Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Ο Χρύσανθος Πανάς μάς υποδέχεται στο νέο Zonars και απαντά σε όλα όσα συζητιούνται για την πόρτα του
Γεύση

Ο Χρύσανθος Πανάς μάς υποδέχεται στο νέο Zonars και απαντά σε όλα όσα συζητιούνται για την πόρτα του

Το ιστορικό στέκι του κέντρου άνοιξε ξανά και ο νέος ιδιοκτήτης του αναλαμβάνει αποκλειστικά να μας ξεναγήσει και να απαντήσει στις κατηγορίες για «πόρτα» που κάνουν τον γύρο των social media.

 

Βαριές κουρτίνες, εντυπωσιακός φωτισμός και επίπλωση, τεράστια μπάρα: Αυτά είναι τα στοιχεία που μου τραβούν την προσοχή μόλις μπαίνω στο νέο Zonars που υποδέχεται και πάλι τους Αθηναίους εδώ και περίπου μία εβδομάδα. Το ιστορικό στέκι της πόλης έχει περάσει πλέον στην ιδιοκτησία του ομίλου επιχειρήσεων Πανά κι έπειτα από πολύμηνες εργασίες ανακαίνισης, είναι έτοιμο να δώσει το στίγμα του στη γιορτινή Πανεπιστημίου. «Η Τράπεζα Πειραιώς χειρίστηκε άψογα το θέμα της χρηματοδότησης και σε ελάχιστο χρόνο μπορέσαμε να ξεκινήσουμε ξανά τις εργασίες που για ένα μεγάλο διάστημα είχαν παγώσει το καλοκαίρι, όπως όλα στη χώρα, λόγω των capital controls» αρχίζει να μου περιγράφει ο Χρύσανθος Πανάς, μόλις με καλωσορίζει. «Εκ των πραγμάτων έπρεπε να προσαρμοστεί το μπάτζετ, οπότε κοιτάξαμε να αλλάξουμε κάποια πράγματα, που ωστόσο στην πορεία λειτουργίας του Zonars θα φτιαχτούν σύμφωνα με το αρχικό πλάνο. Μιλάμε για λεπτομέρειες, τα πόδια αυτού του σκαμπό, ας πούμε, θα γίνουν μπρούτζινα. Δεν κάναμε σε τίποτα πίσω αναφορικά με τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό, τον οποίο είχε αναλάβει το K-Studio των αδελφών Καραμπατάκη».

 

To Zonars στο συλλογικό θυμικό των Αθηναίων είναι ένα ιστορικό καφέ-ζαχαροπλαστείο, συνδεδεμένο με τον αστικό πυρήνα της πόλης, ένα τοπόσημο που ανήκει στους πολίτες της και ο κ. Πανάς συμφωνεί με αυτή τη θέση. Τι γίνεται λοιπόν όταν κάποιοι από αυτούς, ξαφνικά δεν έχουν πρόσβαση σε αυτό για να δουν την πολυαναμενόμενη επιστροφή του;

 

Ξεκινώντας την περιήγηση στην τεράστια σάλα, ο κ. Πανάς περιγράφει την εμμονή του στη λεπτομέρεια που θα έφερνε στο Zonars εκ νέου την αίγλη του παρελθόντος. «Είναι πολύ δύσκολο να φτιάξεις μωσαϊκό το 2015, μας ρωτούν αν τα παλιά μωσαϊκά του δαπέδου υπήρχαν κάτω από τα πλακάκια. Όχι, ήταν κατεστραμμένα, τα φτιάξαμε από την αρχή με την ψηφίδα και το σμάλτο, με τον τρόπο που γίνονταν τότε. Τα μάρμαρα Τήνου μπήκαν ξανά μέσα για να δώσουν την αίσθηση πολυτέλειας. Οι βουάλ κουρτίνες υπήρχαν και τότε, θα τις δεις αν ανατρέξεις σε εικόνες του Zonars τις δεκαετίες του '40, ΄50 και '60. Τα αστικά σπίτια είχαν αυτή την κουρτίνα, εμείς τις ενισχύσαμε με τις βελούδινες στα πλάγια. Το πρωί οι κουρτίνες είναι ανοιχτές για να υπάρχει εξωστρέφεια, να βλέπεις τους περαστικούς που περνούν. Το βράδυ, επειδή είναι ημιδιάφανες, βλέπεις τις σκιές - αν τρως μέσα θες να είναι πιο διακριτικά το βράδυ. Πολλοί καναπέδες είναι έπιπλα του '50 και έχουν προϋπάρξει στο Zonars, τα ανακατασκευάσαμε, όπως επίσης και τις κόκκινες καρέκλες. Οι μπουαζερί είναι παρόμοιες με τις παλιές, από ξύλο καρυδιάς, με τη διαφορά ότι προτιμήσαμε να αποφύγουμε το λούστρο που συνηθιζόταν τότε, ώστε να διαθέτουν μια σύγχρονη νότα, να μην είναι παλιακές. Εξάλλου, δεν θα είχε νόημα να φτιάξουμε ρέπλικες. Τζάκι δεν υπήρχε, αλλά το προσθέσαμε στη γωνιά του lounge. Το σημερινό lounge είναι το παλιό «ζαχαροπλαστείο», όχι αυτό που σήμερα όλοι γνωρίζουμε ως κατάστημα για πώληση γλυκών, αλλά αυτό που ήξεραν οι παππούδες μας, εκεί που θα πας να φας το γλυκό σου ή να τσιμπήσεις ένα τοστ, ένα σνακ...». 

 

"Δεν έγινε ποτέ κανένα face control στο Zonars, έχουν γραφτεί και διασπαρεί ανυπόστατα πράγματα στα social από ανθρώπους που δεν ήρθαν καν εδώ. Μάλλον παραδίνουμε σημασία στα social media, εξάλλου υπάρχει και ανταγωνισμός, ας μην κρυβόμαστε". Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
"Δεν έγινε ποτέ κανένα face control στο Zonars, έχουν γραφτεί και διασπαρεί ανυπόστατα πράγματα στα social από ανθρώπους που δεν ήρθαν καν εδώ. Μάλλον παραδίνουμε σημασία στα social media, εξάλλου υπάρχει και ανταγωνισμός, ας μην κρυβόμαστε". Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO

 

Λειτουργικά ο χώρος είναι νοερά χωρισμένος σε τρία κομμάτια: το lounge που προορίζεται για τσάι, καφέ, γλυκά, snacks, το μπαρ όπου θα πας για ποτά και κοκτέιλ και το αμιγώς εστιατόριο. Το communal table που δεσπόζει στη μέση βολεύει επίσης για ποτό, αλλά πολλοί θα το επιλέξουν και για φαγητό. Στον εξωτερικό χώρο μπορείς επίσης να φας ή να πιεις τον καφέ σου. Ειδική μνεία κάνει ο κ. Πανάς στη μελέτη που έγινε για τον φωτισμό και τον ήχο: «Όλα τα φωτιστικά και οι κατευθυντήριες γραμμές στον φωτισμό είναι από τον Μάικλ Αναστασιάδη. Αν σηκώσεις τις επιτραπέζιες λάμπες, από κάτω γράφουν "Κεραμεικός", μια παλιά εταιρεία που έχει κλείσει, και Αρίων. Είναι οι αυθεντικές λάμπες που υπήρχαν στον Αρίωνα, στον Αστέρα της Βουλιαγμένης και τις ξετρυπώσαμε από παλαιοπωλεία. Επίσης τα tube chandeliers πάνω από το communal table είναι βραβευμένα και έχουν παρουσιαστεί σε μεγάλα μουσεία ντιζάιν σε όλο τον κόσμο. Αυτά που φαίνονται σαν παλιά καλοριφέρ είναι ηχεία, υπάρχουν διάσπαρτες εστίες ήχου σε όλο τον χώρο για να μην καταλαβαίνεις από πού ακριβώς ακούγεται η μουσική. Κάθε απόγευμα από τις 5 έως τις 7, ένα κουαρτέτο θα παίζει ζωντανά κλασικές μελωδίες». 

 

Στο βάθος, πάνω από τα τραπέζια του εστιατορίου, φαίνεται από μακριά η παλιά αφίσα για τη «Μαγική Πόλη» των Χατζιδάκι-Θεοδωράκη. Ο κ. Πανάς αναφέρει ότι η τέχνη θα είναι παρούσα στο Zonars. «Την επόμενη εβδομάδα θα καλέσουμε το κοινό για αυτή την έκθεση με σκίτσα του Μίνου Αργυράκη που φιλοτεχνήθηκαν μέσα στον χώρο. Είναι η πρώτη περιοδική έκθεση που θα διαρκέσει δύο μήνες.  Σύντομα θα προσθέσουμε και γυάλινες προθήκες στις κολώνες για να βάλουμε φωτογραφίες από όλους τους θρύλους της διανόησης που σύχναζαν στο Zonars».

 

Λειτουργικά ο χώρος είναι νοερά χωρισμένος σε τρία κομμάτια: το lounge που προορίζεται για τσάι, καφέ, γλυκά, snacks, το μπαρ όπου θα πας για ποτά και κοκτέιλ και το αμιγώς εστιατόριο. Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Λειτουργικά ο χώρος είναι νοερά χωρισμένος σε τρία κομμάτια: το lounge που προορίζεται για τσάι, καφέ, γλυκά, snacks, το μπαρ όπου θα πας για ποτά και κοκτέιλ και το αμιγώς εστιατόριο. Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO

Δεν υπάρχει "πόρτα" στο Zonars και φυσικά δεν πρέπει να υπάρχει πόρτα, δεν χρειάζεται σε τέτοιου είδους χώρους. Την πρώτη μέρα λειτουργίας, μπήκε μέσα πάρα πολύς κόσμος που απλά ήθελε να βγάλει φωτογραφίες τον χώρο. Αυτό δυσχέραινε τη λειτουργία. Τους είπαμε διακριτικά ότι αν θέλουν να δουν το Zonars μπορούν να το επισκεφθούν οποιαδήποτε στιγμή με την παρέα τους. Σκέψου να βρίσκονται ανάμεσά μας τόσα άτομα και να μας σκουντάνε για να βγάλουν φωτογραφίες. Επίσης, δεν υπήρχε ούτε καρέκλα για να καθίσεις, οπότε εξηγούσαμε πολύ ευγενικά ότι το μαγαζί είναι γεμάτο.

 

Αν θέλεις να φας στο Zonars, υπάρχουν αρκετά ετερόκλητες, μεταξύ τους, επιλογές. «Το μενού είναι επίσης χωρισμένο σε τρεις κατηγορίες. Τα κλασικά πιάτα του Zonars, όπως οι λαχανοντολμάδες, τα γεμιστά κολοκύθια αυγολέμονο και ο best seller μουσακάς, είναι τα πιάτα που έτρωγε η μητέρα μου εδώ. Στη διεθνή κουζίνα έχουμε εντάξει τις καλύτερες επιλογές του executive chef Νίκου Σκλήρα με τον οποίο συνεργάζομαι σε όλες τις επιχειρήσεις μας εδώ και 15 χρόνια, πιάτα ακόμα και από το Bricolage στο οποίο δεν έχει πρόσβαση όλο το κοινό. Φέραμε επίσης μια καταπληκτική sushi chef από το Λονδίνο, την Anna Santasetto, με εμπειρία σε μέρη όπως το Mandarin Oriental, για να επιμεληθεί το sushi menu». Γιατί όμως sushi στο Zonars; Δεν «κλωτσάει» λίγο αυτή η επιλογή στην ελληνικότητα του χώρου; «Το sushi διαπιστωμένα πλέον, δεν είναι απλώς μόδα για την Ελλάδα. Ο Έλληνας το έχει αγαπήσει. Ταιριάζει με τη γεύση του; Δεν ξέρω, πάντως ήρθε για να μείνει κι επειδή έχω δει την ανταπόκριση που έχει στον κόσμο και, μια και το νέο Zonars είναι, όπως είπαμε, ένα σύγχρονο μέρος και όχι ρέπλικα του παλιού, οφείλει να καλύψει τις απαιτήσεις του κοινού».

 

Το communal table που δεσπόζει στη μέση βολεύει επίσης για ποτό, αλλά πολλοί θα το επιλέξουν και για φαγητό. Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Το communal table που δεσπόζει στη μέση βολεύει επίσης για ποτό, αλλά πολλοί θα το επιλέξουν και για φαγητό. Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO

 

Όσον αφορά τη ζαχαροπλαστική, πλέον δεν μπορείς να αγοράσεις, όπως παλιά, γλυκά για take away, ωστόσο, εκτός από τις επιλογές του καταλόγου, που φυσικά περιλαμβάνουν το περιβόητο Chicago, θα κυκλοφορεί ανάμεσα στους θαμώνες ένα trolley με κλασικές επιλογές από τον παλιό κατάλογο, όπως η τούρτα αμυγδάλου. «Η συνταγή για το Chicago είναι από μια μεγάλη κυρία της Αθήνας που θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία της, η οποία μου είπε ότι αυτό ήταν το πρώτο και καλύτερο Chicago της Ελλάδας, φτιαγμένο με τρόπο αληθινά αμερικάνικο. Έχω αντλήσει ακριβείς πληροφορίες από παλιούς Αθηναίους για όλα τα κλασικά πιάτα του καταλόγου. Η ιστορικότητα ήθελα να χαρακτηρίζει τον χώρο όχι μόνο μέσα από τα μωσαϊκά και τις μπουαζερί, αλλά και μέσα από τις συνταγές και τις συνήθειες. Χθες η Ρέα Βιτάλη είπε κάτι πολύ ωραίο στην παρουσίαση του βιβλίου της για τη ζωή του εικαστικού Κώστα Τσόκλη. "Όλοι ασχολούνται με την επιστροφή του Zonars γιατί είναι ένα μουσείο της καθημερινότητάς μας"». 

 

Ωστόσο, αντίστοιχα ιστορικά spots του εξωτερικού, όπως το Deux Magots στο Παρίσι, διαθέτουν έναν σαφώς τουριστικό χαρακτήρα και λειτουργούν ως ένα πασίγνωστο κάλεσμα για όλους τους επισκέπτες από το εξωτερικό, στοιχείο που, καταπώς φαίνεται, το νέο Zonars σίγουρα δεν διαθέτει. Ο κ. Πανάς εξηγεί: «Απορώ πώς βγήκε η φήμη ότι θέλω να κάνω κάτι αντίστοιχο. Εγώ ανέφερα αυτά τα ιστορικά μαγαζιά το προηγούμενο διάστημα για να πω ότι εκεί, η πολιτεία έχει κρατήσει τη χρήση τους ως μέρη που σύχναζε η διανόηση. Αυτός ήταν ο παραλληλισμός. Δεν θέλαμε να μοιάζει αισθητικά το Zonars με αυτά, το μόνο που θέλαμε είναι να θυμίζει την αίγλη του παλιού και να ξαναζήσει χρυσές εποχές με σύγχρονους ανθρώπους. Εννοείται πως δεν ήταν ο στόχος μας να γίνει ή να εξελιχθεί το Zonars σε τουριστικό μέρος». 

 

"Ακόμα και για το νέο σήμα του Zonars, το οποίο διατηρήσαμε χωρίς απόστροφο, όπως ήταν αρχικά, βάλαμε το οικόσημο της οικογένειάς μας!". Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
"Ακόμα και για το νέο σήμα του Zonars, το οποίο διατηρήσαμε χωρίς απόστροφο, όπως ήταν αρχικά, βάλαμε το οικόσημο της οικογένειάς μας!". Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO

 

To Zonars στο συλλογικό θυμικό των Αθηναίων είναι ένα ιστορικό καφέ-ζαχαροπλαστείο, συνδεδεμένο με τον αστικό πυρήνα της πόλης, ένα τοπόσημο που ανήκει στους πολίτες της και ο κ. Πανάς συμφωνεί με αυτή τη θέση. Τι γίνεται λοιπόν όταν κάποιοι από αυτούς, ξαφνικά δεν έχουν πρόσβαση σε αυτό για να δουν την πολυαναμενόμενη επιστροφή του; Αντιδρούν, με τον πιο προσφιλή στις μέρες μας τρόπο αντίδρασης: το σοσιαλμιντιακό κράξιμο. Μετά λοιπόν τα πρώτα διθυραμβικά σχόλια για την ανακαίνιση και την καλαισθησία του νέου χώρου, άρχισε να κυκλοφορεί μια αρκετά μαζική παραφιλολογία που έκανε λόγο για «πόρτα», μια κακιά λέξη που λειτουργεί αυτομάτως αποτροπιαστικά, πόσο μάλλον αν συνδυαστεί με το όνομα του Πανά που είναι γνωστός ως ο μοναδικός επιχειρηματίας που δημιούργησε μια λέσχη μόνο για μέλη στην Ελλάδα. Τον ρωτώ πώς προέκυψε όλο αυτό και γελάει. «Δεν υπάρχει "πόρτα" στο Zonars και φυσικά δεν πρέπει να υπάρχει πόρτα, δεν χρειάζεται σε τέτοιου είδους χώρους. Την πρώτη μέρα λειτουργίας, μπήκε μέσα πάρα πολύς κόσμος που απλά ήθελε να βγάλει φωτογραφίες τον χώρο. Αυτό δυσχέραινε τη λειτουργία. Τους είπαμε διακριτικά ότι αν θέλουν να δουν το Zonars μπορούν να το επισκεφθούν οποιαδήποτε στιγμή με την παρέα τους. Σκέψου να βρίσκονται ανάμεσά μας τόσα άτομα και να μας σκουντάνε για να βγάλουν φωτογραφίες. Επίσης, δεν υπήρχε ούτε καρέκλα για να καθίσεις, οπότε εξηγούσαμε πολύ ευγενικά ότι το μαγαζί είναι γεμάτο. Δεν είναι απαραίτητο να κάνει κάποιος κράτηση στο Zonars, όπως επίσης έχει λανθασμένα κυκλοφορήσει. Αλλά για να είναι σίγουρος ότι θα βρει να καθίσει, είτε για φαγητό, είτε ακόμα και για καφέ ή σνακ, την ώρα που επιθυμεί να έρθει, προτείνουμε να γίνει κράτηση. Αυτό συμβαίνει παντού στον κόσμο! Σε ποιο μαγαζί που σερβίρει και φαγητό μπαίνεις και πηγαίνεις και κάθεσαι μόνος σου όπου θέλεις; Ακόμα και οι περισσότερες καφετέριες πλέον έχουν υποδοχή. Δεν έγινε ποτέ κανένα face control στο Zonars, έχουν γραφτεί και διασπαρεί ανυπόστατα πράγματα στα social από ανθρώπους που δεν ήρθαν καν εδώ. Μάλλον παραδίνουμε σημασία στα social media, εξάλλου υπάρχει και ανταγωνισμός, ας μην κρυβόμαστε».

 

"Αν σηκώσεις τις επιτραπέζιες λάμπες, από κάτω γράφουν "Κεραμεικός", μια παλιά εταιρεία που έχει κλείσει, και Αρίων. Είναι οι αυθεντικές λάμπες που υπήρχαν στον Αρίωνα, στον Αστέρα της Βουλιαγμένης και τις ξετρυπώσαμε από παλαιοπωλεία." Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
"Αν σηκώσεις τις επιτραπέζιες λάμπες, από κάτω γράφουν "Κεραμεικός", μια παλιά εταιρεία που έχει κλείσει, και Αρίων. Είναι οι αυθεντικές λάμπες που υπήρχαν στον Αρίωνα, στον Αστέρα της Βουλιαγμένης και τις ξετρυπώσαμε από παλαιοπωλεία." Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO

 

Μήπως τελικά το «πρόβλημα» έγκειται στο ότι οι σύγχρονοι Αθηναίοι το περίμεναν περισσότερο ως καφέ, όπως το είχαν συνηθίσει όλα αυτά τα χρόνια, ώστε να μπορούν να έχουν ευκολότερη πρόσβαση σε κάποιο τραπέζι; «Το Zonars, όταν πρωτολειτούργησε το 1939, ήταν ένα πολυτελέστατο εστιατόριο, το λέει και η ίδια η κόρη του Ζωναρά. Και τότε είχε ένα σωρό μετρ που σε οδηγούσαν στο τραπέζι σου. Εστιατόριο-ζαχαροπλαστείο ήταν, για την ακρίβεια, επειδή ο Ζωναράς είχε σοκολατοβιομηχανία στην Αμερική. Η κυρία Αλεξανδράκη μου έχει μιλήσει για πολλή ώρα για τα τραπεζομάντιλα και τα ναπερόν που είχαν φέρει τότε, κεντήστρες της εποχής. "Καφενείο" κατέληξε να είναι τα τελευταία χρόνια, στην παρακμή του. Εμείς θελήσαμε να το επαναφέρουμε στα χρόνια της ακμής του. Αν επιχειρούσαμε να το "ποσοστοποιήσουμε", θα έλεγα ότι πλέον είναι 60-40% εστιατόριο-καφέ, γιατί υπάρχουν και τα εξωτερικά τραπέζια που ο κόσμος τα προτιμά για τον καφέ, λόγω καπνίσματος. Όλος ο εσωτερικός χώρος είναι μη καπνιζόντων, γιατί δεν θέλω να λέμε απλά ότι φέρνουμε τον ευρωπαϊκό αέρα, αλλά να το εννοούμε, να εκπαιδεύσουμε πραγματικά το κοινό σε ευρωπαϊκές συνήθειες. Πρέπει να σεβαστούμε τον νόμο και από τη στιγμή που οι χώροι εστίασης είναι για μη καπνίζοντες, πρέπει να τον εφαρμόσουμε. Εξάλλου, θεωρώ ότι είναι πολύ ευχάριστη η συνήθεια τού να βγαίνεις έξω για να καπνίσεις, βοηθά στο socializing. 

 

"Δεν κάναμε σε τίποτα πίσω αναφορικά με τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό, τον οποίο είχε αναλάβει το K-Studio των αδελφών Καραμπατάκη". Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
"Δεν κάναμε σε τίποτα πίσω αναφορικά με τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό, τον οποίο είχε αναλάβει το K-Studio των αδελφών Καραμπατάκη". Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO

 

»Το Zonars, λοιπόν, δεν είναι ούτε πριβέ, ούτε λέσχη. Μπορούν να έρθουν όλοι, αρκεί να υπάρχει καρέκλα για να εξυπηρετηθούν. Ο καφές ξεκινά από 4 ευρώ και δεν νομίζω ότι είναι υπερβολική η τιμή για έναν τέτοιο χώρο. Οι καλλιτέχνες έχουν κάρτα με έκπτωση 20%. Εμείς δεν θέλουμε να φέρουμε εδώ τον κόσμο που έχει χρήμα, αλλά όσους αντιλαμβάνονται τι είναι ποιότητα σε όλα τα επίπεδα. Λειτουργούμε εδώ και μερικούς μήνες άλλα δύο μαγαζιά στη στοά του Citylink που έχουν τον δικό τους χαρακτήρα. Το City Bistro είναι τελείως casual, all-day και αρκετά οικονομικό, θα πας και με τη φόρμα μετά το γυμναστήριο. Στο City Bar des théâtres που είναι δίπλα του, πας για τα ποτά και εκεί μαζεύεται όλη η «κλίκα» των θεατρανθρώπων που κινούνται στις γύρω σκηνές. Ε, το Zonars είναι το μέρος που θα πεις "πήρα ένα καινούργιο σακάκι, θα το βάλω και θα πάω εκεί". Γιορτινό να το πω; Δεν θα το έλεγα απλά πολυτελές. Θα έρθεις εδώ και θα αισθανθείς μια ανάταση. Επέλεξα να του δώσω αυτή την κατεύθυνση ορμώμενος από μια δήλωση της μητέρας μου, που μου είπε ότι στο Zonars, μεταπολεμικά, τότε που τα κτίρια ήταν γκρεμισμένα, πηγαίναμε και νιώθαμε μια αισιοδοξία, ότι κάτι καλό θα γίνει, σε περιόδους που ήταν πολύ πιο δύσκολες από σήμερα. Αυτό θέλω για εκείνον που θα δώσει τα 4 ευρώ για να μπει εδώ μέσα και να πιει έναν καφέ. Να νιώσει ωραία. Δεν χρειαζόταν να έχει η πόλη ένα τέτοιο μέρος;». 

 

Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO

 

Πριν αποχωρήσω, τον ρωτώ αν πιστεύει ότι αυτή η προσπάθεια αναβίωσης του Zonars θα πετύχει τελικά και αν στην όποια επιτυχία της θα συμβάλει το γεγονός ότι έχει μπει το όνομα των επιχειρήσεων Πανά. «Φυσικά και θα πετύχει, είναι βέβαιο αυτό γιατί έχει γίνει μαγικό το μέρος και θα έχει μπροστά του πάρα πολλά χρόνια πορείας. Εννοείται πως η επιτυχία θα έχει το στίγμα μας. Θα σου φέρω ένα παράδειγμα. Στο Παρίσι, για το Café Marly που βρίσκεται μέσα στο Λούβρο, επέλεξαν τους αδερφούς Costes για να το μεταμορφώσουν. Βρίσκεται στο σημαντικότερο σημείο αναφοράς του Παρισιού και είναι "το καφέ των Costes μέσα στο Λούβρο". Ακόμα και για το νέο σήμα του Zonars, το οποίο διατηρήσαμε χωρίς απόστροφο, όπως ήταν αρχικά, βάλαμε το οικόσημο της οικογένειάς μας! Τώρα όσοι πουν "ποια είναι και τι είναι η οικογένεια Πανά" και όσοι μας βρίζουν, ας κάνουν έρευνα στο Google...».

 

Αν θέλεις να φας στο Zonars, υπάρχουν αρκετά ετερόκλητες, μεταξύ τους, επιλογές. Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Αν θέλεις να φας στο Zonars, υπάρχουν αρκετά ετερόκλητες, μεταξύ τους, επιλογές. Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
"Τα κλασικά πιάτα του Zonars, όπως οι λαχανοντολμάδες, τα γεμιστά κολοκύθια αυγολέμονο και ο best seller μουσακάς, είναι τα πιάτα που έτρωγε η μητέρα μου εδώ". Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
"Τα κλασικά πιάτα του Zonars, όπως οι λαχανοντολμάδες, τα γεμιστά κολοκύθια αυγολέμονο και ο best seller μουσακάς, είναι τα πιάτα που έτρωγε η μητέρα μου εδώ". Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
"Φέραμε μια καταπληκτική sushi chef από το Λονδίνο, την Anna Santasetto, με εμπειρία σε μέρη όπως το Mandarin Oriental, για να επιμεληθεί το sushi menu". Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
"Φέραμε μια καταπληκτική sushi chef από το Λονδίνο, την Anna Santasetto, με εμπειρία σε μέρη όπως το Mandarin Oriental, για να επιμεληθεί το sushi menu". Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Η ιστορικότητα ήθελα να χαρακτηρίζει τον χώρο όχι μόνο μέσα από τα μωσαϊκά και τις μπουαζερί, αλλά και μέσα από τις συνταγές και τις συνήθειες. Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Η ιστορικότητα ήθελα να χαρακτηρίζει τον χώρο όχι μόνο μέσα από τα μωσαϊκά και τις μπουαζερί, αλλά και μέσα από τις συνταγές και τις συνήθειες. Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
"Όλα τα φωτιστικά και οι κατευθυντήριες γραμμές στον φωτισμό είναι από τον Μάικλ Αναστασιάδη". Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
"Όλα τα φωτιστικά και οι κατευθυντήριες γραμμές στον φωτισμό είναι από τον Μάικλ Αναστασιάδη". Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO

Ο Αλέξανδρος Διακοσάββας είναι αρχισυντάκτης της LiFO. Γεννήθηκε το 1987 και μεγάλωσε στη Ρόδο. Σύντομη θητεία στους Ηλεκτρολόγους Μηχανικούς της Πολυτεχνικής Σχολής Πάτρας και συνέχιση σπουδών στη Βιολογία του ίδιου Πανεπιστημίου τον οδήγησαν τελικά στο να θέλει να ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τα πάντα για το μέλι, το κορυφαίο προϊόν της ελληνικής φύσης
25 απαντήσεις σε ερωτήσεις σχετικά με την παραγωγή, τη συντήρηση και τις ιδιότητές του
1ο Athens Craft Beer Festival: Η χειροποίητη μπίρα στα καλύτερά της
170 διαφορετικές ετικέτες από μικρούς ζυθοποιούς θα έχουμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε στο φεστιβάλ που αναδεικνύει την πιο εναλλακτική τάση στον τομέα της μπίρας.
Η νέα Cookoovaya: δοκιμάσαμε το ανανεωμένο μενού του αγαπημένου αθηναϊκού εστιατορίου
Φρέσκες ιδέες και θετική διάθεση σε ένα εστιατόριο που υπηρετεί με σεβασμό και συνέπεια τη μαγειρική
Πώς να κάνετε γευσιγνωσία τυριού και να ξεχωρίζετε τις γεύσεις
Θα αναγνωρίζατε την Grana Padano, ένα από πρώτα σκληρά τυριά του κόσμου;
9 έθνικ μαγαζιά που αγαπάμε στην Αθήνα
Μεξικάνικη, ασιατική, νοτιοαμερικάνικη και άλλες κουζίνες του κόσμου εκπροσωπούνται επάξια από τα έθνικ εστιατόρια της Αθήνας
Τα νέα καφέ στην Αθήνα έχουν περάσει σε άλλο επίπεδο
Νέα μέρη με μοντέρνα αισθητική και άποψη, καφέ κορυφαίας ποιότητας και νόστιμα συνοδευτικά που παρασκευάζονται επί τόπου –μέχρι και το ψωμάκι για τα σάντουιτς.
Πίνοντας κρασί δίπλα σ' ένα από τα πιο παλιά οινοποιεία του κόσμου
Στο κτήμα του Μεγάλου Σπηλαίου, κοντά στα Καλάβρυτα, δοκιμάσαμε μερικές από τις 20 νέες επετειακές φιάλες κρασιών για τη Lidl Hellas, η οποία γιορτάζει τα 20 χρόνια από τη δημιουργία του πρώτου της καταστήματος στην Ελλάδα.
Δίπορτο: Ένα και μοναδικό
Πώς γίνεται το καπηλειό της οδού Θεάτρου να θεωρείται ακόμα το πιο must see μαγαζί στην Αθήνα για κάποιον ξένο;
Νταν Τζούστι: Από το βραβευμένο με αστέρι της Michelin εστιατόριο Noma, στις καντίνες των αμερικανικών δημόσιων σχολείων
Ένας σεφ μαθαίνει τους Αμερικανούς, από νεαρή ηλικία, τι συνιστά ένα γευστικό, υγιεινό πιάτο.
Ο Δημήτρης Σκαρμούτσος αφηγείται τη ζωή του στη LiFO
Σεφ. Μεγάλωσε στα νότια προάστια, ζει στο Κολωνάκι. Έχει ταξιδέψει στη Σαμόα, τις Παρθένους Νήσους και το Ντακάρ.
Πώς να φτιάξεις σφακιανή πίτα και κρητικό μπουρέκι με χειροποίητο φύλλο Κρήτης
Ο σεφ Ζήνωνας Χριστοφίδης προτείνει 4 συνταγές για παραδοσιακές κρητικές πίτες
Go west! 13 μαγαζιά που αγαπάμε στα δυτικά προάστια
Καφές, φαγητό, ποτό, all-day διασκέδαση και πολλά ακόμα που μας επιφυλάσσουν μερικά από τα πιο αγαπημένα σημεία των δυτικών προαστίων
Ο καφές είναι ελληνικός ή τούρκικος;
Μια ιστορική καταγραφή του καφέ που εμείς θεωρούμε «δικό μας» και οι Τούρκοι «δικό τους»
Η νέα σεζόν ξεκινάει με 7 υπέροχα φθινοπωρινά κρασιά
7 ετικέτες που αξίζει να δοκιμάσετε φέτος το φθινόπωρο
Πιπεριές: οι αθόρυβες μα πεντανόστιμες πρωταγωνίστριες της ελληνικής κουζίνας
Συν μια συνταγή για τηγανητές γλυκές πιπεριές με ξίδι και θαλασσινό αλάτι
5 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 1 Επόμενα
avatar
Ανώνυμος/η 17.12.2015 | 13:18
"Σε ποιο μαγαζί που σερβίρει και φαγητό μπαίνεις και πηγαίνεις και κάθεσαι μόνος σου όπου θέλεις; Ακόμα και οι περισσότερες καφετέριες πλέον έχουν υποδοχή."

Δε θέλω να φανώ μικρόψυχη και πραγματικά εύχομαι, από καρδιάς, καλή επιτυχία στη λειτουργία του Zonars υπό τη νέα του διεύθυνση, αλλά θα ήθελα να κάνω μια διευκρίνιση. Προσωπικά, σε όσα μαγαζιά μπαίνω για φαγητό, από τα προάστια έως το κέντρο, δεν έχει χρειαστεί παρά ελάχιστες φορές να κάνω κράτηση, πόσο δε μάλλον, για να απολαύσω έναν καφέ. Η εύκολη πρόσβαση σε έναν τέτοιο χώρο είναι και αυτή -κατά τη γνώμη μου- που καταδεικνύει τη φιλοξενία και την εξωστρέφειά του. Ας κατανοήσουμε ότι στους καιρούς που διανύουμε οφείλουμε να συγκεράσουμε την αισθητική με τη λιτότητα, τόσο ιδεολογικά, όσο και πρακτικά. Κοινώς, οφείλουμε να συγκεράσουμε τα μεγαλόπνοα σχέδιά μας με την τσέπη του μέσου Έλληνα. Αλλιώς, ας παραδεχτούμε πως στόχος μας είναι οι ολίγοι εναπομείναντες Αθηναίοι με τα έτι παχυλά πορτοφόλια. Δικαίωμα απολύτως κατανοητό. Αλλά, μην προσπαθούμε να παρουσιάσουμε το παντεσπάνι ως αντίδωρο, έτσι; Κατά τα λοιπά, προσωπικά, θα περάσω από του Zonars για να απολαύσω τον καφέ μου κάποια στιγμή κι αν δε βρω τραπέζι να καθίσω, δόξα τω Θεώ, η Αθήνα πνίγεται στις καφετέριες. Δε θα το βάλω μαράζι κιόλας!
Maggelan Maggelan 18.12.2015 | 00:30
Άλλο να σε ρωτάνε αν έχεις κάνει κράτηση και άλλο να σου λένε ότι χωρίς κράτηση δεν μπορείς να καθίσεις σε ένα μαγαζί. Δεν μιλάω για το συγκεκριμένο αλλά γενικά.
Όσο για την 'πόρτα' εμένα δεν με ενοχλεί. Ειδικά στην Αθήνα και με όλους αυτούς τους τρελούς όλων των ειδών που κυκλοφορούν, ακόμα και για θέμα ασφάλειας ειναι καλό να υπάρχει ένας τυπικός οπτικός έλεγχος στην είσοδο του κάθε καταστήματος.
avatar insert_coin 29.12.2015 | 22:22
Δοκίμασα να μπώ στο Zonar's τρείς φορές. Την πρώτη ήταν την ημέρα που άνοιξε. Δύο τύποι μας είπανε οτι πρέπει να έχουμε κάνει κράτηση (και για να πιούμε καφέ). Όταν τους επισημάναμε οτι υπάρχουν άδεια τραπέζια στο καφέ, μας είπαν οτι είναι γι'αυτούς που τρώνε. Οτι δηλαδή αφού φάνε θα αλλάξουν τραπέζι για να πιούν καφέ. Τη δεύτερη φορά μπήκα μέσα, καθώς το face control είχε μετακομίσει στα ενδότερα. Πάλι η ίδια μπαρούφα περί κράτησης, ενώ υπήρχαν άδεια τραπέζια. Μετά αποφάσισα να τηλεφωνήσω για να κάνω κράτηση. Μου είπαν οτι δεν γίνεται κράτηση για καφέ, "άν έχει άδειο τραπεζι, μπορείτε να καθήσετε".

VASILY ZAITSEV VASILY ZAITSEV 17.1.2016 | 06:24
Εγώ πάλι αναρωτιέμαι αν σήμερα θα αφηναν έναν Μίνω Αργυράκη να κάτσει και να εμπνευστεί!

ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ .... μα γιατί; Υπάρχει το αίθριο του κτηρίου του ΜΤΣ, το καφέ του Νομισματικού Μουσείου καθώς και λίγο πιο πέρα το καφέ του Μουσείου της Πόλης των Αθηνών!
Χιονάτη Χιονάτη 16.1.2016 | 11:15
"Καφενείο" κατέληξε να είναι τα τελευταία χρόνια, στην παρακμή του. Εμείς θελήσαμε να το επαναφέρουμε στα χρόνια της ακμής του Πηγή: www.lifo.gr

"Αστική"πρόθεση με καλόγουστο μεν αλλά...λιγάακι νεόπλουτο αποτέλεσμα.
Δε θυμάμαι ποτέ σε παρακμή το παλιό Ζοναρς ή "στου Ζωναρά" όπως το έλεγε η οικογένειά μου.ίσως ήμουν μικρή και δεν την κατάλαβα.Ήταν όλοι ευγενέστατοι,πρόθυμοι και διακριτικοί και φυσικά εξυπηρετικότατοι και ένιωθες πράγματι σα να πίνεις καφέ ή να τρως ένα μυρωδάτο γλυκο στο σπίτι σου.Λυπάμαι που εκλεισε ένα τόσο ιστορικό μαγαζί,και για πολύ κόσμο στέκι.οι υπέροχοι ανεμιστήρες οροφής,το ξύλο,το δέρμα,ο ελληνικός.τόσες μνήμες,γεύσεις και μυρωδιές.
ποτέ δεν κάναμε κράτηση ακόμα και τα καλοκαίρια στο χαμό στον πεζόδρομο στη χειρότερη υπομονετικά περιμέναμε λίγο και πάντα μας εξυπηρετούσαν
ποτέ το προσωπικό δεν έκανε διακρίσεις.ήταν όλοι ευπρόσδεκτοι.
ποτέ "ο Ζωναράς" δεν ήταν τύπου salon de bricolage
(Meanwhile είναι τόσο πασέ η ¨"πόρτα".)
Καλή τύχη.
Προηγούμενα 1 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή