ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
Φωτογραφία /

Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής

Σκηνές μιας επικίνδυνης πόλης

Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ
ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ
9

**

Η πόλη  Flint, στο Michigan, ήταν η γενέτειρα της General Motors. Μια πόλη  συνώνυμη με την αμερικανική αυτοκινητοβιομηχανία. Τα τελευταία ωστόσο χρόνια, είναι ένα είδωλο της αστικής αποσύνθεσης. Κατεστραμμένη οικονομικά, σύμφωνα με τις στατιστικές είναι η πιο επικίνδυνη πόλη στην Αμερική. Ο ρυθμός των δολοφονιών το 2012 είναι μεγαλύτερος από ό,τι στη Βαγδάτη.  Πέρα από τα στατιστικά στοιχεία, οι φωτογράφοι Juan Madrid και Brett Carlsen συνεργάστηκαν φωτογραφικά για ένα διαφορετικό πορτραίτο της πόλης και των κατοίκων της. 

Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter
Η πιο βίαιη πόλη της Αμερικής Facebook Twitter

*****

Φωτογραφία

Tags

9

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΤΩΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ

LIFO Portraits / Γιάννης Οικονομίδης: «Δεν κάνω βίαιες ταινίες, απλώς μιλάω για τη βία»

Ο Έλληνας σκηνοθέτης κατάφερε να μεταφέρει στο σινεμά μια αυθεντική εικόνα της ελληνικής κοινωνίας, χωρίς να κρύψει τίποτα, ούτε τις βωμολοχίες, ούτε τη φτώχεια, ούτε την αγριότητα. Σήμερα το στυλ του έχει επιβληθεί, και πολλοί προσπαθούν να τον μιμηθούν.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Κάποιοι φωτογραφίζουν ακόμα την έξαψη ενός αγώνα στο γήπεδο

Φωτογραφία / Κάποιοι φωτογραφίζουν ακόμα την έξαψη ενός αγώνα στο γήπεδο

Με αφορμή το φετινό Mουντιάλ, το Athens Football Festival οργανώνει μια ξεχωριστή έκθεση φωτογραφίας του διεθνούς δικτύου Analog Football, φέρνοντας στην Αθήνα εικόνες που αποτυπώνουν την κουλτούρα του ποδοσφαίρου.
ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ
Σώματα, ήλιος και queer ευφορία στη Σούγια

Πολιτισμός / Σώματα, ήλιος και queer ευφορία στη Σούγια

Ο φωτογράφος Dani D’Ingeo κατέγραψε το Nature Loves Courage στη νότια Κρήτη: ένα queer φεστιβάλ στην ακτογραμμή της Σούγιας, με σώματα που χορεύουν στο φως, FLINTA DJs, θάλασσα, ιδρώτα, αλάτι και μια διαφορετική εκδοχή της club κουλτούρας έξω από τα σκοτεινά υπόγεια της Ευρώπης.
THE LIFO TEAM
Η Kristina Rozhkova φωτογραφίζει μια γενιά που έφτιαξε παραμύθια για να μη φοβάται

Πολιτισμός / Η Kristina Rozhkova φωτογραφίζει μια γενιά που έφτιαξε παραμύθια για να μη φοβάται

Στο Unbewitched, η Ρωσίδα φωτογράφος Kristina Rozhkova καταγράφει νέους ανθρώπους που ζουν ανάμεσα στην πολιτική ασφυξία, την καταστολή, την εξορία και την ανάγκη να επινοήσουν άλλους κόσμους.
THE LIFO TEAM
Η Nancy Honey φωτογραφίζει τη στιγμή που ένα κορίτσι αρχίζει να κοιτάζει τον εαυτό του

Πολιτισμός / Η Nancy Honey φωτογραφίζει τη στιγμή που ένα κορίτσι αρχίζει να κοιτάζει τον εαυτό του

Με αφορμή την αναδρομική της έκθεση στο Λονδίνο, η cult φωτογράφος Nancy Honey μιλά για τη μετάβαση από την παιδική ηλικία στην ενηλικίωση, για το γυναικείο σώμα ως εικόνα προς κατανάλωση και για τη χαρά ως μια πολύ σοβαρή υπόθεση.
THE LIFO TEAM
Myriam Boulos: Η φωτογράφος πίσω από τις εικόνες του Harry Styles μιλά για τη Βηρυτό, το σώμα και την επιθυμία

Πολιτισμός / Myriam Boulos: Η φωτογράφος πίσω από τις εικόνες του Harry Styles μιλά για τη Βηρυτό, το σώμα και την επιθυμία

Σε νέο cover story του Dazed MENA, η Myriam Boulos μιλά για τις εικόνες που έκανε για τον Harry Styles, τη Βηρυτό, τη μόδα ως αυτοπροσδιορισμό και την επιθυμία ως μορφή αντίστασης.
THE LIFO TEAM
Queer νέοι της Πόλης του Μεξικού φωτογραφίζονται σαν άγιοι, πολεμιστές και μυθικά πουλιά

Πολιτισμός / Queer νέοι της Πόλης του Μεξικού φωτογραφίζονται σαν άγιοι, πολεμιστές και μυθικά πουλιά

Το Birds of Mexico City του Pieter Henket μετατρέπει queer νέους της μεξικανικής πρωτεύουσας σε τελετουργικές μορφές ανάμεσα στη lucha libre, τη θρησκευτική εικονογραφία, τη μόδα και την ελευθερία.
THE LIFO TEAM
Όταν η αγάπη δεν έχει γλώσσα

Φωτογραφία / Father and Son: Φωτογραφίζοντας μια σιωπηλή σχέση

Στο φωτογραφικό πρότζεκτ «Father and Son» του Βάλερι Ποστάροβ, μια απλή χειρονομία, το κράτημα του χεριού, μετατρέπεται σε πράξη επανασύνδεσης, φωτίζοντας τη σιωπηλή, συχνά ανείπωτη σχέση ανάμεσα σε πατέρες και γιους μέσα από διαφορετικές κουλτούρες και γενιές.
M. HULOT

σχόλια

Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
4 σχόλια
Sayz who?
Sayz who?
Μα γιατί ντρέπεσαι να το πεις, αφού το πιστεύεις: φταίνε οι αράπηδες που έμεναν εκεί και απομυζούσαν τα κονδύλια της πόλης (μαζί με κάτι "σκούρους" Έλληνες, Ιταλούς και λοιπούς -βάλε και τα "λευκά σκουπίδια" τύπου Μάικλ Μουρ και είσαι κομπλέ) αντί να πάνε να ψοφήσουν ήσυχα-ήσυχα όταν αποσύρθηκε σχεδόν κάθε παραγωγική δραστηριότητα από την πόλη τους για να μετακομίσει κάπου πιο φτηνά.Επίσης, σε σχέση με την προηγούμενη απάντησή σου, σε πληροφορώ ότι στις ΗΠΑ είναι ευρέως διαδεδομένη (και όχι μόνο στους λίμπεραλς ή στους "κρατιστές" - που δεν είναι και πολλοί εκεί, έτσι;) η άποψη ότι στην περίπτωση της αποβιομηχάνισης που ξεκίνησε τη δεκαετία του '80 έχουμε να κάνουμε με δυσλειτουργία του καπιταλισμού (βίαιη μετάβαση από τον παραγωγικό στον χρηματοπιστωτικό, με outsourcing -εργολαβία σε τρίτες χώρες- της παραγωγής), που έπληξε την καρδιά της αμερικανικής οικονομίας.Ώρες-ώρες, οι απολογητές της θεϊκής και αλάνθαστης φύσης του καπιταλισμού μού θυμίζετε σταλινικούς. Κι αυτοί ένα "αλάνθαστο" και "νομοτελειακό" οικονομικό μοντέλο υποστηρίζουν.ΥΓ: Κύριε Αδμινιστράτορα, η χρήση ρατσιστικών όρων στο σχόλιό μου γίνεται καθαρά για λόγους ενίσχυσης του επιχειρήματος, όχι επειδή τους εννοώ -και άρα δεν αντιβαίνει τους όρους χρήσης. Για την ακρίβεια, ήθελα να ξεράσω και που τους έγραφα.
Sayz who?
Sayz who?
Ακριβώς -και η έναρξη της καριέρας του, καθώς η πρώτη του ταινία "Roger & Me" (1989) αυτό το θέμα πραγματευόταν: το κλείσιμο ενός εργοστασίου της Τζένεραλ Μότορς στο Φλιντ και το "κυνηγητό" που έκανε στον γενικό διευθυντή της Ρότζερ Σμιθ προκειμένου να του μιλήσει για αυτό (που δεν του μίλησε ποτέ). Το θέμα του Φλιντ επανέρχεται σχεδόν σε κάθε ταινία του, οπότε και ο Σαλβαδόρ έχει δίκιο.