαίνει αλλάζω και τον ήχο μου. Η Bjork κατάφερε μέσα στο χρόνο να αλλάζει συνεχώς τον ήχο της άλλοτε επιτυχημένα και άλλοτε όχι και τόσο. Οφείλεις να τις αναγνωρίσεις ότι πάνω απο όλα μέχρι τώρα έχει βάλει την μουσική της και μετά την εικόνα της:

Τρεις απρόσμενες "συναντήσεις" με την Bjork

Την τελευταία φορά που η Bjork ακούστηκε εκεί που δεν το περίμενα ήταν φέτος το καλοκαίρι σε ένα γαμήλιο γλέντι. Είχε προηγηθεί φυσικά το Get Lucky, ο Παντελίδης, κάτι κλαρίνα, τσιφτετέλια και ξαφνικά αυτό:

Ο κόσμος συνέχισε να χορεύει στην πίστα σαν να ήταν τσιφτετέλι και είναι λογικό. Το remix του Omar Souleyman προσθέτει στην πρώτη και πολύ πιο ηλεκτρονική εκδοχή του κομματιού ένα νταλκά. Και άμα έχεις πιεί όλα γίνονται ευκολότερα.

H πρώτη απρόσμενη ακρόαση της Bjork ήταν σε ένα ΚΨΜ. Ανάμεσα σε φωνές και τον ήχο μιας τηλεόρασης που έπαιζε ποδόσφαιρο ακουγόταν δυνατά το “Post” το οποίο είχε κυκλοφορήσει πριν μερικά χρόνια. Σε 48 ώρες «αυτός ο μουρλός ο ΚΨΜιτζής θα απολυόταν» και μεράκλωνε με Bjork.

Άλλη μια φορά που «εμφανίστηκε μπροστά μου» η Bjork ήταν στην έκθεση του Λουκά Σαμαρά στην Εθνική Πινακοθήκη πριν μερικά χρόνια. Παρατηρώντας μια φωτογραφία του από το διαμέρισμα του στην Νέα Υόρκη, έχοντας στα αυτιά μου την φωνή μιας γυναίκας που κρατούσε μια σακούλα σουπερ μάρκετ και φώναζε «για τον γιό της που μένει δίπλα του στην Νέα Υόρκη και είναι τόσο καλός κύριος»(σ.σ δεν πρέπει να ήταν καλά), είδα στους τοίχους γραμμένη την λέξη «Bjork».

Η Bjork μπορεί να είναι παντού και πουθενά. Όμως για εμένα θα είναι για πάντα εκείνο το κορίτσι με το μάλλινο πουλόβερ στο «Debut» το πρώτο και το καλύτερο άλμπουμ, ένα άφθαρτο διαμάντι μέσα στο χρόνο.

Εκείνο το κορίτσι στο εξώφυλλο του 01...

Andrew Thomas Huang

Ο Andrew Thomas Huang σκηνοθέτης του Mutual Core της Bjork κέρδισε στα Uk music video awards 2013 το βραβείο «καλύτερου πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη». Σαν να ανήκει κάθε φορά η Bjork σε ένα διαφορετικό σύμπαν και στέλνει αυτά τα βίντεο για να μας πει ότι όλα είναι εντάξει στον κόσμο της: