«Όταν δεν έχεις άλλη περηφάνια ξεπέφτεις στην εθνική»

Facebook Twitter
11

 

Αυτό το στενσιλ σε έναν αθηναϊκό τοίχο συμπυκνώνει σε μια πρόταση αυτό που άλλοι προσπαθούν να πουν με ολόκληρα κατεβατά. «Όταν δεν έχεις άλλη περηφάνια ξεπέφτεις στην εθνική». Και πραγματικά εκεί βρίσκεται η ουσία του θέματος. Άνθρωποι χωρίς αυτοσεβασμό βρίσκουν μια παρήγορη αγκαλιά μέσα στο εθνικισμό. Εκεί, οι ατέλειες τους νομίζουν ότι εξαφανίζονται, από μικροί γίνονται στα μάτια τους μεγάλοι, καθώς απομακρύνονται από τον εαυτό τους ο καθρέφτης που έχουν βάλει απέναντι τους παραμορφώνει όλο και περισσότερο.

Χαμένη η μονάδα μέσα στην ομάδα γίνεται σπουδαία. Δεν έχει σημασία η προσωπική σου αξία που μπορεί να είναι μηδαμινή. Είσαι μέρος ενός συνόλου που θεωρεί τον εαυτό του ανώτερο. Είσαι και εσύ ένας μικρός κρίκος στην αλυσίδα του «ανώτερου DNA» της «επίλεκτης φυλής». Μια αλυσίδα που κουβαλάς σαν βαρίδι στα πόδια σου. Γίνεσαι ισόβιος κρατούμενος μιας φυλακής. Εκεί το «Εγώ» εξαφανίζεται και γίνεται «Εμείς». Το να ανήκεις κάπου είναι το καλύτερο και σκληρότερο ναρκωτικό.

Αυτό το «Εμείς» είναι που σκοτώνει την προσωπική εξέλιξη. Ακόμα και όταν χτυπούν καμπανάκια για τις μονάδες, εκείνες κάνουν πως δεν ακούν. Είναι ο φόβος του να μείνεις μόνος γεμάτος ατέλειες, μειονεκτήματα, αβεβαιότητες, χωρίς λύσεις. Όμως έχει φτάσει η στιγμή που όλες αυτές οι μονάδες πρέπει να αποδεσμευτούν από αυτή την αλυσίδα. Χίλιες φορές χωρίς το ναρκωτικό του εθνικισμού.

Καλύτερα «ξενέρωτοι» γεμάτοι ατέλειες παρά «ανώτεροι». Φτάσαμε στο σημείο μηδέν. Ας παλέψει ο καθένας από εμάς με το δικό του προσωπικό μηδέν. Το να ανήκεις οπουδήποτε δεν φτάνει. Σημασία έχει τι είσαι.

11

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αριστοκρατικά φτωχοί, Ελευθεροτυπία, 1991

Ημερολόγιο / Αριστοκρατικά φτωχοί. Του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου

Ελάχιστοι κατέχουν το μυστικό να χρησιμοποιούν το χρήμα επ’ αγαθώ, να το σκορπίζουν απαλά, χωρίς ιδιαίτερη σκέψη αλλά ούτε και περιφρόνηση, να το σκορπίζουν όπου θέλουνε αυτοί κι όχι η μόδα
ΣΤΑΘΗΣ ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΑΝΟΣ

σχόλια

8 σχόλια
Συμφωνώ, Βαγγέλη!Η ύπαρξη είναι απέραντη και εμείς προσπαθούμε να τη χωρέσουμε σε ιδεολογικά και δογματικά κουτάκια. Όπως οι ΧΑ(ροκαμένοι), όπως ο Κούλογλου με τις αριστερίστικες κορώνες του. Ο αγνός πατριωτισμός είναι σαν την απλή εκτίμηση στην οικογένεια: μία ένδειξη αγάπης. Από την υπερβολή και την προσκόλληση προέρχονται τα δεινά. Όπως, κολλημένοι είστε εσείς με την ιδεολογία σας καλή ώρα. Τελευταία, ο Άρης απέφευγε να δημοσιεύσει τα σχόλιά μου, διότι καυτηρίαζα αυτήν τους την προσκόλληση. Ξέρετε, σήμερα η Αριστερά έχει ανάγκη να ταυτίζει αυτόν τον αγνό πατριωτισμό με το Ναζισμό, ΧΑ, κλπ. Αύριο, μπορεί το συμφέρον της να επιβάλλει το αντίθετο. Κάτι που η Ε. Καλογεροπούλου στο ΣΚΑΙ, ήδη έχει αρχίσει και κάνει, εκτελώντας εντολές άνωθεν!
Η γνωστή εθνομιδενιστική τοποθέτηση αριστερίστικων ιστοσελίδων όπως αυτή, κύριοι Δημοκίδη, Κούλογλου και Σία. Ο πατριωτισμός και ο ναζισμός είναι έννοιες αντίθετες, όπως λένε τώρα πια και οι συριζαίοι προκειμένου να προσεγγίσουν τους ΑΝΕΛ. "Όταν δεν έχεις άλλη περηφάνια ξεπέφτεις στην εθνική". Εγώ θα έλεγα ότι όταν οι θεσμοί εκφυλίζονται, τότε γίνεσαι ιδεολόγος.
«Είμαι έλληνας πατριώτης, αγαπώ την πατρίδα μου και το δείχνω… Πως? Κρεμάω τη σημαία στις εθνικές εορτές, λέω τον εθνικό ύμνο συχνά και χαίρομαι στις νίκες τις εθνικής. Αυτά. Οι πράξεις είναι κουραστικές, βρε αδερφέ. Πιστεύω ότι καταναλώνω αρκετή ενέργεια στο πλύσιμο και το σιδέρωμα της σημαίας 2 φορές το χρόνο, όπως και στα χειροκροτήματα στις παρελάσεις. Τι άλλο να κάνω δηλαδή? Η θεωρία είναι πιο βολική. Κάθομαι άνετα στον γαλανόλευκο καναπέ, που πήρα σε τιμή ευκαιρίας από τα istikbal και μέσω του ταϊβανέζικου laptop μου, διατυμπανίζω πόσο ανώτερη είναι η φυλή μου. Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, είμαι τόσο έξυπνος.Διαβάζω όλα τα εθνικιστικά παραμύθια που γράφουν διάφοροι ανώνυμοι, στο internet. Με βοηθάν να χαλαρώνω τα βράδια. Πιστεύω όλες τις θεωρίες συνομωσίας για απειλές κατά του ελληνισμού, από σιωνιστές και κομμουνιστές. Νομίζω ότι είναι σαχλαμάρες, αλλά κρατάν σε εγρήγορση το εθνικό μου φρόνιμα. Θέλω να είμαι έτοιμος, όταν θα γίνει εμφύλιος. Συμπαθώ τη Χρυσή Αυγή. Την ψήφισα κιόλας, στις τελευταίες εκλογές. Έχω και φίλο στο Facebook τον Ηλία Κασιδιάρη. Δε με ενδιαφέρει η συμπάθεια που τρέφουν για την Ελλάδα, όλοι οι ανατολικοί και αφρικανικοί λαοί. Για μένα είναι υπάνθρωποι. Βέβαια, δε συμπαθώ τις επιθέσεις και τα μαχαιρώματα, αλλά έτσι καθαρίζει κι ο τόπος. Στο κάτω-κάτω δεν ματώνουν τα δικά μου χέρια. Γιατρέ μου τι λες? Είμαι αυτό που λεν οι γύρω μου? Δηλαδή, ο «αγαθός» εθνικιστής, που οπλίζει το χέρι του φασισμού ή ξαφνικά θα γίνω κι εγώ, ψυχοπαθής δολοφόνος? Λες να χρειάζομαι ψυχίατρο?»
Μη μου πείτε ότι το βαρύγδουπο του συνθήματος καλύπτει την εκκωφαντική του αστοχία. Αλλο να αγαπάς τον τόπο σου κι άλλο να νομίζεις ότι είσαι ανώτερο ον επειδή έτυχε να γεννηθείς κάπου. Το δεύτερο δεν έχει λογική. Ομως το να αγαπας τον τόπο σου δεν είναι μεμπτό. Ας μην πάμε να το βγάλουμε έτσι.
Κοίτα γύρω σου και θα δεις οτι δεν υπάρχει καμμία «επίλεκτη φυλή». Μίζερα ανθρωπάκια σέρνουν την άγνοιά τους στη φυλακή της συλλογικότητας. ΕΜΠΡΟΣ, ΝΑ ΚΑΨΟΥΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΣΗΜΑΙΕΣ! ΕΜΠΡΟΣ ΝΑ ΕΞΕΛΙΧΘΟΥΜΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΣΑΝ ΑΤΟΜΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΑΝ ΟΠΑΔΟΙ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ!