Δε γνωριζω τι εχει συμβει, ομως να ξερεις πως ολοι μας αξιζουμε μια αγκαλιά. Να σκεφτεσαι θετικα. Μα αν δεν υπάρχει πια ελπιδα, να σκέφτεσαι ο,τι ομορφο ζήσατε, όποτε σε πιανει η στεναχώρια. Και να νιωθεις ευγνωμων που το εζησες. Μεχρι να το ξεπερασεις σιγα σιγα. Και θα ερθει κι αλλος ερωτας που θα σε κανει να ξεχασεις ο,τι τωρα σε ποναει.