Στο σημερινό «Α μπα»: δυσανάλογες ευθύνες

Στο σημερινό «Α μπα»: δυσανάλογες ευθύνες Facebook Twitter
80


__________________
1.

Καλή μου Λένα...Αγαπημένη συνομήλικη φίλη έχει σχέση με επίσης αγαπημένο συγγενικό μου πρόσωπο, σε αρκετά μικρότερη ηλικία από εμάς (ενήλικο ωστόσο). Γνωρίζοντάς την τόσα χρόνια, ξέρω ότι αποφεύγει τη χρήση προφυλακτικού γιατί δεν της αρέσει.. Έχω διαφωνήσει άπειρες φορές μαζί της, αλλά δεν μπορώ να της επιβάλω και τη γνώμη μου.. είναι καθαρά δικό της θέμα πώς θα διαχειριστεί τη σεξουαλική της ζωή. Τώρα όμως.. πώς να μιλήσω χωρίς να γίνω παρεμβατική?
-ου μπλέξεις


Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

 

Βρε καλό μου παιδί, πώς να σου το πω τώρα κι εγώ, είναι και η δική μου θέση πολύ λεπτή.... Δεν φαντάζεσαι πόσο πολύ ΔΕΝ είναι δική σου δουλειά αυτό. Να μη μιλήσεις. Δεν σου ζήτησε κανείς να μιλήσεις. Μπορεί να θέλουν παιδί, πώς ξέρεις τι συμβαίνει μεταξύ τους; Πώς σου περνάει από το μυαλό ότι είναι δική σου υπόθεση για να παρέμβεις σε αυτό που -κυριολεκτικά- κάνουν στο κρεβάτι τους; Μπορεί να κάνουν λάθος. Είναι ενήλικες και όπως φαίνεται υπάρχει συναίνεση. Είναι το δικό τους λάθος. Εσύ ασχολήσου με τα δικά σου.

__________________
2.


Πώς σου φαίνεται οταν τους μιλάς στον πληθυντικό και στο επιστρέφουν στον ενικο??
Με εκνευριζει απιστευτα νιωθω οτι δεν με σεβονται και οτι παραβιαζουν τον προσωπικο μου χωρο .
Ακομα, αν τολμήσω (τωρα που ειμαι πλησιαζω πια τα πρωτα - αντα) να τους το γυρισω πια κι εγω στον ενικο αφου εκαναν εκεινοι την αρχή αισθανομαι μια απαισια "οικειοτητα" που δεν εχω επιλεξει και νιωθω σα να εχω κανει κατι κακο σα να ειμαι αγενης .
Πως να την διωξω αυτη τη σκεψη ?
Εσύ πως το βλεπεις το θεμα του ενικου / πληθυντικου??
Δεν ειναι κατι σαν παιχνιδι εξουσιας?
-Χρυσούλα


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Είχα την ίδια άποψη με σένα, αλλά έχω αλλάξει. Πλέον πιστεύω ότι ο πληθυντικός χρησιμοποιείται πολύ περισσότερο από όσο χρειάζεται. Ο σεβασμός και η διακριτικότητα δεν εξασφαλίζονται από αυτή την γλωσσική σύμβαση.


__________________
3.

έχεις καμιά συμβουλή για το πως να παίρνεις τα πράγματα στη ζωή όπως έρχονται? αυτό το go with the flow, το όταν έχεις λεμόνια κάνε λεμονάδα, πως το εφαρμόζεις στις διαπροσωπικές σχέσεις? και εξηγώ: είμαι μόνη και επιθυμώ σχέση και συντροφικότητα και με φλερτάρει κάποιος ο οποίος φαίνεται ξεκάθαρα να θέλει μόνο σεξ, δηλώνει πολυγαμικός, ζει αλλού, κλπ...επειδή πραγματικά μου αρέσει, πως γίνεται να το πάρω χαλαρά και να μην έχω προσδοκίες? να πάρω αυτό που μπορεί να μου δώσει: σεξουαλική ικανοποίηση, χωρίς να περιμένω κάτι παραπάνω αφού ξέρω ότι ούτε μπορεί ούτε θέλει να μου το δώσει? πως να το φιλοσοφήσω? να πω αυτός έτυχε τώρα κι είναι μόνο για σεξ.. Γενικότερα, υπάρχει τρόπος να έχουμε χαμηλές προσδοκίες από τους άλους για να μην απογοητευόμαστε?
αναμένω την εύστοχη απάντησή σου
-dita


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Δεν χρειάζεται να έχεις χαμηλές προσδοκίες. Χρειάζεται όμως να είσαι σε θέση να ευθυγραμμίζεις τις προσδοκίες σου με την πραγματικότητα. Δεν είναι λίγο πράγμα το «μόνο σεξ». Ταυτόχρονα, πρέπει να διατηρείς και μια ισορροπία μεταξύ των τυχαίων και τον προσδοκώμενων. Δηλαδή, εντάξει, να δεχόμαστε τα πράγματα όπως έρχονται, αλλά όχι εις βάρος των επιθυμιών μας. Αν κάποιος σου αρέσει πραγματικά κα θέλεις σχέση και συντροφικότητα με τον συγκεκριμένο (και όχι επειδή θέλεις σχέση και συντροφικότητα και αυτός βρέθηκε μπροστά σου), δεν μπορείς, ούτε χρειάζεται να βασανίζεσαι προσπαθώντας να μετριάσεις την επιθυμία σου. Αν δεν θέλεις τα ίδια με τον άλλον, η ισορροπία είναι πολύ άνιση και σε αυτή την περίπτωση, είναι εις βάρος σου. Μην προσπαθείς να νιώσεις κάτι που δεν σου βγαίνει αβίαστα, δεν γίνεται, αλλά κυρίως, δεν χρειάζεται.


Πρόσεξε μόνο κατά πόσο μπερδεύεις την ανάγκη για συντροφικότητα με τη συμβατότητα. Επειδή θέλεις σχέση, μπορεί να την βλέπεις εκεί που δεν υπάρχει. Κάποιος σε φλερτάρει, και εσύ είσαι σίγουρη ότι θέλεις σχέση μαζί του; Μα δεν τον ξέρεις καθόλου. Το «μου αρέσει πραγματικά» το λες, επειδή ξέρεις ότι στην πραγματικότητα, δεν ξέρεις.

 

__________________
4.


Λενάκι γειά σου,
Την περίοδο των Χριστουγέννων συμμετείχα σε workshop αρχιτεκτονικής και μαζί μου φοιτητές από όλο τον κόσμο. Η εμπειρία πραγματικά άξιζε, είδα και έμαθα πολλά, κυρίως για τις τόσο ξεχωριστές κουλτούρες και τους τόσο ξεχωριστούς ανθρώπους που υπάρχουν, μάλλον λειτούργησε σαν υπενθύμιση. Ακόμα καλύτερη σχέση ανέπτυξα με την ομάδα μου, ταιριάξαμε πολύ παρά τους διαφορετικούς χαρακτήρες, συνεργαστήκαμε πολύ καλά και πήραμε και καλή θέση. Μάλιστα κρατήσαμε επαφή και αργότερα, ακολουθηθήκαμε στα σοσιομίντια, φτιάξαμε μια "ομαδική" για να μιλήσω με γνωστούς όρους, και στέλναμε για αρκετό καιρό. Ώρα για τον προβληματισμό. Και ώρα πάλι για τα κακούργα τα σοσιομίντια, που ωσάν διαβολάκια μας πειράζουν και μας βάζουν σε σκοτεινές σκέψεις. Εκεί που χαρωπά χαζολογούσα στην, αρχική μου, ξαφνικά βλέπω μια δημοσίευση, για την ακρίβεια ένα σχέδιο, κοπέλας απο την πρώην ομάδα μου, που αρχικά μου φάνηκε χαριτωμένο και αργότερα κάπως οικείο. Το παρατήρησα τουλάχιστον ένα λεπτό μέχρι να καταλάβω ότι ήταν αυτούσιο το προτζεκτ μας. Στο προφίλ της είχε αρκετά άλλα, που επιβεβαίωναν ότι το πρότζεκτ για του οποίου τα σχέδια καμάρωνε, ήταν ακριβώς η ιδέα/ πρόταση μας στο workshop. Χάσταγκ το όνομα του Πανεπιστημίου της. Διευκρινίζω, τα σχέδια ήταν δικά της και σε υπολογιστή, η ιδέα και η σχεδιαστική πρόταση ξεκάθαρα η ομαδική.
Λένα απογοητεύτηκα. Και όχι γιατί κάποια τόλμησε να "κλέψει" την ιδέα της ομάδας ούτε γιατί δεν είμαστε γραμμένοι πουθενά. Άλλωστε τι ψυχή έχει μια δημοσίευση, άλλωστε δεν πίστευα ποτέ ότι βοηθά το να κρατάς καλά κλειδωμένα σε σεντούκι τα έργα σου και να τα μοιράζεσαι μόνο επώνυμα και μόνο όταν πρόκειται να χειροκροτηθείς. Με πείραξε που δεν μας έστειλε να μας πει hey guys, θα δημοσιεύσω σχέδια του πρότζεκτ μας, ελπίζω να είστε οκ με αυτό. Ας μη βάλει ταγκς, ας μη δώσει κρεντιτς ας το στείλει και στα περιοδικά με τ'όνομά της. Ας αναγνωρίσει μόνο μεταξύ μας ότι αυτό που σχεδίασε υπάρχει λόγω μιας ομάδας, η οποία πέρασε απο γέλια, γκρίνιες, διαφωνίες και, τελικά, αυτή την όμορφη ικανοποίηση που σε γεμίζει μόλις τελειώνεις την παρουσίαση και συνειδητοποιείς ότι αυτές είναι οι πινακίδες σας και αυτές είναι οι μακέτες σας. Κι ας μην κατασκευαστεί ποτέ, κι ας είναι μια μπούρδα και μισή.
Γιατί να χρειάζομαι αυτού του είδους την "επιβεβαίωση" από εκείνη; Θέλω τη γνώμη σου, 1. Γιατί είσαι του αντικειμένου, 2. Γιατί χρειάζομαι την κυνικοαντικειμενικότητά σου.
Και ΟΧΙ, δε θα αναρωτηθώ αν είμαι υπερβολική.
Συγνώμη για το πάπλωμα, συνέχισε τη στήλη σου γιατί ροκάρεις
-Cheerios


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Κάτι μου λέει ότι αν τη ρώταγες, θα σου έλεγε ότι δεν είναι αυτούσια η ιδέα του πρότζεκτ σας, αλλά για να επιβεβαιωθώ πρέπει να τη ρωτήσεις. Οπότε, σου προτείνω να τη ρωτήσεις. Δεν είσαι υπερβολική – μπορεί να είναι γκρίζα ζώνη το κατά πόσο πρέπει να σας ειδοποιήσει πριν δημοσιεύσει κοινή δουλειά, αλλά είναι εντελώς ξεκάθαρο ότι αν το κάνει, πρέπει να αναφέρει τους συμμετέχοντες.

__________________
5.

Αγαπητή Αμπά,
Έχω ένα πρόβλημα το οποίο ίσως σου φανεί αστείο αλλά για εμένα έχει καταντήσει τραγωδία. Ο σύντροφος μου ροχαλίζει. Ναι ναι αυτό είναι το πρόβλημα. Και όσο είμαστε σπίτι μας δεν πειράζει, ένας από τους δύο πάει είτε στον καναπέ είτε σε ένα ράντζο που έχουμε. Εκείνος νιώθει τρομερά άσχημα και πολλά βράδια κοιμάται όρθιος σε καρέκλα γιατί είναι ο μόνος τρόπος να μην ροχαλίζει αλλά δεν είναι λύση αυτό, στενοχωριέμαι να τον βλέπω να κοιμάται έτσι. Γενικά κατά τα άλλα η σχέση μας είναι πολύ όμορφη γ αυτό δεν με ενοχλούσε ιδιαίτερα αυτό. Μέχρι που πήγαμε διακοπές μαζί και χρειάστηκε να μείνουμε σε ξενοδοχείο. Εκεί τι κάνουμε? Δύο δωμάτια? Αδύνατον. Πήρε ένα σπρέι από το φαρμακείο, σχεδόν όλο το μπουκάλι έβαλε μπας και κοιμηθώ αλλά τίποτα. Και καταλήξαμε να κοιμόμαστε με βάρδιες, λίγο εγώ και λίγο αυτός. Εγώ γενικά είμαι που δύσκολη και στο να με πάρει ο ύπνος αλλά και στο να μην ξυπνήσω με το παραμικρό σε αντίθεση με εκείνον που έχει τον ύπνο στο τσεπάκι. Οι κοινές ωτοασπίδες δεν καλύπτουν εντελώς τον ήχο κ έτσι εγώ πάλι δεν καταφέρνω να κοιμηθώ όντας ευαίσθητη. Χρειάζομαι ύπνο Αμπά. Τι θα έκανες εσύ?
-Goodnight!


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Να πάει πρώτα σε ένα γιατρό για να κάνει ένας επαγγελματίας μια εκτίμηση για την κατάσταση. Το έντονο ροχαλητό μπορεί να έχει πηγή σε άλλα θέματα. Οπωσδήποτε να πάτε, αυτό είναι το πρώτο που πρέπει να γίνει. Αν δεν υπάρχει λύση, θα κοιμόσαστε χωριστά. Ναι, δύο δωμάτια. Γιατί είναι αδύνατον; Είναι κοινωνικό θέμα ότι σου φαίνεται «αδύνατον», δεν είναι καθόλου αδύνατον, αντιθέτως, είναι το μόνο που μπορείτε να κάνετε αν δεν υπάρχει άλλος τρόπος, και μην το παραγνωρίζεις καθόλου, γιατί ο καλός ύπνος είναι εντελώς απαραίτητος. Η χρόνια αϋπνία, η κακή ποιότητα, η χρόνια έλλειψη και τα λοιπά είναι πάρα πολύ βλαβερές συνήθειες και μπορούν να οδηγήσουν σε προβλήματα υγείας αργότερα.

 

Κάποτε τα ξεχωριστά δωμάτια ήταν ένδειξη ανώτερης κοινωνικής τάξης, και δεν μιλάμε για πολύ μακρινό κάποτε. Ξεπεράστε τα "πρέπει" και τα υποχρεωτικά και τα ειδυλλιακά που βλέπουμε σε ταινίες και διαφημίσεις για το πώς πρέπει να κοιμούνται τα ζευγάρια.

 

__________________
6.


Αγαπητή Αμπά, είμαι συνάδελφός σου, 35 χρονών και μετανάστρια στην Αγγλία εδώ και 6 χρόνια. Έχω σχέση με ένα αγόρι εδώ και τρία χρόνια. Έχω μια καλή δουλειά στο αντικείμενο που έχω σπουδάσει η οποία μου επιτρέπει να ζω πολύ άνετη ζωή και να ταξιδεύω όταν έχω ελεύθερο χρόνο. Έχω την τύχη να έχω μια πολύ καλή φίλη στην Ελλάδα, αρχιτέκτονας και αυτή, αλλά κάτι δεν πάει καλά με εμένα. Και εξηγώ: ενώ έχω γνωρίσει πολύ κόσμο εδώ στο Λονδίνο και έχω κάνει φιλίες και γνωριμίες με σημαντικά πρόσωπα, κανείς δεν είναι σαν αυτή. Η φίλη μου είναι ένας πανέξυπνος άνθρωπος, πολύ ταλαντούχα, με έχει βοηθήσει όσο δεν πάει σε ό,τι κι αν έχω χρειαστεί. Έχει ακούσει άπειρες φορές τις γκρίνιες μου, όσες φορές έχω ζητήσει και ακούσει τη συμβουλή της, ως δια μαγείας λύνονταν τα προβλήματά μου. Δεν με έχει στενοχωρήσει ποτέ, δεν μου έχει φερθεί άσχημα ποτέ. Εμένα τι με πιάνει και έχω αρνητικά συναισθήματα απέναντί της; Νιώθω ότι αν είχε μεταναστεύσει και αυτή στο Λονδίνο θα είχε γίνει πολύ επιτυχημένη, αλλά αυτή έμεινε Ελλάδα και έχει ένα μικρό γραφείο στην επαρχία που φυτοζωεί και προσπαθεί να βρει λίγο χρόνο για να ζήσει, ανάμεσα στη δουλειά, στον άντρα της και στο παιδί που έκανε προσφάτως. Ξέρω ότι η ζωή της δεν είναι ρόδινη γιατί και αυτή μου λέει τα προβλήματα που της προκύπτουν. Και παρ'όλα αυτά είναι πάντα με το χαμόγελο στα χείλη, πάντα αισιόδοξη, πάντα να προσπαθεί το κάτι παραπάνω. Και από τη μία τη λυπάμαι που χαραμίστηκε, αλλά από την άλλη κάπου μέσα μου τη φθονώ ακόμα και για αυτά τα λίγα που έχει. Τι μου φταίει; Γιατί είμαι τόσο κακιά; Νομίζω ότι συγκρίνω την προσωπική ζωή της με τη δική μου. Είμαι στην Ελλάδα εδώ και λίγες μέρες και πριν λίγο την συνάντησα. Δεν άντεξα και της είπα ότι έχει προχωρήσει πιο πολύ από εμένα στα προσωπικά και ότι νιώθω ότι έχω μείνει πίσω. Αυτή γέλασε, μου είπε ότι η ζωή είναι όλη μπροστά μου για να τη ζήσω όπως θέλω, άρχισε να μου απαριθμεί όλα τα πράγματα που έχω πετύχει εγώ στη ζωή μου όλα αυτά τα χρόνια και μου είπε να μη συγκρίνω την πορεία μου με την πορεία κανενός γιατί κάθε άνθρωπος τραβάει το δικό του δρόμο και έχει τις δικές του επιτυχίες, τις δικές του χαρές και λύπες. Αυτά και άλλα πολλά μου είπε, και με έκανε να νιώσω πολύ καλά με τον εαυτό μου, αλλά όταν γύρισα σπίτι ένιωσα σκουπίδι που τη ζηλεύω τόσο. Ξέρω τόσο κόσμο, τόσες γυναίκες και άντρες επιτυχημένους, με οικογένεια και παιδιά. Γιατί νιώθω έτσι για τη φίλη μου;
-Πάπια


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Γιατί πάντα οι κοντινοί μας την πληρώνουν όταν εμείς έχουμε προσωπικά κενά. Σε αυτήν μπορείς να προβάλεις όλες σου τις ανασφάλειες, γιατί με αυτήν συγκρίνεις τον εαυτό σου, γιατί αυτή ξέρεις και αυτή αγαπάς. Αν είχαμε το μυαλό να συγκρινόμαστε με το ανθρώπινο γένος γενικότερα, δεν θα μπορούσαμε να δικαιολογήσουμε καμία ανεπάρκεια μας. Ό,τι και να κάνουμε, πάντα κάπου κάποιος το κάνει καλύτερα από εμάς. Ποτέ δεν σκεφτόμαστε έτσι όμως, όλη η σύγκριση εξαντλείται στους δύο τρεις ανθρώπους στο στενό μας περιβάλλον.


Τουλάχιστον ξέρεις ποιο είναι το πρόβλημα σου, και αυτό είναι η μισή δουλειά. Δεν καταλαβαίνω ποια είναι τα προσωπικά σου που έχουν μείνει πίσω, αλλά ώρα να στρέψεις εκεί την προσοχή σου και να μην αποφεύγεις τη σκέψη ρωτώντας γιατί ζηλεύεις τη φίλη σου. Είσαι σε μακροχρόνια σχέση. Τι θέλεις; Γάμο; Παιδιά; Πότε, και με ποιον; Είσαι στο σωστό δρόμο ή πρέπει να κάνεις μια αλλαγή; Αυτά είναι τα ερωτήματα που πρέπει να λύσεις. Η ζήλια είναι άλυτα θέματα που έχεις μέσα σου, δεν έχει σχέση με τη φίλη σου. Αν είσαι εσύ εντάξει με τον εαυτό σου η ζήλια δεν φυτρώνει.

_________________
7.


Συγχαρητήρια για την υπέροχη στήλη!! Στο θέμα τώρα
Υπήρχε και υπάρχει μια κοπέλα τρελά ερωτευμενη με τον αραββωνιαστικο μου (με τον οποίο μετράμε 8 όμορφα χρόνια σχέσης). Η κοπέλα αυτή τον διεκδικούσε τρελά (εν αγνοια μου τοτε) ο φίλος μου όμως τυπικός.. κάπου ανάμεσα σε δικά μου πολλά επαγγελματικά και μη ταξίδια και σε δικές του επαγγελματικες αναποδιες αυτή η κοπέλα βρήκε ένα υπέροχο κενό και δημιούργησαν μια σχέση κυρίως επικοινωνιακη και στην συνέχεια δυστυχώς και ερωτική. Όταν ολα αποκαλυφτηκαν έπαθα μεγάλη ζημια..καταθλιπτικο επεισόδιο, ψυχοθεραπεία ορια νευρικής ανορεξιας και χάλια υγεία με πόνους και άλλα ψυχοσωμματικα..μέσα σε αυτές τις μαύρες μέρες εκείνη ακόμα τον διεκδικούσε (τηλέφωνα επισκέψεις στην δουλειά του, αφιερώσεις τραγουδιών και εικόνων) με λίγα λόγια είχα τον δικό μου γολγοθα, είχα και τις υποψίες ότι ίσως συνεχίζουν παράλληλη σχέση πίσω από την πλάτη μου (και αυτό γιατί αφού το ανεχτηκα μια φορά ίσως σκέφτηκαν να συνεχίσουν) έφτασα πάτο ξεπέρασαν τα όρια και αποφάσισα να χωρίσω!! Ο φίλος μου με διεκδίκησε τρελά, μου μίλησε για την κοπέλα, μου εξηγησε τους λογους και τι σημαίνω για εκείνον.. αποφασίσαμε να κάνουμε μια νέα αρχή αφού υπάρχει τόσο πολύ αγάπη και ερωτισμος..σήμερα λοιπόν έχουμε μια όμορφη σχέση οστωσω ομως αυτή η κοπέλα, ο χειρότερος εφιάλτης μου, υπάρχει ακόμα.. Ακόμα παίρνει τηλέφωνα, ακόμα ανακατεύεται στην ζωή μου..πάει ακομα στην δουλειά..ακόμα στέλνει τραγούδια..μέχρι και φίλη με την πεθερά μου έγινε..πάνε για καφε (ελεοος) ο φίλος μου αρνείται να μιλήσει στην μητέρα του να το κοψει..και σε ρωτάω τι να κάνω?? Η τι κάνει λάθος ο φίλος μου και αυτή συνεχίζει?? Αξίζει να σου πω ότι λέει επίσης πολλά ψέματα..μια μέρα αγανακτισμενη την πήρα τηλέφωνο..αμέσως πήρε τον φίλο μου και τα ειπε όλα αλλιώς..έχω κουραστεί..
Τι να επιλέξω τον άνθρωπο που αγαπάω η την ψυχική μου ηρεμία..
Όσο πιο πολλά ανεχομαι τόσα πιο πολλά κάνει. Επίσης με εξοργισει ο φίλος μου που το μόνο που λέει είναι ότι κάποια στιγμή θα βαρεθεί..εξοργιζομαι και φοβάμαι μην περάσω πάλι τα ίδια..
-Μαζεύω τα κομμάτια μου


ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ Α, ΜΠΑ

Σκεφτόμουν τι ποιο είναι το χειρότερο από όλα σε αυτή την ιστορία, και νομίζω είναι ότι αυτά τα οχτώ χρόνια τα περιγράφεις ως «όμορφα».


Κάποτε πρέπει να αρχίσεις να παραδέχεσαι τον ρόλο που έπαιξε και παίζει ο αρραβωνιαστικός σου σε όλα αυτά. Η άρνηση σου να δεις αυτό που κάνει σε έχει οδηγήσει σε αυτή τη θέση που βρίσκεσαι τώρα. Δεν ήταν ποτέ «τυπικός». Δεν «βρήκε κενό» αυτή ανάμεσα στα επαγγελματικά ταξίδια και τις αναποδιές, πέρασες όλα αυτά και ακόμα με αυτές τις δικαιολογίες πορεύεσαι; Τι «κενό» βρίσκει τώρα και πηγαίνει για καφέ με τη μάνα του; Ο αρραβωνιαστικός σου συντηρεί αυτή την κατάσταση. Δεν ξέρω γιατί, εσύ σίγουρα δεν ξέρεις γιατί, επειδή κάνεις τα πάντα για να μην καταλάβεις. Συνεχίζεις να επιμένεις στη θεωρία ότι αυτή επιμένει – δηλαδή είναι τρελή; Δεν έχει όρια; Μήπως χρειαζόσαστε μέτρα προστασίας;


Αυτά που ανέχεσαι είναι απέναντι στον αρραβωνιαστικό σου. Αν δεν πρόκειται για επικίνδυνο ή για διαταραγμένο άτομο, η κοπέλα κάνει όλα αυτά επειδή ο δικός σου θέλει να κάνει όλα αυτά, και κάνει ένα σωρό άλλα που δεν ξέρεις, επίσης επειδή τα θέλει και ο ένας, και ο άλλος.


Και τώρα σε σένα. Φαίνεται να πιστεύεις ότι είναι λογικό και αναμενόμενο ότι έπαθες καταθλιπτικό επεισόδιο, έφτασες στα όρια της νευρικής ανορεξίας, ψυχοσωματικά και πόνους εξαιτίας αυτού που έγινε. Φαίνεται να χρησιμοποιείς την αντίδραση σου για να επιχειρηματολογήσεις για το πόσο φριχτό είναι αυτό που συνέβη. Όχι, δεν αντιστοιχεί στην αντίδραση σου αυτό που έγινε. Η απιστία είναι παλιά όσο οι πέτρες. Η αντίδραση σου ήταν δυσανάλογη, και καλώς φοβάσαι μην περάσεις ξανά τα ίδια. Λες ότι έκανες ψυχοθεραπεία, ή λες ότι θα έπρεπε να είχες κάνει; Αυτό που προέχει είναι η υγεία σου, για να καταφέρεις να δεις τα πράγματα όπως είναι, όχι όπως θα ήθελες να είναι. Όλη σου η ύπαρξη επαναστατεί και σε αναγκάζει να δεις την πραγματικότητα κατάματα και εσύ αρνείσαι. Δεν γίνεται να συνεχίσεις έτσι. Ο χειρότερος σου εφιάλτης, πίστεψε με, δεν είναι αυτή η κοπέλα. Είναι η γνώση που έχεις, κατά βάθος, ότι εθελοτυφλείς και δεν προστατεύεις τον εαυτό σου. Αυτό είναι που δεν ξεπερνιέται εύκολα. Χρειάζεσαι βοήθεια νομίζω, γιατί είσαι σε άρνηση να κάνεις κάτι γι'αυτό. Πήγαινε σε ψυχολόγο για να σε βοηθήσει.

80

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

σχόλια

20 σχόλια
#7 για το θεο καμια γυναικα δεν ειναι αντροχωριστρα και καμια γυναικα δεν μπορει να ριξει εναν αντρα οσο και να του ᾽᾽κουνηθει᾽᾽αν και ο ιδιος δεν θελει να κατσει. Aρκετα πια. Το αγορι σας φταιει παντα, εκεινος δεν εβαλε ορια, εκεινος με την συγκαταθεση του συνεχιζε το φλερτ και εκεινον θα πρεπε να κατηγορειτε
Ε, τώρα πήγαμε στ' αλλο άκρο, ενώ υπάρχουν γυναίκες που τη βρίσκουν με δεσμευμένους για διάφορους λόγους, ψυχολογικούς ή πρακτικούς, οι "αντροχωρίστρες" - όσο κι αν ο όρος είναι σεξιστικά επιβαρυμένος, αναχρονιστικός και λαικός - υπάρχουν. Επίσης, υπάρχουν και "κουνίστρες", όπως και - δε φοβάμαι να το πω - "ανάφτρες", δηλαδή εσείς δεν έχετε δει καμία στον κοινωνικό σας περίγυρο; Εντάξει...δε θα πω το "άντρας είναι", για να μην εκνευρισθείτε, θα πω, όμως, το "άνθρωπος είναι"...Στηλιτεύστε καλύτερα τη Μενεγάκειο κουλτούρα(μήπως κι αυτή ήταν θύμα κι απλά έπαιξε με τους όρους της πατριαρχίας, για να εξαργυρώσει;)
Ναι μωρέ οι καημένες, αδικούνται! Δεν το βλέπουμε καθημερινά πως την πέφτουν σε παντρεμένους και τι ίντριγκες κάνουν! Αν ο άλλος είναι μακακας θα πέσει. Αν όχι θα τις ξαποστείλει. Αλλά υπάρχουν πολλοί μακάκες και επίσης it takes two to tango.
#7 Κοπελιά θα μας τρελάνεις; Κόντεψα να βάλω τις φωνές διαβάζοντας όλον αυτό τον παραλογισμό. Από όπου και να το έπιασα,το βρήκα εντελώς παράλογο.Έγινα εγώ έξαλλη με σένα,εσύ τι κάνεις;
#7: Αν ήθελε ο φίλος σου θα την είχε ξεκοψει την άλλη. Καλά, αυτή πρέπει να 'ναι πολύ γειά σου.Πιστεύω ότι το λάθος που κάνεις εσύ ειναι ότι παραμένεις σε αυτήν την σχέση. Έβαλες σε κίνδυνο την υγεία σου για ποιον; Για κάποιον που στην τελική σε απάτησε με την κολλημένη. Οφείλεις να προσέχεις τον εαυτό σου (ψυχικά και σωματικα) και σίγουρα μπορείς να βρεις κάποιον καλυτερο από αυτόν.
#7 Το μυρίστηκα το θεματάκι με το που είπε "ο δικός μου τυπικός". Αναρρωτήθηκα "πού το ξέρει αυτό?", αλλά όχι για πολύ.Κλασσικό παράδειγμα του πώς στην Ελλαδάρα ο άντρας που κερατώνει τη βγάζει λαδάκι γιατί "του κουνήθηκε η άλλη". Και η ερωτούσα έχει τόσο εσωτερικευμένο μισογυνισμό που ούτε που διανοείται πως ο αρραβωνιαστικούλης της συμμετέχει.Λες και αυτή ως "διαβολογυναίκα" τον αποπλάνησε και αυτός δεν είχε ουδεμία επιλογή.Θα γέλαγα αλλά θέλω να κλάψω.
#2 Συμφωνώ ότι ο πλυθηντικός δεν εξασφαλίζει διακριτικότητα και ευγένεια, όμως συχνά η έλειψή του πάει πακέτο με αγένεια.Γενικότερα το όλο πλαίσιο της χρήσης του έχει να κάνει και με την ηλικία. Δεν ξέρω τι ισχύει για όλες τις γλώσσες/κουλτούρες αλλά από τις τέσσερις γλώσσες που γνωρίζω καλά και συναναστρέφομαι με άτομα που η μητρική τους γλώσσα είναι τέτοια οι τρεις περιλαμβάνουν κάποιου είδους τιμητικό λόγο/πληθυντικό ευγενείας (ελληνικά, γερμανικά και κορεατικά). Στα κορεατικά υπάρχουν πολλές μορφές λόγου ανάλογα με την ηλικία του ατόμου στο οποίο μιλάς ή για το άτομο στο οποίο αναφέρεσαι ή το κοινωνικό πλαίσιο της συζήτησής σας (επίσημο/ανεπίσημο) που περιλαμβάνουν διαφορετική γραμματική, καταλήξεις ρημάτων, επιθέτων, αντωνυμίες, προσφωνήσεις που ισχύουν ακόμα και για άτομα ένα χρόνο μεγαλύτερα, πολύ πιο περίπλοκα από τον πληθυντικό ευγενείας των ελληνικών και των γερμανικών που είναι πάνω κάτω ίδιος. Στα αγγλικά που κάτι τέτοιο δεν υπάρχει σαν ακριβές γραμματικό φαινόμενο νιώθω συχνά να παραβιάζονται κοινωνικές αποστάσεις. Δεν κρίνω φυσικά τη δομή της αγγλικής γλώσσας απλά μιας και μεγάλωσα στην ελλάδα και στη συνέχεια στη γερμανία αυτή η τυπική ευγένεια και απόσταση καλώς ή κακώς γίνεται συνήθεια. Μου είναι ελάχιστα άβολο να μιλάω με τον ίδιο τρόπο σε όλους στα αγγλικά ή στον ενικό σε όλους στα Ελληνικά, και είναι πολύ άβολο για τους κορεάτες να μιλάνε χωρίς τιμητικό λόγο σε άλλες γλώσσες.
Πάτησα καταλάθος καταχώρηση πριν.Ήθελα να καταλήξω οτι ο πληθυντικός και η γλωσσική τυπική ευγένεια έχουν να κάνουν με την κουλτούρα του κάθε ατόμου που πηγάζει είτε από τη χώρα του είτε απο την οικογένεια η τα βιώματα του, και δεν έχει να κάνει μόνο με το ποιόν του ως άνθρωπος. Πολλοί γίνεται να είναι γλωσσικά ευγενέστατοι αλλά καθ όλα τα άλλα αντιπαθέστατοι και με αγενείς προθέσεις όσους πληθυντικούς και αν χρησιμοποιούν. Απλώς όπως ειπα, σε γλώσσες που εχουν τέτοια δομή, είναι λογικό καλώς ή κακώς η έλλειψη των γλωσσικών κανόνων ευγενείας να είναι ένα δείγμα αγένειας ακόμα και αν δεν αντανακλούν ακριβώς το χαρακτήρα.
Άσχετο,αλλά για πες για τα κορεάτικα,είμαι και λίγο περίεργη, τι να κάνω; Πώς κι έτσι επέλεξες αυτή τη γλώσσα;Είναι δύσκολο να τη μάθει κανείς; Και γίνονται κάπου μαθήματα;
Τη γλώσσα την καταλαβαινεις πιο εύκολα από ότι τη μιλάς και κατά τη γνώμη μου είναι στο ίδιο επίπεδο δυσκολίας με τα γερμανικά. Στα αγγλικά είσαι έτοιμος να μιλήσεις πιο γρήγορα από ότι είσαι στα γερμανικά και στα κορεατικα αυτό εννοώ.Το αλφάβητο επίσης να μη σε τρομάζει, γιατί δεν περιλαμβάνει ιδεόγραμματα όπως τα κινέζικα, αλλά έχει κανονικά 26 χαρακτήρες που απλά δε μοιάζουν με τους λατινικούς, τους μαθαίνεις από το πρώτο μάθημα και μετά συνεχίζετε κανονικά στη γραμματική κλπ. Η γραμματική είναι γελειωδώς εύκολη απλά υπάρχουν γραμματικά φαινόμενα που δεν υπάρχουν σε ελληνικά αγγλικά και γερμανικά, όπως τα ειδη τιμητικού λόγου που είπα. Και πάλι όμως, με ένα χρόνο μαθήματα βλέπεις πχ μια κορεατικη ταινια και ψιλοκαταλαβαινεις τι σπυ γινεται, δεν ειναι οτι δεν εχεις την παραμικρή ιδεα. Εγώ ξεκίνησα με μάθηματα στο Διδαδκαλειο ξένων γλωσσών του ΕΚΠΑ στην Αθήνα (είναι για όλους, και μη φοιτητές, με καλές τιμές και πολλές γλώσσες να διαλέξεις, προτείνω επίσκεψη στο site τους) και στη συνέχεια με ιδιαίτερα μαθήματα από κορεάτες στο εξωτερικό, αλλά και τριβή με τη γλώσσα μέσω ταινιών και μουσικής. Αν δεν ξέρεις άλλη ασιατική γλώσσα προτείνω τα κορεατικα, εγώ μέσα από τα μαθήματα και στη συνέχεια τη συνεργασία μου με κορεάτες νομίζω ότι έκανα μεγάλο δώρο στον εαυτό μου να γνωρίσω καλά ένα τόσο κοντινό και ταυτόχρονα τόσο μακρινό πολιτισμό με το δικό μου.
#7 Τι λες βρε κορίτσι μου που ήταν όμορφα τα χρόνια που τα πέρασες με την υγεία σου σε κίνδυνο, μέσα στην αβεβαιότητα για τη σχέση σου και με τον φίλο σου στην καρακοσμάρα του; Από πού κι ως πού; Και πού είναι η "τυπικότητά του" εφόσον προχώρησε μαζί της; Πού είναι η τυπικότητά του που δεν το ξεκόβει στη μάνα του; Πού είναι η ρημάδα η λογική σε όλο αυτό; Πού είσαι ΕΣΥ σε όλο αυτό;
No 7Ο λόγος που ταλαιπωρήθηκες τόσο όταν χωρίσατε υποθέτω οτι ήταν γιατί δεν το περίμενες καθόλου και κυρίως γιατί απογοητεύτηκες με τον εαυτό σου (και αυτό είναι το χειρότερο συναίσθημα) στο πόσο λάθος αντίληψη είχες για αυτόν και για την σχέση σας. Το τρίτο άτομο φταίει αλλά σε καμία περίπτωση δεν φταίει όσο ο φίλος σου. Αν θέλεις να μείνεις με αυτόν τον άνθρωπο, αν και δεν θα στο πρότεινα, θα πρέπει να θέσεις τους όρους σου/ όρια σου ξεκάθαρα. Σκοπεύεις να περασεις μαζί του την υπόλοιπη ζωή σου. Έτσι όπως είναι τώρα θα ήθελες να είναι ή περιμένεις οτι μαγικά θα αλλάξουν τα πράγματα μετά;Αν θέλεις να χωρίσεις, ξεκίνα με το να οργανώνεις και να φαντάζεσαι τη ζωή σου χωρίς αυτόν. Γιατί στα 8 χρόνια σίγουρα έχεις χασει ένα μέρος του εαυτού σου μέσα στη σχέση. Προσωπικά εγώ θα έβρισκα άλλο σπίτι, θα ζήταγα απο φίλους να πάνε να μου μαζέψουν τα πράγματα, και θα έφευγα ένα ταξίδι.
#Στην Ελλάδα έχουμε τον πληθυντικό ευγενείας οπότε η χρήση του είναι λογική. Εμένα με εκνεύριζε θυμάμαι τρομερά αυτό το γλυκανάλατο "τι κάνεις παππού;" των γιατρών. Θαρρείς κι ο ηλικιωμένος έχανε την υπόστασή του και γινόταν ένα ξεμωραμένο απολίθωμα. Γενικώς με εκνεύριζε η έλλειψη πληθυντικού χωρίς να τρελαίνομαι κιόλας. Όταν μετακόμισα στην αγγλία όμως μου άρεσε τρομερά που σου συστήνονται μεγαλύτερης ηλικίας άνθρωποι με το μικρό τους. Ως γνωστόν στα αγγλικά το δευτερο ενικό με το δεύτερο πληθυντικό είναι ίδια αλλά τα καταφέρνουν μία χαρά και είναι ευγενείς. Κι αποφάσισα πως αυτό που μ'ενοχλεί είναι η γενική έλλειψη ευγένειας στη χώρα μας.
#6.Αυτό που σε ενοχλεί είναι,ότι εκείνη καταφέρνει,να είναι ευχαριστημένη με λιγότερα.Ή πιο σωστά,πράγματα,που εσύ θεωρείς λιγότερα.Πίστευες,ότι θα έπρεπε σύμφωνα με τις επιλογές σου και την προσπάθεια σου,να είσαι εσύ σε καλύτερη μοίρα από εκείνη.Έχεις προσπαθήσει,έχεις παλέψει για όσα έχεις κι όμως μέσα σου δεν αισθάνεσαι ικανοποιημένη.Ενώ εκείνη,χωρίς φαινομενικά να έχει κουραστεί,είναι σαν να έχει τον κόσμο όλο.Αν σου έλεγε,πόσο λάθος έκανε και δεν ακολούθησε τη δική σου πορεία,ότι της λείπουν τα παραπάνω χρήματα,τα ταξίδια κτλ,μια χαρά ευχαριστημένη θα ήσουν.Τώρα έρχεται και σου ανατρέπει όλο το concept για το τι είναι επιτυχία και στο οποίο έχεις επενδύσει.Σου λέει,ότι να υπάρχει κι άλλος δρόμος,για να είναι κάποιος χαρούμενος.Ζηλεύεις,που είναι σε θέση να μη σε ζηλεύει.Και φυσικά εκείνη σε ενδιαφέρει περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο,γιατί είναι πολύ κοντινός σου άνθρωπος.Έχετε ζήσει και βήμα βήμα η μια τη ζωή της άλλης,ξεκινήσατε από την ίδια περίπου αφετηρία και οι συγκρίσεις είναι πιο εύκολες.Κακιά δεν είσαι.Μπερδεμένη είσαι,που φτάνοντας στους στόχους σου,δεν ένιωσες την ικανοποίηση,που προσδοκούσες.Συμβαίνουν αυτά.Δεν είναι αργά να μάθεις να χαίρεσαι για τον εαυτό σου και τη ζωή σου.Κι αν θέλεις κάτι διαφορετικό πάλι μπορείς να το προσπαθήσεις,όπως έκανες με όλα τα υπόλοιπα.
Να βγει η dita του 3 και να ξεκαθαρίσει αν την ατάκα "go with the flow" τη σκέφθηκε αυτή μόνη της ή ΤΗΣ ΤΗΝ ΕΙΠΕ ο ίδιος ο γκόμενος γιατί ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΙΔΙΟ μου' χε πει κι ο Γιώργος, γββρρρμμμμ!(Δεν το πιστεύω οτι μου το' λεγε και δεν το καταλάβαινα καν...γλουπ - κλαψ...)Αισθάνομαι πολύ χαζός τώρα - είναι κάποιου είδους ατάκα - code;
Αντιθέτως Prince σε διαβάζω πάντοτε με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για τις συμβουλές που θα δώσεις. Οι άνθρωποι που κάνουν και λάθη έχουν συνήθως μεγαλύτερης ενσυναίσθησης συμβουλές να δώσουν από τους "αλάνθαστους".
7) Τρελαίνομαι και στεναχωριέμαι όταν διαβάζω ιστορίες σαν την κοπέλα της ερώτησης.Θα περάσεις τα ίδια, όσο έχεις αυτόν τον άνθρωπο δίπλα σου. Μην ρίχνεις το φταίξιμο στην πολύ σου δουλειά, ούτε σε αυτην στο οτι εισχώρησε στην σχέση σας. Η σχεση σου δεν ειναι ομορφη. ΑΥΤΟΣ της έδωσε θάρρος, ΑΥΤΟΣ δεν της το κόβει, ΑΥΤΟΣ έχει σχέση μαζί της , ΑΥΤΟΣ έχει σχέση μαζί σου, ΑΥΤΟΣ δεν το σταματάει ενώ ξέρει πόσο σου στοίχησε, ΑΥΤΟΣ δεν μιλάει στην μάνα του, ΑΥΤΟΣ σηκώνει το τηλέφωνο που του τα λέει χαρτί και καλαμάρι.Ο "φίλος" σου πρέπει να γίνει πρώην φίλος άμεσα.
#1 Δεν σου πέφτει λόγος. Αν έχουν μια μονογαμική σχέση και όντας σίγουροι οτι δεν έχουν κάποιο ΣΜΝ γιατί είναι κακό το να μην χρησιμοποιοούν προφυλακτικό? Φαντάζομαι η κοπέλα παίρνει αντισυλληπτικό ή μπορεί να ακόμα να θέλουν να κάνουν παιδί. Η ηλικία του συντρόφου δεν έχει σημασία εφ όσον είναι ενήλικας και δίνει την συγκατάθεσή του. Το τι κάνουν δυο ενήλικες στο κρεββάτι τους δεν είναι δικό σου πρόβλημα.
Μάλιστα έτσι πως το θέτει έχω την αίσθηση ότι ο συγγενής της ήταν παρθένος! Οπότε ΣΜΝ τέλος εφόσον έχουν αποκλειστική σχέση και όσο για την αντισύλληψη υπάρχουν κι άλλοι αξιόπιστοι τρόποι. Το "σκίζω τα ρούχα μου για το προφυλακτικό" είναι μαθημένο αντανακλαστικό. Αυτό ίσως το λες καλό επειδή φαίνεται ότι πέτυχαν οι καμπάνιες επιμόρφωσης. Αλλά φυσικά άφησαν και μερικά ψιλοκενάκια. Άσε που έχω την αίσθηση ότι δεν εφαρμόζεται πάντοτε στην πράξη.
Kαλή ερώτηση!Είναι σαν την ατάκα που απευθύνουν στις χοντρούλες: "εγώ για την υγεία σου το λέω". Γιατί αλίμονο αν δεν ακολουθούν όλοι τους παραδεδεγμένους κανόνες.
boxer δεν της πέφτει λόγος αλλά αν ο ένας από τους δύο είναι σε μικρή ηλικία (18 πχ) τότε θα μπορούσε να τον συμβουλεύσει. Επίσης αν ο ένας από τους δύο συντρόφους δεν έχει μονογαμική σχέση κι ο άλλος δεν το ξέρει και κάνουν σεξ χωρίς προφυλάξεις τότε ναι, της πέφτει λόγος και θα πρέπει να ενημερώσει. Εμένα αυτό που με ενόχλησε είναι οτι έχει επιμείνει, το να δώσεις μια συμβουλή αν πέσει η κουβέντα (και φαντάζομαι πέφτει για να ξέρει οτι δεν χρησιμοποιυν προφυλακτικό) δεν είναι κακό, τον να επιβάλλεις τη γνώμη σου ναι!
#7.Μέχρι πότε θα τον δικαιολογείς;Ο άνθρωπος δε θέλει να τη βγάλει από τη ζωή του και δεν τον ενδιαφέρει πώς νιώθεις εσύ γι'αυτό.Ας πούμε,ότι έκανε ένα στραβοπάτημα.Μπορεί κάποιος υπό συγκεκριμένες συνθήκες να υποκύψει στις αδυναμίες του.Δεν είναι κάτι ωραίο,αλλά μπορεί να συμβεί.Όταν όμως ο άλλος νοιάζεται για τη σχέση του,το πράγμα τελειώνει εκεί.Τώρα γιατί δεν της λέει να κόψει τις επαφές;Γιατί εξακολουθεί να είναι στη ζωή σας;Τη φοβάται;Τι λέει και για σένα και για εκείνον να "τσουρομαδιέσαι" τηλεφωνικά με την άλλη;Να το διαπραγματεύεστε κιόλας μετά ποια έχει δίκιο.Τα όρια του σεβασμού και του αυτοσεβασμού έχουν γίνει κουρέλι.Όχι μόνο η ψυχή μας,αλλά ούτε το σώμα μας δεν αντέχει τέτοια ισοπέδωση.Ουρλιάζουν όλα.Κι εκείνος χαλαρός,δεν ιδρώνει το αυτί του.Θα βαρεθεί,λέει...Είναι εξοργιστικό.Να ζητήσεις βοήθεια.Κάνεις κακό στον εαυτό σου.
Γιατί αν μπλέξεις με τρελή, ότι και να κάνεις δεν διορθώνεται η κατάσταση.Το έχω ζήσει από πρώτο χέρι αυτό με μια που με καψουρευτηκε και ενώ είχα σχέση με πολιορκούσε συνεχώς. Το τι ψυχολογικούς εκβιασμούς έκανε δεν λέγεται. Πότε αυτοκτονούσε, πότε ερχόταν στη δουλειά και έκλαιγε δεν φαντάζεσαι τι έκανε. Όταν της έλεγα ότι είμαι σε σχέση, απαντούσε "νομίζεις δεν είναι έτσι οι σχέσεις, έλα μαζί μου και θα καταλάβεις". Όταν της έλεγα ότι δεν την γουστάρω, μου έλεγε "με γουστάρεις αλλά φοβάσαι να το παραδεχτείς". Το τι πέρασα δεν λέγεται. Με κατασκόπευε, έπλαθε σενάρια, διέδιδε ότι τα είχαμε, γράφτηκε στο ίδιο γυμναστήριο και στο τέλος εγινε και φίλη με την κοπέλα μου - στην οποία δεν είχα πει τιποτα μέχρι τοτε για να μη την τρομάξω. Όταν το είδα αυτό, δεν ήξερα τι να κάνω. Αν πήγαινα στην αστυνομία θα με κορόιδευαν, δεν έκανε κατι παράνομο αυτή. Άλλαξα αριθμο στο κινητό και σταθερό, διεκοψα καθε σχεση μαζί της, αυτη εκεί επέμενε! Τι μου βρήκε δεν μπορώ να καταλάβω. Η μόνιμη ατάκα της ήταν "άφησε τον εαυτό σου ελευθερο και αφέσου στην αγάπη, τι φοβάσαι?". Πίστευε ότι ήταν κελεπούρι, γκομενάρα, αξιόλογη (δεν ήταν) και δεν δεχόταν το όχι σαν απάντηση. Ακόμα και όταν την απείλησα αυτή το χαβά της. Οπότε πήγα μια μερα στη σχολή της και την έκανα ρεζίλι μπροστά σε συμφοιτητές και καθηγητές της. Το τι άκουσε δεν λέγεται. Την απείλησα ότι θα την καταγγείλω και οτι θα πάει φυλακή. Το ίδιο βράδυ πήγα στους γονείς της και έκανα το ίδιο. Από τότε δεν με ξαναενόχλησε, αν εξαιρεσω δυο σπασμένους υαλοκαθαριστήρες και μερικές χαρακιές με κλειδί στο αυτοκίνητο μου. Α, και χώρισα κιόλας γιατί η κοπέλα μου δεν πίστευε με την καμία ότι δεν συμμετείχα σε όλο αυτό.
Δεν είναι σωστό αλλά γέλασα λίγο. Ειδικά για τους άντρες υπάρχει πάντα μια πιο έντονη καχυποψία για το πόσο πιστοί είναι. << Η μόνιμη ατάκα της ήταν "άφησε τον εαυτό σου ελευθερο και αφέσου στην αγάπη, τι φοβάσαι?". >> Η τύπισσα δεν παιζόταν, φτηνά γλίτωσες τον κόκκινο κύκλο.
#acantholimon, σε τετοια ατομα δεν εχει σημασία αν τα αφήνεις ή όχι. Παίρνουν πρωτοβουλίες μόνα τους. Αφού σου λέω, έγινε φίλη με την κοπέλα μου και εγώ δεν είχα πάρει χαμπάρι. Την ψάρευε και της εβαζε συνεχεια λόγια. Οταν τις ειδα μια φορά μαζί, κόντεψα να σαλτάρω.
#7 Πραγματικά έχεις βάλει πολύ πολύ ποοολύ χαμηλά τον πήχη για το τι σημαίνει όμορφη σχέση. Έφτασες στο σημείο να αρρωστήσεις, και είσαι ακόμα εκεί, σε έναν αόρατο ανταγωνισμό με την υποτιθέμενη αντίζηλο.Δεν είναι τόσο δύσκολο πια να ξεκόψει κάποιος ένα ανεπιθύμητο πρόσωπο από την ζωή του. Αν το ήθελε ο φίλος σου, θα το είχε κάνει απ' την αρχή. Απλά γι' αυτόν δεν είναι ανεπιθύμητο πρόσωπο. Κάθεσαι μαζί του για να μην τον κερδίσει η άλλη; Σιγά το κελεπούρι πια.
#2 Στην Ελλάδα είχα συνηθίσει να μιλάω στον πληθυντικό σε καθηγητές, αγνώστους μεγαλύτερης ηλικίας, κλπ. και με εντυπωσίασε στη Γερμανία που από τη στιγμή που σου μιλάει ο άλλος στον ενικό, του μιλάς κι εσύ, ακόμα και με καθηγητές. Δυσκολεύτηκα στην αρχή και εξακολουθούσα να επιμένω με τον πληθυντικό, αλλά κάποια στιγμή επιτέλους άρχισα να το συνηθίζω. Έκτοτε, συνειδητοποίησα ότι το βρίσκω πολύ καλύτερο σαν σύστημα και με ενοχλεί πλέον το αντίθετο.Και κάτι που δεν κολλάει απαραίτητα με τις σημερινές ερωτήσεις, αλλά μόλις το ανακάλυψα και ήθελα να το μοιραστώ: https://english.emmaclit.com/2017/05/20/you-shouldve-asked/Είναι ένα κόμικ για τον καταμερισμό των εργασιών στο σπίτι μεταξύ αντρών και γυναικών και το πρόβλημα του "μα, δεν μου το ζήτησες".
Αλήθεια στη Γερμανία? που έχουν κόλλημα με το να τους αποκαλέις Dr. αν έχουν διδακτορικό και την απόσταση ευγενείας με όλους? Δυσκολέυομαι αν το πιστέψω μετα απο 7 χρόνια που ζω εδώ.
Δεν ξέρω για τη Γερμανία αλλά στην Αγγλία μου έκαναν δυο τρεις φορές παρατήρηση οι καθηγητές μου που τους είπα Dr και το μικρό τους όνομα πχ Dr Richard. Ή σκέτο Richard ή Dr και επίθετο που είπαν. Και τους απευθυνόμουν απλά με το μικρό τους όνομα τελικά γιατί έτσι έκαναν όλοι και δε θυμόμουν σχεδόν ποτέ τα επίθετα.
Ναι, έχεις δίκιο, δεν το εξέφρασα ολοκληρωμένα. Αν και με τους περισσότερους καθηγητές μιλάω στον ενικό, κάποιοι θέλουν πληθυντικό. Η διαφορά είναι ότι αυτοί μου μιλάνε επίσης στον πληθυντικό και σε κάθε περίπτωση είναι ισότιμο.
το κόμικ έιναι καταπληκτικό και αποκαλυτπικό! Θα έπρεπε κάθε άντρας να το διαβάσει γιατί ναι πολλές φορές έιμαστε γαιδούρια. παρ όλα αυτά ένα μικρό ελαφρυντικό που θα έδινα βασικά σε εμένα και πολλούς άλλους άντρες έιναι το γεγονός του ελέγχου. Μένω μόνος μου 10 χρόνια τώρα και θα με έλεγα και τακτικό και καθαρό, παρόλα αυτά για την σύντροφό μου πρέπεινα έιμαι οπιο β΄ρωμικος και πιο τσαπατσούλης του κόσμου. ¨Οιτι και να κάνω στο σπίτι της το κοιτάει και είτε θα βρει κάτι στραβό έιτε θα πάει απο πίσω μου να το ξανακάνει. Και δεν μιλάω για κάτι χοντρό πχ αντί να σφουγγαρρίσω το πάτωμα να το κάνω ένα πασάλειμα και να το κάνω χειρότερα. Μιλάω για κάτι τύπου να κρεμμάσω τα ρούχα να στεγνώσουν και να πάει να τα κουνήσει το καθένα 2-3 πόντους για να στεγνώσουν καλύτερα. Καταλαβαίνω το λ'ογω που το κάνει αλλα αυτή τη λεπτομέρεια την βρισκω χάσιμο χρόνου και δεν την κάνω. Με αυτή τη μέθοδο όμως απο τη μία χάνω την όρεξη μου να κάνω κα΄τι με πρωτοβουλία γιατί ξέρω οτι δεν θα το κάνω όπως θέλει αλλα και νιώθω και κρινόμμενος ακόμη και αν αφήσω ένα ποτήρι στο νιπτήρα. Στο τέλος τσακωνόμαστε επειδή κατα εκείνη δνε πάιρνω πρωτοβουλία και τα κάνει όλα μόνη της και εγώ πως ότι και αν κάνω πάει και το ξανακάνει οπότε δεν έχει νόημα να απλώνουμε τα ρούχα 2 φορές. Πολλές φορές αυτό ς έιναι ένας λόγος που πολλόί άντρες δεν βοηθούν και σταματάνε νωρίς, χωρίς να εξαιρούνται τα μεγάλα ποσοσ΄τα γαιδουριών ανάμεσά μας.
Tsoubis, έχεις τόσο δίκιο! Είναι μεγάλη πληγή στη σχέση αυτή η συμπεριφορά (συνήθως της γυναίκας, όχι ότι δεν υπάρχουν πολλοί άντρες μες στην παρατήρηση). Προσωπικά, προτιμώ πχ αν ο άλλος θέλει να ζεστάνει να φάει, να κάψει την κατσαρόλα παρά να επέμβω και να γίνω η ''μαμά'' του, ή αν κάτσει να σκουπίσει και τα κάνει χάλια και πάλι δεν θα πω κάτι, δεν πειράζει, το θέμα είναι η κίνηση, οι επιδόσεις είναι για τον πρωταθλητισμό και τη δουλειά, στο σπίτι μας πρέπει να περνάμε καλά και να νιώθουμε ότι μας εκτιμάνε, όχι ότι είμαστε παιδάκια που μας κάνουν παρατήρηση ή στρατιωτάκια. Γι' αυτό έχουμε δύο ''κανόνες'': 1. πάντα λέμε ευχαριστώ και μπράβο για τις δουλειές και 2. όποιος ενοχλείται τόσο πια, ας το κάνει. Αλλιώς ο καθένας στον χρόνο του και ανάλογα με τη διάθεση του. Γι'αυτό είμαστε ενήλικες, γαμώτο, για να κάνουμε ό,τι θέλουμε όποτε το θέλουμε!(παθιάζομαι με αυτό το θέμα, το ομολογώ)
#7 Καταπληκτική η απάντηση της Αμπα, μπράβο! Μου φαίνεται δυστυχώς πως εξαιτίας του καταθλιπτικού επεισοδίου κλπ κάθεται μαζί σου μέχρι να ηρεμήσεις (από λύπηση και αίσθηση καθήκοντος) ενώ είναι με την άλλη κανονικά κι εν γνώσει της μητέρας του. Περιμένει να τα πας καλύτερα για να φύγει κι εσύ τον εκβιάζεις ψυχολογικά και όπως βλέπεις, χωρίς ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Είναι δυστυχώς μια συνήθης πρακτική στις σχέσεις κι απ'τις δύο πλευρές, που δεν φέρνει όμως ποτέ αποτέλεσμα, ίσα ίσα χάνεται ο σεβασμός ολοκληρωτικά. Ήρθε η ώρα να αποχωρήσεις απ'τη ζωή του κι απ'τη σχέση σας, αυτοί οι δύο αξίζουν ο ένας τον άλλον κι εσύ μια νέα αρχή.
αφού λέει ότι προσπάθησε η γράφουσα να χωρίσουν και αυτός τη διεκδίκησε πολύ. Αν ήταν αυτο που λες θα είχε αδράξει την ευκαιρία να την αφήσει.
Από την όλη περιγραφή της, μου φαίνεται ότι έχει πέσει τρελός ψυχολογικό εκβιασμός, οπότε το ''διεκδίκησε πολύ'' δεν με πείθει, να σου πω την αλήθεια... αν κάποιος διεκδικεί πολύ, μπαίνει έστω στον κόπο να κρύψει στα πλαίσια αυτά, την συνέχιση της επικοινωνίας και τα καφεδάκια με την πεθερά.
Όμως αφού η αποτίμηση της κατάστασης για τα "8 όμορφα χρόνια" και το "με αγαπάει τόσο πολύ" είναι τόσο εμφανώς λάθος με ποιά λογική συμπεραίνουμε ότι και το "με διεκδίκησε πολύ" είναι ακριβολογία; Αναρωτιέμαι φωναχτά.
Καραβάνϊσως τα 8 όμορφα χρόνια ήταν η αίσθηση της κοπέλας πριν μαθευτούν όλα αυτά. Ότι δηλαδή ήταν όμορφα όλα τα υπόλοιπα εφόσον δεν είχε πάρει χαμπάρι τι γίνεται. Τώρα γιατί να συνεχίζει να τα λέει όμορφα,συμφωνώ μαζί μας ότι είναι ανησυχητικό. Και να μην είναι όμως ακριβολογία ότι τη διεκδίκησε πολύ το γεγονός είναι ότι τη διεκδίκησε,έστω και με ένα μη φεύγεις,δε θέλω να χωρίσουμε.Άρα δεν πολυέχει νόημα να μένει μαζί της από λύπηση ή να περιμένει να νιώσει αυτή καλύτερα,θα μπορούσε να αρπάξει την ευκαιρία τότε και να φύγει. Μάλλον του αρέσει να συντηρεί αυτήν την κατασταση,και την επίσημη να μη χάσει αλλά και το ενδιαφέρον για επιβεβαίωση!
#5 Δοκίμασε επαγγελματικές ωτοασπίδες και αυτός πρέπει να πάει οπωσδήποτε σε ιατρείο ύπνου.Χρειάζεται ένα γενικό ιατρικό έλεγχο.Δεν είναι λύση να κοιμάται στην καρέκλα την νύχτα,ούτε να κοιμάστε με βάρδιες.
#5 Πάντως, αν είσαι αγκαλίτσας ή γενικά σου αρέσει να κοιμάσαι μαζί με τον άλλον (προσωπικά το βρίσκω απ'τα πιο ωραία κομμάτια μιας σχέσης), υπάρχουν και κάτι τεράστια ακουστικά τύπου dj (ακριβά αλλά χρήσιμα) που έχουν βγει τελευταία και σε απομονώνουν τελείως ηχητικά.