Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
Η Ομόνοια αλλάζει, αλλά και πάλι δεν είναι αρκετό
Αθήνα

Η Ομόνοια αλλάζει, αλλά και πάλι δεν είναι αρκετό

Τόσα χρόνια απόλυτης εγκατάλειψης της πιο κομβικής πλατείας της Αθήνας, τόση αποφορά και ματαίωση, δεν σβήνεται με 2-3 επιχειρηματικές προσπάθειες, αλλά τουλάχιστον είναι μία καλή αρχή

 

Τα τελευταία χρόνια τη διέσχιζα τρέχοντας, κρατώντας γερά την τσάντα μου και με κεραίες τεντωμένες. Ανεπαισθήτως, η Ομόνοια είχε μετατραπεί σε μια μαύρη τρύπα στην καρδιά της πόλης, κανείς δεν έμοιαζε να θέλει να βρίσκεται εκεί, πόσω μάλλον να την αγαπά. Η περίφημη ανάπλαση τής στέρησε ακόμα και το κυκλικό της σχήμα, μετατρέποντάς την σε τσιμεντένια πλατεία από αυτές που συναντάς σε χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ – δεν υπήρχε ούτε πράσινο φύλλο, ούτε σταγόνα νερό. Κάτω από την πλατεία πηγαινοέρχονταν χιλιάδες άνθρωποι καθημερινά με τον Hλεκτρικό και το μετρό, ενώ επί του εδάφους της έβλεπες όλο και περισσότερα ρημαγμένα κτίρια και ανθρώπους.

 

Πριν από λίγες μέρεςπερπατούσα ξανά στην Ομόνοια, έτοιμη να μπω στον σταθμό του μετρό. Αντί γι' αυτό, βρέθηκα να πίνω τον καφέ μου στα τραπεζάκια του ιστορικού κτιρίου του ΝΕΟΝ, χαζεύοντας την κίνηση γύρω μου. Ήταν μια παρόρμηση της στιγμής – η περιοχή, για πρώτη φορά έπειτα από αιώνες, μου φάνηκε ελκυστική, αλλά και ασφαλής. Οι ελιές πάνω στην πλατεία, δείχνοντας αξιοθαύμαστη αντοχή, κατάφεραν να μεγαλώσουν, αμβλύνοντας την αίσθηση της ξεραΐλας που για καιρό την χαρακτήριζε. Εκτός από τα δύο μεγάλα café που ήταν γεμάτα κόσμο, για πρώτη φορά πρόσεξα πως κι άλλα μαγαζάκια, ακόμα και «αρχαία» τυροπιτάδικα, έχουν τολμήσει να βγάλουν έξω τραπεζοκαθίσματα και όχι ματαίως. Τρίτη πρωί και η Ομόνοια έσφυζε από ζωή, μοιάζοντας απολύτως φυσιολογική, σε βαθμό που άρχισα να αναρωτιέμαι αν όντως τα πράγματα έχουν αλλάξει.

 


«Κάτι γίνεται σιγά-σιγά», «καταβάλλεται μεγάλη προσπάθεια», «η αγορά το πολεμάει και όσο ανοίγουν τα μαγαζιά, η κατάσταση θα εδραιώνεται», είναι κουβέντες που άκουσα με ικανοποίηση, μια και οφείλω να ομολογήσω ότι προς στιγμήν αναρωτήθηκα αν είμαι αιθεροβάμων. Η αλήθεια είναι ότι στην πλατεία φαίνεται πως κάποιοι έχουν αποφασίσει να επενδύσουν ξανά, έπειτα από χρόνια υποβάθμισης.


«Στην Ομόνοια κυκλοφορούν οι τουρίστες και όσοι δεν ξέρουν», «το κλέψιμο πάει σύννεφο», ανέλαβε να με προσγειώσει ο υπάλληλος μιας εταιρείας security, όταν τον ρώτησα αν η κατάσταση στην Ομόνοια έχει βελτιωθεί. Πράγματι, συγκαταλέγω τον εαυτό μου στους τουρίστες. Την Αθήνα την αγαπώ από παιδί, βρίσκομαι συνέχεια εδώ, ποτέ όμως δεν μπήκα στις μυλόπετρες της καθημερινότητάς της – διατηρώ μια αθώα, ελαφρώς ρομαντική ματιά. Δεν μπορούσα όμως έτσι απλά να δεχτώ ότι αυτή η εικόνα ήταν μόνο μια οφθαλμαπάτη και ότι όλα είναι όπως τρία-τέσσερα χρόνια πριν, που βιαζόμουν να προλάβω να φύγω από την περιοχή προτού χαθεί το τελευταίο φως της μέρας, οπότε αποφάσισα να το ψάξω λίγο.

 

Φωτογραφίες: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτογραφίες: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO


«Το πρωί, όταν έρχομαι με το πρώτο τρένο, η σκάλα από την οποία ανεβαίνεις στη Σταδίου και στην Πανεπιστημίου είναι κατειλημμένη από Έλληνες και αλλοδαπούς που πουλάνε χασίς, με αποτέλεσμα ο κόσμος να φοβάται να περάσει, ενώ ο security έρχεται μετά τις 8», καταγγέλλει ο κ. Γιάννης που δουλεύει στην Ομόνοια από το 1960. «Όσο για τα café, οι περισσότεροι που κάθονται είναι ηλικιωμένοι, οι οποίοι αναζητούν γυναικεία συντροφιά. Εκτός από την αστυνόμευση, που λείπει, πρέπει να φτιαχτεί η πλατεία, γιατί είναι σκέτη πέτρα κι επιπλέον μυρίζει, καθώς υπάρχουν άνθρωποι που τη χρησιμοποιούν ως αποχωρητήριο. Δεν είναι δυνατόν η πιο κεντρική πλατεία της Αθήνας, η οποία απέχει δέκα λεπτά από την Ακρόπολη και είναι συγκοινωνιακός κόμβος, να έχει εγκαταλειφθεί στη μοίρα της και ο κόσμος να φοβάται να περπατήσει – όλος ο υπόκοσμος στην Ομόνοια έχει μαζευτεί. Η Ομόνοια δεν έχει αλλάξει, γιατί δεν θέλουν να αλλάξει», συμπληρώνει.

 

 
Τρίτη πρωί και η Ομόνοια έσφυζε από ζωή...
Τρίτη πρωί και η Ομόνοια έσφυζε από ζωή...

 

«Τη νύχτα είναι πιο επικίνδυνα», «το βράδυ δεν πλησιάζεις», «μετά τις 8 δεν κυκλοφορούν Έλληνες», «το βράδυ δουλεύουμε μόνο με τουρίστες, αλλά δεν έχουμε αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα» είναι μερικές από τις απαντήσεις που πήρα, κάνοντας ένα μικρό ρεπορτάζ. Όταν νυχτώνει, λοιπόν, τα πράγματα δυσκολεύουν στην περιοχή. Πάρα την αισθητή αστυνομική παρουσία, στην οποία όλοι αναφέρονταν, το σκοτάδι εξακολουθεί να διευκολύνει τη διακίνηση ουσιών, καθώς και όσους εκδίδονται, το φαινόμενο όμως έχει μικρότερες διαστάσεις απ' ό,τι κατά το παρελθόν – το πρόβλημα έχει μετακινηθεί. Δρόμοι όπως η Μενάνδρου και η Σωκράτους, που αποτελούσαν άβατο, σήμερα είναι σε σαφώς καλύτερη μοίρα. «Παλαιότερα, δεν τολμούσαμε να πάμε να καθαρίσουμε. Σήμερα δεν υπάρχει καμία σχέση», τονίζει η οδοκαθαρίστρια του Δήμου.

 

«Κάτι γίνεται σιγά-σιγά», «καταβάλλεται μεγάλη προσπάθεια», «η αγορά το πολεμάει και όσο ανοίγουν τα μαγαζιά, η κατάσταση θα εδραιώνεται», είναι κουβέντες που άκουσα με ικανοποίηση, μια και οφείλω να ομολογήσω ότι προς στιγμήν αναρωτήθηκα αν είμαι αιθεροβάμων. Η αλήθεια είναι ότι στην πλατεία φαίνεται πως κάποιοι έχουν αποφασίσει να επενδύσουν ξανά, έπειτα από χρόνια υποβάθμισης. Το πρώην 2 Fashion House Hotel ετοιμάζεται να ξανανοίξει ως Αthens Tiffany Hotel, ενώ λέγεται ότι θα ακολουθήσει και το Acropol, που βρίσκεται ακριβώς απέναντι. Τη σειρά τους περιμένουν το Μπάγκειον και ο Μέγας Αλέξανδρος –έργα του Τσίλερ–, με το πρώτο προς το παρόν να αποτελεί τον βασικό εκθεσιακό χώρο της Μπιενάλε της Αθήνας. «Όταν ανοίξουν και αυτά, θα αλλάξει η όψη της Ομόνοιας», θα μου πει ένας καταστηματάρχης που έχει απαυδήσει από την υψηλή φορολογία που, όπως δηλώνει, σκοτώνει την εμπορική δραστηριότητα.

 

 

Φωτογραφίες: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτογραφίες: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO


Κάνω άλλη μια φορά τον γύρο της πλατείας. Κάθε κατάστημα έχει από έναν security, αγορές χρυσού και μαγαζάκια με κινητά ξεφυτρώνουν παντού, στο βάθος της πλατείας, σχεδόν αόρατοι, έχουν κατασκηνώσει λιγοστοί πρόσφυγες. «Δεν ενοχλούν κανέναν», σπεύδει να με καθησυχάσει ένας νεαρός σερβιτόρος, «η πλατεία έχει καθαρίσει», συμπληρώνει. Πράγματι έχει καθαρίσει, καθαρή όμως με την κυριολεκτική έννοια δεν είναι. Παρατηρώ μια λιμνούλα από χυμένους καφέδες κάτω από κάθε καλάθι για τα σκουπίδια και από τύχη γλιτώνω τα σκάγια, όταν ένα μισογεμάτο ποτήρι, που κάποιος μόλις πέταξε, σκάει στο έδαφος, αφού ο κάδος δεν είχε πάτο.

 

«Δουλεύω στην Ομόνοια από τα μέσα του '90 και θα έλεγα ότι σε σχέση με τότε η εικόνα της περιοχής έχει λιγάκι επιδεινωθεί. Η χειρότερη εποχή για την πλατεία, κατά τη γνώμη μου, ήταν το καλοκαίρι του 2012. Η κατάσταση σήμερα είναι καλύτερη και, όπως και να 'χει, θεωρώ ότι δεν υπάρχει τόσο ζήτημα ασφάλειας, όσο αισθητικής. Το πρόβλημα δεν είναι ουσίας, αλλά κυρίως αισθητικό – βλέποντας κάποιον τοξικομανή ή κάποιον που εκδίδεται, αποθαρρύνεται κανείς. Κάτι πρέπει να γίνει, επίσης, με τα τόσα κλειστά κτίρια – τα μισά αν είχαν κάνει απ' όσα κατά καιρούς έχουν ανακοινωθεί, θα βοηθούσε να αλλάξει η εικόνα της Ομόνοιας. Το ότι έχουν ανοίξει καινούργια μαγαζιά στην πλατεία είναι πολύ ελπιδοφόρο και μακάρι το ένα να φέρει το άλλο και να επιστρέψει η άνθηση που θυμάμαι από τα παιδικά μου χρόνια, τότε που από την πολυκοσμία δυσκολευόταν κανείς ακόμα και να περπατήσει στην περιοχή» λέει ο κ. Θανάσης Καραγεώργος, ιδιοκτήτης του γαλακτοπωλείου «Στάνη», που άνοιξε ο παππούς του στην Ομόνοια το 1931.

 

Φωτογραφίες: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
Φωτογραφίες: Πάρις Ταβιτιάν/ LIFO
 

 

«Η πλατεία χρειάζεται αναβάθμιση και από αισθητικής άποψης. Πρέπει ακόμα να γίνουν πολλά» παρατηρεί μία από τις υπαλλήλους του Μπακάκου και δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο, κοιτάζοντας την –ουσιαστικά μισοτελειωμένη– πλατεία. Όσα σχέδια έχουν παρουσιαστεί κατά καιρούς για τη βελτίωση της εικόνας της έχουν παραμείνει ανεφάρμοστα, με τελευταία εξέλιξη την απόρριψη της χρηματοδότησης από την Ε.Ε. του Rethink Athens, που θα την άλλαζε ριζικά. Προς το παρόν, ο Δήμος, εκτός από μικρές παρεμβάσεις, δεν φαίνεται να είναι σε θέση να κάνει πολλά πράγματα. Σε περιόδους κρίσης ακόμα και η αισθητική γίνεται πολυτέλεια.


«Η Ομόνοια τους μαζεύει όλους», θα μου πει ένας εργαζόμενος στον σταθμό του μετρό, «κάθε καρυδιάς καρύδι». «Έρχονται κυρίως τουρίστες, γιατί νομίζουν ότι είναι το κέντρο της πόλης» χαμογελά ένας σερβιτόρος. «Μα, είναι το κέντρο της πόλης, το σημείο μηδέν» παρατηρώ. Δύο ηλικιωμένοι από την επαρχία που πίνουν τον καφέ τους θα συμφωνήσουν, συμπληρώνοντας ότι επιστρέφουν εδώ έπειτα από χρόνια. Για καιρό η Ομόνοια είχε πάψει να είναι πλατεία, είχε μεταβληθεί σε κόμβο απ' όπου όλοι περνούσαν, μα κανείς δεν στεκόταν. Τώρα φαίνεται να έχει μια ευκαιρία να αποκτήσει ξανά λίγη από την παλιά της αίγλη. Πιστεύω πως θα τα καταφέρει τελικά – είμαι από αυτούς που επιλέγουν να βλέπουν το ποτήρι μισογεμάτο.

 

 

 

 

Γεννήθηκε, μεγάλωσε και ζει στη Σαλαμίνα. Σπούδασε Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και εργάζεται ως εκπαιδευτικός.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Η απόλυτη παρακμή του Πεδίου του Άρεως― ένα έγκλημα της Πολιτείας
Κάτοικοι και ιθύνοντες μιλούν για το πώς ένα από τα ωραιότερα σημεία του άστεως ερήμωσε μετά από αλλεπάλληλα λάθη, σπατάλες και ολιγωρίες του Κράτους
Κύριε Δήμαρχε, γιατί η Αθήνα είναι τόσο βρόμικη;
Μια έρευνα τoυ LIFO.gr σε δύο μέρη
ΕΡΕΥΝΑ  |  Η ΒΡΟΜΙΚΗ ΑΘΗΝΑ
Κατσαρίδες, αρουραίοι, αμάζευτα σκουπίδια, έντονη αποφορά― είναι κοινή διαπίστωση ότι η Αθήνα έγινε μια εξαιρετικά βρόμικη πόλη. Πώς φτάσαμε ως εδώ; Και τι απαντούν οι υπεύθυνοι; Μια έρευνα του LIFO.gr σε δύο μέρη.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ωδείο Αθηνών: Oλοκληρώνεται το έξοχο, μοντερνιστικό κτίριο του Δεσποτόπουλου
Tο εμβληματικό κτίριο του Ιωάννη Δεσποτόπουλου ανακαινίζεται μετά από δεκαετίες αδιανόητης γραφειοκρατίας.
5 μαγαζιά που αγαπούν οι geeks στην Αθήνα
Πού θα βρεις manga, φιγούρες του «Game of Thrones», σπάνια επιτραπέζια και vintage παιχνίδια;
Ο νέος διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου έχει ήδη αγαπήσει την Αθήνα
Ο νέος επικεφαλής του Γαλλικού Ινστιτούτου, Patrick Comoy, επιβεβαιώνει πως οι κουλτούρες των Ελλήνων και των Γάλλων βρίσκονται πολύ κοντά και επιθυμεί να οδηγήσει το σημαντικό πολιτιστικό ίδρυμα σε μια νέα φάση εξωστρέφειας, «κάνοντας τη διαφορά».
Ο γάτος θυρωρός του Μουσείου Μπενάκη
Είναι τόσο μεγάλη η αφοσίωσή του στο υψηλό του έργο που κοιμάται επιτόπου, σε μια κιτρινωπή κουβέρτα.
Ήλιος, ποτάμια, άπλα και ησυχία: Η Αθήνα του 1890 σε 4 εκπληκτικές φωτό των Αφών Ρωμαΐδη
Οι αδελφοί Ρωμαΐδαι (Ρωμαΐδη) από την Κόνιτσα της Ηπείρου συγκαταλέγονται στους πιο σημαντικούς Έλληνες φωτογράφους της τελευταίας εικοσαετίας του 19ου αιώνα.
«Είναι ήρεμα εδώ μέσα»: Ένα βράδυ στα Υπνωτήρια Αστέγων της Αθήνας
Άνθρωποι που βρίσκουν στέγη στα υπνωτήρια του δήμου Αθηναίων αφηγούνται τις προσωπικές τους ιστορίες στη LiFO.
«Μαγική πόλις»: Η ιστορία της συνοικίας Δουργούτι που σήμερα αποτελεί την περιοχή του Νέου Κόσμου
Η αυτοσχέδια προσφυγική γειτονιά που φιλοξενούσε Αρμένιους, Μικρασιάτες και άλλους πληθυσμούς σε σπάνιες φωτογραφίες του 1955.
H πλατεία Ομονοίας στο πέρασμα των χρόνων - Οι καλύτερες και πιο σπάνιες φωτογραφίες
Με αφορμή την ανάπλαση της κεντρικής πλατείας της Αθήνας θυμόμαστε τις αλλαγές που έχουν γίνει από το 1834 έως σήμερα.
Οι αληθινά μοναδικές πόρτες της Αθήνας
Δυο φωτογραφικά πρότζεκτ που τρέχουν διαφορετικοί καλλιτέχνες καταγράφουν τις πολλές και διαφορετικής αισθητικής πόρτες της Αθήνας.
Co-Athens: Μόνιμοι κάτοικοι και πρόσφυγες παίρνουν την Αθήνα στα χέρια τους
Μια νέα πρωτοβουλία του δήμου Αθηναίων με δράσεις-παρεμβάσεις στις γειτονιές της Αθήνας, που θα γίνουν συνεργατικά από πρόσφυγες και πολίτες, δηλαδή παλιούς και νέους κατοίκους της πόλης.
Τα θαμμένα ποτάμια της Αθήνας
Ιλισός, Κηφισός και Ηριδανός διέρρεαν την πεδιάδα της Αττικής. Τώρα είναι όλα κάτω από μπάζα.
Κεραμική, η νέα γιόγκα
Όλο και περισσότεροι Αθηναίοι ασχολούνται με την κεραμική, αναφέροντας τις αγχολυτικές ιδιότητες της επαφής με τον πηλό και την ικανοποίηση της δημιουργίας ενός αντικειμένου με τα ίδια τους τα χέρια ως το απόλυτο αντίδοτο στη δύσκολη καθημερινότητα.
Ο νέος βιβλιοπώλης της Φωκίωνος Νέγρη είναι Γάλλος
Ο Μπενουά Ντουραντέν άνοιξε πριν από έναν χρόνο το βιβλιοπωλείο «Ο Μετεωρίτης» στην Κυψέλη και αγάπησε τον ρόλο του βιβλιοπώλη της γειτονιάς.
Γιατί έχει πάλι τόση κίνηση στους δρόμους της Αθήνας;
Η LiFO μίλησε με τον συγκοινωνιολόγο-πολεοδόμο και καθηγητή του ΕΜΠ, Θάνο Βλαστό, για το θέμα που απασχολεί όλους τους κατοίκους της Αθήνας.
Η Δάφνη Καρνέζη γράφει για την Αθήνα στο περιοδικό Monocle και πιστεύει στη δύναμη των podcasts
«Δεν γνωρίζω κανένα άτομο της ηλικίας μου που να ακούει ραδιόφωνο ή να βλέπει τηλεόραση. Είναι θέμα χρόνου πιστεύω να δημιουργηθούν ενδιαφέροντα podcasts και στην Ελλάδα».
21 σχόλια
Ταξινόμηση:
Προηγούμενα 12 Επόμενα
Ά, ρε γκαγκαραίοι....Ομόνοια, Σύνταγμα, Πεδίο Άρεως, Εθνικός κήπος - ζωή νά'χουμε εμείς εδω κάτω, στην "επαρχία" να μας φορολογούν άγρια για να πληρώνουμε τις "αναπλάσεις" και τα αισθητικά τεμέκ πειράματα των αρειμάνιων Δημάρχων σας...
Δον Ιδιώτης Δον Ιδιώτης 25.8.2016 | 21:30
Εγώ διάβασα ότι το Rethink Athens ματαιώθηκε επειδή η Ε.Ε. δεν ενέκρινε τα απαραίτητα κονδύλια.

