Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ

Σπάνιες φωτογραφίες από τα πρώτα φέριμποτ στο πορθμείο Ρίου-Αντιρρίου

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΟΧΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΚΑΤΣΙΚΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΖΩΑ.

Στο πορθμείο Ρίου-Αντιρρίου (1960). Η φωτογραφία αναρτήθηκε στη σελίδα BUS Memories Greece, απ' όπου πληροφορούμαστε ότι πέραν του λεωφορείου του ΚΤΕΛ Θεσπρωτίας στο βάθος, το λεωφορείο δεξιά ήταν τουριστικό του ΚΤΕΛ Κέρκυρας.
Στο πορθμείο Ρίου-Αντιρρίου (1960). Η φωτογραφία αναρτήθηκε στη σελίδα BUS Memories Greece, απ' όπου πληροφορούμαστε ότι πέραν του λεωφορείου του ΚΤΕΛ Θεσπρωτίας στο βάθος, το λεωφορείο δεξιά ήταν τουριστικό του ΚΤΕΛ Κέρκυρας.

Στη φωτογραφία παρουσιάζονται τα πρώτα φέριμποτ (F/B ) στο πορθμείο Ρίο - Αντίρριο και το «χύμα φορτίο», άνθρωποι και οχήματα της εποχής με ελεύθερα κατσίκια και άλλα ζώα!


Πριν την αποπεράτωση της γέφυρας Ρίου Αντίρριου (Χαρίλαου Τρικούπη) ο αριθμός των φέριμποτ που εξυπηρετούσαν την γραμμή ήταν περίπου 35. Σήμερα είναι μόλις 11.

 

Λίγο πριν ξεσπάσει ο πόλεμος του 1940, αλλά και κάποια χρόνια μετά τη λήξη του, η Ναύπακτος είχε αναδειχθεί στο κυριότερο λιμάνι της Στερεάς Ελλάδος, από και προς την Πελοπόννησο. Το λιμάνι εκτός από την τοπική κίνηση εξυπηρετούσε και την κίνηση όλης της Δυτικής Ελλάδος και Ηπείρου. Υπήρχαν βέβαια και καΐκια που μετέφεραν ανθρώπους, ζώα, και εμπορεύματα από Μοναστηράκι και Χιλιαδού προς Ψαθόπυργο και Αίγιο.


Επιπροσθέτως από το 1898 υπήρχε σιδηροδρομική σύνδεση μεταξύ Πατρών και Αγρινίου. Το πλοίο Καλυδώνα μετέφερε από την Πάτρα βαγόνια στο Κρυονέρι Αιτωλοακαρνανίας και από εκεί δια του σιδηροδρόμου στο Αγρίνιο. Η επέκταση του Σιδηρόδρομου Βορειοδυτικής Ελλάδος (ΣΒΔΕ) από το Κρυονέρι μέχρι τη Ναύπακτο είχε κάποτε συζητηθεί καθώς το «λιμάνι» του Κρυονερίου ήταν ακατάλληλο, επειδή ήταν εκτεθειμένο στον καιρό και συχνά έκλεινε. Φυσικά η επέκταση αυτή δεν έγινε ποτέ.

 

Το φεριμποτ Ναύπακτος με «χύμα φορτίο»
Το φεριμποτ Ναύπακτος με «χύμα φορτίο»


Το 1946, οι συνεταιρισμοί Αγρινίου και Ηπείρου ζήτησαν από το κράτος την ίδρυση του πορθμείου Ρίου-Αντιρρίου. Και το αίτημά τους έγινε δεκτό, παρά την σφοδρή αντίδραση των Ναυπακτίων, οι οποίοι ήθελαν να διατηρήσουν το πορθμείο στην πόλη τους. Έτσι, με το πορθμείο Ρίου-Αντιρρίου το ταξίδι μεταξύ Πατρών-Αγρινίου θα διαρκούσε περίπου 3 ώρες λιγότερο.


Όπως ήταν φυσικό τα φέριμποτ τράβηξαν ένα σημαντικότατο ποσοστό τόσο της επιβατικής όσο και τις μεταφορικής κίνησης και εις βάρος της κινήσης του ΣΔΒΕ (σ.σ. Σιδηρόδρομοι Βορειοδυτικής Ελλάδας), ιδιοκτησίας της εταιρείας Ε. Νομικού με αποτέλεσμα να γίνουν οικονομικά ασύμφοροι και να κλείσουν το 1970.


Ως αποζημίωση προς τους «πληγέντες πλοιοκτήτες» της Ναυπάκτου, που πήραν το πρώτο φέριμποτ οι Αγρινιώτες, τους δόθηκε είτε άδεια δρομολόγησης αλλού φέριμποτ στο Ρίο-Αντίρριο είτε άδεια λεωφορείου.


Στις 24 Αυγούστου 1946 το πρώτο φέριμποτ τύπου «παντόφλας», αγοράστηκε από την Ένωση Γεωργικών Συνεταιρισμών Αιτωλοακαρνανίας, και ξεκίνησε δρομολόγια στη γραμμή Ρίου-Αντιρρίου, με το όνομα «ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΙΑΣΕΜΕΙΔΗΣ». Ο Σωκράτης Ιασεμείδης ήταν καθηγητής στη Γεωπονική Σχολή Αθηνών στις αρχές του 20ού αιώνα.

 

Το Μελίνα ναυπηγήθηκε το 1968.
Το Μελίνα ναυπηγήθηκε το 1968.


Στην πραγματικότητα το φέριμποτ είχε κατασκευαστεί ως αποβατικό και κατά μια εκδοχή είχε πάρει μέρος στην απόβαση της Νορμανδίας μεταφέροντας άρματα μάχης των ΗΠΑ. Το πρώην αποβατικό είχε χωρητικότητα 152 επιβατών.


Η ομάδα των «πληγέντων πλοιοκτητών», από τη Ναύπακτο αργότερα αγόρασαν και δρομολόγησαν, το 1950, το δεύτερο φέριμποτ της γραμμής, το «ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ».


Το 1958, πλοιοκτήτες πάλι από τη Ναύπακτο, δρομολόγησαν το «ΑΓΙΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ», ενώ δέκα χρόνια αργότερα, ναυπήγησαν το «ΜΕΛΙΝΑ» και το «ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ» στα ναυπηγεία Ζέρβα στο Πέραμα το οποίο ήταν το σταθερότερο και ταχύτερο φέριμποτ εκείνης της εποχής.


Το «ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΙΑΣΕΜΙΔΗΣ» το 1981 άλλαξε ιδιοκτήτη, μετονομάστηκε σε «Ευγενία Π.» και άρχισε δρομολόγια στο Αιγαίο ως φορτηγό-οχηματαγωγό, μεταφέροντας φορτηγά και βυτία για να καταλήξει, τελικά, παροπλισμένο το 2011, στην Ελευσίνα.


(Αντλήθηκαν πληροφορίες κυρίως από το βιβλίο «Ο κόσμος της ακτοπλοΐας στον Κορινθιακό κόλπο» του Ναυπακτιωτη Γιάννη Χαλάτση και την ιστοσελίδα Shipfriends).

 

Φέριμποτ Ρόδος.
Φέριμποτ Ρόδος.

 

Φέριμποτ Ελεάννα
Φέριμποτ Ελεάννα

 

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Τα  εργοστάσια «Βότρυς» και «Τιτάν» στην Ελευσίνα του 1935
Δύο ελληνικά εργοστάσια που χρονολογούνται από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα
Η μέρα που εγκαινιάστηκε η Εξέδρα Μουσικής στην πλατεία Μιαούλη της Ερμούπολης
Η κατασκευή της εξέδρας έγινε με τέτοιο τρόπο που από μόνη της λειτουργεί ως ηχείο.
Καραβάνι με καμήλες στην Άμφισσα γύρω στο 1920
Mια συνηθισμένη εικόνα στην ελληνική ενδοχώρα του 19ου αιώνα.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Δημήτρης Κορρές: ένας (πολύ) χαρισματικός εφευρέτης, αρχιτέκτονας και αναρριχητής
Με πλήθος ευρεσιτεχνίες, έρευνες, μηχανολογικές κατασκευές και προπαντός το super car της Korres Project, ο αεικίνητος Έλληνας εφευρέτης είναι ένα σπάνιο πρόσωπο που ελάχιστοι γνωρίζουν.
Γάμος χωρίς Σεξ: Σύντροφοι, φίλοι, σύμμαχοι. Όχι όμως εραστές
Η Ελένη, βιολόγος, 45 χρονών, εξομολογείται το γάμο της χωρίς σεξ με τον Γιάννη, 52 χρονών, ιδιωτικό υπάλληλο.
67 όψεις του ελληνικού καλοκαιριού από τον Πάρι Ταβιτιάν
Φωτογραφίες από τους ωραιότερους καλοκαιρινούς προορισμούς στην Ελλάδα
«Ο πρώτος ήταν ένας χαμάλης»: Μια πόρνη του 1935 στα Βούρλα της Δραπετσώνας, αφηγείται τη ζωή της
Mια αποκαλυπτική συνέντευξη που πήρε ένας Γάλλος δημοσιογράφος το 1935 από μια πόρνη της περιβόητης συνοικίας Βούρλα της Δραπετσώνας για το περιοδικό Voila
Χορός, γλέντι και έκσταση στα πανηγύρια του Αυγούστου
Δεν είναι μόνο η Ικαρία που τιμά αυτό το παλιό έθιμο. Είναι όλη η Ελλάδα, που κάθε Αύγουστο πίνει, χορεύει και γλεντά, όπως παλιά.
Τα μυστικά της λίμνης της Βουλιαγμένης- Δείτε την χαρτογράφηση του Αττικού θρύλου
Το σπήλαιο με τη μεγαλύτερη σήραγγα του κόσμου και τους εξαφανισμένους δύτες - Δείτε την χαρτογράφηση του Αττικού θρύλου
 Οι εξομολογήσεις μιας freelance ψυχής
Πριν ξεκινήσετε να ονειροπολείτε πως αν γίνεται ελεύθερος επαγγελματίας θα είστε το αφεντικό του εαυτού σας, διαβάστε τι έχει να σας πει ένα κορίτσι που έχει φάει το freelancing με το κουτάλι
H κατάρα του να έχεις δικό σου εξοχικό
Μόλις καταφέρεις και τα φέρεις όλα βόλτα, την επόμενη στιγμή φτιάχνεις τις βαλίτσες της επιστροφής
Αυτό το δέντρο παραμένει ζωντανό από τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας μέχρι σήμερα
Η ιστορία της «Ελιάς της Όρσας» που επιβιώνει εδώ και 2.500 χρόνια στη Σαλαμίνα
Θάλασσα ταραγμένη μέχρι κυματώδης
Στην 'Ανδρο (για την Τέχνη) με το Πηνελόπη
 Ο Οδυσσέας βουτά στον βυθό της θάλασσας για σκουπίδια από τα 14 του
Ο 17χρονος ιδρυτής της ομάδας «Beach Cleaning» εξηγεί γιατί η περιβαλλοντική συνείδηση είναι πλέον μια επιτακτική ανάγκη για την επιβίωσή μας
Καλοκαίρι 1951: Οι αναμνήσεις του Νίκου Δήμου
Οι πολυκατοικίες σκότωσαν το τοπίο, έφραξαν τα μελτέμια, έχτισαν τα λιμανάκια, σκίασαν τις μικρές αμμουδιές. Αλλά το άρωμα και τη γεύση της θάλασσας, το άρωμα και τη γεύση της μνήμης, δεν μπορούν να τα σκοτώσουν.
Στο Αγρόκτημα Φοίφα στην Καλαμάτα μαθαίνεις να παράγεις τα δικά σου βιολογικά προϊόντα
«Re:Think», όπως «Ξανασκέψου»: Δύο νέοι άνθρωποι εγκατέλειψαν την πρωτεύουσα βάζοντας ένα «πράσινο» στοίχημα και το κέρδισαν
Ο αρχιτέκτονας τοπίου Θωμάς Δοξιάδης δίνει πάντα την αίσθηση ότι δεν έχει επέμβει ανθρώπινο χέρι
Μιλώντας με τον διεθνώς αναγνωρισμένο αρχιτέκτονα για την αρχιτεκτονική τοπίου σε μια χώρα που δεν φημίζεται για την αρμονική σχέση του κτισμένου με το φυσικό περιβάλλον.
Τι είναι η «μικροκινητικότητα» και γιατί θα πρέπει να απασχολεί την Αθήνα όλο και περισσότερο;
Αυτά τα οχήματα έχουν μεγάλη οικολογική αξία. Στην Ελλάδα, όμως, όλα γίνονται ανάποδα. Πρώτα ήρθαν τα πατίνια και μετά σκεφτήκαμε να φτιάξουμε νομοθεσία.
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή