Η Αρεζού είναι ένα εντεκάχρονο κορίτσι από το Αφγανιστάν που στη λοταρία της τύχης δεν τράβηξε καλούς λαχνούς. Κατάφερε, όμως, αυτά τα κουτσουρεμένα ασσόδυα της τύχης να τα αξιοποιήσει με τη βοήθεια υποστηρικτικών δομών με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.


Γεννήθηκε σε μια χώρα που η φτώχεια είναι ακραία και ο κοινωνικός ιστός πολυτεμαχισμένος και από καιρού διαρρηγμένος. Έκανε ταξίδια χιλιομέτρων για να καταλήξει στην αφιλόξενη Μόρια στη Λέσβο. Δεν είχε την ευκαιρία στην πατρίδα της να παρακολουθήσει αδιάκοπα την τυπική σχολική εκπαίδευση και αρκέστηκε σε σκόρπια περάσματα σε τάξη.

 

Πόσο συχνά ανακυκλώνουμε το επιχείρημα για τη γλώσσα μας που κινδυνεύει, για τη γλώσσα μας που αργοπεθαίνει. Και να τη η απάντηση: τονώνεται, μιλιέται, ζωντανεύει από τις ανθρώπινες αυτές ψυχές. Και αν η διαδικασία αυτή υποστηριχθεί κατάλληλα μπορούμε να έχουμε εντυπωσιακά αποτελέσματα.


Στην Ελλάδα έφτασε πριν από ενάμιση χρόνο και σχολείο πήγε όλους και όλους 9 μήνες. Στους τρεις εξ αυτών έκανε μαθήματα από απόσταση, όπως όλα τα παιδιά που κατοικούν στην Ελλάδα. Έξι μήνες φυσικής παρουσίας και ανθρώπινης αλληλεπίδρασης αρκούσαν για αυτό το γενναίο πλάσμα, ώστε να μπορεί να χειριστεί σε ικανοποιητικό σημείο την προφορική γλώσσα, όπως βλέπετε και στο βίντεο.

 

 

Η Αρεζού μιλάει για το σχολείο της


Η Αρεζού αξιοποίησε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τους ανθρώπινους, κοινωνικούς, εκπαιδευτικούς και θεσμικούς πόρους του περιβάλλοντός της. Φιλοξενήθηκε σε χρηματοδοτούμενο από την Ύπατη Αρμοστεία σπίτι και αργότερα νοίκιασε με τη μητέρα της σπίτι στη Μυτιλήνη ώστε να συνεχίσει το σχολείο.

 

Βρήκε το καταφύγιό της στο σχολείο, αφοσιώθηκε σε αυτό και πέτυχε έναν εντυπωσιακό εκπαιδευτικό άθλο. Η Αρεζού γαντζώθηκε από την εκπαίδευση και βρήκε μια σταθερά σε μια ζωή ασταθή και αβέβαιη. Στέκομαι με δέος μπροστά σε αυτό το παιδί και τα επιτεύγματά του.


Πόσο συχνά ανακυκλώνουμε το επιχείρημα για τη γλώσσα μας που κινδυνεύει, για τη γλώσσα μας που αργοπεθαίνει. Και να τη η απάντηση: τονώνεται, μιλιέται, ζωντανεύει από τις ανθρώπινες αυτές ψυχές. Και αν η διαδικασία αυτή υποστηριχθεί κατάλληλα, μπορούμε να έχουμε εντυπωσιακά αποτελέσματα.


Η Αρεζού μάς ευχαρίστησε λόγω και έργω. Αξιοποίησε τους πόρους που της δόθηκαν. Έδειξε ότι οι εκπαιδευτικές και κοινωνικές δράσεις στον προσφυγικό και στον μεταναστευτικό πληθυσμό έχουν πολλαπλασιαστικά οφέλη. Καιρός να την ευχαριστήσουμε και εμείς: για την προσπάθεια που έκανε, το παράδειγμα που έδωσε και την αισιοδοξία που ενστάλαξε σε όλους μας. Ευχαριστούμε, κορίτσι μου!