Μας φορολογούν όλους άγρια για να ταΐζουν το τέρας του δημοσίου. Αν οι φόροι πήγαιναν σε "αναπλάσεις" της πρωτεύουσας η Αθήνα θα ήταν το Παρίσι των Βαλκανίων...
Φίλε μου, με τις μουτσούνες αυτές, με τους ψωροπερήφανους χωριαταραίους και Δελαπατρίδηδες που ψηφίζετε κατα καιρούς για Δημάρχους και Περιφεριάρχες και Υπερνομάρχες (τρομάρα τους) εκεί χάμου, μήν ελπίζεις να σας κάνουνε ποτέ Παρίσι, όσο χρήμα κι άν αρμέξουν απ'όλους μας !

Απλώς, σ'εσάς υπάρχει - ας πούμε - μιά απλοχεριά, μιά λαρτζίλα όταν πρόκειται να γίνουν "αισθητικές παρεμβάσεις" ή "θεματικές αναπλάσεις" και, καθώς χάφτετε χαμογελώντας χαζοχαρούμενα ότι σας σερβίρουν, πληρώνουμε όλοι εμείς τη νύφη (όπως αυτή της Ομονοίας που κόστισε δίς και θυμίζει πλατεία στο Ελμπασάν επι Χότζα).
avatar atman 26.8.2016 | 10:54
Ευτυχως! Θα μεταβαλαν ενα δρομο σαν την Πανεπιστημιου σε απεραντο τσιμεντοδρομιο.

Αν το σκεφτεις ακριβως ιδια ηταν η προσεγγιση με την Ομονοια, καναν ενα κυκλικο συγκοινωνιακο κομβο, που εριχνε τους πεζους στα γυρω πεζοδρομια, σε πλατεια (;)και τα αποτελεσματα ηταν τραγικα. Ακριβως το ιδιο με το σκεπτικο για την Πανεπιστημιου...

ΓΙα το αρχικο σχολιο δεν μπορω να σχολιασω τιποτα.
SMURFakos SMURFakos 26.8.2016 | 10:59
Το ακριβώς ανάποδο συμβαίνει αγαπητό τσώφλι πασατέμπου.
avatar LolaNaEnaMhlo 26.8.2016 | 15:38
Σώπα ρε φίλε.. εμείς δηλαδή που πληρώνουμε ασύστολα τα αγροτικά εφάπαξ και δάνεια??? Κάτσε γιατί εμένα απο ένα κατσικοχώρι κρατάει η σκούφια μου, και έχω να πώ ότι μόνο για λύπηση δεν είναι.. όλο μπινιές να πάρουν δάνεια και λεφτά απο το κράτος.. ασε..
avatar Orni 25.8.2016 | 20:29
Μόνο ντροπή αισθάνεται κανείς αντικρίζοντας όλα αυτά που πολύ εύστοχα περιγράφεις, Κορίνα! Τέτοιες κομβικές, κεντρικές πλατείες θα ήταν στολίδι για μια μεγάλη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, για την Αθήνα μας είναι...
Δον Ιδιώτης Δον Ιδιώτης 25.8.2016 | 21:35
Είναι ντροπή για όλους τους Έλληνες η εικόνα του κέντρου της πρωτεύουσας. Αντικατοπτρίζει έναν λαό απαίδευτο, αγενή και χωρίς την παραμικρή αίσθηση καλαισθησίας.

Και δυστυχώς χρειάζονται πολύ περισσότερα πράγματα για να αλλάξει αυτό από μερικά παραπάνω κονδύλια.
fstunco fstunco 26.8.2016 | 11:00
για να γινει η αθηνα Παρίσι των βαλκανίων δεν αρκεί μόνο η ανάπλαση των πλατειων .Χρειαζεται καθολική αναπλαση των κατοίκων της
avatar
Ανώνυμος/η 26.8.2016 | 00:59
Ναι η Αθηνα ειναι μια κακασχημη πολη .
Αλλα γιατι ειναι απαραιτητο μια πολη να ειναι ωραια??

Γιατι να δινουμε λεφτα για να καλλωπισουμε τα μπετα και οχι για να βελτιωσουμε τον πολυπαθο κλαδο της υγειας και της παιδειας??
avatar atman 26.8.2016 | 10:56
Μα η Αθηνα δεν εχει θεμα καλλωπισμου ουτε ειναι ασχημη. Εχει θεματα καθαριοτητας ασφαλειας, υγειας και παιδειας, ολα αυτα που γραφεις συμπεριλαμβανονται στο "ποιοτητα ζωης'

Επισης εχει θεμα (η χωρα) νοοτροπια: προτιμα να αφηνει να δινει λεφτα να φτιαχνει το ιδιο τζαμι που εχει σπασει χιλιαδες φορες, απο το απλα να αποτρεψει να σπασει το τζαμι.

Δες προσφατη περιπετεια ΑΠΘ.
fstunco fstunco 26.8.2016 | 11:05
γιατι η ομορφια δρα θετικα στην ψυχολογια των ανθρωπων.duh/?



δεν σε πιανει καταθλιψη οταν γυρνας στην αθηνα μετα απο ενα ταξιδι στο εξωτερικο?
tropique tropique 26.8.2016 | 10:16
Μην αυταπατάστε. Κάθε μέρα περπατώ την Ομόνοια. Οι μικρές αλλαγές που επιχειρούνται δεν έχουν αλλάξει τη γενική αίσθηση της αφόρητης μπίχλας, της μυρωδιάς ουρητηρίου στους παράδρομους, της μικροεγκληματικότητας, της μεγαλοεγκληματικότητας (τώρα, τον Ιούλιο στη Ζήνωνος έγινε δολοφονία), των άφθονων κι εύκολων ναρκωτικών. Ενα Μπάγκειο, ένα καφέ (που εμένα μου θυμίζει θερμοκήπιο) και ένα ακόμα ξενοδοχείο (όταν 2 μεγάλα έχουν κλείσει) δεν ξέρω τι θα προσφέρουν σε μια πλατεία που αντί να σε καλέι να καθήσεις να ξαποστάσεις και να δροσιστείς (είναι γελοίο να μιλάμε για τις τις ελάχιστες ελιές -η πλατεία είναι ενα καταξερο μπετόν μέσα στα μπετά)σε διώχνει να τη διασχίσεις το γρηγορότερο και να φύγεις.
avatar atman 26.8.2016 | 10:52
Πρεπει να παραδεχτουμε οτι κυκλοφοριακα η καταργηση του κυκλικου κομβου ηταν επιτυχης, αλλα ως μερος αστικης αναπλασης ηταν τεραστια αποτυχια!

Θα πρεπει να διδασκεται σε σχολες το ποσο λαθος ηταν.

Τα χοντρα προβληματα της Αθηνας αρχισαν το 2008 αποκορυφωθηκαν το 2012 με την νοοτροπια του ωχ αδερφε και μετα ως δια μαγειας (ΟΧΙ - υπαρχει ενας ανθρωπος που το ετρεξε αυτο και το ονομα του το εχει αναφερει ο πρωτος πρωτη φορα αριστερα υπουργος "προστασιας του πολιτη") η κατασταση βελτιωθηκε.

Σημερα συνεχιζει με το κεκτημενο εκεινης της περιοδου και αν θα μαντευα θα ελεγα οτι σιγα σιγα θα διολισθισει στην προηγουμενη κατασταση.
avatar heleandr2 26.8.2016 | 11:11
Η Πλ.Ομονοίας είναι κακάσχημη, πραγματικά κακάσχημη.
Και αυτή δεν είναι ωραία εικόνα. Συμφωνώ πως έχουν γίνει απίστευτες ρεμούλες με τις ανακατασκευές.
Άλλο όμως το να ''καλλωπίσουμε τα μπετά'', όπως λέτε rudi και άλλο να μπορούμε να περπατάμε σε μια καθαρή πόλη με ασφάλεια.
14:17 14:17 26.8.2016 | 11:41
"γυναικεια συντροφια"

μμμχμμμ
avatar LolaNaEnaMhlo 26.8.2016 | 15:33
εγώ την αγαπούσα και την αγαπάω την Ομόνοια!!!χωρίς πλάκα τη βρίσκω πανέμορφη και πάντα περπατάω απο Ομόνοια - Σύνταγμα.. ξέρω είναι επικύνδυνα και συμφωνώ απόλυτα... γι'αυτό την αποφεύγω το βράδυ.. αλλά μέρα.. είναι τόσο όμορφη..Ειλικρινά εύχομαι να ήμουν εκεί τώρα και να έπινα καφέ... Να την αγαπάτε την πατρίδα παιδιά, γιατί η ξενιτιά πονάει...
avatar
Ανώνυμος/η 27.8.2016 | 00:38
κατουρο, πρεζα , μποχα, φασαρια. δε φυτρωνει φυλλαρακι. καθε φορα που αναγκαζομαι να παω μεσα μου υποσχομαι στον εαυτο μου οτι θα ναι η τελευταια. και ας μη κοροιδευομαστε. οσο υπαρχει κριση, δεν προκειται να αλλαξει τιποτα. η βρωμα και η γλιτσα εχουν γινει ενα με την πετσα της ομονοιας ( και πολλων αλλων περιοχων). το δημοσιο ουρητηριο που εχουμε για κεντρο με κανει να ντρεπομαι που ειμαι ελληνιδα. βλεπω τους τουριστες και τους λυπαμαι. ντροπη και αισχος.
Προηγούμενα 12 Επόμενα
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή