ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Ο Νάσος Δάφνης εμπνέεται από ένα Atari ST

 Ο Νάσος Δάφνης εμπνέεται από ένα Atari ST Facebook Twitter
0

Στην γκαλερί Richard Taittinger, στη Νέα Υόρκη εκτίθενται τα έργα του Νάσου Δάφνη,  Pixel Fields. Πρόκειται για έργα του καλλιτέχνη που δεν έχουν εκτεθεί ξανά και δημιουργήθηκαν  από το 1988-1992 με την βοήθεια ενός Atari ST.

O Δάφνης με αιχμή του δόρατος την εισαγωγή νέων μέσων, όπως ήταν ο υπολογιστής δημιούργησε γραφικά και σχήματα pixelated, χρησιμοποιώντας παράλληλα την πιο παραδοσιακή μορφή της ζωγραφικής στη δεκαετία του 80.

«Γεννήθηκα στις Κροκεές, ένα μικρό χωριό κοντά στην Σπάρτη, κάτω  από τον Ταΰγετο. Ήρθα στην Αμερική το 1930 σε ηλικία 16 χρονών. Τότε για πρώτη φορά είδα ζωγραφική διαφορετική από τις εικόνες που έβλεπα στην εκκλησία του χωριού μου. Οι οικονομικές δυσκολίες εκείνης της εποχής, επισκίασαν κάθε επιθυμία μου να ασχοληθώ με τη ζωγραφική. Όμως η σκέψη μου ήταν γεμάτη με χρώματα και θέματα από τη μυθολογία, με γραμμές του ορίζοντα να τέμνονται από παραστάσεις δέντρων.»

ΔΑΦΝΗΣΟ Νάσος Δάφνης έζησε όλα του τα χρόνια στο Μανχάταν και πέθανε το 2010 σε ηλικία 96 ετών.

Τα πρώιμα έργα του είναι βασισμένα στις αναμνήσεις του από την Ελλάδα, είναι ναΐφ, ωστόσο διακρίνει κανείς το ένστικτό του στο χρώμα και τη φόρμα. Μοιραζόταν το ατελιέ του με το Θόδωρο Στάμο και αργότερα αφού είχε υπηρετήσει στον στρατό, και χρησιμοποιώντας τα προνόμια που είχαν οι βετεράνοι πήγε στις αρχές της δεκαετίας του '50 για σπουδές σε Γαλλία, Ιταλία, αλλά και Ελλάδα. Επηρεάστηκε από τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό που κυριαρχούσε στην Ευρώπη και άρχισε να ζωγραφίζει με βασικά χρώματα και άσπρο μαύρο, γεωμετρικές φόρμες που χαρακτηρίζουν το έργο του.  Ο περίφημος γκαλερίστας Λίο Καστέλι όταν πρωτόδε τα έργα του Δάφνη σημείωσε δίπλα στο όνομά του: Piet Mondrian. Τη δεκαετία του 60 άρχισε να ασχολείται με τα σφαιρικά σχήματα, ενώ αργότερα έγινε ένας από τους σημαντικούς εκπροσώπους της γεωμετρικής αφαίρεσης στην Αμερική.

Θα ήταν μεγάλη παράλειψη να αναφερθεί κάποιος στον Δάφνη, χωρίς να επισημάνει την μεγάλη του αγάπη στην ανθοκομία. Λάτρευε τις παιώνιες και διασταύρωνε τα δέντρα τους δημιουργώντας νέα υβριδικά είδη, τα οποία ονόμασε Ηφαιστος, Πλούτωνας, Νίκη αλλά και Γκογκέν. Είναι μια ιδιότητα που υπάρχει παντού σε κάθε λεξικό τέχνης: καλλιεργητής δέντρων παιώνιας.

 Ο Νάσος Δάφνης εμπνέεται από ένα Atari ST Facebook Twitter
Nassos Daphnis, 7-90, 1990, oil on canvas, 24¼ x 30 inches.COURTESY RICHARD TAITTINGER GALLERY
 Ο Νάσος Δάφνης εμπνέεται από ένα Atari ST Facebook Twitter
Nassos Daphnis, ‘Pixel Fields,’ 2015, installation view.CHARLIE RUBIN/COURTESY RICHARD TAITTINGER GALLERY
 Ο Νάσος Δάφνης εμπνέεται από ένα Atari ST Facebook Twitter
Nassos Daphnis, 6-88, 1988, enamel on canvas, 45 x 55 inches.COURTESY RICHARD TAITTINGER GALLERY
 Ο Νάσος Δάφνης εμπνέεται από ένα Atari ST Facebook Twitter
Nassos Daphnis, ‘Pixel Fields,’ 2015, installation view.
 Ο Νάσος Δάφνης εμπνέεται από ένα Atari ST Facebook Twitter
Nassos Daphnis, ‘Pixel Fields,’ 2015, installation view.
 Ο Νάσος Δάφνης εμπνέεται από ένα Atari ST Facebook Twitter
Nassos Daphnis, 6-87 THE EXPLOSION, 1987, enamel on canvas, 76¼ x 92¼ inches.CHARLIE RUBIN/COURTESY RICHARD TAITTINGER GALLERY
0

ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τα έργα της Μαριλίας Κολυμπίρη θυμίζουν καθημερινότητά σου

Εικαστικά / Μαριλία Κολυμπίρη, τι άλλο μπορείς να φτιάξεις με τον πηλό σου;

Η δουλειά της εικαστικού κινείται μεταξύ ζωγραφικής και κεραμικής, εξερευνώντας τη σχέση μας με την καθημερινότητα, τη μνήμη και τα αντικείμενα που συνθέτουν τον προσωπικό μας κόσμο.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Εικαστικά / Φρίντα Κάλο: «Πόδια, τι σας χρειάζομαι όταν έχω φτερά για να πετάξω;»

Γεννήθηκε σαν σήμερα μια από τις πιο αναγνωρίσιμες ζωγράφους όλων των εποχών. Με αφορμή την μεγάλη έκθεση στην Tate Modern ανατρέχουμε στη ζωή της που καθόρισε ολοκληρωτικά το έργο της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ο Nικ Zίνερ φέρνει στον Πειραιά τη Νέα Υόρκη των ’00s

Εικαστικά / Ο κιθαρίστας των Yeah Yeah Yeahs φέρνει στον Πειραιά τη Νέα Υόρκη των ’00s

Ο Nικ Zίνερ μιλά στη LiFO, με αφορμή την έκθεση «Passerby», για τη φωτογραφία ως προσωπικό αρχείο μνήμης και εξηγεί γιατί πιστεύει πως το ροκ δεν πέθανε ποτέ, παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις.
ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ
Ειρήνη Γερουλάνου

LIFO Portraits / Ειρήνη Γερουλάνου: «Δεν βαρέθηκα ούτε μία μέρα»

Η Πρόεδρος της Διοικητικής Επιτροπής του Μουσείου Μπενάκη έχει αφιερώσει περισσότερα από πενήντα χρόνια στο Μουσείο Μπενάκη, υπηρετώντας με αφοσίωση ένα όραμα που ξεπέρασε εποχές, κρίσεις και γενιές.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Σύλβια Κούβαλη

LIFO Portraits / Σύλβια Κούβαλη: «Ήθελα να κάνω εκθέσεις, όχι να βγάλω λεφτά»

Εργάστηκε στην Κωνσταντινούπολη πρoτού βρει τη βάση της στον Πειραιά, και μέχρι σήμερα η δουλειά της Ελληνίδας γκαλερίστα ταυτίζεται με ό,τι νέο νέο υπάρχει στην τέχνη, με την queer ματιά και τη φεμινιστική σκέψη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ελένη Βερναδάκη

LIFO Portraits / Ελένη Βερναδάκη: «Όταν τελειώνω μια δουλειά, τελειώνω μ' αυτήν για πάντα»

Η σπουδαία κεραμίστρια υπηρέτησε για δεκαετίες την τέχνη της, εμπνεύστηκε από την παράδοση αλλά και τον μοντερνισμό, και επηρέασε γενικότερα τη σύγχρονη τέχνη στην Ελλάδα.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Ρένα Παπασπύρου

LIFO Portraits / Ρένα Παπασπύρου: «Το έργο μου ήταν χειρωνακτικό και πολλοί δεν το αποδέχονταν»

Η καλλιτέχνιδα και καθηγήτρια της ΑΣΚΤ αμφισβήτησε τους κανόνες των εικαστικών, πειραματίστηκε με τα υλικά και με αυτόν τον τρόπο διένυσε μια σπουδαία πορεία στον χώρο της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Γιάννης Βαρελάς

LIFO Portraits / Γιάννης Βαρελάς: «Όπου κι αν βρίσκομαι, έχω ένα πρότζεκτ και το υλοποιώ»

O Έλληνας εικαστικός έχει αποκτήσει διεθνή φήμη, τα έργα του έχουν εκτεθεί σε σημαντικά μουσεία και γκαλερί, και ξεχωρίζουν για τις μεγάλες διαστάσεις τους, την ποπ εικονογραφία και την αδιόρατη μελαγχολία τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