Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

H ασυνήθιστη γοητεία της Μαρίας Σνάιντερ

H eurogirl πλανεύτρα, αθώα, μοιραία, σοφιστικέ, σκοτεινή, αινιγματική ηθοποιός που πέθανε στα 58 της χρόνια και ήρθε πάλι στην επικαιρότητα για τον πιο λάθος λόγο.
Η Σνάιντερ, παρά το στυλ που λάνσαρε, με τα καπέλα και τα γουνάκια στους ώμους, την αυθάδεια και την ορμή δεν ξεπέρασε ποτέ το "Τελευταίο ταγκό στο Παρίσι".

Στη χαώδη ταινία του Ζακ Ριβέτ Merry go round, η Μαρία Σνάιντερ υποδύεται τη Λεό και μαζί με τον Μπεν (Τζο Νταλεσάντρο) φτάνουν ταυτόχρονα στο Παρίσι, μετά από τηλεγραφικές παρακινήσεις της Ελίζαμπεθ, γκόμενας του Μπεν και αδελφής της Λεό. Σε αυτό το διστακτικό κι εντελώς χαλαρό αστυνομικό δράμα, αναγκαστικά υπαρξιακό λόγω εποχής (το 1977, αν και καθυστέρησε πολύ να κυκλοφορήσει στις αίθουσες) και Ριβέτ, η υπόθεση δεν έχει και τόση σημασία για τον σκηνοθέτη, όσο τον νοιάζει να πετάξει στις σκηνές τους δυο τους και να δοκιμάσει τη χημεία τους μ’ ενδιαφέρον και άνισο αποτέλεσμα.

 

Ο Νταλεσάντρο λύνει και δένει τα μαλλιά του και η Σνάιντερ, πιο όμορφη από ποτέ, περιφέρεται ανεπιτήδευτη, με τζιν και μπότες, τα μαλλιά της σγουρά και ανακατεμένα, το βλέμμα της χαμένο και τη φωνή της διστακτική και ψιθυριστή, όποτε δεν μαλώνει με τον συνοδοιπόρο της. Πάνω σ’ ένα σενάριο/δείγμα, ο Ριβέτ, απογοητευμένος από την κατάρρευση μιας τετραλογίας που ετοίμαζε, άφησε τους ηθοποιούς να αυτοσχεδιάζουν, και, όπως η τζαζ μουσική που τους συνόδευε, βασίστηκε σε πένθιμη ατμόσφαιρα και υποθέσεις, ενθαρρύνοντας casual χειρονομίες και αυθόρμητη συμπεριφορά.

 

Με τον Μάρλον Μπράντο στο «Τελευταίο τανγκό στο Παρίσι»
Με τον Μάρλον Μπράντο στο «Τελευταίο τανγκό στο Παρίσι»

 

Θεώρησε υπεύθυνο τον Μπερτολούτσι για την κάπως θολή αλλά αξέχαστη μία και μοναδική λήψη, τον χαρακτήρισε ιδρωμένο γουρούνι και γκάνγκστερ και δεν του ξαναμίλησε ποτέ, ενώ με τον Μπράντο διατήρησε φιλική επαφή.

 

Αυτή είναι, νομίζω, η πιο χαρακτηριστική στιγμή της Σνάιντερ σε μια καριέρα με πολλές ταινίες, μικρό εκτόπισμα και μια τεράστια έκρηξη. Το Τελευταίο τανγκό στο Παρίσι υπήρξε ένα σκανδαλώδες έργο για τους λάθος λόγους. Και καλά εγώ και οι συνομήλικοί μου που τρυπώσαμε με το στανιό στα 11 χρόνια μας για να δούμε πώς ο γίγας Μάρλον Μπράντο βουτύρωσε τον κώλο της μοιραίας κοπέλας με τα μεγάλα βυζιά και ενεπλάκη σε μια ακατονόμαστη πράξη, σαν κι εκείνες που μόνο σε τσόντες θα φανταζόταν κανείς. Αλλά σε ταινία τέχνης; Εκείνη την εποχή, το 1972 και λίγο αργότερα (τότε οι ταινίες που απασχολούσαν προβάλλονταν επί χρόνια), οι περισσότεροι προσπέρασαν τη μνημειωδώς οιδιπόδεια και ψυχικά θαρραλέα, ξεγυμνωτική ερμηνεία αρσενικής εμμηνόπαυσης του Μπράντο λόγω της στιγμιαίας, βίαιης πρωκτικής ασέλγειας, και κρυφά ενοχοποίησαν το κορίτσι.

 

 

 

Στα 20 της χρόνια, η Σνάιντερ, παρά το στυλ που λάνσαρε, με τα καπέλα και τα γουνάκια στους ώμους, την αυθάδεια και την ορμή (μια ασυνήθιστη eurogirl πλανεύτρα, αθώα, μοιραία, σοφιστικέ, σκοτεινή, αινιγματική), δεν ξεπέρασε ποτέ αυτή την ταινία, ανάγοντας τις παράπλευρες απώλειες σε ανυπολόγιστες επιπλοκές στην καριέρα και την ψυχική της υγεία. Θεώρησε υπεύθυνο τον Μπερτολούτσι για την κάπως θολή αλλά αξέχαστη μία και μοναδική λήψη, τον χαρακτήρισε ιδρωμένο γουρούνι και γκάνγκστερ και δεν του ξαναμίλησε ποτέ, ενώ με τον Μπράντο διατήρησε φιλική επαφή. Πάντα συμβούλευε τις νεαρές ηθοποιούς να μη γδύνονται για μεσήλικες σκηνοθέτες που θα προσπαθήσουν να τις πείσουν ότι κάνουν τέχνη.

 

Σε εστιατόρια, άλλοι μεσήλικες την έγδυναν με τα αδηφάγα κι ίσως χυδαία μάτια τους (φαντάζομαι τη στιγμή που άλειφαν το ψωμί τους). Αδιόρθωτη ή επιπόλαιη, ξαναείπε το ναι στον Μπερτολούτσι για το 1900, αλλά εκείνος την απέλυσε. Κάπου εκεί κατέρρευσε.

 

Η ίδια πίστευε πάντα πως η κορυφαία της παρουσία στο σινεμά ήταν στο Επάγγελμα Ρεπόρτερ, αλλά και πάλι την παράσταση έκλεψαν ο Νίκολσον, η εντυπωσιακή κίνηση της κάμερας του Λουτσιάνο Τοβόλι και το αδιάκοπο κυνήγι της Ταυτότητας σε πόλεις και ερήμους, διά χειρός του μετρ της αποξένωσης Αντονιόνι. Έπαιξε το Κορίτσι που ερωτεύεται ο Ντέιβιντ Λοκ κι έκανε αυτό που ήξερε καλά, να τον ακολουθεί με μελαγχολία στα μάτια, σαν να σκιαζόταν από ένα δυσοίωνο σύννεφο. Θα μπορούσε να τριτώσει η εμπειρία της με τους μεγάλους Ιταλούς, αν δεχόταν να παίξει τη Μαρία στον Ιησού από τη Ναζαρέτ του Τζεφιρέλι, αλλά απέρριψε την προσφορά και το μετάνιωσε αργότερα.

 

Η ίδια πίστευε πάντα πως η κορυφαία της παρουσία στο σινεμά ήταν στο «Επάγγελμα Ρεπόρτερ», αλλά και πάλι την παράσταση έκλεψαν ο Νίκολσον, η εντυπωσιακή κίνηση της κάμερας του Λουτσιάνο Τοβόλι και το αδιάκοπο κυνήγι της Ταυτότητας σε πόλεις και ερήμους, διά χειρός του μετρ της αποξένωσης Αντονιόνι.
Η ίδια πίστευε πάντα πως η κορυφαία της παρουσία στο σινεμά ήταν στο «Επάγγελμα Ρεπόρτερ», αλλά και πάλι την παράσταση έκλεψαν ο Νίκολσον, η εντυπωσιακή κίνηση της κάμερας του Λουτσιάνο Τοβόλι και το αδιάκοπο κυνήγι της Ταυτότητας σε πόλεις και ερήμους, διά χειρός του μετρ της αποξένωσης Αντονιόνι.
Merry Go Round
Merry Go Round

 

Αν και ξεκίνησε μικρή, η Μαρία Σνάιντερ δεν βρέθηκε τυχαία στον χώρο του σινεμά. Ήταν κόρη ηθοποιού και βρέθηκε κάτω απ’ τις φτερούγες της Μπριζίτ Μπαρντό στις αρχές της δεκαετίας του ‘70, απορώντας γιατί άραγε το γαλλικό σύμβολο του σεξ είχε ήδη αποφασίσει να τα παρατήσει πολύ σύντομα, πράγμα που έκανε σε μερικά χρόνια. Η Μπαρντό τη σύστησε στον Αλέν Ντελόν κι εκείνος της έδωσε μια ευκαιρία στο ξεχασμένο Madly του Roger Kahane. Το πρακτορείο της τη συμβούλεψε να μην αρνηθεί μια ταινία δίπλα στον Μπράντο κι εκείνη δέχτηκε παρά τη θέλησή της.

 

Όταν απέκτησε βούληση και φωνή, οι σκηνοθέτες τη θεώρησαν ξεπερασμένη, παρά τον μύθο που δημιούργησε αυτόματα με το Τανγκό. Έπεσε κι αυτή στα ναρκωτικά κι έφτασε κοντά στην αυτοκτονία. Την έσωσε ο έρωτας, αλλά επέλεξε να μην αποκαλύψει το όνομα και το φύλο της σχέσης της. Δούλευε σταθερά, σε μικρούς κυρίως ρόλους, σε χαμηλού προϋπολογισμού ταινίες, όπως το Mama Dracula ή οι εξαιρετικές Άγριες Νύχτες του Σιρίλ Κολάρ.

 

Πέθανε τον Φεβρουάριο του 2011 στα 58 της, από καρκίνο. Ο υπουργός Πολιτισμού της Γαλλίας και κάποτε συμπρωταγωνιστής της στο Merry go round, Φρεντερίκ Μιτεράν, πρόλαβε να της απονείμει τον κλασικό τίτλο του Ιππότη Γραμμάτων και Τεχνών. Στην κηδεία, ο «άγγελός της», η Πία, τη χαιρέτισε λέγοντας «ciao, bella». Η Μπαρντό και ο Ντελόν ήταν εκεί. Σε δήλωσή του, ο Μπερνάρντο Μπερτολούτσι είπε: «Η Μαρία με κατηγόρησε ότι της έκλεψα τη νεότητά και μόνο τώρα αναρωτιέμαι αν είχε δίκιο».

 

Δεν πρόλαβε να της ζητήσει συγγνώμη. Ούτε η Σνάιντερ πρόλαβε να γεράσει με αξιοπρέπεια μπροστά στην κάμερα, όσο κι αν κάποτε παραδεχόταν πως ζήλευε το μυστήριο της Γκάρμπο.

 

 
Γεννήθηκα στην Αθήνα και μεγάλωσα στην Καλλίπολη του Πειραιά. Σπούδασα Κοινωνιολογία στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και Επιστήμες Τύπου και Πληροφόρησης, με κατεύθυνση στον κινηματογράφο, στη Σορβόνη. Ξεκίνησα να δουλεύω ως κριτικός κινηματογράφου στο περιοδικό Σινεμά και τον ΑΝΤΕΝΝΑ και συνεργάστηκα με εφημερίδες και περιοδικά σε μόνιμη βάση. Εδώ και μια δεκαετία, κάνω κριτικές σε ταινίες, συνεντεύξεις, ανταποκρίσεις από τα μεγάλα φεστιβάλ και ρεπορτάζ για τη LIFO και τον ALPHA TV.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Σοκ και οργή στο Χόλιγουντ μετά την αποκάλυψη του Μπερτολούτσι για το «Τελευταίο Τανγκό στο Παρίσι»
Mια παλιότερη συνέντευξη του σκηνοθέτη είδε το φως της δημοσιότητας και η ομολογία για τα όσα υπέστη η Σνάιντερ προκαλεί αντιδράσεις
H κυνική ομολογία του Μπερτολούτσι για την σκηνή σεξ με το βούτυρο στο «Τελευταίο Τανγκό στο Παρίσι»
Όταν ο θρυλικός σκηνοθέτης παραδέχθηκε πως μαζί με τον Μάρλον Μπράντο είχαν συνωμοτήσει για να αιφνιδιάσουν την Μαρία Σνάιντερ
 Το θρυλικό επτάλεπτο μονοπλάνο του Μικελάντζελο Αντονιόνι στο «Επάγγελμα: Ρεπόρτερ»
Μια εξαίσια συνύπαρξη τέχνης και τεχνικής που σφράγισε την κινηματογραφική ιστορία

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο άγνωστος Νίκος Γκάτσος μέσα από τις αφηγήσεις της Αγαθής Δημητρούκα
Η στιχουργός, συγγραφέας και μεταφράστρια που έζησε στο πλευρό του ποιητή, μιλά για πρώτη φορά με τέτοια ειλικρίνεια και αμεσότητα για τη ζωή και τις συνήθειες του κορυφαίου Έλληνα στιχουργού και ποιητή.
O ηχολήπτης- θρύλος της Columbia περιγράφει μια ολόκληρη εποχή
Ο Στέλιος Γιαννακόπουλος πλησιάζοντας τα 90, μπορεί να επαίρεται ότι ηχογράφησε τον ανθό της ελληνικής δισκογραφίας- από τον «Μεγάλο Ερωτικό» του Χατζιδάκι μέχρι το «Δρόμο» του Πλέσσα και τους Πελόμα Μποκιού. Επόμενο, να έχει πολλά να διηγηθεί.
Τον μεγάλωσαν οι λύκοι. Κυριολεκτικά.
Ο Marcos Rodríguez Pantoja ήταν ένα εγκαταλελειμμένο παιδί που επιβίωσε μόνο στην άγρια φύση για 15 χρόνια. Αλλά το να ζει με ανθρώπους αποδείχτηκε πολύ πιο δύσκολο
Λίνα Μενδώνη: Η Αμφίπολη εγκαταλείφθηκε για να πληγεί το «success story» του Σαμαρά
Η «σιδηρά κυρία του υπουργείου Πολιτισμού», αρχαιολόγος Λίνα Μενδώνη, γενική γραμματέας για 10 ολόκληρα χρόνια (σε δύο διαφορετικές φάσεις, με 12 διαφορετικούς υπουργούς και υφυπουργούς), είχε μιλήσει για όλα στο LIFO.gr
Ο μαθηματικός Μιχαήλ Ρασσιάς συνεργάστηκε με τον μεγαλοφυή Τζον Νας, που πέθανε σαν σήμερα
Ο Νομπελίστας θεμελιωτής της θεωρίας παιγνίων και ο Έλληνας επιστήμονας εξέδωσαν, λίγο πριν από τον ξαφνικό θάνατό του πρώτου σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, ένα βιβλίο με τα πιο ερεθιστικά μαθηματικά προβλήματα
Θανάσης Φωκάς: Ο μεγαλύτερος σύγχρονος Έλληνας μαθηματικός μιλά στη LiFO
Μια συζήτηση με τον διακεκριμένο επιστήμονα για τα Μαθηματικά, τον εγκέφαλο, τους νέους, τα social media και την ευτυχία
Η καθημερινή ρουτίνα δέκα μεγάλων συγγραφέων είναι πιο αυστηρή από ό,τι φαντάζεστε
Μη νομίζετε ότι γράφουν «όταν έχουν έμπνευση»
Nικόλαος Βεντούρας εχάραξεν
Μια ανέκδοτη συνομιλία με τον κορυφαίο Έλληνα χαράκτη Νικόλαο Βεντούρα
Μιλώντας με έναν Έλληνα ζωγράφο που ζει στα ανατολικά της μακρινής Μαδαγασκάρης
Ο εικαστικός καλλιτέχνης Μιχάλης Κιούσης έχει επιλέξει εδώ και δύο χρόνια για σπίτι του το απομακρυσμένο νησί της Ρεϋνιόν
Πώς είναι η καθημερινότητα ενός Έλληνα ερευνητή στο Harvard
Ο Γιάννης Λαδάς είναι ερευνητής στο Dana-Farber/Harvard Cancer Center και ζει το «american dream» με τον δικό του, ξεχωριστό τρόπο
H αμαρτωλή ιστορία του πορνοσινεμά Σταρ της Ομόνοιας, όπως μας την διηγήθηκε ο ιδιοκτήτης του
Τα τελευταία χρόνια της σεξουαλικής αθωότητας και το δειλό gay cruising πριν τα dating apps και το σύμφωνο συμβίωσης
Γιατί ήταν τόσο σημαντική αρχιτέκτονας η Ζάχα Χαντίντ;
Σαν σήμερα, το 2016, πεθαίνει η αρχιτέκτονας της οποίας τα σχέδια είχαν ως στόχο να συγκινήσουν το κοινό σε όλο τον κόσμο, διευρύνοντας τα όρια της φόρμας και της λειτουργικότητας
Ο μαύρος καβαλάρης
Η ψυχή της Στεφανίας είχε μείνει στο βουνό. Κι εκεί πρέπει να γυρίζει ακόμη.
Πώς το Vice, το Ίντερνετ και ο Τραμπ διέλυσαν τις υποκουλτούρες κι έσπειραν σεξισμό και υποκρισία στα media
Η Thalia Mavros, η Ελληνίδα πρώην creative director του αμερικανικού «Vice» και νυν ιδρύτρια του «The Front», μιας πολιτιστικής πλατφόρμας που τρέχουν αποκλειστικά γυναίκες, ξεσκεπάζει την παγκόσμια μιντιακή υποκρισία, σε μια χειμαρρώδη συζήτηση.
Σλαβόι Ζίζεκ: «Είμαστε όλοι κακοί, εγωιστές, αηδιαστικοί»
Ο 67χρονος Σλοβένος φιλόσοφος σε μερικές σκόρπιες σκέψεις για τη ζωή, τον εαυτό του, το είδος του πατέρα που υπήρξε και τη σχέση του με τους γονείς του.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή