Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Μαρία Καβογιάννη, πώς αντιλαμβάνεσαι τον φεμινισμό σήμερα;

Η δημοφιλής ηθοποιός ηγείται μιας all-female διανομής στη νέα σκηνική μεταφορά του εμβληματικού φεμινιστικού βρετανικού έργου «Top Girls» από τον Θωμά Μοσχόπουλο.
Αν είχα κι άλλα χρόνια, θα ήθελα να έχω δοκιμαστεί και σε άλλα πράγματα. Θα ήθελα να έκανα σεμινάρια σε μια καταπληκτική σχολή στο εξωτερικό, υποκριτική, σκηνοθεσία, σινεμά. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO

Διαβάζοντας πως στο νέο ελληνικό ανέβασμα του εμβληματικού για τα '80s βρετανικού έργου Top Girls της Κάριλ Τσέρτσιλ από τον Θωμά Μοσχόπουλο παίζει η Μαρία Καβογιάννη, έκανα τον εξής συνειρμό: η ηθοποιός που στα '90s υποδύθηκε στην τηλεόραση με τεράστια επιτυχία δύο απόλυτα στερεοτυπικούς γυναικείους χαρακτήρες, αυτούς του «δουλικού» (στην «Ντόλτσε Βίτα») και της πόρνης (στα «Εγκλήματα»), με εντελώς απενοχοποιημένο και ανεξάντλητα κωμικό τρόπο, συνδέοντας το όνομά της ανεξίτηλα με αυτούς, τώρα περνά στην αντίπερα όχθη, συμμετέχοντας στο απόλυτο φεμινιστικό θεατρικό. Επιλογή αρκετά έξω από τα νερά της, θα μπορούσε να πει κανείς, και η ίδια δηλώνει ενθουσιασμένη που βγαίνει από το comfort zone της, όταν την επισκέπτομαι στο σπίτι της στον Βύρωνα, μετά το τέλος των προβών μιας καθημερινής.

 

«Είναι άλλη γραφή, άλλος τρόπος, με τράβηξε κυρίως ο Θωμάς Μοσχόπουλος, γιατί ήθελα επί χρόνια να δουλέψω μαζί του, και η ομάδα των γυναικών, που τις θαυμάζω όλες. Έχουμε κάνει διαφορετικά πράγματα, είμαστε από διαφορετικές "σχολές", αλλά επικοινωνούμε. Βρίσκουμε διαφορετικούς δρόμους για να διαβάσουμε το κείμενο, αυτοσχεδιάζουμε, βάζουμε τη δική μας γλώσσα. Είναι για μένα σαν ένα είδος σεμιναρίου. Θέλω να μάθω, να διδαχτώ, να δω και αυτόν τον τρόπο».


Στο Top Girls, ο κεντρικός χαρακτήρας της Μαρλίν, τον οποίο υποδύεται η Αλεξία Καλτσίκη, είναι μια φράου των επιχειρήσεων που έχει πατήσει επί πτωμάτων για να αναδειχτεί, θυσιάζοντας σε μεγάλο βαθμό την οικογενειακή γαλήνη και την ανθρωπιά της. Επί σκηνής παρελαύνουν ένα κάρο ιστορικοί γυναικείοι χαρακτήρες σε μια παράδοξη, σουρεαλιστική σύνδεση φαντασίας και πραγματικότητας, ενώ το ίδιο το έργο, παρότι γράφτηκε πρωτίστως για να κριτικάρει τον θατσερισμό, φαντάζει πιο επίκαιρο παρά ποτέ την εποχή του #metoo και του παγκόσμιου αγώνα για την κατάκτηση μιας ουσιώδους, πολυεπίπεδης ισότητας.

 

«Σέβομαι πολύ τις γυναίκες που μένουν στο σπίτι και στην ουσία εργάζονται ολημερίς, με όλο τους τον εαυτό, χωρίς οικονομικές απολαβές. Εμένα με βοήθησαν οι γυναίκες της ζωής μου. Η γιαγιά μου και η μητέρα μου ήταν εργαζόμενες, δυναμικές γυναίκες».

 

«Το γυναικείο ζήτημα είναι πάντα επίκαιρο. Η γυναίκα μέχρι σήμερα έχει αυτή την, αν το θέλεις, δυσκολία μεταξύ καριέρας και οικογένειας. Αυτό που λέμε "φύση", τουλάχιστον στα πιο παλιά χρόνια, την τραβούσε προς την οικογένεια. Όμως οι ρυθμοί, οι χρόνοι, οι εποχές, αλλάζουν και οι γυναίκες έχουν πάρει στα χέρια τους τη ζωή τους και την καριέρα τους, λαμβάνοντας ικανοποίηση και από άλλα πράγματα. Ωστόσο, αυτές οι αποκλίσεις υπάρχουν ακόμα. Εγώ, λοιπόν, υποδύομαι την αδερφή της Μαρλίν, μια γυναίκα που έχει μείνει στο σπίτι, αλλά θεωρώ πως είναι εξίσου δυναμική μέσα στις συνθήκες που έζησε, χωρίς να έχει επιλέξει μια καριέρα».

 

Η Μαρία Καβογιάννη τα κατάφερε και τα δύο: να χτίσει μια όμορφη καριέρα και να μεγαλώσει με καμάρι την κόρη της. Έχοντας σπουδάσει στην ΑΣΟΕΕ, θεωρεί σήμερα την τόλμη της να δοκιμαστεί στην υποκριτική το πιο χειραφετημένο πράγμα που έκανε στη ζωή της. «Σέβομαι πολύ τις γυναίκες που μένουν στο σπίτι και στην ουσία εργάζονται ολημερίς, με όλο τους τον εαυτό, χωρίς οικονομικές απολαβές.

 

»Εμένα με βοήθησαν οι γυναίκες της ζωής μου. Η γιαγιά μου και η μητέρα μου ήταν εργαζόμενες, δυναμικές γυναίκες. Η γιαγιά μου, έχοντας γεννηθεί τον προ-περασμένο αιώνα, κατάφερε να γίνει δασκάλα εκείνη την εποχή και να κάνει και οικογένεια. Τελείωσε 16 χρονών την Παιδαγωγική Ακαδημία. Για μένα, ήταν πολύ σημαντική προσωπικότητα και σίγουρα το πρότυπό μου, γιατί τα ενδιαφέροντά της ήταν πολλά. Της άρεσε το θέατρο, ασχολούνταν με τη συγγραφή – τότε οι δάσκαλοι τα έκαναν όλα. Και η μαμά δασκάλα και ζωγράφος. Έχει πάει σόι το βασίλειο! Είχα ποτιστεί από νωρίς με το ότι πρέπει να είμαι ανεξάρτητη και να τα καταφέρνω μόνη μου, χωρίς το αποκούμπι ενός άντρα. Αυτό το έχω εμφυσήσει και στην κόρη μου. Αν είχα κι άλλα χρόνια, θα ήθελα να έχω δοκιμαστεί και σε άλλα πράγματα. Ως όνειρα τα έχω μέσα μου, όχι ως απωθημένα. Θα ήθελα να έκανα σεμινάρια σε μια καταπληκτική σχολή στο εξωτερικό, υποκριτική, σκηνοθεσία, σινεμά. Θα ήθελα να έχω γνωρίσει την τέχνη της ζωγραφικής...».

 

Όταν ξεκίνησα να ασχολούμαι με το θέατρο, ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα γινόμουν κωμική περσόνα. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO
Όταν ξεκίνησα να ασχολούμαι με το θέατρο, ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα γινόμουν κωμική περσόνα. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν / LiFO


Πώς αντιλαμβάνεται όμως τον φεμινισμό σήμερα; «Πολλές φορές οι γυναίκες διεκδικούν μια πατριαρχική θέση, πράγμα που μπορεί να αποβεί επίσης αρνητικό. Ο φεμινισμός για μένα λειτουργεί όταν μια γυναίκα διεκδικεί τα δικαιώματά της, που παλιότερα ήταν θαμμένα, όσον αφορά τη σχέση της με την κοινωνία, την ανεξαρτησία της, τις πολιτικές της θέσεις, την εργασία και την εργασιακή ισότητα. Δεν είναι δεύτερο είδος ανθρώπου η γυναίκα. Χρειάζεται καλλιέργεια ο άνθρωπος για να τα κατακτήσει όλα αυτά, να αλλάξουν τα συστήματα εκπαίδευσης και να γίνουν προσιτά στα παιδιά. Η γνώση θέλει εμπειρία, δεν πρέπει να προέρχεται από καταπίεση».

 

Καθώς συζητάμε για τα μικρά πράγματα της καθημερινότητας που μπορούν να κάνουν την αλλαγή, η Μαρία, που βλέπει πλέον πάρα πολλές ξένες σειρές, κάνει μια σημαντική διαπίστωση, ακόμα σημαντικότερη αν αναλογιστεί κανείς ότι είναι μια καλλιτέχνις προερχόμενη από τη «χρυσή» τηλεοπτική εποχή: «Με το Netflix νιώθω πλέον σαν να είμαστε εγκαταλελειμμένοι στην ελληνική τηλεόραση. Οι σειρές έχουν φτάσει στο φεγγάρι, είναι εξαιρετικής ουσίας, όχι μόνο αισθητικής. Η πρόσβαση, όμως, σε όλη αυτήν τη γνώση ίσως βοηθήσει περισσότερο στην καθολική παιδεία των παιδιών. Αφού η τηλεόραση είναι μέσα στο σπίτι μας, ας έχει προγράμματα τέτοιου επιπέδου, τόσα ντοκιμαντέρ, τόση μυθοπλασία...».


Ακροβατώντας δεξιοτεχνικά μεταξύ της κωμωδίας, που την έκανε διάσημη, και του δράματος, που την καταξίωσε, η Μαρία Καβογιάννη νιώθει καθ' όλα τυχερή. Θυμάμαι πόσο σοκαριστική ήταν η μεταμόρφωσή της στις πρώτες της συμμετοχές στις σειρές του Πάνου Κοκκινόπουλου κι έπειτα στην ταινία Οξυγόνο των Ρέππα-Παπαθανασίου και το μοιράζομαι μαζί της. «Όταν ξεκίνησα να ασχολούμαι με το θέατρο, ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα γινόμουν κωμική περσόνα. Και στη σχολή (σ.σ. του Καρόλου Κουν) δεν είχα τέτοιες ευκαιρίες και τέτοια κατεύθυνση. Όλο αυτό στα δύο σίριαλ που παίζονται μέχρι σήμερα προέκυψε κάπως κατά τύχη. Μέσα μου, βέβαια, έχω τον αυτοσαρκασμό. Ακόμα και σε τραγικές ιστορίες, υπάρχουν μικρά πραγματάκια που μπορείς να πεις κωμικά. Είναι μια ανακούφιση αυτό.

 

»Ήμουν τυχερή που συμμετείχα σε αμιγείς κωμωδίες, αλλά και σε δραματικές δουλειές. Στους πρώτους δραματικούς ρόλους είχα μεγάλη συστολή, ακόμα και λόγω της χαρακτηριστικής χροιάς της φωνής μου, είχα φόβο μήπως γελάσουν ενώ λέω κάτι που δεν είναι κωμικό. Μπαίνουν εύκολα οι ταμπέλες του κωμικού ή του δραματικού ηθοποιού. Εμείς υπηρετούμε. Φυσικά, πάντα μπορούσα να επιλέξω τι θα κάνω, αλλά όχι να επιβάλω αυτό που θέλω».


Σήμερα η Μαρία αγαπά να περπατά στην πόλη και να παρατηρεί, να φαντάζεται πώς μπορεί να είναι οι άνθρωποι που βρίσκονται μέσα στα σπίτια, πώς ζουν, αν έχουν οικογένειες, να κάνει εικόνες. «Μ' αρέσει που συναντιέμαι με τους φίλους μου σε σπίτια, μαγειρεύουμε, παίζουμε. Η παιδική μου ηλικία δεν έχει περάσει. Έτσι ζούσα από μικρή, με άλλους τρόπους. Γι' αυτό μένω ακόμα στην ίδια γειτονιά, εδώ που μεγάλωσα».


Τελικά, το δουλικό και η πόρνη είχαν κάτι κοινό, που μάλλον τους το μετέφερε η ίδια η Μαρία Καβογιάννη, καθαρή ψυχή.

 

Info

Top Girls της Caryl Churchill

Μετάφραση-Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος

Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ

Σκηνικά: Ευαγγελία Θεριανού

Φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος

Βοηθός σκηνοθέτη: Ρωμανός Μαρούδης

Γραφιστική επιμέλεια: Μάριος Γαμπιεράκης - Χρυσούλα Κοροβέση [mavra gidia]

Διεύθυνση παραγωγής: Αναστασία Καβαλλάρη

Παίζουν: Μαρία Καβογιάννη, Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Βίκυ Βολιώτη, Αλεξία Καλτσίκη, Ευδοκία Ρουμελιώτη, Ειρήνη Μακρή, Άλκηστις Πολυχρόνη

 

Θέατρο Πόρτα

Μεσογείων 59, 210 7711333

Από 2/11

Τετ. 20:00, Πέμ.-Σάβ. 21:00, Κυρ. 19:00

Εισ.: 12-20 €

www.porta-theatre.gr

Ο Αλέξανδρος Διακοσάββας είναι αρχισυντάκτης της LiFO. Γεννήθηκε το 1987 και μεγάλωσε στη Ρόδο. Σύντομη θητεία στους Ηλεκτρολόγους Μηχανικούς της Πολυτεχνικής Σχολής Πάτρας και συνέχιση σπουδών στη Βιολογία του ίδιου Πανεπιστημίου τον οδήγησαν τελικά στο να θέλει να ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

 Η Αλεξία Καλτσίκη ήταν το πρόσωπο του καλοκαιριού
Ο υποδειγματικός τρόπος με τον οποίο ακροβατεί στο σύγχρονο θεατρικό χάος η πολυσυζητημένη «Ηλέκτρα» της Επιδαύρου.
Η Στεφανία Γουλιώτη μάς μιλά από το Πεκίνο (μέσω του κινεζικού WeChat)
H ηθοποιός βρίσκεται εκεί για το ανέβασμα του αισχύλειου «Αγαμέμνονα», σε μια συνεργασία του δικού μας Εθνικού Θεάτρου με τον αντίστοιχο θεσμό της Κίνας.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Μελάνια Τραμπ: Πώς θα θυμάται ο κόσμος αυτή την Πρώτη Κυρία;
Μετά από τέσσερα χρόνια απρόθυμης παρουσίας στον Λευκό Οίκο οι περισσότεροι αναλυτές συμφωνούν ότι η Μελάνια απέδειξε όχι πόσο διαφορετική, αλλά πόσο ίδια είναι με τον σύζυγό της.
Μια εξοργιστική απάντηση
Η ψυχρότητα στη διατύπωση, η μηδενική ενσυναίσθηση, η ελαφρά αμφιβολία που διατρέχει την αντίδραση της Ομοσπονδίας στην καταγγελία της Ολυμπιονίκη περί βιασμού είναι κάτι που στο μέλλον θα πρέπει να διδάσκεται σε Σχολές Επικοινωνίας και σεμινάρια διαχείρισης κρίσεων.
Μυρτώ Κοντοβά: «Είμαι σε μεγάλη κόντρα με την κουλτούρα της τηλεόρασης»
Γράφει, σκηνοθετεί, μοντάρει, ζει μέσα στο νέο της πρότζεκτ, τη σειρά «Σχεδόν Ενήλικες», που μόλις ξεκίνησε να προβάλλεται στο Mega: Η Μυρτώ Κοντοβά επέστρεψε στην τηλεόραση μιλώντας για την Αθήνα που γνωρίζει καλά, αυτήν τη φορά μέσα από μια ιστορία γεμάτη σασπένς.
Ανδρόγυνη, μορφινομανής, αριστοκράτισσα: Η μποέμικη ζωή της φωτογράφου Άννεμαρι Σβάρτζενμπαχ
Οι φωτογραφίες της Ελβετίδας με τις γερμανικές αριστοκρατικές καταβολές που γύρισε σχεδόν όλο τον κόσμο απαθανατίζοντας ανθρώπους, μνημεία και τοπία, όπως ήταν πριν από 75 χρόνια
Jean Graetz: Αντίο σε μια σπουδαία ψυχή που πολέμησε τον ρατσισμό στο πιο βαθύ σκοτάδι
Πίσω από τη Rosa Parks, πίσω από τον Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ υπήρχε μια ατρόμητη γυναίκα και ο σύζυγός της
Jen Gunter: Η σούπερ σταρ γυναικολόγος που ξεμπρόστιασε την Gwyneth Paltrow μιλά στη LiFO
Με αφορμή το παγκόσμιο best seller της «H Βίβλος του Κόλπου» (εκδόσεις Μεταίχμιο) η μαχητική γυναικολόγος μιλά για μια σειρά από παρανοήσεις και μύθους γύρω από το γυναικείο σώμα, μύθους που βολεύουν την πατριαρχία και τους επιτήδειους.
Νάντια Κομανέτσι: Όσα δεν ξέραμε για το «απόλυτο 10» που ακόμη στοιχειώνει τη Δύση
Μερικές σκέψεις με αφορμή το βιβλίο «Η μικρή κομμουνίστρια που δεν χαμογελούσε ποτέ».
 Ισμήνη Καπάνταη: «Αν δεν είχε δολοφονηθεί ο Καποδίστριας, η Ελλάδα θα ήταν διαφορετική»
Η συγγραφέας του ιστορικού μυθιστορήματος «Το βρωμερόν ύδωρ της λήθης» θεωρεί ότι ο «νεοέλληνας» παραμένει ακόμα ένας άλυτος γρίφος.
Μαρία Μπακάλοβα: Είναι η «συνεργάτις» του Borat η πιο απτή δικαίωση του #MeToo;
Η ντροπιαστική φάρσα στον Ρούντι Τζουλιάνι, τον άλλοτε πανίσχυρο δήμαρχο της Νέας Υόρκης, μόλις ανέδειξε την πιο θαρραλέα ηθοποιό στην Αμερική του Τραμπ.
Αναστασία Κοτανίδου: «Ο κορωνοϊός ανέδειξε την απόγνωση τού να πεθαίνεις μόνος»
Καθηγήτρια της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Εντατικής Θεραπείας, πνευμονολόγος-εντατικολόγος στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας Ευαγγελισμού. Γεννήθηκε στη Σόφια της Βουλγαρίας, ζει στην Αθήνα.
Podcast Νο.18: Συζητώντας με την Φούστα Κλαρωτή
Ήταν δίκαιο κι έγινε πράξη
Τα λόγια της Μάγδας Φύσσα
Οι δηλώσεις της Μάγδας Φύσσα για τον αγώνα της εναντίον της Χρυσής Αυγής και για την καταδίκη της εγκληματικής οργάνωσης.
Αμπα Podcast/ Συζητώντας με την Anna
Ruth Bader Ginsburg: Η ζωή της μέσα από τα δικά της λόγια
Μερικές χαρακτηριστικές φράσεις της από συνεντεύξεις, ομιλίες και δηλώσεις που συνθέτουν το προφίλ μιας εμβληματικής προσωπικότητας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και του αγώνα της υπεράσπισης των δικαιωμάτων.
Η κόκκινη Πότα των νησιών της εξορίας
«Αν γινόταν χούντα σήμερα στην Ελλάδα, πάλι εμένα θα έπιαναν πρώτη!»
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή