Το 2010, η συναυλία σου στην Αθήνα ήταν sold out.  Όλα δείχνουν ότι το ίδιο αναμένεται να συμβεί και το Σάββατο 12 Νοεμβρίου. Πως το εξηγείς αυτό για μια χώρα που ζει και αναπνέει με την οικονομική κρίση;

 Με εξέπληξε ευχάριστα το γεγονός αυτό και την πρώτη φορά γιατί μέχρι τώρα δεν είχα καταφέρει να υπογράψω κάποιο δισκογραφικό συμβόλαιο στην Ελλάδα ώστε να έχω την ανάλογη προώθηση και προβολή που θα περιελάμβανε η συμφωνία.Επιστρέφω στην Ελλάδα με μία καινούργια ομάδα, πνευστών, εγχόρδων και κιθάρας και ελπίζω πως το κοινό θα προσέλθει ακόμα και με αυτά τα δεδομένα. Γνωρίζω πολύ καλά τι συμβαίνει στην Ελλάδα γιατί μιλάω με έλληνες φίλους μου. Είναι μία δύσκολη στιγμή και πρέπει να ομολογήσω πως δεν νιώθω πολύ άνετα με τη συμπεριφορά του Σαρκοζί. Η Ευρώπη δεν σημαίνει τίποτα όταν δύο χώρες μιλούν εξ ονόματος των υπολοίπων και είναι για αυτές πολύ πιο εύκολο να βοηθούν τις τράπεζες από τους  Ευρωπαίους πολίτες. Υποστηρίζω το ευρωπαικό όραμα αλλά όχι αυτό που βασίζεται στον νέο-φιλελευθερισμό.


Έχω ακούσει ότι δουλεύεις πάνω στην καινούργια σου δουλειά μεταξύ του Βερνόν της Γαλλίας και της Νέα Υόρκης. Τι είδους έμπνευση ψάχνεις στη Νέα Υόρκη;

Είναι ακριβώς το αντίθετο συναίσθημα. Η γενέτειρα μου είναι ένα  ήσυχο μέρος μακριά από το θόρυβο της πόλης και με βοηθάει πολύ όταν χρειάζεται να σκεφτώ για τι αποφάσεις θέλω να πάρω ή για το πώς θέλω να δουλέψω. Η Νέα Υόρκη είναι μία ηλεκτρισμένη πόλη στην οποία νιώθεις την ενέργεια της με το που φτάνεις και αυτού τους είδους την ενέργεια αναζητώ.


Στη σελίδα σου στο face book είδα μία φωτογραφία μαζί με τον RJD2. Να περιμένουμε κάποια συνεργασία;

Ο RJ είναι φίλος μου. Είναι ένας μουσικός που σέβομαι πολύ και με τον οποίο έχουμε κάνει περιοδεία μαζί και ποιος ξέρει μπορεί μία μέρα να βρούμε και οι δύο χρόνο στο πρόγραμμα μας για να κάνουμε και κάποια συνεργασία, θα είχε πλάκα.


Πήρες μια συνέντευξη από τον σπουδαίο  Ennio Morricone. Απαντώντας σε μια ερώτηση σου, παραδέχθηκε ότι συνέθεσε το soundtrack του “Once upon a time in America” πρίν ο Sergio Leone γυρίσει οποιαδήποτε σκηνή. Όταν γράφεις μουσική  μια ταινία ποιο είναι το πρώτο πράγμα που τον ρωτάς και επίσης τι εντύπωση σου άφησε ο Morricone;

Σχετικά με τον κινηματογράφο, είναι αρκετά πολύπλοκο επειδή τις περισσότερες φορές παίρνω το σενάριο και στην αρχή είναι, ξέρεις,  απλώς ένα σενάριο. Στη περίπτωση αυτή αν ο σκηνοθέτης έχει κάποιες ταινίες στο ενεργητικό του έχεις κάποιες πληροφορίες σχετικά με το ακριβώς θα κάνει αλλά όταν είναι η πρώτη του ταινία μπορεί να είναι αρκετά απογοητευτικό. Από τη μικρή εμπειρία που έχω στον κινηματογράφο θεωρώ πως το καλύτερο είναι να κάθεσαι μαζί με το σκηνοθέτη ,πίνοντας καφέ και προσπαθώντας μέσα από τη συζήτηση να νιώσεις τη δόνηση,τη ψυχή του όλου πράγματος. Δεν μου αρέσει να δουλεύω πρώτος στις λεπτομέρειες, προτιμώ να μπώ στη διαδικασία να προσπαθώ να σκεφτώ μία ιδέα με ένα δυνατό θέμα για παράδειγμα.Η συνέντευξη που πήρα από τον Ennio Morricone μου έδωσε μία παράξενη αίσθηση γιατί δεν είναι μουσικός αλλά ένας θρύλος του εικοστού αιώνα και μία από τις μεγαλύτες επιρροές μου.

Όντας ένας D.I.Y καλλιτέχνης δεν έχεις κάποιο μάνατζερ  ή υπεύθυνο δημοσίων σχέσεων.Υπάρχουν στιγμές όπου θέματα προώθησης ή μανατζεμεντ έρχονται σε σύγκρουση με το δημιουργικό κομμάτι της δουλειάς σου;

Είναι η πρώτη φορά που μου κάνουν τέτοια ερώτηση. Ναι, σίγουρα είναι έτσι. Συνήθως μου αρέσει αυτό το κομμάτι της διαδικασίας και μένα, γιατί πιστεύω απόλυτα πως είναι ο καλύτερος τρόπος για να προστατέψω στ’ αλήθεια τη μουσική μου. Αλλά μερικές φορές όταν πρέπει να αρνηθείς κάποια συνεργασία, remix ή οτιδήποτε άλλο επειδή δεν υπάρχει αρκετός χρόνος είναι ενοχλητικό. Την ίδια, όμως, στιγμή δεν διαθέτω την τέλεια λύση και είμαι σίγουρος πως είμαι απίστευτα ελεύθερος μέσα στο όραμα που έχω για τη τέχνη μου από ότι θα είναι ποτέ οποιοσδήποτε εμπορικός καλλιτέχνης που γνωρίζω. Επίσης ,έτσι μπορώ να ρισκάρω περισσότερο από ότι θα ρίσκαραν για μένα διάφοροι άνθρωποι της μουσικής βιομηχανίας.

Φήμες σε θέλουν να είσαι τόσο πολύ προσκολλημένος κατά τη διαδικασία δημιουργίας καινούργιας δισκογραφικής δουλειάς που όλοι οι καλλιτέχνες που δουλεύουν μαζί σου ακολουθούν συγκεκριμένες οδηγίες που δίνονται από εσένα. Πώς διαχειρίζεσαι τους rappers σε αυτό το θέμα;

Πιστεύω ότι είμαι μουσικός παραγωγός και πως υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο να δημιουργείς μουσική και να προετοιμάζεις μία δισκογραφική δουλειά. Για μένα η παραγωγική διαδικασία για τη δημιουργία ενός δίσκου περιλαμβάνει την εξεύρεση ενός θέματος, τη δυνατότητα να διαθέτεις μία ισχυρή κατεύθυνση στο μυαλό σου αλλά και το να μπορέσεις να βρεις μία αληθινή σύνδεση ανάμεσα σε όλα τα συστατικά. Αυτήν την περίοδο, δουλεύω πάνω στο καινούργιο μου album που θα αφηγείται μία ιστορία.

Είναι λίγο νωρίς για να πω περισσότερα αλλά ειδικά για τη συγκεκριμένη δουλειά είμαι πολύ απαιτητικός γιατί θέλω όλοι οι άνθρωποι που θα δουλέψουν μαζί μου να αποτελούν κατά κάποιο τρόπο χαρακτήρες της συγκεκριμένης ιστορίας που θέλω να διηγηθώ. Με τους ΜC’S  ξέρεις ότι εξαρτάται πολύ από την ανθρώπινη πλευρά του καθενός και η hip hop σκηνή δεν είναι και η πιο εύκολη πάνω σε αυτό το θέμα, ειδικά όταν έχεις να κάνεις με διάσημους Mc’s, που έχουν γύρω τους managers που σκέφτονται μόνο τα χρήματα. Δεν είναι και τόσο εύκολο.

Γύρισα από την Νέα Υόρκη και είμαι λιγάκι απογοητευμένος  για το συγκεκριμένο θέμα αλλά είναι τόσο σημαντικό για μένα να κάνω αληθινές συνεργασίες που δεν υπάρχει περίπτωση να κάνω κάποια ψεύτικη απλώς και μόνο για να μπει ένα όνομα σε  μία αφίσα ή ένα αυτοκόλλητο. Νομίζω πως αυτοί οι άνθρωποι είναι πολύ πιο έξυπνοι από τους ανθρώπους της βιομηχανίας πάνω σε αυτό το θέμα. Το νιώθουν όταν κάτι είναι ψεύτικο.

 

 

*Σάββατο, 12/11/11, Wax Tailor, Gagarin 205, Λιοσίων 205, Εισιτήριο: €20 προπώληση, €25 ταμείο.