Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Η Θάλεια Σταματέλου έσκασε σαν σούπερ νόβα στο ελληνικό θέατρο
Συνεντεύξεις

Η Θάλεια Σταματέλου έσκασε σαν σούπερ νόβα στο ελληνικό θέατρο

Η νεαρή απόφοιτη του Εθνικού Θεάτρου ερμηνεύει το αντίπαλο δέος της Ζέτας Μακρυπούλια στον «Γιούγκερμαν» του Καραγάτση που ανεβάζει ο Δημήτρης Τάρλοου στο Θέατρο Πορεία

Η ανακοίνωση για την οντισιόν του Δημήτρη Τάρλοου ήταν σαφής: έψαχνε μια ψηλή ξανθιά και μια κοντή μελαχρινή. Η πρώτη είναι η Ντάινα, δυναμική και λαμπερή, μια γυναίκα που θεωρεί την εξουσία αφροδισιακή. Η δεύτερη, η Βούλα, μια πιτσιρίκα με καταγωγή από τη Μυτιλήνη, αδύνατη σαν κλαράκι, μελαγχολική, άχρωμη, ασήμαντη σε πρώτη ανάγνωση.

 

Είναι οι δύο γυναίκες που θα ερωτευτεί στη θυελλώδη ζωή του ο τυχοδιώκτης Βασίλης Κάρλοβιτς Γιούγκερμαν. Καθεμία θα τον εξουσιάσει με διαφορετικό τρόπο. Το ρόλο της βαμπ πήρε, τελικά, η Ζέτα Μακρυπούλια. Κι αυτόν της μικροκαμωμένης ασθενικής η Θάλεια Σταματέλου.

 

Εδώ και λίγες μέρες αυτή η πιτσιρίκα, απόφοιτη του Εθνικού Θεάτρου που ο Δημήτρης Τάρλοου ξεχώρισε αμέσως από απαιτητικές οντισιόν, είναι το κορίτσι που κάνει στο θέατρο Πορεία τον περίγυρο του Γιούγκερμαν να απορεί: «Μα, πώς ερωτεύτηκες αυτό το ασχημούτσικο κοριτσάκι που δεν έχει τίποτα;».

 

Αδυνατούλα, με μεγάλα, λαμπερά μάτια, σαν της Βούλας, πεισματάρα, ντροπαλή και σκεπτική, η Θάλεια μοιάζει περισσότερο με τη νεραϊδούλα του κάστρου παρά με τη βασίλισσα. «Το πιο θαρραλέο πράγμα που έχω κάνει στη ζωή μου είναι να τραγουδήσω καραόκε σε ένα μαγαζί και να δώσω εξετάσεις στη σχολή του Εθνικού».

 

Μέσα σε ένα θεατρικό σκηνικό που σε μεταφέρει στη δίνη της μεσοπολεμικής Ελλάδας, της επανάστασης των μπολσεβίκων, του κομμουνισμού, του τσαρικού καθεστώτος, ένας αριστοκράτης κι αλήτης, ο Φινλανδός Γιούγκερμαν, κυνηγά με αυτοκαταστροφική μανία τον πλούτο, τη δόξα, την εξουσία, τις γυναίκες. Θα τα κατακτήσει όλα, αλλά, καθώς πιστεύει πως «για τον καθένα μας υπάρχει μονάχα ένα κορίτσι σε ολόκληρο τον κόσμο», θα επιστρέφει, θα γαληνεύει, θα εξαντλεί την τρυφερότητά του στη Βούλα.

 

«Ο Καραγάτσης περιγράφει ένα κορίτσι τόσο λεπτό που μοιάζει να μην έχει σώμα, παρά μόνο δυο πελώρια μάτια. Η Βούλα δείχνει ανυπεράσπιστη, αλλά στην πραγματικότητα δεν δέχεται να της επιβάλει κανείς τίποτα. Μόνο η καρδιά καθορίζει τις αποφάσεις της» λέει η Θάλεια Σταματέλου, που μπορεί να ερμηνεύει φέτος στο θέατρο Πορεία τον πρώτο μεγάλο ρόλο της ζωής της, αλλά από μωρό έχει φάει τις παραστάσεις με το κουτάλι.

 

Βαριέται τον διαχωρισμό θεατρικών - τηλεοπτικών ηθοποιών, αγαπά τον Ίψεν και τον Τσέχοφ, ονειρεύεται τον εαυτό της ντυμένο Σόνια («Θείος Βάνιας») ή Νόρα («Κουκλόσπιτο»), τρελαίνεται για τη «Δεσποινίδα Τζούλια» και την Κλυταιμνήστρα. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Βαριέται τον διαχωρισμό θεατρικών - τηλεοπτικών ηθοποιών, αγαπά τον Ίψεν και τον Τσέχοφ, ονειρεύεται τον εαυτό της ντυμένο Σόνια («Θείος Βάνιας») ή Νόρα («Κουκλόσπιτο»), τρελαίνεται για τη «Δεσποινίδα Τζούλια» και την Κλυταιμνήστρα. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

«Η μητέρα μου είναι γιατρός και έχει πάθος με το θέατρο. Ο μπαμπάς ήταν βιολιστής στην ορχήστρα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Έχω μεγαλώσει μέσα στο Ολύμπια. Αυτά τα δαιδαλώδη καμαρίνια, τα κόκκινα βελούδα... ένιωθα ότι είμαι στο κάστρο μου».

 

Αδυνατούλα, με μεγάλα, λαμπερά μάτια, σαν της Βούλας, πεισματάρα, ντροπαλή και σκεπτική, η Θάλεια μοιάζει περισσότερο με τη νεραϊδούλα του κάστρου παρά με τη βασίλισσα. «Το πιο θαρραλέο πράγμα που έχω κάνει στη ζωή μου είναι να τραγουδήσω καραόκε σε ένα μαγαζί και να δώσω εξετάσεις στη σχολή του Εθνικού».

 

Βαριέται τον διαχωρισμό θεατρικών - τηλεοπτικών ηθοποιών, αγαπά τον Ίψεν και τον Τσέχοφ, ονειρεύεται τον εαυτό της ντυμένο Σόνια («Θείος Βάνιας») ή Νόρα («Κουκλόσπιτο»), τρελαίνεται για τη «Δεσποινίδα Τζούλια» και την Κλυταιμνήστρα.

 

— Παρ' όλα αυτά, σπούδασες και Αρχιτεκτονική. Γιατί;

Καλή ερώτηση! Από φόρα μάλλον. Ήμουν πάντα καλή μαθήτρια, ζωγράφιζα συμπαθητικά κι έτσι μπήκα ‒ το επέλεξα. Ντρεπόμουν και ήμουν τόσο εσωστρεφής που το θέατρο δεν είχε τεθεί ποτέ ούτε ως σκέψη. Στο Πολυτεχνείο πια, και αφού το σκεφτόμουν επί έναν χρόνο, τόλμησα να πάω στη θεατρική ομάδα.

 

Έτσι γλυκάθηκα λίγο. Σήμερα προτιμώ το θέατρο, αλλά δεν έχω αποκλείσει ότι κάποτε θα εξασκήσω την Αρχιτεκτονική. Αν το κάνω, θα ασχοληθώ μάλλον με τη μικρή κλίμακα. Θα προτιμούσα να σχεδιάσω ένα μικρό έπιπλο παρά ένα μεγάλο κτίριο.

 

Αδυνατούλα, με μεγάλα, λαμπερά μάτια, σαν της Βούλας, πεισματάρα, ντροπαλή και σκεπτική, η Θάλεια μοιάζει περισσότερο με τη νεραϊδούλα του κάστρου παρά με τη βασίλισσα. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Αδυνατούλα, με μεγάλα, λαμπερά μάτια, σαν της Βούλας, πεισματάρα, ντροπαλή και σκεπτική, η Θάλεια μοιάζει περισσότερο με τη νεραϊδούλα του κάστρου παρά με τη βασίλισσα. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

— Και η ντροπή έφυγε;

Όχι βέβαια. Και ο Τάρλοου στην αρχή με ψάρωνε, τον φοβόμουν. Από την άλλη, είναι τόσο ευθύς που με ξεκλείδωσε. Γενικά, δεν είμαι το κορίτσι που συναντάς και λες: «Κοίτα την, είναι η χαρά της ζωής». Περισσότερο έχω βαριά διάθεση παρά ανοίγει η ψυχή σου μαζί μου. Πάρα πολύ συχνά με ρωτάνε «τι έχεις;», αλλά δεν έχω τίποτα.

 

Σκέψου πως όταν ο Δημήτρης (σ.σ. Τάρλοου) μου αποκάλυψε ότι θα έπαιρνα τον ρόλο, λέγοντάς μου «με ενδιαφέρει πολύ να συνεργαστούμε», απάντησα ένα ξερό «κι εμένα», γιατί δεν μπορούσα να πιστέψω στ' αυτιά μου. Καθώς δεν έδειξα κανέναν ενθουσιασμό, μου ξαναείπε: «Μα, καλά, δεν χαίρεσαι;». Για καιρό δεν το έλεγα πουθενά.

 

— Ξέρεις άντρες σαν τον Βασίλη Κάρλοβιτς Γιούγκερμαν;

Άντρα που να συγκεντρώνει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά, όχι. Κυρίως γιατί συνδυάζει δύο πλευρές ακραίες. Από τη μια τον βαραίνουν φόνοι, κραιπάλες, χαρτοπαιξία, εκβιασμοί, ναρκωτικά, ποτό, απάτες, και από την άλλη αναζητά στη Βούλα κάτι ανόθευτο και υψηλό.

 

— Στο έργο πότε συναντιέστε πρώτη φορά;

Ο Γιούγκερμαν για πρώτη φορά την παρατηρεί, χωρίς εκείνη να το γνωρίζει, μέσα σε ένα καράβι, καθώς έρχεται στον Πειραιά από το νησί. Το έχει σκάσει από τη Μυτιλήνη με τον νεανικό της έρωτα, τον Γιώργο, όμως εκείνος, μέσα στο πλοίο, της ορμά σεξουαλικά, εκείνη αισθάνεται την κίνηση ως παραβίαση και τον ξεγράφει. Η σεξουαλικότητά της δεν έχει ξυπνήσει, νιώθει άγουρη και ανέτοιμη κι έτσι η σχέση με τον Γιώργο καταστρέφεται πριν ουσιαστικά ολοκληρωθεί.

 

Δεν είναι ένα κορίτσι ανέραστο. Όσο περνά ο καιρός αποκτά σεξουαλικές επιθυμίες, αλλά πάντα τη σταματά το ότι σε κανέναν δεν βρίσκει αυτό το κάτι παραπάνω. Προφανώς, το βλέπει στον Γιούγκερμαν, γι' αυτό και δίνεται μόνο σ' εκείνον.

 

Η Θάλεια Σταματέλου με τον Γιάννη Στάνκογλου σε φωτογραφία της παράστασης
Η Θάλεια Σταματέλου με τον Γιάννη Στάνκογλου σε φωτογραφία της παράστασης

 

— Τι είναι το πρώτο πράγμα που της λέει, όταν τη συναντά, ο Γιούγκερμαν;

«Συγγνώμη, γιατί με φοβάστε;». Κι εκείνη, με την παλιομοδίτικη ειλικρίνειά της, απαντά: «Δεν σας φοβάμαι, απλώς δεν σας ξέρω». Έπειτα από αυτή την πρώτη στιχομυθία πηγαίνουν ανά δύο μέρες στο ίδιο καφενείο. Έτσι χτίζεται μια γαλήνια, ήρεμη και πλατωνική σχέση. Μετά τη μοναδική φορά που κάνουν έρωτα, η Βούλα πεθαίνει.

 

— Δεν σου είναι παντελώς ξένος ο κόσμος μιας συνομήλικής σου που υποκύπτει σε πατρικές πιέσεις για να παντρευτεί τον πλούσιο και να λυτρώσει την οικογένεια;

Θα έλεγα ότι δεν υποκύπτει. Πήγε κόντρα σε αυτό που της ζήτησαν, αλλά την εκβίασαν. Κι εγώ θα λύγιζα αν στην άλλη πλευρά της ζυγαριάς υπήρχε ο θάνατος ενός γονιού. Η Βούλα είναι πράγματι ένα «παλιό» πρόσωπο, αλλά το γεγονός ότι επαναστατεί στο πλαίσιο εκείνης της εποχής δηλώνει έναν χαρακτήρα που μου αρέσει πολύ.

 

Μοιάζουμε σε μερικά πράγματα. Έχω μια ηθική πλευρά, θέλω κι εγώ να υπηρετώ ό,τι αγαπώ χωρίς εκπτώσεις. Επίσης, μου αρέσει το παθιασμένο πείσμα της αλλά και ο τρόπος που παραδίδεται στον απόλυτο έρωτα, δίνοντάς του ιδεαλιστικές διαστάσεις.

 

Η Βούλα είναι πράγματι ένα «παλιό» πρόσωπο, αλλά το γεγονός ότι επαναστατεί στο πλαίσιο εκείνης της εποχής δηλώνει έναν χαρακτήρα που μου αρέσει πολύ. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO
Η Βούλα είναι πράγματι ένα «παλιό» πρόσωπο, αλλά το γεγονός ότι επαναστατεί στο πλαίσιο εκείνης της εποχής δηλώνει έναν χαρακτήρα που μου αρέσει πολύ. Φωτο: Πάρις Ταβιτιάν/LIFO

 

— Ποιο πράγμα σε δυσκόλεψε περισσότερο στην παράσταση;

Το ότι σε κάποιο σημείο της ιστορίας ένα αγόρι «αυτοκτονεί» για μένα. Με ζορίζει πολύ αυτό. Οριακά μπορώ να συλλάβω το μέγεθος μιας τέτοιας θυσίας για κάποιον που αγαπάς. Και καθόλου δεν καταλαβαίνω πώς ζει κανείς με το βάρος μιας τέτοιας ανθρωποθυσίας. Πώς αναπνέεις γνωρίζοντας ότι κάποιος τερμάτισε τη ζωή του για σένα; Για παράδειγμα, πώς συνεχίζουν να ζουν εκείνοι που με τον τρόπο τους ή με το μπούλινγκ εξώθησαν νέα παιδιά στην αυτοχειρία;

 

— Στην παράσταση υποδύεσαι μια ασχημούλα. Η ομορφιά ανοίγει πόρτες ή τις κλείνει;

Φυσικά και ανοίγει πόρτες στη ζωή, αλλά είμαι πεπεισμένη ότι την αληθινή ευτυχία μπορεί να μην τη βρεις σε καμία από αυτές τις πόρτες. Αλίμονο αν στο επάγγελμά μας ανεβαίνεις στη σκηνή για να κάνεις την ωραία ή ψάχνεις στη σκηνή να σταθείς με το καλό σου προφίλ ή πηγαίνεις στις οντισιόν έχοντας περάσει δύο ώρες για να φτιαχτείς ή να μελετήσεις τι θα φορέσεις. Μπαίνεις στον λάθος δρόμο πριν μπεις καν στο θέατρο.

 

Info

Γιούγκερμαν, του Μ. Καραγάτση

Διασκευή: Στρατής Πασχάλης

Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τάρλοου

Σκηνικά: Έλλη Παπαγεωργακοπούλου

Σκηνικά: Δημήτρης Αγγέλης

Κοστούμια: Άγγελος Μέντης

Πρωτότυπη μουσική: Κατερίνα Πολέμη

Παίζουν: Γιάννης Στάνκογλου, Χρήστος Μαλάκης, Ζέτα Μακρυπούλια, Θάλεια Σταματέλου, Γιάννης Καπελέρης, Πολύδωρος Βογιατζής, Δημήτρης Πετρόπουλος, Γιάννης Νταλιάνης

 

Θέατρο Πορεία

Τρικόρφων 3-5, Πλατεία Βικτωρίας, 210 8210991, 210 8210082

Έως 31/5/2019

Πεμ., Παρ. 20:00, Σάβ. 16:00 & 20:30, Τετ., Κυρ. 19:00

Διάρκεια: 180 λεπτά

Kάθε Πέμπτη με αγγλικούς υπέρτιτλους

Εισ. 14-25 €

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Γιάννης Νιάρρος: «Είναι βαρετό να παίζεις τον γκόμενο σε ένα σίριαλ»
Μια συνέντευξη ανήμερα των γενεθλίων του ταλαντούχου και πρόσφατα τιμημένου με το Βραβείο Χορν ηθοποιού, πάνω από ένα κουτί σοκολατάκια και πολλά κουτιά αντιφλεγμονώδη
Η Άννα Κοκκίνου στον μαγεμένο κήπο της μνήμης
Η κορυφαία ηθοποιός του ελληνικού θεάτρου, που αγωνίστηκε με όλα τα μέσα της να θεμελιώσει το έξοχο ποιοτικό παράδειγμα του «Θεάτρου Σφενδόνη», μιλά για τη συναρπαστική της καταβύθιση στη μαγεία και το αίνιγμα της παιδικής ηλικίας – στην παράσταση REM/ Kήπος.
Γιάννος Περλέγκας: «Φτάνει πια με την καβάτζα του ωραίου και του νεοσέτ στο θέατρο»
Γυμνός από προκαταλήψεις και ταμπέλες, ο Πιραντέλο του Γιάννου Περλέγκα ανοίγει έναν άλλο δρόμο στην Ιταλία, στον Δάντη, στον τρόπο που βλέπουμε συνολικά το θέατρο.
21 παραστάσεις που κάνουν πρεμιέρα στην Αθήνα το φθινόπωρο
Μετά από ένα αμήχανο θεατρικό καλοκαίρι η πλούσια φθινοπωρινή παραγωγή φέρνει από Σαίξπηρ και Πιραντέλο μέχρι Καραγάτση και... Μαρία Κάλλας!

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Άγγελος Κότιος: Ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Πειραιώς μιλά για τη στρατηγική του ιδρύματος που διοικεί
Ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Πειραιώς, Άγγελος Κότιος, μιλά στη LiFO για τη φιλοσοφία διαχείρισης της ακαδημαϊκής κοινότητας, τα προβλήματα των πανεπιστημίων, το άσυλο και τους φοιτητές.
Χουάν Μπράνκο – Ο δικηγόρος του Τζούλιαν Ασάνζ στη LiFO: «Ο ελληνικός λαός πρέπει να αντιδράσει για να τον σώσει»
Ο 30χρονος σταρ ακτιβιστής, νομικός σύμβουλος του Τζούλιαν Ασάνζ και κεντρική μορφή των Κίτρινων Γιλέκων βρίσκεται στην Αθήνα και εξηγεί γιατί μια πιθανή έκδοση του ιδρυτή των WikiLeaks στις ΗΠΑ θα είναι μια ξεκάθαρη κίνηση εκδίκησης.
Αλέξανδρος Ίσαρης: «Δεν είμαι αισιόδοξος άνθρωπος, ούτε και αισιόδοξος ποιητής»
Ένα απόγευμα με τον πολυτάλαντο συγγραφέα και καλλιτέχνη, με αφορμή το νέο του βιβλίο «Περίπατοι» και την προσεχή ατομική του έκθεση.
Δημήτρης Σταμάτης: O Έλληνας που σχεδιάζει τα Ninjago της Lego
Πώς είναι να δημιουργείς τα επόμενα μοντέλα των θρυλικών παιχνιδιών στα κεντρικά του κολοσσού στη Δανία;
Σταύρος Ζουμπουλάκης: «Για να μιλήσεις σήμερα για την αγάπη πρέπει να ξεπεράσεις μια μορφή αυτολογοκρισίας»
Πρόεδρος του Εφορευτικού Συμβουλίου της Εθνικής Βιβλιοθήκης, συγγραφέας. Γεννήθηκε στη Συκιά Λακωνίας. Ζει στα Ιλίσια.
Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου: Η βραβευμένη φέτος με το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας μιλά στη LIFO
Η ομότιμη καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας του ΑΠΘ, αφηγείται τη ζωή της και μιλά για την τέχνη, την εκπαίδευση, την αγάπη και τη μοναξιά.
SimpleG: «Να κοιτάξουμε την ψυχή μας» - Ο street artist μιλά για την τέχνη στο αστικό τοπίο
Street artist, αγιογράφος, ζωγράφος: Ο SimpleG μεταμορφώνει με τα έργα του το αστικό τοπίο της Αθήνας και όχι μόνο
Ευτύχης Βαρδουλάκης: «Το timeline του καθενός μας δεν είναι η κοινωνία»
Ο σύμβουλος στρατηγικής και επικοινωνίας αλλά και συνιδρυτής της εταιρείας Stratego μιλά στη LiFO με αφορμή το νέο του βιβλίο «Διλήμματα μιας πενταετίας – Τα στρατηγικά πολιτικά ορόσημα της περιόδου 2014-2019».
Δημήτρης Π. Σωτηρόπουλος: «Είμαστε μια κοινωνία που μυξοκλαίμε και παίζουμε τις drama queens για να μας προσέξουν»
Ο αναπληρωτής καθηγητής Σύγχρονης Πολιτικής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και γραμματέας σύνταξης της «Νέας Εστίας» μιλά στη LiFO με αφορμή το νέο του βιβλίο «Φάσεις και αντιφάσεις του ελληνικού κράτους στον 20ό αιώνα, 1910-2001».
Υρώ Μανέ: «Αν ονομάτιζα την πατρίδα μας, θα την έλεγα Ρένα»
Μια ειλικρινής συζήτηση με την αγαπημένη ηθοποιό που υποδύεται για δεύτερη χρονιά, με μεγάλη επιτυχία, την ιερόδουλη Ρένα στο ομώνυμο έργο του Αύγουστου Κορτώ.
Ονομάζομαι Θάνος Μούρραης Βελλούδιος και ουδέποτε έζησα ως φυτόν
ENA ΣΠΑΝΙΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ/ Η αυτοβιογραφική αφήγηση στο γηροκομείο λίγο πριν πεθάνει, του πρώτου Έλληνα πιλότου και φαντασιομέτρη συγγραφέα, έτσι όπως δημοσιεύτηκε στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία το 1989. Ψηφιοποιείται πρώτη φορά για τη LIFO.
Ξένια Κουναλάκη: «Είμαστε ακόμα σε πολύ πρώιμο στάδιο φεμινιστικής αφύπνισης»
Μια συζήτηση με την αρχισυντάκτρια διεθνών ειδήσεων στην εφημερίδα «Καθημερινή» με αφορμή το βιβλίο της που μόλις κυκλοφόρησε.
Ο Alex Kapranos στη LiFO: «Ο Μπόρις Τζόνσον δεν είναι κλόουν, είναι επικίνδυνος»
Ο frontman των Franz Ferdinand ήρθε στην Αθήνα για τα SNFCC Sessions του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος και είχε μια άνετη, φιλική κουβέντα με τον πρώτο του ξάδερφο, τον δημοσιογράφο Άκη Καπράνο.
Δημήτρης Πουλικάκος: «Eίτε προφίλ, είτε ανφάς / ούτως ή άλλως, θα τον φας»»
Μια απολαυστική συζήτηση επί παντός –ή σχεδόν– επιστητού με τον αντιπροσωπευτικότερο εν ζωή «πρέσβη» της εγχώριας αντικουλτούρας, με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου του «Φρυκτωρίες ή Πόσο ζουν οι μύγες»
Ο Αλέν Μπαντιού μιλά στη LiFO: «Το θέμα δεν είναι να ρίξεις την κυβέρνηση, αλλά να έχεις να προτείνεις κάτι άλλο»
Ο κορυφαίος Γάλλος μαρξιστής στοχαστής Αλέν Μπαντιού τοποθετεί με γλώσσα εύληπτη και λαγαρή τα προβλήματα της εποχής στην πραγματική τους διάσταση.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή